rozkosze stołu

tarta z jabłkami i żurawiną

2012-01-29T13:03:00.005+01:00

Choć pogoda za oknem na oko ładna, to jednak temperatura nie zachęca mnie do wychodzenia. Wolę się wygrzewać przy piekarniku. A wczoraj właśnie stanęłam przed dylematem, co tu zrobić z resztą kruchego ciasta, nie wychodząc z domu. Ciasta miałam akurat na małą tartownicę i na szczęście odkryłam w lodówce dwa spore jabłka, plus białka z poprzednich wypieków. Wyszła z tego znakomita tarta o kwaskowym wnętrzu i piankowym wierzchu. Polecam!

Tarta z jabłkami, żurawiną i pianką
(na 23cm)

Ciasto:

150g mąki krupczatki
100g zimnego masła, pokrojonego w kostkę
50g cukru pudru
szczypta soli
1 duże żółtko

Nadzienie:

2 duże jabłka
2 łyżki brązowego cukru
spora garść suszonej żurawiny
sok z połowy cytryny
łyżka masła
ew. łyżeczka imbiru w proszku
2 białka i 2łyżki cukru pudru na piankę
opcjonalnie kilka łyżek powideł śliwkowych

Ciasto: Do miski przesiać mąkę, dodać sól i cukier, wbić żółtko i dodać pokrojone masło. Szybko zagnieść, aż ciasto będzie jednolite. Zawinąć w folię i wstawić do lodówki na 30min. Piekarnik nagrzać do 200 st. C.

Po tym czasie wyjąć z lodówki rozwałkować (najlepiej między dwoma arkuszami papieru do pieczenia), a następnie wyłożyć nim formę do tart. Ponakłuwać ciasto widelcem, żeby nie rosło i włożyć do piekarnika. Piec 10-15min, aż do lekkiego zrumienienia.

Nadzienie: W międzyczasie obrać jabłka, usunąć gniazda nasienne i pokroić w kostkę. W garnuszku rozpuścić masło, wrzucić jabłka i posypać cukrem. Dusić aż jabłka zmiękną i częściowo się rozpadną. Pod koniec dodać garść żurawiny, sok z cytryny i imbir.

W suchej misce ubić białka i cukier na sztywną pianę.

Upieczony spód wysmarować powidłami śliwkowymi (można pominąć ten punkt lub użyć innego, kwaskowego dżemu). Następnie wyłożyć nań jabłka z żurawiną, a wierzch przykryć pianą z białek. Piec w temperaturze 180 st. C. przez ok 20min (trzeba pilnować by pianka się nie przypaliła; powinna mieć biszkoptowy kolor).

Można też zamiast pianki z białek użyć masy kajmakowej. Wariant dla prawdziwych łasuchów ;)

wiosenne tęsknoty w środku zimy

2012-01-26T20:06:00.004+01:00

Zima przyszła na dobre i nadrabia stracony w grudniu czas. A mnie tęskno do wiosny i intensywnych kolorów. Dzisiaj niestety tylko na talerzu, dzięki inspiracji z Kwestii Smaku. Ale za to w jakiej smakowitej opcji - ryż z warzywami i jajkiem. Rozpływający się w ustach, choć pikantny i aromatyczny. Gorąco polecam!

Ryż z zielonymi warzywami i jajkiem
(na 2 osoby)

100g (1 torebka) ryżu, u mnie basmati
1 cukinia
1/2 średniego pora
1/3 niezbyt dużej główki kapusty pekińskiej
2 ząbki czosnku
1 papryczka chili albo łagodniejsza pepperoni
3cm świeżego imbiru
2 jajka
2 łyżeczki oleju sezamowego
2 łyżeczki sosu ostrygowego
ew. sos sojowy do smaku
olej sojowy do smażenia
ew. bazylia, kolendra, szczypiorek na wierzch

Warzywa umyć i osuszyć. Czosnek, imbir obrać i posiekać razem z papryczką. Cukinię przekroić na pół, a następnie kroić w niezbyt grube słupki. Pora również przekroić na pół i posiekać na cienkie plasterki. Kapustę drobno posiekać. Ryż ugotować zgodnie z instrukcją i odcedzić. Jajka roztrzepać razem z sosem ostrygowym i olejem sezamowym.

W głębokiej patelni rozgrzać olej, a następnie smażyć czosnek, imbir i papryczkę, aż czosnek się zeszkli. Następnie dodać cukinię oraz pora i smażyć aż zmiękną ok 4-5 minut. Dodać ryż oraz kapustę i gotować kolejne 3 minuty aż kapusta zmięknie. Doprawić do smaku sosem sojowym. Na koniec dodać masę jajeczną i mieszając podgrzewać jeszcze pół minuty, aż jajka się zetną.

Rozłożyć na talerze, można posypać ziołami i natychmiast podawać.

niebiańsko smaczna wątróbka

2012-01-24T19:35:00.003+01:00

Uwielbiam wypróbowywać nowe połączenia smaków, a dzisiejszy eksperyment zachwycił mnie niezwykle. Inspiracją do tego dania był przepis, który znalazłam w dodatku kulinarnym Palce lizać (z 17 stycznia). Przepis na kurze wątróbki w occie balsamicznym z rodzynkami i cykorią. Ocet balsamiczny zastąpiłam winem czerwonym i wyszła z tego doskonale skomponowana pyszność nad pyszności. Każdy, komu wątróbka jawi się jako koszmar dzieciństwa, powinien wypróbować tę wersję.

Kurze wątróbki w winie z rodzynkami
(na 2 osoby)

300g kurzych wątróbek
200ml czerwonego wytrawnego wina
20g cukru
2 łyżki masła
garść albo dwie rodzynek
1 cykoria (+ druga do przystrojenia talerzy)
100g chleba orkiszowego
pietruszka
ew. 3 łyżki miodu
sól, pieprz, zioła prowansalskie
olej do smażenia i oliwa
ew. pestki słonecznika

Wątróbki umyć, oczyścić i najlepiej na jakąś godzinę zalać mlekiem. Umyć cykorię i jedną posiekać w paski. Chleb pokroić w kostkę lub dogodne kawałki.

Na dużej patelni rozgrzać mocno olej. Dodać opłukane i osuszone wątróbki i smażyć aż zbrązowieją (pod koniec posolić i popieprzyć). Dodać wino, masło i cukier i dusić kilka minut. Następnie do sosu dodać rodzynki i posiekaną cykorię. Dusić kolejne 5 minut. Pod koniec można zwiększyć ogień, by nieco zredukować sos.

Na innej, suchej patelni uprażyć ziarna słonecznika. Następnie zdjąć ziarna, podgrzać oliwę i smażyć na niej grzanki, aż staną się złociste i chrupiące. Można je po usmażeniu obtoczyć w miodzie i posiekanej pietruszce (ale jest w tym trochę zabawy, a mnie cierpliwości starczyło na jakieś 5 grzanek).

Wątróbki rozkładamy na talerzach, nie żałując sosu. Po wierzchu posypać grzankami, pietruszką i ziarnami słonecznika. Podawać udekorowane świeżą cykorią. Rewelacja!

ryba w zieleni

2012-01-23T20:03:00.006+01:00

Na przekór temu, co się dzieje za oknem, zachciewa mi się zieleniny. Dziś postanowiłam więc połączyć szpinak z brukselką i dodać do tego rybę, bo zdrowa. Za inspirację posłużył mi przepis Agnieszki Kręglickiej.

Pieprzny dorsz w zielonej chmurce*
(na 2 osoby)

2 filety z dorsza (a myślę, że i łosoś by się sprawdził)
300g wyrośniętej brukselki
500g świeżego szpinaku
2 ząbki czosnku
sól, pieprz czerwony, pieprz cytrynowy
sok z cytryny
cukier
oliwa

Brukselkę umyć, oczyścić z wierzchnich listków, następnie mocno przyciąć u nasady i obrać z listków (sam środek kapustki można zachować do innej potrawy). Dorsza umyć, osuszyć, doprawić solą i pieprzami oraz skropić sokiem z cytryny. Przełożyć do naczynia żaroodpornego, natłuszczonego oliwą. Piekarnik rozgrzać do 180 st. C, a gdyby osiągnie właściwą temperaturę - wstawić doń rybę na 15min.

Szpinak umyć i odcedzić. Czosnek posiekać. Na patelni rozgrzać oliwę, zeszklić czosnek, a następnie dodać szpinak. Doprawić i dusić aż wyparuje cała woda (szpinak powinien zachowywać swój kształt). W tym samym czasie wstawić wodę, a następnie - do posolonego i posłodzonego wrzątku wrzucić listki brukselki. Gotować kilka minut, a następnie odcedzić.

Na talerzu układać szpinak na nim rybę, a listki brukselki dookoła. Smacznego!

*Wybaczcie, ale zawsze marzyłam, by nadać wybitnie pretensjonalną nazwę tak banalnej potrawie :)

pijany królik

2012-01-14T17:41:00.005+01:00

Plan był taki, żeby zrobić obiad nie wychodząc z domu. W związku z powyższym rozmroziłam królika i zaczęłam rozglądać się za przepisem, który nie wymagałby wyprawy do sklepu. W końcu trafiłam w Kuchni polskiej Marka Łebkowskiego na królika ze śliwkami i to był strzał w dziesiątkę (podaję z moimi modyfikacjami).

Królik w winie ze śliwkami
(na 2 osoby)

2 udka z królika
3 łyżki masła
2 łyżki oliwy
2 ząbki czosnku
ok 100g suszonych śliwek
125ml czerwonego wytrawnego wina
125ml bulionu
2-3 goździki
pól łyżeczki ziół prowansalskich
sól, pieprz, słodka papryka
pół łyżeczki cukru
mąka

Czosnek obrać i zmiażdżyć. Śliwki opłukać i osuszyć. Udka umyć, osuszyć, oprószyć solą, pieprzem i papryką. Na patelni rozgrzać połowę masła i oliwę. Smażyć królika ze wszystkich stron aż lekko zbrązowieje. Mięso przełożyć do rondla, a na patelnię wlać bulion, zagotować, zeskrobując resztki po mięsie. Powstały płyn przelać do rondla z królikiem. Dodać wino, czosnek, goździki, zioła prowansalskie i połowę śliwek. Gotować pod przykryciem na małym ogniu przez ok 30-35min.
Zdjąć przykrywkę, mięso oprószyć mąką, dodać pozostałe śliwki i resztę masła i podgrzewać na dużym ogniu (cały czas mieszając), aż sos zgęstnieje. Podawać dowolnie - u nas z soczewicą.

sycące chili na zimowe dni

2012-01-11T18:53:00.003+01:00

Dziś zaproponuję wam kolejną sycącą i rozgrzewającą potrawę, czyli chili. Choć danie pochodzi z raczej dość ciepłych regionów mi się kojarzy właśnie z idealną potrawą na styczeń. Fasola i mięso zaspokoją największy apetyty, ostre przyprawy pobudzą krążenie, a cały gar tej prostej potrawy może uratować niejedną karnawałową domówkę (należy zwiększyć tylko proporcje).

Chili con carne
(na 4-5 osób)

500g mięsa mielonego wołowego lub wołowo-wieprzowego
2 puszki czerwonej fasoli
1 puszka krojonych pomidorów
2 cebule
3 ząbki czosnku
500ml przecieru pomidorowego
pieprz, sól, kumin, chili
można dodać kilka kropel sosu tabasco
2 łyżki oleju do smażenia

Cebulę i czosnek posiekać. Na dużej patelni rozgrzać olej i smażyć cebulę z czosnkiem, aż się zeszklą. Następnie dodać mięso i smażyć, mieszając, aż lekko zbrązowieje. Doprawić solą, pieprzem, papryką i kuminem.Przełożyć mięso do gara, zalać przecierem pomidorowy i dodać pomidory - dusić na małym ogniu ok 25 minut. Dodać fasolę, wymieszać i gotować kolejne 10 minut. Doprawić do smaku, ewentualnie dodać sos tabasco. Podawać z ryżem lub tortillą.

cytrynowa chwilka

2012-01-07T11:12:00.003+01:00

Za oknem właśnie zarzuciło deszczem ze śniegiem. Czyżby zima w końcu miała nadejść? Na wszelki wypadek piekę cytrynowe muffiny, które przypominają, że gdzieś tam są cieplejsze i bardziej przyjazne miejsca...

Muffiny cytrynowe
(na 12 muffinków)

2 szklanki mąki
1.5 łyżeczki proszku do pieczenia
szczypta soli
1/2 szklanki cukru
skórka starta z 1 cytryny
sok z 1 cytryny
2 jaja
80ml oleju
150ml mleka

Do jednej miski wsypać suche składniki i dokładnie wymieszać. Do drugiej dać skórkę, sok z cytryny i jaja, lekko ubić (aż masa stanie się żółta i lekko pienista). Dodać olej i mleko i dokładnie wymieszać. Następnie przelać płyn do suchych składników i wymieszać.

Ciasto nakładać do papilotek/ foremek (u mnie wyszło dokładnie 12) i piec w 180st. C przez ok 25 min (sprawdzić patyczkiem czy ciasto się upiekło).

Po ostudzeniu posmarować lemon curd'em albo cytrynowym lukrem.

rozgrzewające curry

2012-01-05T17:16:00.000+01:00

Co prawda zima gdzieś uciekła, ale nawet w taką pogodę nie trzeba mnie długo namawiać, bym skusiła się na pikantne i sycące danie gdzieś prosto z Azji.

Curry z kurczakiem i ziemniakami

(na 2 osoby)

1 podwójna pierś z kurczaka
1 cebula
3 ząbki czosnku
4-5 ziemniaków
2-3 łyżeczki czerwonej pasty curry
pół łyżeczki czarnuszki
pół łyżeczki ziaren kozieradki
do smaku: kumin, kurkuma, chili, imbir w proszku, sól, pieprz
250ml przecieru pomidorowego (u mnie był z chili)
opcjonalnie sos ostrygowy
sok z połowy limonki
1 płaska łyżeczka brązowego cukru
olej sojowy do smażenia

Kurczaka umyć i podzielić na średnią kostkę, oprószyć solą i pieprzem. Ziemniaki obrać i gotować przez 15min w osolonej wodzie. Odcedzić a następnie pokroić w kostkę. Cebulę i czosnek posiekać.

W woku lub patelni o grubym dnie rozgrzać olej, dodać przyprawy (czarnuszkę, kozieradkę, kumin, kurkuma, chili, imbir w proszku) i smażyć aż zaczną wydzielać zapach. Zeszklić cebulę i czosnek, a następnie obsmażyć kurczaka, aż się zrumieni. Dodać przecier pomidorowy i zmniejszyć ogień, doprawić cukrem, sosem ostrygowym i sokiem z limonki. Dusić na małym ogniu ok 10min. Następnie dodać ziemniaki, wymieszać i dusić jeszcze 5 min. Można podawać z ryżem lub indyjskimi chlebkami naan (choć moim zdaniem i bez dodatków jest rewelacyjnie sycące). Smacznego!

podsumowanie 2011

2012-01-04T21:51:00.002+01:00

Podsumowanie będzie w obrazku, bo ponoć jeden zastępuje tysiąc słów, a ja oszczędna jestem ;)

No dobra, kilka słów dodam od siebie... Ciężko tak wybrać najlepsze z najlepszych (wszak kiepskich potraw Wam nie serwuję), no ale coś wybrać trzeba było, więc wybrałam moje ulubione (oraz fotogeniczne). Więc w styczniu było jednogarnkowe niebo, a w lutym ciasto dla odważnych (koniecznie muszę je zimą zrobić ponownie!). Wiosnę zaczynałam z makaronem na sposób azjatycki, a w okolicy Wielkanocy raczyłam się drożdżówkami z serem (moje ulubione!) - nie zdążyłam o nich napisać, cóż następnym razem ;). Maj - znowu małe oszustwo - przepisu na tartaletki z rabarbarem szukajcie tutaj. Czerwiec - końcówka szparagów, a lipiec - to wielkie odkrycie w postaci Pana Ziółko i jego fantastycznych warzyw. W sierpniu dalej żywiłam się głownie warzywami Pana Ziółko i wtedy powstał genialny sos paprykowy (choć przepis trafił na bloga dopiero we wrześniu). We wrześniu przeszłam na sycącą zupę z soczewicy, coby się pokrzepić po dżdżystym lecie. Październik mijał mi słodko, a rozpoczęłam go ciastem ze śliwkami. W listopadzie obijałam się blogowo i w tajemnicy robiłam czekoladowe muffinki z kandyzowanym imbirem. Grudzień to oczywiście pierniczki, które zawsze robię tak samo .

Dziękuję wszystkim, którzy tu zaglądają. Mam nadzieję, że w tym roku uda mi się więcej gotować i lepiej fotografować, no i częściej pisać ;)

piernikowe klimaty po raz drugi

2011-12-30T18:29:00.004+01:00

Skoro tak bardzo podobają Wam się piernikowe smaki, to w ostatniej tego roku notce polecam najlepszy i najprostszy piernik wg Joasi z Kwestii Smaku. Piernik prawdziwy to nie jest, i dobrze, w innym przypadku musiałby leżakować nie wiadomo ile. A tak raz, dwa mamy pyszne, wilgotne ciasto o piernikowym aromacie. Przepis podaję za oryginałem (z moimi znikomymi modyfikacjami):

Piernik z powidłami
(keksówka o wymiarach 12x25cm)

125g masła
1 szklanka cukru (u mnie zmieszany brązowy z białym, stąd jaśniejszy wyszedł)
2 łyżki miodu
2 łyżki powideł śliwkowych
4 łyżeczki przyprawy korzennej*
1 łyżeczka cynamonu
2 łyżeczki sody oczyszczonej
2 łyżki kawy zbożowej
1 szklanka mleka
2 jajka
2 szklanki mąki pszennej

Do przełożenia: powidła śliwkowe

Polewa:

1/3 szklanki śmietanki kremówki 30%
1 łyżka kawy zbożowej
100g gorzkiej czekolady (w org. mleczna)

Piekarnik nagrzać do 175 stopni. Formę keksową posmarować tłuszczem i wysypać mąką.

W szerokim garnku na małym ogniu roztopić masło, dodać cukier i wymieszać. Dodać miód, powidła śliwkowe, przyprawę korzenną i cynamon. Podgrzewać jeszcze przez minutę na minimalnym ogniu cały czas mieszając. Zdjąć garnek z ognia (masa będzie bardzo ciepła), odczekać chwilę i dodać kolejno sodę, kawę zbożową, mleko oraz roztrzepane jajka. Wszystko szybko oraz energicznie wymieszać łyżką (masa się spieni). Cały czas mieszając dodawać stopniowo mąkę, najlepiej bezpośrednio przez sitko. Masę wymieszać, tak aby nie było w niej grudek mąki.
Masę wylać do przygotowanej foremki i wstawić do piekarnika. Piec przez 45 - 50 minut, aż wetknięty patyczek będzie suchy. Wyjąć z piekarnika i ostudzić.

Po całkowitym ostudzeniu piernik przekroić na pół i przełożyć powidłami. Przełożony piernik polać polewą: w rondelku zagotować śmietankę, odstawić z ognia, dodać kawę i wymieszać do rozpuszczenia, następnie dodać połamaną na kosteczki czekoladę i mieszać aż całkowicie się rozpuści. Polewę ostudzić.
Jeśli chcemy aby piernik był wilgotny i smaczny przez kilka dni możemy go trzymać w pojemniku na ciasto z pokrywą.

*Kupując przyprawę korzenną czy "do piernika" warto przeczytać skład, wbrew pozorom można dostać taką, która nie będzie zawierała cukru czy mąki.

piernikowe klimaty

2011-12-21T14:45:00.006+01:00

W okresie przedświątecznym słowo piernik odmieniane jest na setki sposobów. To i ja sobie odmienię. Na blogu Dorotus znalazłam prosty i wyjątkowo smakowity przepis na piernikowe brownie Marty Stewart - przetestowałam go już w kilku wersjach i za każdym razem wychodzi rewelacyjnie. Poniżej przepis z moimi modyfikacjami i uwagami.

Piernikowe brownie
(mała blacha - np kwadratowa o boku 20cm)

115g masła
90g gorzkiej czekolady
2/3 szklanki cukru (najlepiej biały, drobny)
2/3 szklanki mąki
1/4 szklanki kakao
3 jajka (w org. 2 duże jajka, ale kierując się komentarzami ja dodaję trzy)
2 łyżki przyprawy piernikowej
1/4 łyżeczki soli
opcjonalnie: łyżka startego świeżego imbiru lub garść skórki pomarańczowej lub garść żurawiny

Masło i czekoladę rozpuścić, mieszając aż powstanie gładka masa. Odstawić by lekko ostygła. Dodać pozostałe składniki i zmiksować, na koniec dodając skórkę pomarańczową lub żurawinę. Przełożyć masę do foremki wyłożonej papierem. Piec w temp 160 st. C. ok 30-35 minut. Wyjąć, ostudzić i pokroić na kwadraty.

pierwsze urodziny BioBazaru

2011-11-27T13:47:00.007+01:00

Wczoraj warszawski BioBazar obchodził pierwszą rocznicę istnienia. Od roku, co sobotę w dawnej fabryce Norblina (ul. Żelazna 51/53) od 8 do 16 można obkupić się w ekologiczne produkty: warzywa, sery, ryby, wędliny, pieczywo i kosmetyki. Nie bywam tam tak często, jakbym chciała, ale jak już jestem to wychodzę z pełną torbą.

Z okazji urodzin zaplanowano wiele promocji i atrakcji, więc tym razem po prostu musiałam tam być. Od razu na wstępie zaplątałam się do miejsca (słabo, moim zdaniem, rozreklamowanego), w którym Pan Peter Stratenwerth z piekarni Hruby pokazywał jak się piecze chleb. Chętni mogli własnoręcznie powyrabiać ciasto i uformować swoje bułeczki. Zasypałam Pana Petera setką pytań na temat domowej produkcji pieczywa, na które cierpliwie odpowiadał.

Następnie udałam się na dalszy obchód Bazaru... i jak zwykle skończyłam z torbą wypchaną zakupami, m.in. kozimi serami, wiejską kiełbasą, czekoladą z Manufaktury Czekolady i chlebem, oczywiście, z piekarni Hruby. Szkoda tylko, że urodzinowe atrakcje i promocje nie były zbyt wyeksponowane. Przy niektórych straganach były umieszczone informacje o cenowych obniżkach, ale nie wszędzie a ludzie nie wiedzieli o części przygotowanych wydarzeń (np o promocji książki czy o możliwości wypieczenia własnego chleba). No ale mam nadzieję, że za rok będzie jeszcze lepiej :)

kaczka pieczona wg Jamiego Olivera

2011-11-12T17:32:00.004+01:00

Co prawda w okolicach 11 listopada zdecydowanie najlepiej serwować gęś, ale jako że gęsina nie występuje zbyt powszechnie w moich okolicach, to kaczka musiała wystarczyć. I wystarczyła, oj tak. Przepis zaczerpnęłam z książki Gotuj z Oliverem a podaję go oczywiście z moimi modyfikacjami. Aha, Jamie od razu do kaczki proponuje domowy chutney śliwkowy - ja poszłam na łatwiznę i użyłam ostrego chutneya z mango oraz żurawin z porto - oba z pewnego brytolskiego sklepu :)

Kaczka pieczona na sposób śródziemnomorski
(na 4 osoby)

1 kaczka
1 mały pęczek szałwii (ja dodałam jeszcze trochę rozmarynu i suszonych ziół prowansalskich)
2 łyżeczki soli
1 pomarańcza
1 główka czosnku
2 marchewki
2 łodygi selera naciowego
2 cebule

W moździerzu rozetrzeć 5-6 listków szałwii, 5 listków rozmarynu, 1 ząbek czosnku, pół łyżeczki ziół prowansalskich. Natrzeć nimi umytą i osuszoną kaczkę. Umytą pomarańczę przekroić na ćwiartki i wraz z pozostałymi ziołami włożyć do wnętrza kaczki.

Piekarnik nagrać do 180 st. C. Warzywa umyć, obrać i grubo posiekać, a następnie wrzucić na dno brytfanki. Ząbki czosnku obrać, rozgnieść i dodać do warzyw. Na warzywa położyć kaczkę piersią do dołu. Wstawić do nagrzanego piekarnika i piec 2 godziny odwracając ją co jakiś czas. Kaczka jest gotowa kiedy skóra jest przyrumieniona a mięso łatwo odchodzi od kości.

Podawać z pieczonymi lub smażonymi ziemniakami, chutneyem oraz roszponką. Smacznego!

zupa rybna łagodna

2011-11-08T17:06:00.004+01:00

Tym razem polecam - dla odmiany - zupę rybną w wersji łagodnej. Przepis wypatrzyłam na Kwestii Smaku. W mojej wersji nie dodawałam krewetek i nie miksowałam warzyw, przepis podaję z modyfikacjami.

Zupa porowo-ziemniaczana z rybą
(na 4 osoby)

2 filety ryby - u mnie świeży dorsz
1 listek laurowy, 1 ziele angielskie
5 szklanek zimnej wody
1 duży por (tylko biała i jasno zielona część)
30 g masła
1 pełna łyżeczka musztardy (np. dijon)
4 ziemniaki, obrane i pokrojone w kosteczkę
1 łyżeczka suszonego tymianku
100 g wędzonego łososia
1/4 szklanki śmietanki kremowej 30%
sól, pieprz, słodka papryka

Filety umyć, oczyścić ze skóry i pokroić na małe kawałki. Włożyć do średniego garnka, dodać listek laurowy i ziele angielskie, wlać wodę i doprowadzić do zagotowania na umiarkowanym ogniu. Odstawić z ognia, wyjąć rybę na talerz, wywar zachować.
Pora obrać z zewnętrznych liści, odciąć najbardziej zielone końce, pozostawić białą i jasno zieloną część. Przekroić wzdłuż na 4 części, dokładnie opłukać i dalej pokroić w poprzek na 1/2 centymetrowe kawałki.
Do drugiego większego garnka włożyć masło, po roztopieniu dodać pory i dusić je przez 15 minut na niezbyt dużym ogniu, pod przykryciem, mieszając co chwilę. Dodać musztardę, ziemniaki, zachowany wywar (najlepiej wlać go przez sitko), dodać sól i wymieszać. Zagotować, przykryć i gotować na małym ogniu przez około 12 minut aż ziemniaki będą miękkie. Doprawić do smaku.
Zmniejszyć ogień do minimum, dodać odłożoną rybę, pokrojonego łososia wędzonego i śmietankę. Wymieszać i odstawić z ognia.

zombie time

2011-10-31T16:44:00.007+01:00

No cóż, pisałam rok temu, że każde święto to dobra okazja na zmajstrowanie jakiegoś ciasta. Ale muszę w tym roku dodać, że Halloween działa na mnie jakoś wybitnie twórczo. Kiczowate święto wymaga kiczowatej oprawy: sztucznych pająków, horrorów klasy C oglądanych z przyjaciółmi i słodyczy tak kolorowych, że oczy bolą ;)

Dzisiaj więc zapodam ciasto marchewkowe przyozdobione duchami, dyniami i zombi z kolorowej masy cukrowej. Przepis na białą masę cukrową wzięłam stąd i gorąco ją polecam ponieważ świetnie się sprawdziła.

Biała masa cukrowa

400 g cukru pudru
2 listki żelatyny (ja dałam dwie płaskie łyżeczki żelatyny w proszku)
10 łyżek gorącej wody
wilgotna szmatka do przykrywania

Żelatynę rozpuścić w gorącej wodzie. Do 350g cukru pudru dodać 3-4 łyżki żelatyny i zagniatać. W razie potrzeby dodać cukier lub żelatynę. Masę można barwić barwnikami spożywczymi (zagnieść z kilkoma kroplami). W czasie pracy należy przykrywać masę wilgotną szmatką, by zbytnio nie wyschła.

gruszkowe ciasto

2011-10-25T21:39:00.003+02:00

Koleżanka A. zapytała dzisiaj czy już wypróbowałam to ciasto z gruszkami, prezentowane przez Liskę na jej blogu, które mi polecała. Nie miałam więc wyjścia ;). A przy okazji mogłam się pobawić nowymi, fotograficznymi zabawkami. Nie jestem do końca jeszcze zadowolona z efektów, ale za to ciasto wyszło rewelacyjne: słodkie, maślane, po prostu rozpływające się w ustach...

Przepis podaję za oryginałem, w nawiasach podając moje zmiany.

Ciasto z karmelizowanymi gruszkami
(forma o średnicy 24cm)

Na ciasto:

200g miękkiego masła
200g brązowego cukru (ja użyłam ok 180g żeby było mniej słodkie)
3 jajka
200g mąki
1,5 łyżeczki proszku do pieczenia

Gruszki:

ok 750g gruszek
3 łyżki brązowego cukru
40g masła
1/2 łyżeczki cynamonu
(1/2 łyżeczki imbiru w proszku)

Gruszki umyć, obraź, wyciąć gniazda nasienne i pokroić w kostkę (nie za małą). W garnku rozpuścić masło (40 g) z cukrem (3 łyżki). Dodać gruszki i gotować do czasu, aż sok wyparuje - nie należy zbyt intensywnie mieszać, by kawałki gruszek zachowały swój kształt.
Zdjąć z ognia i ostudzić, wymieszać z cynamonem (i imbirem).

Ciasto: masło (200 g) zmiksować z cukrem (180 g) na gładką i jasną masę. Miksując dodawać po jednym jajku, na końcu wmieszać mąkę wymieszaną z proszkiem do pieczenia.
Delikatnie wmieszać w ciasto ostudzone gruszki.
Formę o średnicy 24 cm wysmarować masłem. Przełożyć do niej ciasto i wstawić do piekarnika nagrzanego do 190 st C na 40-45 minut.

crumble, crumble, crumble...

2011-10-19T20:49:00.004+02:00

Dziś był pierwszy taki prawdziwie ponuro-deszczowo-jesienny dzień, zwiastujący nieuchronne nadejście listopada. W związku z tym pozwoliłam sobie na małą rozpustę w postaci crumble'a z figami i gruszkami. Wyszedł przesłodki i idealnie spełnił rolę comfy food.

Crumble z figami i gruszkami
(4-5 kokilek)

1-2 figi
1 średnia gruszka
100g mąki
25g mielonych migdałów
75g zimnego masła + odrobina do wysmarowania foremek
75g brązowego cukru
szczypta soli
lody waniliowe (u nas lody mascarpone z owocami leśnymi)

Owoce umyć, figi pokroić w ćwiartki, gruszkę obrać ze skórki i pokroić w kostkę. Kokilki wysmarować masłem, na dno włożyć owoce. Mąkę, migdały, cukier, sól i drobno pokrojone masło zagniatać do momentu aż zacznie przypominać okruchy chleba lub mokry piasek. Nałożyć ciasto na owoce. Wstawić do piekarnika nagrzanego na 200 st. C i piec ok 15 min, aż kruszonka się zarumieni. Podawać ciepłe z lodami (lub bez).

wydanie drugie, poprawione ;)

2011-10-18T19:01:00.005+02:00

Dziś dwie wariacje na temat potraw, które pojawiły się już na tym blogu. Pierwsza to swojska kaszanka, która gościła na tych stronach zimą 2 lata temu. Wersja dzisiejsza nie zawiera w sobie boczku a jabłko i muszę powiedzieć, że taka - lżejsza, przełamana kwaskowym smakiem, wersja tej potrawy bardzo mi zasmakowała.

Kaszanka z jabłkiem
(na 2 osoby)

2 kaszanki
1 cebula
1/2 jabłka
sól, pieprz, papryka, majeranek
oliwa

Cebulę posiekać drobno. Jabłko umyć, usunąć gniazdo nasienne i posiekać w niezbyt dużą kostkę. Podsmażyć na rozgrzanej oliwie, aż cebula się zeszkli a jabłko zmięknie. Dodać pokrojoną (bez skórki) w plasterki kaszankę i podsmażać na małym ogniu, aż się całkowicie rozpadnie. Na koniec doprawić do smaku. Podawać z bagietką lub ziemniakami.

Drugie danie, w sam raz na szybki obiad to tarta z figami i kozim serem. Pisałam o niej w lutym tego roku. Tym razem udało mi się dopaść figi (i to w rozsądnej cenie) w lokalnym supermarkecie. Muszę powiedzieć, że coraz lepiej jest w Polsce z tym zaopatrzeniem, coraz lepiej...

Dzisiejsza wersja tarty z figami, zawiera w sobie kozi twarożek, ale również szynkę szwarcwaldzką i rukolę.

Tarta z kozim serem, figami i szynką szwarcwaldzką
(mała forma do tart)

ciasto francuskie (świeże lub rozmrożone)
3-4 figi
100-150 koziej roladki twarogowej
2-3 plastry szynki szwarcwaldzkiej
świeży pieprz
rukola
ew. oliwa wymieszana z odrobiną miodu do skropienia

Wyłożyć formę ciastem, ponakłuwać (lub obciążyć fasolą) i podpiec spód w 200st.C, aż się zrumieni. Ser pokroić w plastry, figi umyć, odciąć ogonek i przekroić w ćwiartki, szynkę pokroić na mniejsze kawałki. Na podpieczonym spodzie ułożyć ser, szynkę i figi. Skropić oliwą z miodem. Zapiekać ok 10min w 180 st. C. Przed podaniem posypać rukolą.

pierwsze starcie z dynią

2011-10-06T19:17:00.004+02:00

Obchodziłam dynię z daleka, albowiem przy tych kilku okazjach kiedy ją próbowałam, nieodmiennie dochodziłam do wniosku, że to warzywo (a właściwie owoc) nie dla mnie. Zawsze mdła, o dziwnej konsystencji i nijaka w smaku. Ale przyszła jesień, na blogach zaroiło się od dyniowych przepisów, pomyślałam, że może trzeba ją własnoręcznie przyrządzić.

W oko wpadł mi przepis, który zaprezentowała niedawno Bea. Zamieniłam bakłażana na cukinię, zamieszałam w przyprawach i ruszyłam do boju... (przepis podaję z moimi modyfikacjami):

Dyniowe curry z bakłażanem

3 łyżki oleju sojowego
1 duża cebula czerwona
2-3 ząbki czosnku
2-3 łyżeczki ulubionej mieszanki curry
2 łyżeczki ziaren gorczycy
1 łyżeczka czarnuszki
1 łyżeczka kozieradki
1/2 łyżeczki kminu rzymskiego
ok 3 cm świeżego imbiru
ok. 1/2 łyżeczki kurkumy
5000 g dyni (też użyłam butternut)
250 g cukinii
puszka krojonych pomidorów
150 ml mleka kokosowego
pęczek świeżej kolendry
sól, pieprz do smaku
ok 150-200ml wody

Cebulę poszatkować, czosnek drobno posiekać, imbir obrać i również drobno posiekać. Dynię obrać i wydrążyć; cukinię umyć, osuszyć i pokroić warzywa w średniej wielkości kostkę.
Cebulę poddusić na rozgrzanej oleju, po kilku minutach dodać czosnek i przyprawy (za wyjątkiem kurkumy), chwilę jeszcze smażyć (ok. 1-2 minuty, aż przyprawy zaczną intensywnie pachnieć), dodać pokrojone warzywa oraz kurkumę, dobrze wymieszać z przyprawami, dodać przecier pomidorowy oraz wodę, posolić, wymieszać i gotować do miękkości. Pod koniec gotowania dodać mleko kokosowe i już po zdjęciu z ognia – posiekaną natkę kolendry.

Ocena końcowa: curry samo w sobie jest bardzo dobre, jednak jest małe ale... z każdym innym warzywem niż dynia byłoby równie dobre jeśli nie smaczniejsze (np ziemniakami, kalafiorem itd). Dynia choć piękna, zdrowa i kusząca niestety nadal rozczarowuje mnie smakiem. Może nie jestem dyniowym smakoszem... albo - jak pisze Bea - jeszcze nie znalazłam "swojej" dyni ;)

jesienne ciasto

2011-10-02T13:06:00.004+02:00

Październik zaczął się złotą polską jesienią i mam nadzieję, że taki pozostanie jak najdłużej. Takie słoneczno-przyjemne jest też ciasto, na które przepis znalazłam tutaj - brzoskwinie, śliwki (w moim wykonaniu), cynamon... Poniżej przytaczam przepis w oryginalnej wersji (ja robiłam z podwójnej porcji).

Szybkie ciasto z brzoskwiniami
(blacha: 20/25 cm)

1 i 1/2 szklanki mąki
2 łyżeczki proszku do pieczenia
pół łyżeczki soli
1/2 - 3/4 szklanki cukru (w zależności od tego czy lubimy bardzo słodkie ciasta, ja dałam mniej) + 1 łyżka brązowego do posypania
1/2 szklanki mleka
1/4 szklanka oleju roślinnego
1 duże jajko
3 średnie brzoskwinie (u mnie dwie brzoskwinie z puszki i 3 śliwki)
łyżeczka cynamonu

W jednej misce wymieszać mąkę, sól i proszek do pieczenia, w drugiej zmiksować cukier z jajkiem, a następnie dodać olej i mleko - miksować, aż się połączą. Dodać suche składniki do płynu i mieszać do połączenia składników.
Brzoskwinie i śliwki pokroić w ósemki. Ciasto przełożyć do formy o wymiarach 20/25 cm. Na ciasto wyłożyć owoce. Wymieszać cukier z cynamonem, posypać wierzch ciasta. Piec około 35-40 minut w temperaturze 180^oC.

soczewica razy dwa

2011-09-26T18:45:00.003+02:00

Dziś będzie o kolejnej rozgrzewającej i sycącej zupie na zimę. Dwa rodzaje soczewicy, wkładka mięsna w postaci aromatycznej kiełbasy wiejskiej, czosnek i papryka, jeszcze pachnące latem pomidory. Po prostu pyszność nad pyszności.

Zupa z soczewicy i pomidorów
(cały gar)

350g soczewicy (u mnie pół na pół zielona i czerwona)
ok 120g kiełbasy wiejskiej (można pominąć, można dodać boczek)
1 cebula
2 ząbki czosnku
4 średnie pomidory (lub pomidory z puszki)
1.5l wody (lub bulionu)
sól, pieprz, papryka ostra (można dodać pasty paprykowej), tymianek, majeranek, czarnuszka
oliwa

Cebulę i czosnek posiekać. Pomidory zalać wrzątkiem, obrać ze skórki i pokroić w kawałki. Kiełbasę pokroić w półplasterki. Soczewicę przepłukać na sicie pod bieżącą wodą. W garnku rozgrzać oliwę, a następnie wrzucić nań cebulę, czosnek i kiełbasę. Smażyć, aż cebula i czosnek się zeszklą. Dodać soczewicę i wodę (lub bulion) oraz pomidory. Zagotować. Posolić i popieprzyć. Gotować na małym ogniu pod przykryciem ok 30min (aż soczewica zmięknie). Doprawić ziołami do smaku. Podawać z ziarnistym pieczywem.

zupa z groszku

2011-09-11T17:39:00.003+02:00

Znów udało mi się dopaść groszek u Pana Ziółko. W ekspresowym tempie wyłuskałam i zrobiłam z niego zupę-krem. Wyszła zielono optymistyczna i wybitnie smaczna. Można ją też zrobić z mrożonego groszku, wtedy robi się jeszcze szybciej.

Zupa krem z zielonego groszku
(na 2 osoby)

ok 2 szklanek świeżego, wyłuskanego groszku (lub mrożonego)
1 mała cebula
2 szklanki bulionu drobiowego
sól, pieprz, słodka papryka
oliwa

Cebulę posiekać, groszek przepłukać. W garnku podgrzać oliwę i wrzucić nań cebulę oraz groszek. Smażyć chwilę aż cebula się zeszkli. Zalać bulionem i gotować chwilę (ok 10min), aż groszek będzie miękki. Zmiksować aż do konsystencji kremu (jeśli jest za gęsty dodać trochę wody) i doprawić do smaku. Podawać z śmietaną (wersja łagodna) lub serem gorgonzola (wersja zaostrzona). Smacznego!

fraktale na talerzu

2011-09-08T18:24:00.004+02:00

Jak tylko ujrzałam go na straganie Pana Ziółko, od razu się zakochałam. Kalafior romanesco, istny cud natury. Musiałam go mieć. A ja już go miałam, to musiałam w końcu zjeść. Fakt, jest przepiękny, ale w końcu szkoda by było żeby się zmarnował od samego patrzenia.

Romanesco ma smak delikatniejszy od standardowego kalafiora i łatwiej się też rozgotowuje, więc wystarczy go tylko wrzucić do wrzącej wody na 3 minuty. A podajemy tak jak zwykłego kalafiora (można też na surowo z jakimś dobrym dipem, uczta dla oka i nie tylko) - u mnie w wersji makaronowej z sosem serowym.

Makaron z kalafiorem i serem gorgonzola
(na 2 osoby)

mała główka kalafiora
mała cebula
ok 100 g gorgonzoli
śmietana
pieprz biały, gałka muszkatołowa, papryka słodka
oliwa
farfalle lub inny rodzaj makaronu

Kalafior umyć, podzielić na różyczki i wrzucić na 3-5 min do gotującej się, osolonej wody. Następnie odcedzić i odłożyć do miseczki. Cebulę pokroić w niewielką kostkę, tak samo postąpić z serem. Na patelni rozgrzać oliwę i zeszklić cebulę. Zmniejszyć temperaturę i dodać ser. Mieszać by nie przywarł, gdy się rozpuści. Dodać śmietanę i dokładnie wymieszać. Przyprawić do smaku, podawać z makaronem ugotowanym al dente.

30 tyś w skali Scoville'a

2011-09-04T20:35:00.006+02:00

Tak, tak, dzisiaj wreszcie będzie o piekielnie ostrym i niebiańsko smacznym domowym sosie paprykowym. Niespodziewanie kupiłam niewielkie papryczki, które okazały się być bardzo, BARDZO ostre. W rezultacie okazało się, że trzeba je stosować jako przyprawę (a nie potrawę) a w postaci sosu genialnie się do tego nadają. Mam świadomość, że nie każdy takie ostrości lubi, ale myślę, że z łagodniejszą odmianą papryki efekt może być równie pyszny.

Diabelski sos paprykowy - domowy
(na 1 średni słoiczek)

4 papryczki odmiany Tears of Fire (moc podobna do pieprzu cayenne lub papryki tabasco)
1 duży pomidor - odmiana bawole serce (lub inna duża, o małej zawartości soku)
3 ząbki czosnku
sól, opcjonalnie majeranek, tymianek
oliwa

Papryczki umyć i upiec w wysokiej temperaturze, aż skórka zbrązowieje. Po upieczeniu włożyć na 10 min do plastikowego pojemnika lub papierowej torby. Następnie, przy pomocy widelca i noża (absolutnie nie dotykać gołymi rękoma!) zdjąć skórę, rozkroić i pozbyć się nasion. Pomidora naciąć na czubku na krzyż i zalać wrzątkiem. Następnie obrać ze skóry i pokroić w kostkę. Czosnek posiekać.

Do miksera włożyć paski papryki, pomidora, czosnek i dodać odrobinę oliwy. Zmiksować na gładką masę. Doprawić solą i ziołami do smaku, wymieszać dokładnie. Dodawać po 3-4 łyżki do dań wszelakich. Można przechowywać w lodówce ok tygodnia.

na jesienne chłody

2011-08-30T18:06:00.005+02:00

Nie wiem jak wy, ale ja już czuję powiew jesieni. A po tym niezbyt upalnym i pochmurnym lecie, myślę sobie, ciężko będzie przeżyć polską jesienną szarugę. Tylko aromatyczne i rozgrzewające jedzenie może tu pomóc. Także zaczęłam trenować od dziś, gotując pikantną, sycącą zupę rybną.

Pikantna zupa rybna
(na 4 osoby)

ok 230g filetów z dorsza (lub innej morskiej ryby, ja użyłam mrożonych, ale można ze świeżej ryby jak najbardziej)
3 ziemniaki
pęczek włoszczyzny
4 ząbki czosnku
1.5l wody (lub bulionu, wtedy nie potrzeba włoszczyzny, wystarczy jedna marchewka)
sól, pieprz, pasta paprykowa ostra (można kupić w delikatesach lub sklepach z węgierskim jedzeniem) lub domowy sos paprykowy (ok 4-5 łyżek)*
oliwa

Włoszczyznę oczyścić i pokroić: selera, pietruszkę, marchew jedną - w słupki, marchewkę jedną i pora - w plasterki. Ziemniaki obraż, umyć i pokroić w kostkę. Czosnek posiekać. Rybę - jeśli świeża, oczyścić i pokroić na kawałki - zamrożoną: lekko rozmrozić i pokroić na kawałki.

W garnku rozgrzać oliwę i wrzucić nań czosnek. Gdy będzie lekko brązowy, dodać rybę i obsmażać 2-3 minuty. Zalać wodą (lub bulionem) i dodać przyprawy oraz warzywa. Gdy się zagotuje, zebrać szumowiny i zmniejszyć ogień. Gotować pod przykryciem ok 10min, aż ryba i warzywa będą miękkie. Wyjąć seler, pietruszkę i marchew w słupkach. Dodać pastę paprykową lub sos do smaku i pogotować jeszcze 5 min.

Podawać z ćwiartką cytryny i bagietką. Smacznego!

*tak, tak, wciąż mam w planach napisanie o sosie paprykowym...

aaaaby aronię...

2011-08-26T20:40:00.005+02:00

Przyznaję, że w robieniu nalewek jestem lajkonikiem, znaczy laikiem. Ale dostałam 1.5 kg aronii to co było robić (wiem, wiem można sok czy galaretki, ale przyznacie, że nalewka z aronii brzmi nieźle). Przy pomocy internetu oraz Wielkiej Księgi Nalewek przyrządziłam aroniowe cudo, łamiąc zapewne kilka świętych praw nalewkarzy ;)

Przepis podaję oryginalny (z Wielkiej Księgi Nalewek) w nawiasie podaję moje barbarzyńskie modyfikacje:

Nalewka aroniowa

1 kg owoców aronii
laska wanilii (u mnie bez)
kawałek imbiru (u mnie ok 5cm)
500g cukru
1 l spirytusu 5o% (u mnie wódka czysta*)

Owoce aronii całkowicie dojrzałe i zdrowe umyć, wsypać do szklanego naczynia, dodać przyprawy i cukier, a na końcu zalać alkoholem. Naczynie szczelnie zamknąć i odstawić w ciepłe i słoneczne miejsce na dwa tygodnie (można co jakiś czas potrząsnąć, by cukier się całkowicie rozpuścił). Po tym czasie płyn zlać przefiltrowując przez bibułę filtracyjną (u mnie wielokrotnie złożona gaza). Rozlać do butelek i wynieść do chłodnej piwnicy, gdzie powinna dojrzewać pół roku.

Aroniówka musi jeszcze swoje odstać, więc dopiero za jakieś pół roku napiszę wam jak wyszła (choć łyczek takiej nieodstanej był, moim zdaniem, rewelacyjny), ale zamieszczam przepis jakby ktoś poszukiwał, bo jest prosty i nie wymaga wielu zabiegów.

*ogólnie rzecz biorąc, mimo że do nalewek z reguły używa się rozcieńczonego spirytusu, to wódka rzadko jest wykorzystywana (nie wgryzłam się jeszcze w temat, na szybko znalazłam taką opinię: sporządzanie nalewów na wódce może w przypadku owoców zawierających dużo wody spowodować niemożność uzyskania właściwej mocy nalewu - wszystko będzie rozwodnione, mało alkoholu, mało ekstraktu, smak wodnisty - pozostanie ratować to dodatkiem cukru ale to jednak nie to co porządny nalew.)
Przydatne wiadomości ogólne o przyrządzaniu nalewek można znaleźć np tutaj.

piekielny mamut

2011-08-23T19:10:00.004+02:00

Dziś na obiad przyrządziłam prostą i piekielnie smaczną (ale też piekielnie ostrą) zapiekankę z ziemniaków i fasolki typu mamut. Oczywiście można jej moc znacznie osłabić dodając mniej (lub wcale) sosu paprykowego i idę o zakład, że taka też będzie pyszna.

Zapiekanka z ziemniaków i fasolki na ostro
(na 3-4 osoby)

ok 1/2 kg ziemniaków
400g fasoli szparagowej typu mamut (lub innej)
200g przecieru pomidorowego
3 łyżki ajwaru lub domowego sosu paprykowego*
1. op mozzarelli
sól, zioła prowansalskie
oliwa

Ziemniaki obrać, umyć i ugotować (tak, by się nie rozpadały). Fasolkę umyć, oczyścić, pokroić na mniejsze kawałki i ugotować al dente. Przecier pomidorowy zmieszać z ajwarem lub sosem paprykowym, doprawić solą i ew ziołami.
Naczynie żaroodporne nasmarować oliwą. Na dnie ułożyć ziemniaki, na nie fasolkę, a wierzch polać sosem pomidorowo-paprykowym. Następnie pokroić mozzarellę w plastry i ułożyć na wierzchu (lub posypać tartą). Zapiekać w 200 st C ok 20 min. aż ser lekko się zbrązowi.

Może jest mało fotogeniczna, ale za to rewelacyjna w smaku :)

* O ostrym domowym sosie paprykowym napiszę już wkrótce.

kremowa cukinia

2011-08-15T19:39:00.005+02:00

Dzięki środowym zakupom u Pana Ziółko eksperymentuję dużo z cukinią i pokrewnymi warzywami. Kwiaty cukinii w cieście, pieczone patisony, małe cukinie prosto z patelni. A dziś wam polecam zupę-krem z cukinii z serem gorgonzola. Ostry ser dodaje tej delikatnej zupie charakteru. Palce lizać :)

Krem z cukinii z gorgonzolą
(na 2-3 osoby)

ok 500g cukinii (najlepsza młoda, nie za duża)
3 ząbki czosnku
1-2 szalotki
ok 1l bulionu warzywnego
sól, pieprz, zioła prowansalskie
oliwa
gorgonzola

Cukinię umyć i pokroić w kostkę. Czosnek i szalotkę posiekać. W szerokim rondlu rozgrzać oliwę, zeszklić czosnek i cebulkę*. Następnie dodać cukinię, doprawić solą, pieprzem, ziołami i smażyć aż lekko zmięknie. Zalać bulionem i gotować ok 10 min. Następnie zmiksować blenderem, doprawić do smaku. Gorgonzolę pokroić w kostkę. Nakładać zupę na talerze, pośrodku posypać serem.

* Zamiast smażyć można też cukinię, z oliwą, czosnkiem i ziołami, upiec. Zupa będzie miała wtedy inny, bardziej wyrazisty smak.

A to kwiaty cukinii, najlepsze w cieście lub faszerowane :)

uczta dla oka

2011-07-31T18:56:00.005+02:00

Efektowna, odświeżająca i nieco tajemnicza. Taka właśnie jest sałatka, którą ostatnio wymyśliłam. Pisałam już chyba, że uwielbiam groszek na sposób azjatycki: w całych, chrupiących strąkach. Tym razem połączyłam go z pomidorkami koktajlowymi, cebulą dymką i bardzo dalekowschodnim dressingiem. Wyszło rewelacyjnie, a na dodatek ta sałatka to uczta dla oka.

Sałatka z groszku i pomidorków koktajlowych

ok 400g groszku w strąkach
1 op mieszanych pomidorków koktajlowych
1-2 cebule dymki
garść bazylii (najlepiej cytrynowej i tajskiej)

dressing: olej orzechowy, 2 łyżeczki sosu ostrygowego, łyżeczka octu ryżowego, łyżeczka oleju sezamowego, pół łyżeczki brązowego cukru, 2 łyżeczki pasty z czarnej fasoli.

Groszek umyć i obrać z włókien, a następnie zblanszować przez 4-5 min we wrzątku. Pomidorki umyć i pokroić na połówki lub ćwiartki (w zależności od wielkości). Dymkę posiekać. Dressing przygotować w słoiku. Wymieszać warzywa w misce i polać sosem, wymieszać jeszcze raz i posypać bazylią.

dzika trawa w butelce

2011-07-22T20:23:00.005+02:00

Dziś będzie trochę z innej beczki. Konkretniej z beczki pełnej naturalnych napojów bezalkoholowych o wdzięcznej nazwie Wild Grass.

Jak to się zaczęło? Para młodych ludzi, podróżników, postanowiła zamknąć wspomnienia ze swoich wypraw w butelkach i podzielić się nimi ze znajomymi i nie tylko. Napoje powstawały na drodze eksperymentów (czasami bardzo pomysłowych, np. parzenie herbaty w ekspresie do kawy). I tak, metodą prób i błędów, powstały (póki co) 4 smaki:

Min Ti (niegazowany napój z ekstraktem białej herbaty i mięty) – wyróżnia się niską zawartością cukru i przyjemnym miętowym smakiem.

Ale Ginger (gazowana oranżada z aromatem imbirowym) – polska wersja popularnego w krajach anglosaskich ginger ale.
Chai COLA (gazowana oranżada z aromatem orzeszków cola oraz ekstraktami czarnej herbaty i yerby) – smak rzecz jasna przywodzący na myśl komercyjny napój, ale zdecydowanie mniej słodki, z herbacianym akcentem.
KAVA (gazowany napój kawowy z aromatem kardamonu i innych przypraw) - próba oddania smaku kawy z Palestyny.

Testowałam wszystkie cztery. Każdy jest wyjątkowy, na pewno nie są robione na jedno kopyto – mnie najbardziej zasmakowały te o bardzo charakterystycznym aromacie czyli Ale Ginger oraz KAVA.

Warto wspomnieć jeszcze o opakowaniach: szklane buteleczki opatrzone są etykietami, na których mogą pojawić się twoje zdjęcia, grafiki czy rysunki. Wystarczy zamieścić wybraną pracę w galerii , no i zebrać dużo głosów :).

Chciałoby się napisać, że napoje te są dobre, bo polskie, ale… ale nie. Nie dość, że polskie, nie dość, że bez konserwantów, chemii, ulepszaczy, nie dość, że w oryginalnych butelkach (i to bardzo eko), to na dodatek są po prostu smaczne. I mam nadzieję, że już wkrótce zapełnią dziurę na rynku polskim, gdzie poza napojami wielkich koncernów jest pustynia.

Na razie można je nabyć w wybranych miejscach w Warszawie (mam jednak nadzieję, że szybko zawojują i inne miasta):

- Bar Rock, ul. Śniadeckich 17
- Bílý Koníček, ul. Kredytowa 1
- Bratnia Szatnia, pl. Defilad 1 (hol Teatru Studio)
- Cafe Roskosz, ul. Wiolinowa 2a
- Du-Za Mi-Ha, ul. Widok 16
- Green Way (Wola Park), ul Górczewska 124
- Łysy Pingwin, Ząbkowska 11
- My'o'my, ul. Szpitalna 8
- Nowy Wspaniały Świat, ul. Nowy Świat 63
- Plac Zabaw, ul. Myśliwiecka 9 (w Parku Agrykola
- Plan B, al. Wyzwolenia 18 (wejście od pl. Zbawiciela)
- Południk Zero, ul Wilcza 25
- Powiększenie, ul. Nowy Świat 27 (w podwórzu)
- Precedens, ul. Nowy Świat 22/28 paw.10
- Spotkanie ze szpiegiem, ul. Marszałkowska 27/35
- UFO, ul. Kilińskiego 1 (wejście od Podwala)
- Wrzenie świata, ul. Gałczyńskiego 7

Wieści na temat kolejnych miejsc można szukać na ich profilu Facebook'owym.

zupa na tajską modłę

2011-07-21T20:18:00.000+02:00

Szans na wypad nad morze nie mam, pomyślałam, to chociaż sobie w domu stworzę wakacyjne danie. A jeszcze żeby to były morza południowe, odległe... I tak wymyśliłam zupę z dorszem na tajską modłę. Co to znaczy? Ano zupa jest słodko-ostra z nutą limonki i mlekiem kokosowym.

Zupa rybna z mlekiem kokosowym
(na 3 osoby)

ok 300g filetu z dorsza (lub innej ryby/ innych ryb)
1.5 l bulionu warzywnego
sok z połowy limonki
2-3 liście kaffir
pół puszki mleka kokosowego (ok 200ml)
2-3 papryczki chili
2-3 łyżki sosu rybnego
2 łyżki sosu ostrygowego
1 łyżeczka brązowego cukru
imbir w proszku (można użyć świeżego)
2 cebule dymki
kolendra opcjonalnie
makaron

Rybę umyć, oczyścić ze skóry i ości, pokroić na kawałki (4-5cm). Cebulę posiekać w krążki.

Do garnka wlać bulion i mleko, dodać liście kaffir oraz papryczki (można też dorzucić trawę cytrynową i pokrojony w plastry imbir) - podgrzewać, ale pilnować by nie zawrzało. Gdy wywar będzie już gorący, wyjąć liście, trawę i imbir a włożyć rybę. Dodać sos rybny, sos ostrygowy, cukier i imbir w proszku (jeśli nie używamy świeżego). Gotować ok 10 min. Pod koniec dodać sok z limonki, spróbować i ewentualnie doprawić. Podawać z makaronem przybrane dymką, ew. kolendrą.

fioletowy kalafior i inne delicje

2011-07-20T19:34:00.004+02:00

Wreszcie jakieś kulinarne bóstwo wysłuchało moich modlitw! Właśnie odkryłam, że co środę w mojej okolicy rozkłada się warzywny kram, a na nim takie cudowności jak fioletowe i żółte kalafiory, karczochy, chyba z pięć odmian cukinii, góry ziół, sałat, przeróżnych pomidorów i w ogóle czego tylko dusza pragnie. Odwiedziłam dziś Pana po raz pierwszy, ale na pewno nie ostatni!

Dla chętnych: Pan rozstawia swój stragan w każdą środę od 12 do 17. 30 (niestety, trzeba się spieszyć z pracy) na Zakroczymskiej 12 (na przeciwko Fortecy Kręglickich) w Warszawie.

A ja, obkupiwszy się odpowiednio, zrobiłam dziś na obiad ni mniej ni więcej, a furę warzyw z patelni. O jakże to było pyszne!

Warzywa z patelni
(na 2 osoby)

1 niezbyt duży kalafior (niekoniecznie fioletowy)
ok 300g groszku
ok 300g cukinii
1 mała cebula
3 ząbki czosnku
oliwa
sól, pieprz świeżo mielony, sioła prowansalskie

Kalafior oczyścić, podzielić na różyczki i zblanszować (wrzucić na 3min do wrzącej wody). Groszek umyć, oczyścić i też zblanszować. Cukinie umyć i pokroić w plasterki. Cebulę i czosnek posiekać.
Na patelni rozgrzać oliwę i zeszklić cebulę z czosnkiem. Następnie podsmażać cukinię, aż zmięknie. Dodać groszek oraz kalafior i doprawić. Smażyć chwilę, po czym przełożyć na talerze i zajadać ze smakiem.

makaron z bobem

2011-07-16T13:49:00.007+02:00

Dziś kolejna letnia propozycja. Tym razem szybki makaron z bobem i kozim serem. Naprawdę rewelacyjne połączenie (choć ja tam uwielbiam bób chyba w każdej formie).

Makaron z bobem i kozim serem
(na 2 osoby)

ok 400 g bobu
100 g koziego sera (użyłam roladki)
1 cebula
3 ząbki czosnku
sól, pieprz, zioła prowansalskie
oliwa
makaron (u mnie fusili)

Bób ugotować w osolonej wodzie i obrać ze skorek. Cebule i czosnek posiekać. Wstawić wodę na makaron. Na patelni rozgrzać oliwę i zeszklić na niej cebulę i czosnek. Następnie dodać bób i doprawić do smaku (nie żałować ziół). Wymieszać na patelni ugotowany makaron z bobem i dodać pokrojony / pokruszony ser. Wymieszać i przełożyć na talerze.

groszek w Azji

2011-07-13T19:53:00.004+02:00

Bardzo lubię chrupiące warzywa przygotowane po azjatycku, a prym wśród nich wiedzie cukrowy groszek. Dzisiaj w wersji z pikantnym kurczakiem.

Kurczak z groszkiem cukrowym po tajsku
(dla 2 osób)

ok 300g filetu z kurczaka
250g groszku cukrowego
4-5 ząbków czosnku
4-5 malutkich papryczek chili lub piri-piri
1 cebula
1 łyżka sosu rybnego
2 łyżki sosu ostrygowego
1/2 łyżeczki cukru brązowego
2 łyżki wody
olej sojowy
świeża bazylia (najlepiej tajska)
ew. pieprz (zwykły lub syczuański)

Kurczaka umyć, oczyścić, pokroić w paski lub niezbyt dużą kostkę i włożyć do miski. Strączki groszku umyć i oczyścić z włókien (jeśli jest taka konieczność). W miseczce wymieszać sos rybny i ostrygowy, posiekane papryczki, pieprz oraz czosnek przeciśnięty przez praskę (lub drobno posiekany). Powstałą marynatą zalać kurczaka i dokładnie wymieszać. Włożyć do lodówki na co najmniej 30 min.

Cebulę pokroić w piórka. Groszek można zblanszować jeśli nie chcemy by był zbyt twardy.

W woku albo patelni z grubym dnem rozgrzać olej i smażyć kurczaka, cały czas mieszając, ok 3-4 minuty na dużym ogniu. Dodać 2 łyżki wody, cukier, cebulę oraz groszek i smażyć kolejne 2-3 minuty. Podawać od razu z ryżem lub makaronem udekorowane dużą ilością bazylii.

kurka wodna

2011-06-27T20:13:00.004+02:00

Luby przytargał w weekend do domu wielką łubiankę kurek. Roboty z tym było co niemiara, bo czyszczenie tych małych grzybków przyprawia mnie o szaleństwo (i ból w kręgosłupie), ale warto było, oj warto.

I dzisiaj dzięki temu raczyliśmy się pyszną zupą kurkową. Gorąco polecam!

Zupa z kurek

ok 300g kurek, oczyszczonych
1-2 ziemniaki
1 mała cebula
1/2 szklanki białego wina
1l bulionu
sól, pieprz, słodka papryka
świeże zioła: tymianek i majeranek - spora garść
oliwa
1/2 kubeczka śmietany +1.5 łyżeczki mąki

Ziemniaki obrać i pokroić w kostkę, cebulę również. Jeżeli kurki są duże, przekroić na pół. W garnku rozgrzać oliwę, a następnie wrzucić nań cebulę i kurki. Dusić do momentu aż cebula się zeszkli a grzyby lekko ściemnieją. Dodać wino, a następnie bulion i ziemniaki oraz część ziół. Doprawić solą, pieprzem i papryką. Zagotować, a następnie zmniejszyć ogień i gotować aż ziemniaki zmiękną. Zmniejszyć ogień do minimum, dokładnie wymieszać śmietanę z mąką i powoli rozrabiać ją z gorącą zupą. Gdy płyn będzie jednolity, zabielić zupę dokładnie mieszając by nie powstały grudki. Podawać posypane resztą ziół i z grzanką albo dwoma....

najwspanialszy mini serniczek ever...

2011-06-25T12:33:00.003+02:00

Do serników mam jakąś straszną słabość. Może dlatego że do tej pory nie udało mi się upiec takiego, który by mnie zachwycił? Ale właśnie nadeszła ta wiekopomna chwila. Zrobiłam mini serniczki z przepisu Joanny z Kwestii Smaku i jestem wniebowzięta. Mini serniczki nie smakują wprawdzie jak "klasyczny, polski sernik", ale mają cudownie kremową konsystencję i delikatny, niebiański smak.

Przepis podaję, bo naprawdę warto (z moimi modyfikacjami) - chętnych odsyłam również do oryginału (warto poczytać komentarze, by uzyskać wskazówki a propos np użytego sera).

Mini serniczki
(na 12 porcji)

150 g ciasteczek (org. owsianych, ja użyłam Digestive)
500 g zmielonego twarogu (u mnie wiaderkowy, firmowy delikatesów P&P - nadał się świetnie)
1/2 - 3/4 szklanki cukru (dałam 3/4)
1 pełna łyżka mąki pszennej
1 białko jajka (lub całe jajko - ja dałam całe, ponoć tak jest smaczniej, a mnie lekko żółtawy kolor nie przeszkadza :))
zamiast 6 truskawek wzięłam garść czerwonej porzeczki. Moim zdaniem można użyć dowolnych owoców, byle nie za dużo.

Piekarnik nagrzać do 175 stopni. Formę na muffiny wyłożyć papilotkami. Ciasteczka owsiane pokruszyć i wyłożyć do papilotek. Twaróg wymieszać z cukrem, mąką i jajkiem. Dodać porzeczki. Masę wyłożyć na ciasteczka, w środek wcisnąć po jednej porzeczce by wyglądała jak czerwony guziczek. Wstawić do nagrzanego piekarnika i od razu zmniejszyć temperaturę do 120 stopni. Piec przez 25 minut. Wyjąć z piekarnika i ostudzić. Można jeść po wystudzeniu lub po schłodzeniu w lodówce (wówczas masa będzie bardziej kremowa).

przed i po upieczeniu

Serniczki są banalne w przygotowaniu i myślę, że będą doskonałe w wielu wariantach. Już sobie je wyobrażam z sosem jagodowym albo polewą cytrynową...

moja kuchnia truskawkami pachnąca

2011-06-14T19:52:00.004+02:00

W tym roku truskawkowe żniwa przerosły moje najśmielsze oczekiwania. Głównie za sprawą ładnej pogody oraz koleżanki D., która zgodziła się przytaszczyć dla mnie dwie dwukilowe łubianki w ostatni weekend.

I tak oto: na obiad truskawki, na kolację truskawki, na śniadanie truskawki a na deser... tarta z serkiem mascarpone i truskawkami. Uwielbiam!

Tarta z serkiem mascarpone i truskawkami
(forma o śred. 27cm)

Ciasto:

300g mąki pszennej
200g masła schłodzonego
2-3 łyżki cukru pudru
1 jajko
szczypta soli

Masa:

1/2 słoiczka dżemu malinowego
400g serka mascarpone
125g śmietany kremówki
sok z 1 limonki
3-4 łyżki cukru pudru
ok 300g truskawek

Przesiać mąkę do miski, dodać cukier i sól, pośrodku wbić jajo, dodać posiekane masło i szybko zagnieść gładkie ciasto. Schładzać je przez 30min w lodówce.
W tym czasie ubić śmietanę kremówkę na sztywną masę, pod koniec dodać cukier. Następnie dodawać powoli serek mieszając dokładnie na niskich obrotach miksera. Na koniec dodać sok z limonki i wymieszać. Masę włożyć do lodówki. Truskawki umyć, odszypułkować i pokroić w plasterki lub połówki w zależności od wielkości.
Schłodzone ciasto rozwałkować, wyłożyć nim formę do tarty i ponakłuwać widelcem Piec ok 15 min. w piekarniku nagrzanym do 200 st. C. aż się zrumieni.
Na jeszcze ciepłe ciasto wyłożyć niezbyt grubą warstwę dżemu malinowego po czym zostawić do całkowitego ostygnięcia. Gdy wystygnie, nałożyć masę serową a na wierzch truskawki.

Jeżeli ciasto będzie stać dłużej niż dwa dni, można zabezpieczyć owoce cieniutką warstwą truskawkowej galaretki.

rabarbarowych rozkoszy ciąg dalszy

2011-05-22T21:16:00.004+02:00

Z majowych delicji - szparagów i rabarbaru - trzeba korzystać, póki są. I to jest piękne w sezonowości. Dlatego maj jest u mnie dość monotematyczny. W ten weekend rządziły szybkie, banalnie proste i genialne w smaku muffiny z rabarbarem i orzechami. To połączenie mnie zupełnie uwiodło.

Muffiny z rabarbarem i orzechami
(16 sztuk)

2 pełne szklanki mąki
1 szklanka cukru (przy czym zmieszałam 1/3 szklanki jasnego cukru trzcinowego Dry Demerara, 1/3 szklanki ciemnego cukru trzcinowego Dark Muscovado i 1/3 białego cukru)
1 op. cukru waniliowego
1/3 szklanki oleju
1 szklanka maślanki
2 jaja
1/2 szklanki orzechów włoskich
1,5 łyżeczki proszku do pieczenia
1 łyżeczka sody oczyszczonej
szczypta soli
ok 180-200 g niezbyt szerokiego rabarbaru

Rabarbar umyć, osuszyć i pokroić na 1cm plasterki. Orzech włoskie potłuc na drobne kawałki. Do posypania wierzchu: cukier kryształ i cynamon. W misce utrzeć jaja z cukrem. Dodać olej i maślankę - dokładnie wymieszać.
W drugiej misce wymieszać mąkę, proszek do pieczenia, orzechy, sodę i sól. Dodawać suche składniki do mokrych, mieszając łyżką. Dodać rabarbar i wymieszać (niezbyt dokładnie).

Masę nakładać do 3/4 wysokości papilotek/ foremek, posypać wierzch cukrem i cynamonem a następnie piec ok 20-25 min w temp 200 st. C.

Orzechy nadają muffinkowi fajną fakturę, rabarbar - wilgotność i kwaskowość, ale tym, co najbardziej podkręca smak tego ciastka, to chyba cukier Dark Muscovado, którego charakterystyczny smak wyraźnie się tu przebija.

rabarbar w wersji obiadowej

2011-05-20T18:40:00.004+02:00

Bardzo pasował mi w wypiekach rabarbar doprawiony na ostro (imbirem, cynamonem, pieprzem), zatem postanowiłam wykorzystać go jako dodatek do mięsa. Wypadł w tej roli wyśmienicie. Jako mięso wystąpiła wątróbka drobiowa, która bardzo lubi kwaskowe dodatki. Do tego szparagi i wiosenny obiad jak marzenie ;)

Wątróbka z sosem z rabarbaru
(na 2 osoby)

ok 350-400g wątróbki kurzej
1 mała cebula
sól, pieprz, olej do smażenia

Sos:

2 łyżki masła
ok 150-180 g rabarbaru
2 łyżeczki brązowego cukru
imbir, świeżo zmielony pieprz do smaku
1/3 szklanki wody

Wątróbkę umyć, osuszyć, oczyścić z błon, posolić i popieprzyć. Cebulę posiekać. Rabarbar umyć i pokroić na ok 1 cm kawałki.
W rondelku roztopić masło, a na patelni olej. Na masło wrzucić rabarbar, dodać cukier i trochę wody. Gotować aż część rabarbaru się rozpadnie. Doprawić. do smaku. W tym samym czasie smażyć wątróbkę i cebulę na średnim ogniu, aż lekko zbrązowieją. Do wątróbki z rabarbarem pasować będą ziemniaki z wody albo inne warzywo (szparagi gorąco polecam).

szparagi time!

2011-05-17T18:32:00.004+02:00

Wreszcie, wreszcie są moje ukochane szparagi. Uwielbiam zielone i zawsze z utęsknieniem wyczekuję maja. Dziś na talerzu wylądowały w towarzystwie pieczonego łososia i koziego sera, skropione sosem balsamicznym. Pyszności!

Łosoś pieczony ze szparagami
(na 2 osoby)

ok 300g łososia (filet)
1 pęczek zielonych szparagów
2-3 plastry twardego koziego sera
sól, pieprz
oliwa

Sos balsamiczny:

1,5 łyżki oliwy
1 łyżka octu balsamicznego
1 łyżeczka miodu
szczypta soli

Przygotować szparagi: jeśli są cieniutkie wystarczy je umyć i obrać końcówki, jeśli grubsze: umyć, odkroić końcówki (1-1.5 cm), obrać i ew. przekroić na pół. Łososia umyć, osuszyć i podzielić na porcje.
Piekarnik rozgrzać na 200 st. C. Naczynie żaroodporne wysmarować oliwą. Na dno wyłożyć połowę szparagów, a na nie położyć łososia. Całość posolić i popieprzyć oraz skropić oliwą. Na wierzch położyć drugą część szparagów (też posolić, popieprzyć i skropić oliwą) i pokruszyć kozi ser. Zapiekać pod przykryciem ok 15 min. A następnie 3-4 min. bez przykrycia, aż ser się lekką zezłoci.
Przygotować sos balsamiczny - dokładnie wymieszać składniki w słoiczku.

Łososia podawać ze szparagami, skropionego lekko sosem balsamicznym.

oficjalne rozpoczęcie wiosny

2011-05-09T20:17:00.003+02:00

Niby wiosna już jest, ale pogoda jeszcze się do końca nie zdecydowała. Tydzień temu nagły śnieg, teraz dwadzieścia stopni. Przynajmniej warzywniak nie zawodzi i dostarcza wiosnę na talerz. Dzisiaj w postaci sałatki z młodego szpinaku, młodych buraczków i koziego twarożku. Nie jest może zbyt fotogeniczna, ale za to smakuje bosko.

Sałatka ze szpinaku i buraczków z kozim twarożkiem
(na 2 osoby)

4-5 młodych buraczków
2-3 garście młodego szpinaku, umytego - można zastąpić sałatą, rukolą czy innym zielonym
1 op twarożku koziego (najlepiej takiego, który daje się kroić/kruszyć)
garść pestek słonecznika

sos:

1/2 łyżki miodu
4 łyżki oliwy
1-2 łyżki octu balsamicznego
1 łyżeczka musztardy
sól i pieprz

Buraczki obrać i ugotować (albo upiec) a następnie pokroić w półplasterki. Do miski wrzucić umyty szpinak (większe listki porwać), dodać buraczki, pokrojony (pokruszony) twarożek i pestki słonecznika. Zmieszać w słoiczku składniki sosu i zalać sałatkę. Wymieszać i podawać :)

Jell-O shots w irlandzkich barwach

2011-04-30T22:10:00.007+02:00

Na dobry początek babskiego wieczoru (a myślę, że nie tylko paniom ten pomysł przypadnie do gustu), gorąco polecam galaretki z alkoholem podawane w małych szklaneczkach. Testowane na wieczorze panieńskim sprawdziły się bardzo dobrze.

Trzeba się koło nich trochę nachodzić, ale są łatwe w przygotowania i dość widowiskowe. U mnie były w kolorach flagi irlandzkiej, jako że przyszła panna młoda tam w tej chwili mieszka, ale rzecz jasna można kombinować dowolnie z kolorami i smakami.

Pokusa leprekauna ;)

1 op. galaretki pomarańczowej
1 op galaretki agrestowej
woda
250ml śmietanki kremówki
100ml mleka (tłustego najlepiej)
2 łyżki cukru
3 łyżeczki żelatyny
3 x 100ml alkoholu (u mnie: wódka do galaretek i malibu do białej warstwy)

Galaretkę pomarańczową rozpuścić w 250ml gorącej wody (dokładnie wymieszać). Zostawić do lekkiego ostygnięcia i dodać 100ml wódki. Wymieszać. Rozlać do małych szklaneczek lub kieliszków do wódki (ja to robiłam za pomocą garnuszka z dzióbkiem i małego lejka). Wstawić do lodówki (najlepiej na tacy, bo wtedy wygodniej wkładać i wyjmować).

Gdy pomarańczowa warstwa się zestali (2-3 godziny) można przystąpić do robienia kolejnej. Żelatynę zalać 3 łyżkami zimnej wody i odstawić. Do rondelka wlać śmietanę i mleko, dodać cukier. Mieszać aż cukier się rozpuści. Zagotować, zdjąć z ognia i dodać żelatyny - mieszając intensywnie aż ta się całkowicie rozpuści. Gdy płyn przestygnie dodać 100ml malibu. Ostrożnie wylewać na pomarańczową warstwę. Całość ponownie wstawić do lodówki.

Gdy biała warstwa się zestali*, przygotować trzecią warstwę: przyrządzić galaretkę agrestową, tak samo jak pomarańczową, nie zapominając o dodatku alkoholu :). Ponownie wstawić do lodówki.

Oczywiście galaretki można również wlać do dużych płaskich naczyń, a gdy się zestalą - wyjąć (naczynie trzymamy chwilę w gorącej wodzie by galaretka łatwiej odeszła), pokroić w kostkę i kostkami galaretki napełnić pucharki.

* U mnie była biała za mało zżelowana, więc niestety przy nalewaniu zielonej warstwy nieco się naruszyła i stąd ostatnia warstwa jest mętnawa (co, moim zdaniem, bardzo nie przeszkadza ). W przepisie podanym wyżej już zwiększyłam ilość żelatyny, co mam nadzieję zapobiegnie takim wydarzeniom ;)

kurczak na biało

2011-04-03T11:27:00.005+02:00

Z wyliczanki kulinarnej pod tytułem "co dziś na obiad", padło na książkę Marty Gessler Kuchnia Marty. Kolory smaków. Wybrałam sobie z niej bardzo prosty przepis na kurczaka w mleku kokosowym... Trochę się spóźniłam z tym daniem, które chyba najlepiej komponuje się z zimą, gdy śnieg za oknem i biało na talerzu. Ale co tam. Ożywiłam je sałatką z młodych warzyw.

Podaję przepis na 2 osoby i z moimi modyfikacjami:

Kurczak z mlekiem kokosowym

1 mała puszka mleka kokosowego
3/4 szklanki bulionu drobiowego
1 podwójna pierś z kurczaka
kilka gałązek świeżej kolendry
2 łodygi trawy cytrynowej
2 łyżki soku z limonki
1/2 łyżki cukru trzcinowego

Mleko i bulion wlać do rondla lub głębokiej patelni i zagotować na średnim ogniu. Dodać trawę cytrynową, kolendrę oraz umyte i oczyszczone, rozdzielone piersi kurczaka i gotować aż będą miękkie. Mięso wyjąć i trzymać w ciepłym miejscu.

Do wywaru dodać sok z limonki i cukier i gotować, aż zredukuje swoją objętość. Wyjąć trawę cytrynową i kolendrę. Kurczaka można pokroić (ja podałam w całości), polać sosem i podawać z ryżem i świeżą kolendrą.

Chrupiąca sałatka wiosenna z orientalnym dressingiem

1 młoda kalarepka
1-2 młode marchewki
1 pęczek małych rzodkiewek
1 dymka
pieprz

dressing: 2-3 łyżki oleju sojowego, łyżka oleju sezamowego, 2-3 łyżeczki sosu Chin-Su (albo łyżeczka sosu rybnego, posiekany ząbek czosnku, pół łyżeczki płatków chili), 2-3 łyżeczki soku z limonki, szczypta brązowego cukru.

Warzywa pokroić: kalarepę w kostkę, rzodkiewki w plastry, marchewki w słupki; dymkę drobno posiekać. Przyprawić świeżo mielonym pieprzem.
W słoiczku zmieszać wszystkie składniki dressingu i polać nim warzywa.

kotleciki z nutą orientalną

2011-03-28T18:09:00.001+02:00

Nie mieliśmy jakoś pomysłu ani zachciewajek na niedzielny obiad, więc los zadecydował. Padło na Jamiego Oliviera w domu. Przejrzałam książkę i spodobał mi się przepis na wiosenne jagnięce kebaby kofta (köfte kebab) z rusztu. Niestety w sklepie-prawie-osiedlowym jagnięciny nie było i (ponoć) nie będzie (był za to królik, ale to zupełnie inna bajka). Kupiłam więc mieloną wieprzowinę prima sort i to tyle jeśli chodzi o kebab. Zatem, inspiracja Oliverem, ale wykonanie zdecydowanie własne.

Kotleciki wieprzowe z nutą orientalną i sosem czosnkowym
(na 2-4 osoby)

500g mielonego mięsa wieprzowego
1-2 ząbki czosnku
1,5 łyżeczki suszonego tymianku
1 płaska łyżeczka mielonego kuminu (kminu rzymskiego)
1 płaska łyżeczka mielonego chili
1/2 łyżeczki czarnuszki
sól, pieprz
olej do śmażenia

Ponad to:

mieszanka sałat
1/2 średniej cebuli
trochę gałązek świeżego tymianku
dobra oliwa
4 tortille

Sos:

4-5 łyżek niezbyt rzadkiego jogurtu
2 ząbki czosnku
sól, świeżo zmielony pieprz

Mięso dokładnie wymieszać w misce z przyprawami i przeciśniętym przez praskę czosnkiem. Rękoma formować kuleczki wielkości piłki pingpongowej a następnie lekko rozpłaszczać i układać na talerzu. Umyć, osuszyć i podrzeć na mniejsze kawałki sałatę. Cebulę pokroić w cienkie piórka. Zmieszać jogurt z czosnkiem przeciśniętym przez praskę, solą i pieprzem.
Rozgrzać olej na patelni i smażyć kotleciki aż zbrązowieją. Usmażone odsączyć na papierowym ręczniku z nadmiaru tłuszczu. W tym samym czasie włożyć tortille do nagrzanego piekarnika na ok. 30 sekund. Na ciepłych tortillach rozłożyć sałatę i piórka cebuli, skropić odrobiną oliwy, na sałatę położyć 2-3 kotleciki, na wierzch dać 2-3 łyżki sosu. Zawinąć i zjeść. Smacznego!

zły wpływ spacerów na dietę

2011-03-27T11:16:00.004+02:00

Wczoraj wybraliśmy się z Lubym na spacer, by zażyć trochę ruchu, rozruszać rozleniwione zimą mięśnie i ku chwale ogólnej zdrowotności. Niestety na ostatniej prostej do domu zobaczyłam coś, co przywiodło mi na myśl ciasto czekoladowe. "Takie pachnące ciasto czekoladowe ze szklanką zimnego mleka...." - pomyślałam. "I wiśniami, koniecznie z wiśniami!" - pomyślałam. I jak pomyślałam, tak zrobiłam.

Na Kwestii Smaku znalazłam przepis na babkę czekoladową z wiśniami, więc zaadaptowałam ją na potrzeby tortownicy i oto jest. Podaję przepis po modyfikacjach, które były trochę na oko, ale sprawdziły się w praniu:

Ciasto czekoladowe z wiśniami
(tortownica o śred. 24cm)

150 g miękkiego masła
3/4 szklanki cukru
2 jajka
100 g ciemnej czekolady gorzkiej, roztopionej
1 i 3/4 szklanki mąki
1,5 łyżeczki proszku do pieczenia
3 łyżki kakao
1/2 łyżeczki cynamonu
szczypta soli
3/4 szklanki mleka
ok 25 wiśni (użyłam rozmrożonych, odcedzonych)

Czekoladę roztopić, najlepiej w kąpieli wodnej. Masło utrzeć z cukrem, aż zmieni się w puszystą białą masę (miksowałam ok 8min, zamiast zaleconych 15). Następnie dodawać po jednym jajku dalej miksując.
Mąkę przesiać z proszkiem do pieczenia, kakao, cynamonem i solą. Ubitą masę delikatnie połączyć z przestudzoną nieco czekoladą, a następnie połączyć z przesianymi suchymi składnikami, na przemian z mlekiem.
Ciasto nałożyć do formy (do 2/3 jej objętości), uprzednio posmarowanej tłuszczem. Powciskać wiśnie i piec przez 30-40 minut, lub do czasu aż środek będzie upieczony w piekarniku nagrzanym do 170 st. C. Można polać polewą czekoladową.

długa droga ciasteczka z wróżbą

2011-03-26T11:51:00.008+01:00

Jakiś czas temu wpadła mi w ręce książka o chińskiej kuchni w Stanach Zjednoczonych - cóż za fascynująca lektura! Długo nosiłam się z pomysłem zrecenzowania jej i oto, wreszcie nadszedł ten dzień. Dla fascynatów i antropologów jedzenia ;). Smacznego!

Napisana w lekkim stylu, książka The Fortune Cookie Chronicles autorstwa Jennifer 8 Lee, Amerykanki chińskiego pochodzenia w drugim pokoleniu, wprowadza w fascynujący świat migracji Chińczyków do Stanów Zjednoczonych. Przez pryzmat kuchni pokazuje motywy i trudy podróży (często nielegalnej) na inny kontynent, problemy asymilacji w zupełnie odmiennym środowisku, wreszcie jak jedzenie staje się platformą poznania i akceptacji (ale tylko w pewnych, ściśle ustalonych ramach).

ciasteczka z wróżbą jako element bridal shower - wieczoru panieńskiego :)
zdj. pochodzi z tej strony

Dla mnie ta książka była odkryciem zupełnie nieznanego świata, bowiem w Stanach jeszcze nie byłam. Jasne, w wielu filmach i serialach amerykańskich występuje chińszczyzna „na wynos” w charakterystycznych, trapezowatych pudełkach (o nich Lee też sporo pisze), ale dopiero teraz wiem jaką drogę przeszła, by znaleźć swoje poczesne miejsce w amerykańskiej kulturze. Słowo „chińszczyzna” z resztą doskonale oddaje ducha tej amerykańsko-chińskiej mieszanki kulinarnej, bowiem mimo tego, że pochodzenie ma chińskie, to z prawdziwą kuchnią (a właściwie kuchniami) Państwa Środka ma niewiele wspólnego. Poczynając od chińskich ciasteczek z wróżbą, które okazały się być japońskimi ciasteczkami*, kończąc na potrawach, o których w Chinach nikt nie słyszał**. Symbolem tego kompromisu może być sos sojowy, który na rynek amerykański produkują ogromne, rodzime koncerny i… nie ma w nim śladu soi. Prawdziwe chińskie potrawy Amerykanom en masse tak naprawdę nie są znane i gdyby przeciętnemu obywatelowi Stanów dać do spróbowania danie rodem z Kantonu czy Syczuanu, odsunął by talerz z obrzydzeniem***

Książka Jeniffer 8 Lee nie jest doskonała - ma sporo powtórzeń, dłużyzn i niepotrzebnych dygresji (czasem jest to cały rozdział od czapy ;)), ale niewątpliwie nie da się przejść obok niej obojętnie. Obowiązkowa lektura dla tych, którzy interesują się nie tylko tym, co mają na własnym talerzu****.

charakterystyczne pudełka zaczynają pojawiać się również i u nas...
zdj. pochodzi z tej strony

I jeszcze garść wiadomości z tej książki, które mnie zaskoczyły:
- w Stanach Zjednoczonych jest dwa razy więcej chińskich restauracji niż MacDonaldów;
- chińskie ciasteczka z wróżbą są tak naprawdę pochodzenia japońskiego; Chińczycy po prostu lepiej je rozreklamowali. Wróżby muszą być wyłącznie pozytywne (inaczej klienci się buntują, mogą nawet nie chcieć zapłacić za posiłek!);
- najchętniej odwiedzanymi restauracjami w szabas, są oczywiście chińskie restauracje. Chińskie ale koszerne.

The Fortune Cookie Chronicles: Adventures in the World of Chinese Food
Jennifer 8 Lee
Wydawnictwo Twelve, 2008

*Chińczycy zaczęli je masowo produkować w czasie II wojny światowej i tuż po, kiedy większość Japończyków siedziała w Stanach w obozach, jako potencjalny „wewnętrzny wróg”.
** M.in. Kurczak generała Tso i in., bez których nie może się obejść menu żadnej chińskiej knajpy w Stanach.
*** Mam nieodparte wrażenie, że to samo dotyczy prawdziwej włoskiej pizzy.
**** Aż zamarzyła mi się analiza polskiej "chińszczyzny" (głównie z barów wietnamskich - to jest przecież kopalnia wiedzy na temat naszego stosunku do Azji, migracji, kuchni, a także na temat 20 lat wolnej Polski ;)).

makaron po azjatycku nr 1

2011-03-17T18:17:00.004+01:00

Ciągle sobie obiecuję, że będę więcej gotować z moich azjatyckich książek, bo uwielbiam te smaki, ale wiadomo, chęci swoją drogą, a zaopatrzenie lodówki swoją. Ale przeglądając ostatnio kuchnię kambodżańską (wspomnianą już poprzednio) wpadłam na przepis, który z łatwością można zaadaptować do polskich warunków.

Z resztą to takie danie, które można by nazwać: standardowy przepis kuchni Azji południowo-wschodniej nr 1. Do jego przygotowania wystarczy zaledwie kilka egzotycznych składników (i są one relatywnie łatwe do zdobycia i przechowania), jak sos sojowy, sos rybny i ew. makaron z fasoli mung. Resztę składników bez problemu dostaniecie w każdym sklepie ;)

Makaron smażony z warzywami i wołowiną
(na 2-4 osoby)

150g mielonej wołowiny (lub innego mięsa mielonego, org wieprzowina)
2 ząbki czosnku
1 łyżeczka sosu rybnego
1 łyżeczka jasnego sosu sojowego
1-2 marchewki (nieduże)
1 cebula
1 cukinia (ja nie miałam i w zamian dodałam 1/3 kapusty pekińskiej skrojonej w paseczki)
80g wermiszelu z fasoli mung (tzw. szklany makaron)
sól, biały pieprz, cukier
100ml wody
3 łyżki oleju do smażenia
kolendra i dymka do przybrania

Marchewki pokroić w niezbyt duże słupki, cukinię w półksiężyce, cebulę w piórka, czosnek posiekać. Przygotować makaron zgodnie z opisem na opakowaniu. Rozgrzać olej w woku lub żeliwnej patelni na średnim ogniu i dodać czosnek. Gdy się lekko zbrązowi, dodać mięso i mieszając smażyć, aż też się lekko zrumieni. Doprawić sosem rybnym, sojowym, solą, pieprzem i cukrem.

Dodać marchewkę, cukinię (lub kapustę), cebulę oraz makaron i dodać wodę. Gotować chwilę na małym ogniu, co jakiś czas mieszając. Gdy warzywa zmiękną można podawać - koniecznie obficie posypane siekaną dymką i liśćmi kolendry. Smacznego!

ryba w żółci

2011-03-14T15:39:00.006+01:00

Zachciało mi się fish amok (org. Amok trei) - narodowej potrawy rodem z Kambodży. Jest to ugotowana na parze ryba w paście kroeung i mleku kokosowym. Niestety nie miałam liścia bananowca, który robi za naczynie w tym przypadku, ani innej możliwości ugotowania na parze, więc zrobiłam rybę a la amok trei, duszoną w mleku kokosowym i przyprawach na patelni. Wyszła znakomicie! Udało mi się uzyskać aromat bardzo zbliżony do oryginalnego dania.

Ryba na żółto
(na 2 osoby)

Składniki na żółty kroeung:

2-3 trawy cytrynowe
1 łyżka świeżego, posiekanego galangalu (u mnie suszony)
1 łyżeczka skórki Kaffir lime (ponoć polska nazwa to papeda :), u mnie skórka z limonki)
1 łyżeczka świeżej, posiekanej kurkumy (czyli tumeric; u mnie suszona)
3-4 ząbki czosnku, posiekane
2 posiekane szalotki

Wszystkie składniki drobno posiekane, dodawać w podanej kolejności (najpierw trawę cytrynową, galangal i skórkę kaffir lime, następnie kurkumę, a na końcu czosnek i szalotki) do moździerza i tłuc razem aż stworzy się pasta. Można też zmiksować je przy pomocy robota.

Ponad to:

ok 400g białej ryby, np dorsza
ok 3-4cm imbiru pokrojonego w cienkie plastry
1-2 małe chili
1/2 łyżeczki brązowego cukru
ok 150 ml mleka kokosowego
2 łyżki sosu rybnego
sól do smaku
olej do smażenia
posiekana dymka i kolendra do przybrania

Rybę oczyścić i pokroić na małe kawałki (takie na jeden kęs, ale niezbyt małe, żeby się nie rozpadły). Na patelni rozgrzać olej, a gdy będzie już gorący dodać nań pastę kroeung, cukier, imbir i chili. Mieszać, aż całość zacznie intensywnie pachnieć. Zmniejszyć ogień, dodać rybę i dokładnie wymieszać, by ryba pokryła się pastą. Dodać mleko kokosowe oraz sos rybny i dusić 10-15 min na małym ogniu, aż ryba się ugotuje. Doprawić do smaku. Podawać z ryżem przybrane dymką i kolendrą.

Przepis inspirowany przepisem na Amok Trey z książki Authentic Cambodian Recipes. From mother to daughter autorstwa Sorey Long we współpracy z Kaniką Linden.

prawdziwa pizza nie tuczy

2011-03-06T13:57:00.003+01:00

Trochę się trzeba naugniatać, nachodzić wokół, więc potem można z czystym sumieniem pochłaniać te kalorie - przynajmniej ja tak uważam. Do pizzy podejść robiłam kilka, ale dopiero teraz jestem zadowolona z rezultatu, więc polecam:

Pizza Polonia ;)
(na 2-3 wygłodniałe lub 4 osoby)

Ciasto:

300g mąki pszennej (u mnie Szymanowska)
150ml letniej wody
15g świeżych drożdży (lub 7g suszonych)
1 łyżka oliwy
1/2 łyżeczki cukru
1 łyżeczka soli

Wierzch:

1 puszka krojonych pomidorów
1 oscypek (średni)
150g kiełbasy krakowskiej cienko krojonej
1 cebula
1 op. mozzarelli w wiórkach
pieprz, suszone oregano, suszona bazylia, sól

W małej misce połączyć drożdże z cukrem, dodać ok 60ml wody i 3 łyżki wody - delikatnie wymieszać, przykryć ściereczką i zostawić na 15 min do wyrośnięcia. Do większej miski przesiać mąkę, dodać sól, w kopczyku zrobić zagłębienie - następnie wlać tam resztę wody, oliwę i wyrośnięty rozczyn. Wymieszać drewnianą łyżką, aż się składniki w miarę połączą, a następnie wyrabiać na desce ciasto przez o 10 min. aż będzie elastyczne i gładkie. Włożyć ciasto do miski, przykryć ściereczką i odstawić do wyrastania na 1,5-2 godz.

Sos: w misce wymieszać pomidory (wraz z sokiem, jeśli nie jest zbyt rzadki) z solą, pieprzem, oregano i bazylią.

Cebulę pokroić w piórka, pokroić oscypek na plastry. Rozgrzać piekarnik do 250st C.

Gdy ciasto już wyrośnie, wyrabiać je jeszcze przez chwilę, po czym rozwałkować na cienki placek (można podzielić i zrobić dwie pizze). Wyłożyć ciasto na wysmarowaną oliwą blachę i uformować brzeg (w tym momencie można lekko podpiec spód). Rozsmarować na cieście sos pomidorowy, posypać cebulą i częścią mozzarelli, następnie rozłożyć plastry kiełbasy krakowskiej i oscypka i znów posypać mozzarellą. Zapiekać ok 10-12 min, aż ser się lekko zbrązowi. Pyszności!

from Russia with love

2011-02-17T21:21:00.003+01:00

Nie wiem, czy to kwestia pogody, ale chodzi za mną ostatnio kuchnia rosyjska. Bliny na przykład... ale niestety nie udało mi się kupić mąki gryczanej. Postawiłam więc na sycącą, rozgrzewającą zupę - soliankę (ponoć prawidłowy zapis to "solanka", ale dla mnie to solianka i już).

Najlepszą soliankę jadłam w Odessie i naprawdę trudno mi orzec, czy to rosyjska zupa czy ukraińska. Ale - jak mawia Makłowicz - kuchnia nacjonalizmu i granic nie lubi, więc zaglądać jej w paszport nie będę. Grunt, że ze wschodu przyszła, a że kwaśna, tłusta i solidna, to i dobrze pod wódeczkę wchodzi i na kaca też świetnie robi.

Przepisów i sposobów na nią jest milion (łącznie z dodawaniem doń białego wina, co moim zdaniem, jest lekką przesadą). Poniższy przepis bazuje na wskazówkach powszechnych w internecie, ale jeśli chodzi o szczegóły, to już moja inwencja ;)

Solianka mięsna
(na 4-5 osób)

500g łopatki wołowej
150g wędzonego boczku
1 cebula
1 puszka krojonych pomidorów
2l bulionu wołowego
2-3 ogórki kiszone plus sok z ogórków, jak ktoś chce)
20 zielonych oliwek bez pestki
20 czarnych oliwek bez pestki
sól, pieprz, chili, słodka papryka
cytryna
olej
kwaśna śmietana

Mięso wołowe oczyścić i pokroić w średniej wielkości kostkę. Boczek i cebulę pokroić w kostkę. W garnku z grubym dnem rozgrzać olej. Obsmażyć mięso i boczek do zrumienienia, na koniec dodać cebulę i smażyć, aż się zeszkli. Zalać bulionem i dodać pomidory . Zagotować, a następnie gotować pod przykryciem ok 20-30 min, aż zmięknie mięso. Posiekać oliwki na plastry, ogórki pokroić w kostkę. Dodać oliwki i ogórki do mięsa (plus pół szklanki soku z ogórków, by była kwaśniejsza), oraz doprawić do smaku. Pogotować chwilę. Podawać z plasterkiem cytryny i łyżką kwaśnej śmietany (jak ktoś lubi).

crème de la crème ;)

2011-02-13T18:39:00.004+01:00

Idealny na walentynki. A jeżeli ktoś nie obchodzi, tym lepiej! Może delektować się smakiem cudownego, rozpływającego się w ustach crème'u brûlée, kiedy tylko chce. Najlepiej smakuje oczywiście zrobiony przez albo dla ukochanej osoby. Ja mam to szczęście, że Luby specjalizuje się w przypalonym kremiku i właśnie dziś postanowił osłodzić mi życie.

Kawowy crème brûlée
(na 2-4 osoby)

4 żółtka
220ml śmietanki kremówki 30%
45g cukru
1 małe, intensywne espresso (można rozpuścić w nim dodatkowo 1 łyżeczkę kawy rozpuszczalnej, by było bardziej kawowe)
1-2 łyżki likieru kahlua (opcjonalnie)
cukier do posypania wierzchu

Podgrzać śmietankę - gdy zacznie się gotować, zdjąć z ognia. Utrzeć żółtka z cukrem, nie za długo, by nie zrobiły się puszyste. Dolewać powoli przestudzoną śmietankę do żółtek i mieszać, starając się nie napowietrzać masy.Na koniec dodać kawę i likier. Jeżeli pojawią się bąbelki powietrza w masie, należy ją odpowietrzyć (stukając lekko dnem naczynia w blat).

Przełożyć krem do kokilek lub innych niewielkich, żaroodpornych naczynek (powinny wyjść ok 4 porcje). Włożyć kokilki do dużego żaroodpornego naczynia i zalać wodą do 3/4 wysokości.

Piec ok 50min w 120 st. C, aż krem zetnie się na brzegach (środek może pozostać lekko galaretowaty).

Następnie krem chłodzić przez min. 5 godzin (najlepiej przez noc). Tuż przed podaniem posypać wierzch cukrem i skarmelizować przy pomocy palnika.

ciasto tylko dla odważnych

2011-02-06T12:50:00.004+01:00

Odchudzasz się? Liczysz kalorie? Przeraża Cię połączenie karmelu, czekolady i bitej śmietany w jednym? To ciasto NIE jest dla Ciebie! Zainspirowana pomysłem na razową tartę z bananami, stworzyłam ciasto, które każdą anorektyczkę przyprawiłoby o zawał. Zawiera bowiem w sobie kajmak, czekoladę, ciasteczka digestive , banany i bitą śmietanę i jest po prostu bosko smaczne.

Ciasto karmelowo-bananowe lub Ciasto Zrób sobie raj*

200g ciastek digestive z czekoladą
100g masła
1 puszka słodkiego mleka skondensowanego lub 1 puszka gotowej masy kajmakowej
100g czekolady
2-3 banany
sok z połowy cytryny
1 mały słoiczek dżemu z czarnej porzeczki
ok 200 ml śmietany kremówki 30 lub 36%
3-4 łyżki cukru pudru

Roztopić masło, ciasteczka rozgnieść na drobne okruchy - połączyć aż stworzą jednolitą masę, którą należy szczelnie wypełnić formę (u mnie tortownica o śred. 25cm). Włożyć do lodówki.
Zrobić masę kajmakową (gotować puszkę skondensowanego mleka przez 3 godziny). Roztopić czekoladę w kąpieli wodnej. Połączyć masę kajmakową i roztopioną czekoladę dokładnie.
Na schłodzonym spodzie rozsmarować dżem, następnie masę kajmakowo-czekoladową. Włożyć do lodówki, by masa stężała (u mnie na noc, ale na pewno można na krócej)

Banany pokroić w plastry i skropić sokiem z cytryny. Rozłożyć na wierzchu ciasta. Ubić śmietanę kremówkę, a gdy będzie już sztywna dodać cukier puder i ubijać jeszcze chwilę. Ozdobić ciasto bitą śmietaną wg uznania ;)

Zrób sobie raj - to tytuł najnowszej (świetnej!) książki Mariusza Szczygła, o Czechach. Ciasto nie ma nic wspólnego z Czechami, ale tytuł znakomicie do niego pasuje ;)

prawie jak szkockie ciasteczka

2011-02-04T17:56:00.000+01:00

Najprostsze ciasteczka na poprawę humoru. Zjedz jedno albo dwa, a świat od razu będzie wyglądał milej ;) Słodkie, kruche i bardzo maślane....

Ciasteczka maślane
(ok 35-40 sztuk)

300g mąki
200g masła
3-4 łyżki cukru pudru
ew. aromat waniliowy
szczypta soli

Chłodne masło posiekać. W misce połączyć mąkę, cukier, sól, ew aromat i masło. Zagniatać aż do uzyskania jednolitego ciasta. Na blaszce rozłożyć papier, od ciasta odrywać kawałki wielkości małego orzecha włoskiego, ugniatać w dłoni w kulkę i kłaść na papierze. Kulki rozgnieść widelcem robiąc na nich wzorek. Piec w 180 st 10-15 min aż się zrumienią. U mnie wyszły bladziutkie, na specjalne życzenie Lubego, ja tam wolę bardziej spieczone ;)

figa z... serem

2011-02-03T21:32:00.004+01:00

Pomysł na tartę z kozim serem i figami zachwycał mnie od zawsze, ale niestety nie mogłam go wykonać z braku świeżych fig. I oto, kilka dni temu pojawiły się w sklepie niedaleko mnie. Może niezbyt dorodne i piękne, drogie za to jak diabli, no ale czego się nie robi dla tarty ;)

Tarta z kozim serem i figami
(na 2 osoby)

ciasto francuskie (użyłam niecały płat ciasta schłodzonego, nie mrożonego)
150-200g miękkiego sera koziego (użyłam La Brique de Chevre)
2-3 świeże figi
kilka łyżeczek pikantnego chutney'a ze śliwek (można użyć marmolady cebulowej)
świeży pieprz
oliwa

Ciasto francuskie (świeże lub rozmrożone) wyłożyć do formy, ponakłuwać widelcem, a następnie podpiec w 200 st. C aż urośnie i się zrumieni. Pokroić ser w plastry. Umyć i osuszyć figi, a następnie pokroić je w ósemki. Wyjąć ciasto z piekarnika, widelcem rozgnieść wierzch (zostawiając wyrośnięty rant). Na wierzchu rozsmarować chutney. Następnie ułożyć ser i figi, doprawić pieprzem i skropić oliwą. Zapiekać jeszcze ok 10 min aż ser się rozpuści. Podawać z rukolą lub inną sałatą. W spokoju rozkoszować się smakiem :)

książniczka na ziarnku fasoli

2011-02-01T22:15:00.004+01:00

Inspirację dla tej zupy znalazłam w pewnym kulinarnym dodatku. Moją uwagę przykuło nietypowe połączenie krewetek i... fasoli. Wyszukany skorupiak i plebejska fasola. Fascynujące. Postanowiłam więc przetestować to połączenie i muszę powiedzieć, że wyszło całkiem ciekawie. Po zimowemu - sycąco, ale ze szczyptą wakacyjnej tęsknoty.

Zupa z krewetkami i białą fasolą
(na 2 osoby)

ok 10 krewetek (u mnie rozmrożone, rozmiar: średni)
1 puszka białej fasoli w zalewie
2 szalotki
1-2 ząbki czosnku
szklanka bulionu drobiowego
tymianek, słodka papryka, świeży pieprz, sól (można dodać płatki chili, jak ktoś lubi ostrzejszą wersję)
2-3 łyżki soku z cytryny lub limonki
oliwa

Szalotki i czosnek posiekać. Rozgrzać oliwę w garnku. Zeszklić cebulę i czosnek. Dodać krewetki i chwilę je podsmażyć. Dodać fasolę wraz z zalewą i bulion. Zagotować. Doprawić do smaku i podawać :) .

pokusa kawosza ;)

2011-01-30T11:31:00.003+01:00

Chodziła za mną przez weekend ochota na coś słodkiego i niezbyt pracochłonnego. Z różnych karteluszek i zapisków "do-zrobienia-kiedyś" wyciągnęłam przepis na tartę bez pieczenia z ciasteczkowym spodem i kawowo-czekoladową masą. W sam raz na niedzielne śniadanie czy podwieczorek...

Tarta kawowo-czekoladowa
(na formę o śred. 25cm)

200g ciastek digestive (u mnie z czekoladą, można użyć zwykłych i dodać łyżkę kakao)
100g roztopionego masła
200g czekolady (u mnie ciemna, ale można użyć dowolnej)
1 porcja intensywnego espresso
4-5 łyżek likieru Kahlua (opcjonalnie)
300ml śmietanki kremówki (36%)

Ciasteczka pokruszyć drobno (ja tłukę moździerzem) i dokładnie wymieszać z roztopionym masłem. Powstałą masą wyłożyć formę i włożyć do lodówki, by się schłodziła.
Czekoladę roztopić w kąpieli wodnej, na koniec wymieszać z kilkoma łyżkami bardzo mocnej kawy i likieru. Osobno ubić śmietanę, aż będzie sztywna. Następnie powoli dodawać przestudzoną czekoladę do ubitej śmietany, delikatnie mieszając. Gdy masa będzie jednolita, wyłożyć ją na schłodzony spód, wyrównać i wstawić do lodówki - najlepiej na cała noc. Przed podaniem ozdobić bitą śmietaną.

niebo w jednym garnku

2011-01-25T21:02:00.005+01:00

Cały obiad w jednym garnku? Cóż za diabelski pomysł ;) Największym jego plusem jest to, że nie trzeba później zbyt wiele zmywać. A ponieważ wpadł mi w oko smakowity przepis na casserole (niezawodna Kwestia Smaku), postanowiłam czy prędzej ów pomysł wykorzystać (i wreszcie użyć mojej brytfanki zgodnie z jej przeznaczeniem).

Przepis podaję za oryginalnym, zaprezentowanym przez Joannę:

Casserole z cytrynowym kurczakiem, ziemniakami i fasolą
(na 2 osoby)

4 podudzia kurczaka, każde po 130 g (lub inne części kurczaka, np. nóżki)
1 łyżka oliwy
4 średnie ziemniaki
2 małe cebule
1 puszka czarnej fasoli (u mnie była czerwona)
1 filiżanka intensywnego bulionu drobiowego
1/2 małej cytryny pokrojonej na 2 - 3 cm kawałki

Marynata:

1,5 łyżki oliwy
sok z połówki małej cytryny
1 łyżeczka suszonego estragonu
1/2 łyżeczki płatków chilli (można pominąć w wersji dla dzieci)
1/2 łyżeczki cynamonu
u mnie jeszcze: rozmaryn, sól i pieprz

Składniki marynaty połączyć i wysmarować kurczaka, odstawić na pół godziny. Piekarnik nagrzać do 200 stopni C. W żaroodpornym garnku z pokrywą rozgrzać 1 łyżkę oliwy, dodać obrane i pokrojone na plastry ziemniaki oraz cebulę pokrojoną w "ósemki". Podsmażyć na dużym ogniu ciągle mieszając przez około 3 minuty. Warzywa wyjąć z garnka, a włożyć kurczaka razem z całą marynatą. Obsmażyć z każdej strony po około 3 minuty.

Na koniec dodać odsączoną fasolę i smażyć przez minutę. Włożyć ziemniaki z cebulą, zalać bulionem, doprowadzić do wrzenia, przykryć pokrywką i wstawić do nagrzanego piekarnika. Piec pod przykryciem przez 1 godzinę, następnie zdjąć pokrywkę, włożyć kawałki cytryny obtoczone w cukrze i piec bez przykrycia przez 15 minut.

Muszę powiedzieć, że było to coś naprawdę genialnego w smaku i czuję, że nie raz zagości na naszym stole. W mojej wersji czerwona fasola częściowo się rozpadła świetnie zagęszczając sos (choć był to skutek uboczny, ale sos wyszedł tak fantastycznie aromatyczny, że Luby wyjadł go z gara do końca). Zapomniałam też o cukrzeniu cytryny, więc nie wiem jaki daje to efekt...

zupa samo zdrowie

2011-01-18T18:55:00.003+01:00

Tym razem, dla odmiany, będzie wegetariańsko. Potrawa z kategorii "jesz ze mną albo trzymaj się z daleka", czyli z dużą zawartością czosnku. Nie polecam przed ważnymi spotkaniami, ale poza tym jest świetna, szczególnie w taką pogodę, gdyż jak wiadomo: czosnek to samo zdrowie ;)

Zupa pomidorowo-czosnkowa
(na 2 osoby)

1 puszka pomidorów krojonych (u mnie dodatkowo z bazylią)
1 cebula
nieduży pęczek włoszczyzny
6 ząbków czosnku
sól, pieprz, papryka, oregano, majeranek
świeża bazylia lub pietruszka
woda

Cebulę i 1 ząbek czosnku obrać i posiekać. Włoszczyznę umyć i pokroić (jeśli wolicie by zupa była bardziej "włoszczyznowa" to na drobne kawałki, ja tam kroję na duże i ugotowane wyławiam), a pora z włoszczyzny posiekać na cienkie plasterki. W garnku rozgrzać oliwę i wrzucić nań warzywa. Dusić na niewielkim ogniu do czasu, aż cebula się zeszkli. Dodać pomidory i ok 4 szklanek wody. Wymieszać, dodać przyprawy. Gotować na wolnym ogniu aż warzywa zmiękną (ja następnie wyławiam marchewkę, selera i pietruszkę). Wcisnąć do zupy pozostałe ząbki czosnku, chwilę jeszcze pogotować, przyprawiając do smaku, jeśli konieczne.

By zupa była bardziej sycąca, można do niej (już na talerzach) dodać kawałki sera koziego lub zwykłego camemberta. I oczywiście obowiązkowo grzankę (najlepiej z serem).

zawijaski z indyka

2011-01-17T20:31:00.003+01:00

Nie wiem, czy to tylko ja tak mam, ale... zimą robię się bardziej mięsożerna. Na dodatek pogoda sprawia, że nie chce mi się wysilać. Ale nawet z lenistwa może wyjść coś dobrego. Dziś wyszły roladki z indyka:

Roladki z indyka z serem mozzarella
(na 2 osoby)

4 indycze kotlety (wielkości damskiej dłoni)
4 łyżki tartej mozzarelli lub 4 niezbyt grube plastry zwykłej
sól, pieprz, papryka, zioła: majeranek, oregano, tymianek (lub co kto lubi)
1 jajko
bułka tarta
olej do smażenia

Kotlety umyć, osuszyć i rozbić cienko. Posolić lekko z obu stron. Następnie posypać jedną stronę kotletów ziołami i przyprawami i nałożyć ser. Zwinąć roladki ściśle. Następnie obtaczać w bułce tartej, roztrzepanym jajku i znów w bułce. Smażyć na kilku łyżkach mocno rozgrzanego oleju do lekkiego zbrązowienia wszystkich stron. Podawać z sałatą (tak dla równowagi ;)). Smacznego!

orzechowo marchewkowo...

2010-12-29T10:39:00.000+01:00

O tym cieście pisałam już przy okazji rogalików, ale tym razem udało mi się porobić trochę zdjęć, choć łatwo nie było. Przepis pochodzi z Kwestii Smaku, ale podaję go z moimi modyfikacjami. Przede wszystkim użyłam zupełnie innej polewy, ponieważ oryginalna wydawała mi się za słodka. Moja jest z lekką cytrusową nutą. Jeśli chodzi o ciasto to usunęłam wiórki kokosowe. Raz użyłam świeżego ananasa, raz z puszki - wtedy zmniejszyłam nieco ilość cukru w cieście. Muszę powiedzieć, że jak nie przepadam za orzechowymi wypiekami, to to ciasto wyjątkowo mi smakuje (nie jestem z resztą w tym osamotniona :)), więc pewnie będzie często gościć na moim stole.

Ciasto marchewkowe

Polewa:

100g cukru pudru (można mniej)
250g - 300g sera Mascarpone
sok z 1 limonki

Ciasto:

2 jaja
200 g brązowego cukru
150 ml oleju roślinnego
200 g drobno startej marchewki
50 g posiekanych orzechów włoskich (można zastąpić np migdałami)
75 g drobno pokrojonego ananasa (świeżego lub z puszki)
250 g mąki
po 1 łyżeczce: cynamonu, sody, soli
1/2 łyżeczki proszku do pieczenia

Polewa: Mikserem utrzeć Mascarpone z sokiem z limonki. Dodać cukier puder, cały czas ucierając. Wstawić do lodówki, aby polewa lekko stężała.

Ciasto:
Ubić jajka do podwojenia objętości. Dodać cukier i dalej ubijać aż masa będzie gładka i puszysta. Wciąż ubijając na wysokich obrotach, dolać olej. Do powstałej masy dodać startą marchewkę, ananasa, orzechy (lub migdały) i delikatnie wymieszać.
Dodać przesianą mąkę, cynamon (można też użyć mieszanki do piernika), sodę, proszek do pieczenia i sól, delikatnie mieszając wszystkie składniki. Przełożyć do małej formy 21 x 21 cm (u mnie - tortownica 23cm), wyłożonej papierem do pieczenia. Piec przez 1 godzinę, w piekarniku nagrzanym do 150 stopni.
Wystudzone ciasto przekroić poziomo na 2 części. Spód posmarować 1/3 ilości polewy. Przykryć górą ciasta i rozsmarować resztą polewy. Wstawić do lodówki.

na rozgrzewkę

2010-12-28T10:04:00.004+01:00

Przepis na kandyzowany imbir długo czekał na swoją kolej, ale w końcu mam chwilkę żeby go upublicznić. Jako wielbiciele pikantnych przekąsek byliśmy zachwyceni słodko-ostrym imbirem, który przywieźliśmy sobie z Wietnamu.
Problem w tym, że nieliczne przepisy jakie udało mi się znaleźć w internecie były dość pracochłonne, a ponadto wymagały użycia niemałych ilości imbiru. Na szczęście zupełnym przypadkiem koleżanka E. z Krakowa wygadała się, że kandyzowany imbir robi nie od dziś i się ze mną przepisem podzieli.

Podaję więc przepis od E. z moimi uwagami i modyfikacjami:

Imbir kandyzowany

200g imbiru (mniej więcej jeden większy korzeń)
2 łyżeczki soli
sok z 1 cytryny
500g cukru brązowego lub białego
woda

Obrać imbir (całkiem sprawnie robi się to łyżeczką - patent podpatrzony u Kurta Schellera), pociąć na plasterki i wrzucić do rondla z zimną wodą (tyle, by imbir zakrywało). Dodać sól i sok z cytryny i zagotować. Ja po zagotowaniu imbir trzymałam krótko - im dłużej będzie gotowany, tym łagodniejszy będzie. Wylać imbir na sito i opłukać zimną wodą.
Ponownie wrzucić do rondla, zalać zimną wodą (w org. przepisie ok 0,5 litra - ja następnym razem użyję mniej), dodać cukier i gotować na wolnym ogniu ok 3 godziny. Jeśli zachodzi potrzeba, dodać więcej wody.
Na końcu powinien zostać imbir w syropie - trzeba mieszać i uważać, żeby się nie przypalił. Przygotować blachę wyłożoną papierem i wysypaną drobnym cukrem. Łyżką cedzakową wyławiać imbir i rozkładać go w miarę pojedynczo na papierze. Można go lekko poprzekładać, żeby obtoczył się w cukrze. Zostawić do obeschnięcia (u mnie sechł całą noc). Podawać do herbaty lub do wina.
Jeśli zostanie Wam syrop, jego też można użyć do herbaty - jest co prawda b. słodki, ale ma imbirową nutę.

making christmas, making christmas

2010-12-23T18:08:00.005+01:00

Jak co roku, w kuchni wiele się dzieje ale czasu na opisywanie brakuje. Jak co roku w słojach kisi się zakwas buraczany na barszcz Lubego, do którego w tym roku podamy (zupełnie nie tradycyjnie) drożdżowe pierożki podpatrzone u Liski .

Będą też obowiązkowe śledzie korzenne i śledzie pod pierzynką, a na drugi dzień aromatyczny bigos. Ale na razie - idąc na łatwiznę, polecam przepiski Liski. A po świętach nadrobię zaległości w pisaniu, obiecuję ;)

Drożdżowe paszteciki z kapustą i grzybami
(wychodzi ok 45 pierożków - moje uwagi na kolorowo)

Farsz:
500 g kiszonej kapusty
50 g suszonych grzybów
2 liście laurowe
4-5 ziarenek ziela angielskiego
1 cebula
2 łyżki oleju do smażenia lub oliwy
2 łyżki masła
sól, pieprz

Kapustę zalać 250 ml wody. Dodać liście laurowe i ziele angielskie i gotować na wolnym ogniu godzinę.
Grzyby zalać ciepłą wodą i odstawić na minimum godzinę (najlepiej zrobić to dzień wcześniej i zostawić grzyby na noc w wodzie).
Grzyby wyjąć z wody, opłukać pod bieżącą wodą, wrzucić do garnka. Wodę, w której moczyły się grzyby przelać przez gęste sito i wlać ją z powrotem do garnka z grzybami. Gotować je na małym ogniu godzinę.

Ugotowaną kapustę drobno pokroić. Grzyby tak samo.

Cebulę drobno pokroić, rozgrzać na patelni olej i podsmażyć cebulę.

Grzyby, cebulę i kapustę wymieszać. (Grzyby można również zemleć w maszynce do mięsa).

Na patelni rozgrzać masło, wrzucić nadzienie i podsmażać kilka minut. Doprawić solą i pieprzem. Ja używam dużo pieprzu, by nadzienie było wyraziste.

Ciasto:
450 g mąki
150 ml mleka
1/2 łyżeczki soli
1 łyżeczka cukru
30 g świeżych drożdży
2 jajka
1 czubata łyżka masła lub oleju
Do smarowania: 1 jajko wymieszane z 1 łyżką wody

Drożdże wymieszać z cukrem. Kiedy staną się płynne, wlać mleko, wsypać mąkę, sól i dokładnie wymieszać. Następnie dodać pozostałe składniki i wyrobić gładkie ciasto (można mikserem).

Włożyć ciasto do miski, powierzchnię lekko spryskać olejem, przykryć ściereczką i odstawić na godzinę do wyrośnięcia.

Kiedy mamy gotowy farsz, ciasto rozwałkować na grubość 0,5 cm. Kroić na kwadraty. Na środek każdego kwadratu kłaść nadzienie, następnie składać po przekątnej tak, by powstał trójkąt. Brzegi dokładnie zlepić. Można też z ciasta uformować bułeczki, wkładając do środka nadzienie i robiąc z ciasta kulkę. Ja wykrawałam okręgi szklanką i lepiłam pierożki. Dobre sklejenie jest ważne, bo ciasto w piekarniku czasem się rozchodzi , choć mi to akurat nie przeszkadza :)

Wierzch posmarować jajkiem wymieszanym z wodą (opcjonalnie).

Piekarnik nagrzać do 180 st C. Wstawić paszteciki i piec ok. 30 min. Smacznego!

marchewkowe pole

2010-11-21T13:14:00.004+01:00

Listopad upływa mi pod znakiem marchwi jeśli chodzi o słodycze. Piekłam już ciasto marchewkowe, które wyszło tak świetnie, że zostało pożarte zanim zdążyłam je obfotografować... W ten weekend zaś wyprodukowałam marchewkowe rogaliki, wzorując się na przepisie z bloga czekoladowego kota.

Ale ponieważ dokonałam małych modyfikacji to przepis podam, a co:

Kruche rogaliki marchewkowe

180 g marchewki startej na drobnych oczkach, może być więcej (oryginalnie 200g)
200g zimnego masła
ok 20g tartych migdałów
2 szklanki mąki
3 łyżki cukru pudru
gęsta marmolada brzoskwiniowa, morelowa, pomarańczowa lub dowolna inna byle gęsta albo przecier z róży - u mnie dżem pomarańczowy niskosłodzony z kawałkami skórki pom.

Marchewkę odcisnąć z soku. Zmieszać z masłem, cukrem, migdałami oraz posiekanym masłem i zagnieść gładkie ciasto. Zawinąć w folię spożywczą i chłodzić ok 30 min. Rozwałkować porcje ciasta podsypując mąką. Ilość mąki może wymagać skorygowania w zależności od soczystości marchewki. Wycinać z ciasta trójkąty. Nakładać dżem, po czym zwijać w rogaliki zaczynając od podstawy trójkąta. Piec ok 30 minut w 180°C. Ostudzić na kuchennej kratce i ozdobić (w moim przypadku - lukrem z soku z limonki i cukru pudru).

Moje rogaliki wyszły może mało rogalikowe, ale pierwszy raz je zwijałam. Muszę popracować nad techniką ;). Natomiast w smaku są boskie - w moim wydaniu mocno cytrusowe :)

męski obiad

2010-11-20T13:28:00.001+01:00

Rozmaryn nadal na topie (niestety zioła doniczkowe szybko obumierają, więc staram się go jakoś sensownie zużyć), a ponieważ jest to dla mnie mięsne ziółko, więc wybór jest dość ograniczony. Na dodatek obiecałam Lubemu męski obiad na dzień mężczyzny (19.11), stąd pomysł na wołowinę "na dziko".

Wołowina w sosie grzybowo-śmietanowym z rozmarynem
(na 2 osoby)

ok 400g wołowiny (u mnie polędwica)
1 cebula
3 ząbki czosnku
6-7 prawdziwków suszonych (lub świeżych, jak ktoś ma)
1/2 szklanki ciemnego piwa
1/2 szklanki bulionu lub wody
1 łyżka świeżego rozmarynu
sól, pieprz, papryka w proszku, majeranek
2-3 łyżki gęstej śmietany
olej do smażenia

Mięso umyć, oczyścić z błon, pokroić na kotleciki. Cebulę i czosnek posiekać. Rozgrzać olej w szerokim rondlu. Smażyć mięso aż lekko zbrązowieje, soląc mięso w trakcie smażenia; pod koniec dodać cebulę i czosnek, by się zeszkliły. Zmniejszyć ogień, dodać piwo i wodę/bulion, dodać połamane suszone(lub pokrojone świeże) grzyby i przyprawy - zamieszać i dusić pod przykryciem ok 40-60min, aż mięso będzie miękkie. Pod koniec wyjąć mięso, dodać śmietanę do sosu i dokładnie wymieszać.

Podawać z ziemniakami lub - jak u nas - z purée z soczewicy. Plus koniecznie marynowany ogóreczek czy grzybek.

na słodko i ostro

2010-11-12T09:55:00.003+01:00

Wybaczcie kolejną przerwę w nadawaniu, wynikła ona z małej awarii sprzętu oraz wyjazdu służbowego. Ale już jestem. Po powrocie z południa kraju w lodówce zastałam całą paczkę pampuchów (czy jak to się powinno odmieniać). Ucieszyłam się niezmiernie, bo je bardzo lubię.

Z drugiej jednak strony, z takimi pampuchami niełatwo coś wymyślić. Jeśli chodzi o kluchy na parze, to nie wyobrażam ich sobie inaczej jak z gęstym, zawiesistym sosem mięsnym, najlepiej jakimś gulaszem (choć wiem, że są osoby, co jadają je na słodko... brrr). Niestety gulaszowego mięsa nie miałam, a poza tym obiecujemy sobie jeść mniej tłusto, więc musiałam pokombinować...

I z tego kombinowania wyszły polędwiczki wieprzowe w sosie musztardowo-miodowym. Palce lizać ;)

Polędwiczki wieprzowe w sosie musztardowo-miodowym
(na 2 osoby)

1 niezbyt duża polędwiczka wieprzowa (ok 400g)
sól, pieprz, słodka papryka
2-3 łyżki musztardy
2-3 łyżeczki miodu jasnego
tymianek, majeranek, rozmaryn (dobrze, żeby któryś z nich chociaż był świeży - ja miałam rozmaryn)
olej do smażenia
odrobina wody
1 łyżka śmietany

Polędwicę umyć, oczyścić i pokroić w plastry. Posolić, popieprzyć i posypać papryką wg uznania. W miseczce zmieszać musztardę, miód i zioła i dokładnie wymieszać z mięsem. Odstawić do lodówki na minimum 20min. (im dłużej postoi, tym lepiej).

Na patelni rozgrzać kilka łyżek oleju. Smażyć mięso aż zbrązowieje z obu stron i zmięknie (ja smażyłam partiami, a usmażone kawałki przekładałam do naczynia żaroodpornego, które stało w ciepłym piekarniku). Na koniec wyjąć całe mięso z patelni, zalać odrobiną wody i dokładnie wymieszać z resztą marynaty (również pozostałej w naczyniu w którym marynowało się mięso). Można dodać łyżkę śmietany dla zwiększenia objętości i złagodzenia smaku sosu. Podawać z pampuchami lub ziemniakami z wody. Smacznego!

kuchnia bez granic

2010-10-31T22:22:00.002+01:00

To, że jestem wielbicielką Roberta Makłowicza, wiedzą wszyscy, bliżej ze mną zaprzyjaźnieni. Lubię go nie tylko za to co i jak gotuje, ale przede wszystkim dlatego, że jedzenie nie jest dla niego jedynie kwestią fizjologiczną, a częścią kultury i historii. W wywiadzie, który niedawno ukazał się w Dużym Formacie mówi "kuchnia to nie jest zabawa dla nacjonalistów" i jak tu się nie zgodzić? I jeszcze "Jak ktoś nie jest ciekawy świata, to nigdy nie będzie dobrze gotował". Właściwie pod prawie każdym słowem, bym się podpisała :)

A żeby w czyn moje uwielbienie przekuć, dziś zaprezentuję Wam zupę s'ngao muan z książki Fuzja smaków autorstwa, rzecz jasna, Roberta Makłowicza. Zupą autor zajadał się w Tajlandii, choć pochodzi ona z Kambodży (tyle w temacie granic).

S'ngao muan
(na 2-3 osoby)

500g kurczaka bez skóry z kośćmi (u mnie udka)
1,5l wody
2 łodygi trawy cytrynowej
2-3 ząbki czosku
3-4 papryczki chili
2 łyżeczki cukru
2 łyżki sosu rybnego
3-4 łyżki soku z limetki (czyli limonki)
1 pęczek tajskiej bazylii (u mnie tylko kilka listków na głowę plus kolendra)
ew. sól do smaku

Do garnka wlać wodę, dodać kurczaka, pokrojoną w duże kawałki trawę cytrynową, drobno posiekany czosnek, całe chili oraz cukier. Całość zagotować, częściowo przykryć i gotować na małym ogniu 5 min., odkryć. Zszumować łyżką cedzakową, całkiem przykryć i gotować na małym ogniu ok 30 min. Odstawić do ostygnięcia, wyjąć mięso i trawę cytrynową. Trawę wyrzucić, mięso oddzielić od kości i podzielić na mniejsze kawałki, a następnie włożyć z powrotem do zupy. Podgrzać, dodać sos rybny i sok z limonki, dosolić do smaku. Podawać w dużych miseczkach, każdą porcję posypując podartymi listkami bazylii (u nas jeszcze z makaronem ryżowym i kolendrą).
(Fuzja smaków Robert Makłowicz, Znak, Kraków 2007, str 65)

A jeśli lubicie Roberta Makłowicza to gorąco polecam jego najnowszą książkę (bynajmniej nie kulinarną!) Cafe Museum. Właściwie to trochę przewodnik po Europie Środkowej okiem pasjonata i znawcy. Przepisów tu co prawda nie znajdziecie, ale kuchnia, rzecz jasna, to ważny bohater tych opowieści - nie mogło być inaczej :)

Wydawnictwo Czarne
Wołowiec 2010

wesołych świąt

2010-10-31T17:54:00.003+01:00

Nie żebyśmy jakoś specjalnie Halloween obchodzili, ale powód na zrobienie (i zjedzenie) ciastka - zawsze jest mile widziany ;)

Ciasto to czekoladowa tarta bez pieczenia, z tego przepisu. Niewielka modyfikacja to zamiana części czekolady gorzkiej na czekoladę gorzką z pomarańczą i dodanie skórki pomarańczowej. Paluchy zaś są z różowego lukru plastycznego, który pozostał mi po lepieniu świnek wieki temu a wykończone płatkami migdałowymi przyklejonymi na dżem porzeczkowy. Całości dopełnia "ziemia" z pokruszonych herbatników czekoladowych oraz żelkowe robale.

pieeerogi RAZ!

2010-10-26T18:33:00.001+02:00

A wracając do swojskich smaków na chwilę, to świetne pierogi ostatnio zrobiłam. Październik się kończy, trzeba zacząć ćwiczyć przed Wigilią, a co ;) Co prawda nadzienie nie było zbyt świąteczne po kasza gryczana z twarogiem, ale smak był genialny.

Pierogi z kaszą gryczaną i twarogiem
(na 2 osoby)

Ciasto

2 szklanki mąki
1 łyżeczka soli
1 łyżeczka oleju
1 roztrzepane jajko
ok 1/2 szklanki ciepłej wody

Farsz

1 torebka ugotowanej, odcedzonej kaszy gryczanej
ok 250g odciśniętego twarogu
1 jajko
1 cebula
1 łyżka świeżej bazylii, można też dodać 2-3 listki mięty
sól, pieprz,
oliwa

Mąkę przesiać na stolnicę, zrobić wgłębienie, w które wbić należy jajko, dać olej i sól. Mieszać i stopniowo dodawać ciepłą wodę, zagniatając elastyczne gładkie ciasto. Włożyć do miski i przykryć ściereczką żeby nie obsychało.

Cebulę drobno poszatkować i usmażyć na oliwie na złoty kolor. W misce wymieszać dokładnie kaszę, pokruszony twaróg, zioła. Doprawić do smaku, a następnie dodać rozkłócone jajko i znów dokładnie wymieszać.

Ciasto rozwałkować dość cienko (ja to robię partiami), szklanką wykrawać okrągłe placki i łyżeczką nakładać farsz. Zlepiać pierogi i odkładać na tacę czy talerz lekko podsypany mąką - przykryć ściereczką, by nie wysychały.

W dużym garze zagotować wodę i wrzucać pierogi pojedynczo do wody (w mniejszym garnku - partiami). Po 3-4 min. od wypłynięcia pierogów na powierzchnię można wyłowić jednego i spróbować czy jest dość miękki. Wyjmować łyżką cedzakową i podawać z kwaśną śmietaną oraz świeżo zmielonym pieprzem. Prawdziwe pyszności...

letnie zawijaski

2010-10-25T18:22:00.002+02:00

Najbardziej rozpoznawalną na świecie wietnamską przekąską są spring rolls'y po polsku zwane sajgonkami. W Wietnamie tego typu przekąski noszą nazwę nem i występują w wielu odmianach. Te dobrze nam znane, smażone w głębokim oleju na złoty kolor są charakterystyczne dla północy (zwane tam nem ran, na południu zaś chia gio). Zwykle papier ryżowy wypełnia się wieprzowiną, krabem, cienkim makaronem, cebulą i grzybami. Nem rau - to sajgonki bezmięsne.

Mnie natomiast znacznie bardziej przypadły do smaku "świeże" zawijasy (po angielsku nazywane czasem summer rolls), nie smażone w oleju (banh da - na północy, banh trang - na południu). Skład jest podobny: w papier ryżowy zawija się cienki makaron, świeże warzywa, dużo zieleniny, mięso, rybę lub krewetki (te ostatnie to moje ulubione). I już przekąska gotowa. Obie wersja macza się w różnych sosach kwaśnych, ostrych lub słonych.

Domowe letnie zawijaski nie są trudne do przygotowania, tylko dość pracochłonne. Trzeba się nieźle naszatkować warzyw, ale potem to już prościzna i niebo w gębie.

Letnie zawijasy
(nie podaję konkretnych ilości, trzeba sobie dostosować)

papier ryżowy
ogórek, marchewka, kapusta pekińska, dymka
kiełki fasoli mung
kurczak gotowany lub krewetki
cieniutki makaron - wermiszel ryżowy
azjatyckie zioła: azjatycka lub tajska bazylia, wietnamska mięta, kolendra (zioła niestety są słabo w Polsce dostępne można je zastąpić naszą bazylią, miętą, pietruszką)
1/4 szklanki soku z cytryny
1 łyżka brązowego cukru
1 łyżka sosu rybnego
miska z ciepłą wodą

sos: dowolnie np chili (2 łyżki sosu rybnego, 2 łyżki zimnej wody, 2 łyżki posiekanych liści kolendry, 1 łyżeczka posiekanego czerwonego chili i 1 łyżeczka brązowego cukru; można jeszcze skropić sokiem z limonki

Warzywa pokroić na cienkie paseczki, kurczaka w niewielkie i cienkie plastry, krewetki obgotować. Makaron przygotować wg przepisu na opakowaniu, odcedzić, a gdy przestygnie pokroić na krótsze porcje i wymieszać z sosem rybnym cukrem i sokiem z cytryny).

Papier ryżowy zamoczyć w misce z ciepłą wodą aż zmięknie (robić to pojedynczo, inaczej arkusze papieru się skleją). Następnie na środek arkusza nakładać po trochu wszystkich dodatków, jakie sobie chcemy i zawijać. Technika przećwiczona przeze mnie jest taka: górę i dół arkusza złożyć do środka, a następnie zwijać papier od jednej strony do drugiej. Jeśli sajgonki wyszły duże (zależy to od wielkości użytego papieru), można je przekroić na pół - wtedy wygodniej się je. Gotowe zawijaski moczymy w sosie i konsumujemy ze smakiem :)

suszący się papier ryżowy

papier ryżowy suszony w nocy, za jego pofałdowaną strukturę odpowiada rosa

Zupka phở dla każdego

2010-10-24T10:59:00.006+02:00

Dzisiaj obiecana notka wietnamska (mam nadzieję, że jedna z wielu ;)). Na pierwszy rzut przedstawię zupę phở. Niby jest to najzwyklejszy na świecie esencjonalny bulion - najczęściej z wołowiny (pho bo) lub kurczaka (pho ga), ale dla Wietnamczyków to coś więcej. Od tej zupy zaczynają dzień i nierzadko nią kończą*. Nie jest to jakiś rarytas, taki chleb powszedni tylko, że w płynie (znacznie zdrowszy i pożywniejszy). Sekret jej smaku tkwi w przyprawach i zieleninie. Część przypraw dodaje się w trakcie gotowania, ale cześć (sól z pieprzem skropione sokiem z limonki, ostre papryczki, liście bazylii czy kolendry) dodaje się samodzielnie wg własnego smaku. Na północy zupa bardziej przypomina nasz rosół, im dalej na południe tym jest ostrzej (to dotyczy w ogóle całej kuchni) i bardziej aromatycznie.

zupka pho ze środkowego Wietnamu

Zupkę phở można zjeść obecnie w każdym wietnamskim barze w Polsce (choć na 100% będzie ona dostosowana do "polskiego smaku"), ale warto się pokusić o przygotowanie jej w domu. Przepisów na phở w sieci jest mnóstwo - ja wykonałam miks kilku przepisów. Nie jest to wersja ortodoksyjna, ale wyszła bardzo smaczna.

zupka pho ze środkowej Polski ;)

Phở bo
(wielki gar)

1 kg pręgi wołowej
0,5 kg porcji rosołowej kurczaka
1-2 gwiazdki anyżu
1/2 szklanki sosu sojowego
ok 5 cm świeżego imbiru, pokrojonego w cienkie plastry
1 laska cynamonu (można użyć cynamonu w proszku "na oko")
6 ziaren kolendry
6 ziaren czarnego pieprzu
woda
makaron ryżowy, wstążki

Na wierzch

posiekane czerwone chili, listki bazylii tajskiej lub azjatyckiej, listki kolendry, posiekana cebula dymka, ósemki limonki, kiełki fasoli itp.

Do dużego garnka włożyć mięso, imbir, anyż i wodę. Zagotować, zmniejszyć ogień o dodać sos sojowy. Gotować na małym ogniu bez przykrycie ok 3 godzin. Zbierać szumowiny, jakie pojawią się na powierzchni. Dodać pieprz, cynamon, goździki, kolendrę - gotować kolejne 30 min. Wyjąć mięso, wołowinę odstawić do wystygnięcia. Odcedzić płyn ze wszystkich przypraw i wlać go z powrotem do garnka. Doprawić do smaku.

Przygotować makaron w osobnym garnku wg przepisu na opakowaniu. Odcedzić makaron i rozdzielić do misek na zupę. Mięso wołowe oddzielić od kości i tłuszczu i pokroić w cienkie plasterki. Do każdej miski z makaronem włożyć po kilka plasterków mięsa. Wlać gorący wywar.

Każdy samodzielnie wybiera dodatki na wierzch, aczkolwiek powinno tam być dużo zieleniny. Smacznego!

* W Wietnamie można spotkać bary podające wyłącznie zupkę phở.

pora na pora

2010-10-21T18:15:00.000+02:00

Jesienią zwiększa nam się zapotrzebowanie na zupy. Gęste, gorące... - micha takiej zupy z kawałkiem chleba wystarczy za cały obiad. Dziś serwowałam zupę-krem z porów i ziemniaków z czosnkową bagietką. Pyszności!

Krem z porów i ziemniaków
(na 2 osoby)

1,5 szt. dużych porów (tylko jasna część)
3-4 ziemniaki
2 ząbki czosnku
1 l bulionu warzywnego
sól, pieprz, papryka, gałka muszkatołowa
opcjonalnie śmietana
oliwa

Pory oczyścić, umyć i pokroić w cienkie plasterki. Czosnek posiekać. Ziemniaki obrać , umyć i pokroić w kostkę. Nalać 2-3 łyżki oliwy na dno garnka. Gdy się rozgrzeje, podsmażyć na niej czosnek i pora. Por ma zmięknąć ale trzeba uważać, by nie zbrązowiał. Następnie dodać ziemniaki i wlać bulion. Gotować tak długo, aż ziemniaki zmiękną. Zmiksować, aż do otrzymania gładkiego kremu. Przyprawić do smaku i podawać. Można dodać do niej śmietany, groszek ptysiowy lub kawałki miękkiego camemberta. Z bagietką czosnkową smakuje znakomicie.

brukselka zapiekana

2010-10-20T19:53:00.003+02:00

Zebrać do pisania się nie mogę, ale ciągle marzę o smakach południowo-wschodniej Azji. Niestety za oknem całkiem polska jesień i w kuchni też trzeba zarządzić coś sycącego, w sam raz na chłody.

Dziś więc proponuję, niezbyt może lekką, ale za to bardzo smaczną zapiekankę z ziemniaków i brukselki. Do tej mini kapustki przekonał mnie nie tak dawno Luby i za to mu chwała.

Zapiekanka z brukselki i ziemniaków
(na 2 osoby)

3 duże ziemniaki
500 g brukselki
1 średnia cebula
3 ząbki czosnku
ok 70g gorgonzoli
1 op śmietany
1 jajko
sól, pieprz, gałka muszkatołowa, papryka
oliwa

Ziemniaki obrać i ugotować (byle nie zupełnie na miękko, muszą być lekko twardawe). Z brukselek zdjąć wierzchnie liście, umyć je i równieć podgotować w lekko osolonej wodzie. Cebulę pokroić w piórka, czosnek posiekać. Odcedzone ziemniaki pokroić w plastry, a brukselki przekroić na pół.

W naczyniu żaroodpornym układać naprzemiennie ziemniaki, cebulę i brukselkę. Posypać czosnkiem i pokruszoną gorgonzolą. W szklance wymieszać śmietanę z jajkiem i przyprawami (z solą ostrożnie, gdyż ser jest słony) i zalać warzywa. Piec ok 25 min w 200st C.

Można podać z pomidorkami koktajlowymi, które będą ładnie kontrastować z zielono-żółtym kolorem zapiekanki. Smacznego!

...i z powrotem

2010-10-19T19:31:00.004+02:00

Wróciliśmy.

W sumie to już z tydzień temu, ale wir codzienności mnie wciągnął niczym ruchome piaski. Było świetnie, kto śledził sinonotes, ten wie. Jeszcze jakieś notki ogólno-wrażeniowe mamy w planach, ale jak to wyjdzie - zobaczymy.

O jedzeniu też postaram się napisać - choćby jakieś niewielkie podsumowanie. A na razie na zachętę obrazki dwa:

owoce morza - najlepsze na zatoce Ha Long

makaronik prosto z Sajgonu

ogłoszenia parafialne

2010-09-11T17:48:00.002+02:00

Przestój przestojem ale szykuje się dłuższa nieobecność. Gdyż albowiem do Azji znów jedziemy. Staje się to powoli nową świecką tradycją ;). Tym razem padło na Wietnam i okolice.

Chętnych do poczytania zapraszam na sinonotes.blogspot.com.

kurczak w cieście

2010-08-29T11:19:00.003+02:00

Kurczak w cieście zawsze wydawał mi się daniem, które lepiej zamówić sobie w knajpie niż trudzić się nad nim w domu. Nic bardziej mylnego - robi się go łatwo i szybko. Ponieważ miałam resztę mleka kokosowego w lodówce postanowiłam zrobić go w wersji indyjskiej.

Kurczak w cieście
(na 3-4 osoby)

2 piersi kurczaka
1/2 puszki mleka kokosowego
mąka pszenna
1 jajko
sól, pieprz, dowolne przyprawy: u mnie kolendra, kardamon w proszku, chili, kmin rzymski
olej

Umyć kurczaka i pokroić w paski. Przyprawić solą, pieprzem, chili i odstawić do lodówki. W misce zmiksować 5-6 łyżek mleka, 4-5 łyżek mąki, 2 łyżki oleju, jajko, aż utworzą gładką masę. W zależności czy chcemy mieć ciasto bardziej gęste (wtedy utworzy grubą skorupkę na mięsie) czy rzadsze (wtedy będzie cienka warstwa panierki, niezbyt chrupiąca) dodajemy więcej mąki lub mleka. Na koniec dodajemy przyprawy do smaku i mieszamy dokładnie.

W żeliwnym rondlu lub na niezbyt dużej patelni (lub w woku) rozgrzać mocno olej (nie musi być go bardzo dużo, tak ze 2cm) i wrzucać partiami kurczaka. Gdy wrzucone kawałki się zrumienią, odsączyć je na papierowym ręczniku i podawać. Można podawać jako przystawkę albo z ryżem lub warzywami, jako danie obiadowe (u nas z niby curry z kalafiora).

cukinia nadziana ostrym Stefkiem

2010-08-23T18:43:00.005+02:00

Pora na (w miarę) tanie cukinie trwa. Grzechem byłoby nie skorzystać. Dzisiaj w wersji nadzianej i mięsnej. I ostrej - dzięki węgierskiej paście Erős Pista (co ponoć oznacza Ostry Stefek ;)).

Cukinie nadziewane
(na 2 osoby)

2 średnie cukinie
300 g mielonego mięsa wołowego lub wieprzowo-wołowego
1 cebula
2-3 ząbki czosnku
1 łyżeczka pasty Erős Pista (można zastąpić 2 krojonymi pomidorami, bez soku)
1 łyżka sosu chili
sól, pieprz, zioła prowansalskie
olej
tarty ser żółty

Cukinie umyć, przekroić na pół i łyżeczką wybrać miąższ. Cukiniowe łódeczki lekko osolić i zostawić na papierowych ręcznikach aż lekko odciekną. Następnie należy je opłukać i zblanszować krótko (2-3min) we wrzącej wodzie. Po wyjęciu z wody osuszyć.

Cebulę i czosnek posiekać. Miąższ cukinii też można posiekać (jak chcemy go dodać; ja dodaję). Na patelni rozgrzać niewielką ilość oleju i wrzucić nań mięso. Smażyć, aż zbrązowienie, lekko posolić, popieprzyć i dodać zioła. Dodać cebulę i czosnek i dalej smażyć, aż się zeszklą. Dodać cukinię, wymieszać i dusić na nieco mniejszym ogniu aż cukinia będzie miękka. Dodać pastę Erős Pista (lub pomidory) i sos chili - wymieszać.

Farsz nałożyć do łódeczek, z wierzchu posypać tartym serem i zapiekać w 190 st. C ok 20-25 min.

jesień idzie

2010-08-17T18:07:00.002+02:00

Na blogach już rządzą śliwki, nie mogłam pozostać w tyle. Na pierwszy rzut poszły muffinki Dorotus. Zrobiłam je na maślance i dodałam kakao. Wyszły bardzo mięciutkie i bardzo aromatyczne.

Kakaowe muffiny ze śliwkami
(na 14 muffinów)

2 szklanki mąki
2 łyżki kakao
1,5 łyżeczki proszku do pieczenia
0,5 łyżeczki sody
100g cukru
2 jajka, roztrzepanie
1/2 szklanki oleju
300g maślanki
5-6 śliwek (lepiej nie dodawać więcej, bo ciasto będzie b. mokre), pokrojonych w kostkę
brązowy cukier do posypania

Mąkę, kakao, proszek do pieczenia, sodę i cukier wymieszać w jednej misce. Jaja, olej i maślankę wymieszać trzepaczką lub mikserem (krótko) w drugiej. Dodać płynne składniki do suchych i wymieszać łyżką. Dodać śliwki i wymieszać z ciastem.

Ciasto nakładać do papilotek i do formy lub bezpośrednio do natłuszczonej formy (to ciasto jest dość rzadkie, więc nie radzę piec w samych papilotkach). Piec ok 25-30 min w 190st. C.

sama słodycz

2010-08-15T11:02:00.004+02:00

Lubię raz na jakiś czas zjeść obiad na słodko, taki przywodzący na myśl beztroskie dzieciństwo. Z czasów przedszkolnych nie wyniosłam prawie żadnych traum kulinarnych, dlatego nie straszne są mi zupy na mleku, kasza manna czy szpinak, jeśli już o traumach mowa...

Bardzo dobrze wspominam jeden z przedszkolnych obiadów czyli ryż na mleku, często z tartym jabłkiem. A ostatnio trafiłam na Kwestii Smaku na ciekawą wariację tego dania i oczywiście natychmiast postanowiłam ją wypróbować. Przepis podam, bo mi się bardzo podoba choć moich modyfikacji tu za wiele nie ma:

Ryż na mleku kokosowym z morelami w syropie miodowym

(na 2 osoby lub 4 jeśli potraktować jako deser)

100g ryżu (ja użyłam ryżu Arborio)
1 i 1/3 szklanki wody
1/2 szklanki mleka kokosowego
1 cukier z prawdziwą wanilią
6 moreli (lub 4 nektarynki/ brzoskwinie, 2 jabłka lub gruszki)
1,5 łyżki masła
3 łyżki płynnego miodu
1/2 łyżeczki cynamonu

Ryż przepłukać na sicie, wrzucić do garnka i zalać wodą. Gdy się zagotuje, zmniejszyć nieco ogień i gotować 5-7 min, aż ryż wchłonie większość płynu. Następnie do ryżu dodać mleko kokosowe i cukier waniliowy. Ponownie zagotować, zmniejszyć ogień i przykryć ryż - gotować go kolejne 7-10 min, mieszając co jakiś czas. Gotowy ryb powinien być miękki i pokryty gęstym mlekiem kokosowym.

Morele pokroić w plastry. Na patelni roztopić masło, dodać miód i wymieszać. Włożyć pokrojone owoce i smażyć je na małym ogniu ok 3 min, obsmażając z każdej strony. Pod koniec dodać cynamon i wymieszać. Gdy sos zgęstnieje, można podawać. Smacznego!

powiew egzotyki

2010-08-11T21:03:00.004+02:00

Będąc młodą lekarką... Wróć! Będąc ostatnio na zakupach w okolicznym supermarkecie, ku mojemu ogromnemu zaskoczeniu, odkryłam - między swojskimi pieczarkami a boczniakami - świeże grzyby shitake. Niewiele się zastanawiając władowałam je do koszyka i dopiero w domu naszła mnie myśl "ale co ja z nimi pocznę?". Na szczęście sieć, jak zawsze, przyszła z pomocą.

Będą więc shitake w dwóch odsłonach - oba przepisy inspirowane stronami Kuchni TV (jako że TV dawno nie posiadam jeno strona do pooglądania mi została). Na pierwszy rzut poszła wersja azjatycka (przerobiłam ją na pełnoobiadowe danie):

Makaron ze smażonymi grzybami shitake, pomidorami i imbirem
(na 2 osoby)

2 łyżki oleju sojowego
2 pomidory
100g świeżych shitake
3 ząbki czosnku
3cm imbiru
1/2 łyżeczki morskiej soli
3 dymki lub mała cebula
2 łyżki octu ryżowego (lub wina ryżowego)
1 łyżeczka brązowego cukru
1 piripiri (lub 1 wypestkowana chili)
1 łyżeczka jasnego sosu sojowego
1/2 łyżeczki oleju sezamowego
jakiś fajny makaron wschodni - ja użyłam japoński makaron pszenny somen

Pomidory sparzyć, a następnie zdjąć z nich skórkę, odpestkować i pozbyć się nadmiaru soku i pokroić w dużą kostkę. Grzyby pokroić w paski. Dymkę (cebulę) i czosnek posiekać niezbyt drobno. Imbir obrać i pokroić w drobne plastry. Papryczkę piripiri pokroić w paseczki. Wstawić wodę na makaron (z reguły wschodnie makarony gotują się b. szybko, więc trzeba dobrze wymierzyć, by nie ugotować go zbyt wcześnie). Ważne żeby przygotować wszystkie składniki wcześniej, bowiem w trakcie gotowania nie ma czasu na szperanie po szafkach czy obieranie!

Potrawę najlepiej przygotowywać w woku albo na żeliwnej patelni. Do rozgrzanego woka wlać olej sojowy i rozgrzać, aż zacznie dymić. Dodać grzyby, czosnek, imbir i sól i smażyć przez 2 minuty. Dodać pomidory i dymkę, smażyć przez 1 minutę. Dodać ocet ryżowy (lub wino) i cukier, smażyć przez 30 sekund. Dodać pirpiri i sos sojowy, smażyć przez kolejne 30 sekund. Dodać olej sezamowy, wymieszać z gotowym makaronem i podawać od razu.

Tym, którzy wolą bardziej tradycyjne, mniej pikantne smaki, polecam wariant drugi :

Farfalle z boczkiem i grzybami shitake
(na 2 osoby)

100g wędzonego boczku
100g świeżych shitake
1 cebula
1/2 puszki krojonych pomidorów
3 ząbki czosnku
1 łyżka octu balsamicznego
1 łyżeczka cukru
pieprz, sól, słodka papryka, majeranek
2-3 łyżki oliwy
farfalle

Boczek pokroić w kostkę, a grzyby w paski. Cebulę i czosnek posiekać. Wstawić wodę na makaron. Na rozgrzaną oliwę wrzucić boczek i chwilę smażyć na dość dużym ogniu często mieszając. Dodać grzyby, cebulę i czosnek smażyć na średnim ogniu przez kolejne 5-6 minut. Dodać cukier i ocet i szybko zamieszać. Zmniejszyć ogień i dodać pomidory i przyprawy wg smaku. Dusić chwilę aż smaki się przegryzą. Na talerze wyłożyć ugotowany makaron, nań nałożyć sos, opcjonalnie można dać starty parmezan i świeżą bazylię. Smacznego!

oszukana panna (z) cotta

2010-08-09T21:26:00.006+02:00

Ostatnio prowadzimy bardzo towarzyskie życie. Dzięki temu mogę poszaleć z pomysłami na desery, bo sami byśmy tylu smakołyków nie przejedli. Dziś serwowałam lekki (choć niestety tylko pozornie, bo na kremówce) deser - oszukaną panna cottę z musem brzoskwiniowym. Podpatrzyłam ten przepis tutaj, ale nieco zmodyfikowałam (dodałam serek, więc nie jest już to taka prawdziwa panna cotta), zatem podaję moją wersję:

Waniliowa panna cotta z musem brzoskwiniowym
(na 6 pucharków)

400g serka homogenizowanego wanilinowego
300g śmietany kremówki 30%
3 łyżki cukru pudru
3 łyżeczki żelatyny
1/2 szklanki wrzącej wody

mus brzoskwiniowy

3 dojrzałe brzoskwinie (lub 3/4 puszki brzoskwiń)
1 łyżka brązowego cukru
3 łyżeczki żelatyny
1/2 szklanka wrzącej wody

Na panna cottę: zalać żelatynę wrzątkiem i mieszać aż się całkowicie rozpuści - zostawić do ostygnięcia. W tym czasie ubić mikserem śmietanę. Pod koniec ubijania dodać cukier puder i chwilę miksować na wolnych obrotach. Następnie stopniowo dodawać serek i dalej miksować, aż wszystkie składniki się połączą. Na koniec dodać ostudzoną żelatynę i zmiksować. Rozlać do pucharków (zostawiając miejsce na mus) i wstawić do lodówki.

Na mus: zalać żelatynę wrzątkiem i mieszać aż się całkowicie rozpuści - zostawić do ostygnięcia. Brzoskwinie umyć, obrać i pokroić w drobną kostkę. Wrzucić do blendera i zmiksować razem z cukrem. Następnie dodać przestudzoną żelatynę i zmiksować powtórnie. Delikatnie rozlać na schłodzoną panna cottę i wstawić do lodówki na co najmniej kilka godzin.

Można podać ze świeżymi owocami (u mnie borówki, morele i winogrona - niestety deser w tej postaci nie doczekał obfotografowania).

Redakcja bloga zapewnia, że żadna cotta nie ucierpiała podczas przygotowania deseru ;)

winogrona i borówki

2010-08-08T15:04:00.003+02:00

Pokutowało mi w lodówce trochę winogron i borówki hamerykańskiej. Postanowiłam je przerobić na kolejne muffiny. Wyszły z tego najsłodsze babeczki jakie w letnim sezonie zrobiłam, ale taki urok tych owoców.

Muffiny z winogronami i borówką
(na 12 szt)

1,5 szklanki winogron i borówek
300g mąki
1 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
1 szklanka maślanki
1 jajko
60ml oleju
250 g cukru (u mnie pól na pół biały i brązowy)
szczypta soli

Owoce umyć, osuszyć. Jeśli winogrona są duże, przekroić na pół i usunąć pestki. W jednej misce wymieszać mąkę, cukier, proszek do pieczenia i sól. W drugiej zmiksować jajko, olej i maślankę. Wymieszać mokre składniki z suchymi. Dodać owoce, wymieszać łyżką i nałożyć do formy lub papilotek. Piec 25-30min w 200 st. C.

zachcianki

2010-08-06T19:19:00.004+02:00

Zachciało mi się kisza rodem z Lotaryngii. A żeby nie było nudnie zamiast zwykłej mąki pszennej, zrobiłam mieszankę krupczatki i pszennej pełnoziarnistej. Zacne wyszło, choć smak ciasta dość nietypowy...

Quiche lorraine

Ciasto:

200g mąki pszennej (najlepiej krupczatki, choć można ekseprymentować)
100g zimnego masła
1 jajko
szczypta soli

Nadzienie:

200g boczku
1 duża cebula
250ml śmietany 18%
3 jajka
opcjonalnie ser tarty żółty (u mnie ementaler) ok 80g
gałka muszkatołowa, pieprz, sól

Mąkę przesiać do miski, dodać sól, jajko i posiekane drobno masło. Składniki wymieszać widelcem, aż porobią się okruchy. Następnie zagnieść jednolite ciasto, włożyć do lodówki i chłodzić 30min.

Boczek pokroić w plastry lub kostkę i podsmażyć na patelni. Cebulę pokroić w kostkę i gdy boczek będzie już lekko podsmażony, dodać na patelnię.

Ciasto wyjąć z lodówki i rozwałkować. Wyłożyć do natłuszczonej formy, ponakłuwać widelcem i piec w 200st C. aż się lekko zrumieni. W tym czasie do miski wbić jajka, wlać śmietanę i dokładnie wymieszać widelcem. Dodać ser i ponownie wymieszać. Doprawić.

Następnie wyjąć formę z piekarnika, na ciasto wyłożyć boczek z cebulką, a na to wylać śmietanę z jajami i wstawić z powrotem do piekarnika. Piec ok 25-30min w 200st. C, aż wierzch będzie złotobrązowy.

Uwielbiam takie mało dietetyczne dania :)

na zdrowie!

2010-08-03T20:24:00.003+02:00

A nie, tym razem nie będzie znowu o drinkach. Tym razem będzie o lodach. Moja Babcia twierdziła (i nie była w swym poglądzie osamotniona), że na ból gardła najlepiej pomagają lody. Postanowiłam przetestować tę teorię, jako że ostatnio zaczęło mnie coś podejrzanie drapać w gardle.

Do testów wybrałam przepis na sorbet z melona (autorstwa Charlotte), jako że jednego takiego miałam na składzie. Recepturę podaję w wersji mojej, zmienionej i dostosowanej do celów leczniczych :)

Sorbet z melona z imbirem
(na 6 lodów na patyku)

1 melon - u mnie - miodowy (z czego po obraniu i wypestkowaniu powinny wyjść ok 3 szklanki)
1 łyżka soku z pomarańczy
sok z 1/2 cytryny, niezbyt dużej
1 łyżka miodu
ok 1 cm świeżego imbiru
2-3 listki świeżej mięty

Melon umyć, przekroić na pół, wypestkować. Następnie pokroić na ósemki, okroić ze skórki i pokroić na niewielką kostkę. Imbir i miętę drobno posiekać. Wszystkie składniki wrzucić do blendera i miksować aż do uzyskania jednolitej masy. Masę przelać do foremek (jak ktoś nie ma, może posłużyć się szklankami i patyczkami do lodów, lub zamrażać w misce). Mrozić przez noc najlepiej.

Jeśli chodzi o test, to lody przeszły go nad wyraz pomyślnie. (Czy mogło być inaczej, kiedy i imbir i miód mają właściwości przeciwzapalne?) Drapanie w gardle ustało, choć - prewencyjnie oczywiście - jeszcze przyjmę raz czy drugi porcję tego leku. A to z tej przyczyny, iż w przeciwieństwie do większości medykamentów, ten jest nad wyraz smaczny :).

znów pijemy ;)

2010-08-02T20:38:00.003+02:00

Tym razem Luby gościnnie ze swoją boską zimną kawą. Uwielbiam ją sączyć w upalne, niedzielne popołudnia.

Iced coffee
(na 1 osobę)

1 espresso, zaparzone najlepiej w ekspresie
ok. 200ml mleka
8-10 kostek lodu
chlust lub dwa Baileysa (jak ktoś lubi i może ;))

Zaparzyć kawę (jeśli ktoś woli słodką, to teraz jest dobry moment, by ją posłodzić). Do blendera wrzucić kostki, wlać kawę, uzupełnić mlekiem (proporcje kawy do mleka można zmieniać w zależności od tego, jak mocny napój chcemy uzyskać) i likierem. Zmiksować na wysokich obrotach, aż wytworzy się pianka. Pyszności!

forever summer

2010-08-01T11:34:00.003+02:00

Znów zrobiło się jakby bardziej letnio. Aż chciałoby się, żeby takie lato - nie za gorące - trwało wiecznie... Przypomniałam sobie o książce Nigelli Lawson i tam wypatrzyłam fajny letni drink, którym wczoraj wieczorem się raczyliśmy :)

Gina
(na 1 osobę)

50ml Crème de cassis
25ml wódki
sok z 1/2 cytryny
ok 200ml gazowanej wody
lód

Do wysokiej szklanki wsypać kilka kostek lodu. Dodać odmierzone składniki, zamieszać. Można wrzucić jeszcze plasterek cytryny dla efektu. Zwiększyłam ilość soku z cytryny, by przełamać słodycz likieru. Wyszedł z tego bardzo smaczny, orzeźwiający drink.

trele morele

2010-07-31T11:03:00.006+02:00

Nie jestem fanką moreli, jeśli mam być szczera. Większość z tych kupowanych w Polsce jest właściwie bez smaku (jak dla mnie) - może gdzieś indziej jest lepiej. Ale ponieważ chcę w tym roku zrobić muffiny ze wszystkimi owocami sezonowymi (jak się uda), to i na morele przyszła pora. Postanowiłam dodać do nich marcepan, przez co muffiny są dość ciężkie i słodkie (aczkolwiek morelka po upieczeniu ma kwaskowy smak, więc się równoważy). Można z niego zrezygnować, wtedy otrzymamy lekkie, owocowe ciacho w sam raz do herbaty.

Muffiny z morelami i marcepanem
(na 12 muffinów)

2 szklanki mąki
1/2 szklanki cukru
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1 szklanka mleka
100 g roztopionego masła
1 jajko
skórka cytrynowa z 1 cytryny
1 łyżeczka soku cytrynowego
7-8 moreli
marcepan (ja użyłam 100g chlebek marcepanowy w czekoladzie, można dodać mniej i bez czekolady lub w ogóle zrezygnować)

Roztopić masło i zostawić do przestygnięcia. Morele umyć, wydrylować i pokroić na 1cm kostki. Marcepan posiekać na podobnej wielkości kawałki. W jednej misce wymieszać mąkę, cukier, proszek do pieczenia, skórkę cytrynową i marcepan. W drugiej rozbić i roztrzepać jajko, dodać przestudzone masło, mleko i sok z cytryny - cały czas lekko mieszając mikserem. Płynne składniki dodać do suchych i wymieszać łyżką, aż z grubsza się połączą. Dodać morele, zamieszać jeszcze raz. Przełożyć do papilotek lub natłuszczonej formy.

Piec w 200 st. C ok 25-30min.

Musze jednak przyznać, że wizualnie właśnie z tym lekkim dodatkiem czekolady wyglądają bosko :)

taka frittata

2010-07-23T19:06:00.005+02:00

Bób nadal króluje w mojej kuchni, w tym roku jakoś szczególnie się zadomowił. I to nie w najprostszej postaci, ale w sałatkach i daniach obiadowych. Dziś właśnie w śródziemnomorskiej odsłonie (z polskim akcentem, bo z towarzystwem zsiadłego mleka, pycha!), w sam raz na upały. Tak naprawdę to trochę inna wersja sztandarowego obiadu na lato: ziemniaków z sadzonym jajkiem ;)

Frittata z bobem i ziemniakami
(na 2 osoby)

ok 250 ugotowanego bobu
3-4 młode ziemniaki, również ugotowane
1 cebula niezbyt duża
5 jajek
sól, pieprz, zioła prowansalskie, papryka
oliwa

Bób obrać ze skórek. Ziemniaki pokroić w plastry, cebulę posiekać w piórka. Na patelni rozgrzać oliwę i obsmażyć plastry ziemniaków na złoto. Dodać cebulę, wymieszać i smażyć aż się zeszkli. W tym czasie wbić do miseczki jajka, dodać przyprawy i rozkłócić widelcem. Do ziemniaków dodać bób i zalać jajkami. Smażyć 5 min na średnim ogniu, a następnie - jeśli jak ja macie patelnię z plastikową rączką - przykryć patelnię dużą pokrywką i smażyć kolejne 5 min aż wierzch się zetnie. Jak kto ma żeliwną patelnię, to może wstawić ją do piekarnika pod grill i też będzie dobrze.

Do frittaty można wrzucić, co się komu zamarzy lub w lodówce ostanie: boczek wędzony, paprykę, fasolkę...

placek z wiśniami

2010-07-22T20:51:00.003+02:00

W dzieciństwie ciasta drożdżowe były mi dość obojętne. Z jednym wszakże wyjątkiem, a był nim placek z wiśniami. Teraz, kiedy już drożdże mi nie straszne mogę raczyć się takim plackiem, kiedy mi się tylko zamarzy. Na pierwszą próbę wybrałam przepis z bloga Majanowe pieczenie. Trochę go zmodyfikowałam, więc podaję:

Placek drożdżowy z wiśniami i kruszonką

Ciasto:

ok 600g mąki pszennej
50g drożdży
1 jajko
6 łyżek cukru (+3 do drożdży)
1 szklanka ciepłego mleka
2-3 łyżki wody
45g roztopionego masła
wydrylowane wiśnie (ilość zależy od rozmiaru blachy i od tego jak dużo owoców lubicie)

Kruszonka:

4 łyżki mąki
30g zimnego masła
2 łyżki cukru pudru

Drożdże rozetrzeć z 3 łyżkami cukru, dodać ciepłe (niegorące mleko), 3 łyżki mąki. Wszystko dokładnie wymieszać i pozostawić do wyrośnięcia. Do wyrośniętego rozczynu dosypać mąkę, lekko roztrzepane jajko, masło, szczyptę soli, wodę, cukier i zagnieść ciasto. Dokładnie zagniecione ciasto pozostawić do wyrośnięcia, aż podwoi swoją objętość. Ja zostawiłam na godzinę i wyrosło pięknie. Po tym czasie zagnieść ponownie. Następnie rozwałkować i wyłożyć do posmarowanej wcześniej formy.

Składniki na kruszonkę wsypać do miseczki i wymieszać, aż będzie przypominać okruchy chleba.

Na wierzch ciasta ułożyć wiśnie i posypać kruszonką. Piec w temperaturze 180 stopni przez około 1 godzinę (sprawdzić patyczkiem czy w środku się upiekło). Po upieczeniu lekko ostudzony placek polać lukrem (czego ja już nie zrobiłam, choć tę wersję na pewno też wypróbuję).

deser lekki jak chmurka

2010-07-19T18:19:00.003+02:00

Dziś dla odmiany polecam deser bez pieczenia. W sam raz na upalne dni - zimny i kwaskowy.

Pianka z czerwonych porzeczek
(na 2 osoby)

1 szklanka czerwonych porzeczek
1 białko
3 łyżki cukru (tak naprawdę do smaku, kto ile woli)
3 łyżki creme de cassis
1/2 kubka gorącej wody
2 łyżeczki żelatyny

Porzeczki oczyścić z gałązek i umyć. Następnie zmiksować w blenderze i przetrzeć przez sito jeśli przeszkadzają nam pestki. Do porzeczek dodać białko i cukier - miksować aż uzyskamy jednolity krem. Dodać creme de cassis i ponownie zmiksować. Można poprzestać na tym etapie, ale w tedy otrzymamy bardziej mus niż piankę. Do gorącej wody dodać żelatynę i dokładnie wymieszać, a następnie wlać do porzeczek i jeszcze raz zmiksować. Przełożyć do pucharków, chłodzić w lodówce kilka godzin aż pianka się zestali (najlepiej przez noc).

A tu Miśka pomaga przy edycji zdjęć :)

ciasto z owocami. najprostsze na świecie

2010-07-18T19:28:00.002+02:00

Co prawda pogoda nie zachęca do zbliżania się do piekarnika, z drugiej jednak strony owoce kuszą. Więc raz na jakiś czas trzeba się poświęcić i szybko przyrządzić najprostsze ciasto z owocami. Wcześniej je robiłam z rabarbarem lub wiśniami, teraz wyjątkowo mi smakuje z porzeczkami i agrestem.

Proste ciasto z owocami

200g masła
1 szklanka cukru
3 łyżki wody
2 jajka
2 szklanki mąki
1,5 łyżeczki proszku do pieczenia
cukier waniliowy albo ekstrakt z wanilii (opcjonalnie)
dowolne owoce (u mnie: porzeczki czerwone i czarne oraz agrest)

Masło rozpuścić z cukrem i wodą w garnuszku. Przestudzić. Dodać jajka, zmiksować aż składniki się połączą. Dodać mąkę wymieszaną z proszkiem do pieczenia i cukrem waniliowym - zmiksować. Ciasto wylać do natłuszczonej blachy. Na wierzch wyłożyć owoce (przy większych zachować odstęp by ciasto mogło wyrosnąć). Piec ok 30min w 190 st. C (należy sprawdzać patyczkiem czy nie przykleja się doń ciasto - jeśli patyczek jest suchy, ciasto jest gotowe).

Wystudzone posypać cukrem pudrem.

ann i 40 bułeczek

2010-07-17T10:58:00.005+02:00

Planowaliśmy spotkanie w większym gronie, więc postanowiłam upiec mini-bułeczki i podać je na przystawkę z masłem czosnkowym i tapenadą. Początkowo miały być to zwykłe bułeczki drożdżowe, ale w czasie poszukiwań natknęłam się na przepis na podkarpackie proziaki i tak mnie zafascynowały bułeczki na sodzie, że postanowiłam je zrobić.

Przepis wzięłam stąd, ale go tu przytoczę, bo jest naprawdę prosty:

Podkarpackie proziaki

1 kg mąki
1 i 1/2 łyżeczki sody
1/2 litra kwaśnego mleka (ja użyłam maślanki)
1 łyżeczka soli
2-3 jajka

Do naczynia wlać kwaśne mleko i dodać pozostałe składniki. Wyrabiać długo, rozwałkować na grubość 1,5 - 2 cm i wykrawać szklanką. Piec na blasze (ja piekę na papierze do pieczenia) w temperaturze 170 stopni C (ja piekłam w 180 st C), około 15-20 minut, z obu stron, aż będą rumiane.

Z takiej ilości wychodzi ok 40 bułeczek. Ja natomiast nie byłabym sobą, gdybym czegoś nie poknociła i w rezultacie narobiłam bułeczek jakbyśmy mieli pułk wojska gościć. Na szczęście bułeczki wyszły bardzo smaczne (choć mają specyficzny smak, do którego ja musiałam się przyzwyczaić) i zostały skonsumowane do ostatniego okruszka.

wisznia jest wisznia

2010-07-13T21:35:00.004+02:00

W sezonie letnim jestem niestała w uczuciach. Najpierw z utęsknieniem wyglądam truskawek, potem je z radością porzucam dla malin, a te zdradzam z soczystymi wiśniami i tym całym drobiazgiem jagodowo-porzeczkowym. Po prostu nie mogę się zdecydować, które lubię najbardziej...

Dziś więc będą muffinki w odsłonie czekoladowej z wiśniami. Bardzo dobre połączenie:

Czekoladowe muffinki z wiśniami
(na 14 muffinków)

2 szklanki pszennej mąki
1/4 szklanki kakao
1,5 łyżeczki sody oczyszczonej
1 łyżeczka proszku do pieczenia
szczypta soli
2/3 szklanki drobnego cukru
100g posiekanej czekolady
125g rozpuszczonego masła
3/4 szklanki maślanki
2 jajka
ok 1 szklanki świeżych wiśni wydrylowanych i umytych (ja miałam malutkie wiśnie, więc dałam ich nieco więcej)

Mąkę przesiać do miski, dodać cukier, sodę, kakao, proszek do pieczenia, cukier, sól i posiekaną czekoladę. W drugiej misce: lekko zmiksować jajka, dodać przestudzone masło i maślankę - zmiksować aż się połączą. Dodać mokre składniki do suchych i zamieszać energicznie łyżką by składniki się połączyły. Dodać wiśnie, zamieszać jeszcze raz i nakładać do papilotek lub nasmarowanej tłuszczem foremki. Piec ok 25min. w piekarniku nagrzanym do 200 st. C.

Po ostudzeniu można polać polewą czekoladową ale mi już nie starczyło na to czasu. Najlepiej smakują ciepłe ze szklanką zimnego mleka :)

wspomnienia z pewnego ogrodu

2010-07-04T14:44:00.003+02:00

Słodkie czerwone porzeczki kojarzą mi się z ogrodem Babci. Włochaty agrest - z działką Dziadka. To niesamowite jak mózg kojarzy pewne rzeczy i za nic nie da się go przekonać, że i tu i tu był i agrest i porzeczki. Ot już taki uparciuch. Dzięki inspirującej notce Liski postanowiłam zamknąć moje wspomnienia w jednym ciastku.

Tartaletki "pełnia lata"

200g mąki krupczatki
100g zimnego masła, drobno pokrojonego
1 jajko
szczypta soli
ok 200g drobnych owoców (u mnie: porzeczki białe, czerwone, czarne, agrest, maliny, wiśnie wydrylowane) +1 brzoskwinia
3 łyżki brązowego cukru

Mąkę przesiać do miski, wymieszać z solą. Dodać jajko i pokrojone masło. Wymieszać widelcem aż zrobią się grudki. Następnie zagnieść szybko ciasto, a gdy będzie gładkie - zawinąć w folię i wstawić do lodówki. Owoce umyć, pozbyć się szypułek i ogonków, brzoskwinię pokroić w plasterki. Owoce w misce wymieszać z cukrem.

Piekarnik rozgrzać do 200 st. C. Foremki do tartaletek wysmarować masłem (można też, jak u Liski, po prosto wykrawać tartki z ciasta i kłaść na papier do pieczenia) i wykładać rozwałkowanym ciastem. Ja tartaletki podpiekłam, bo nie dowierzam mojemu piekarnikowi. Gdy ciastka się zarumieniły, wyjęłam je - na każdą nałożyłam owoce i znów włożyłam do piekarnika na ok 17min. Podawać posypane cukrem pudrem :)

nowe malinowe

2010-07-03T21:11:00.004+02:00

Wreszcie zostałam szczęśliwą posiadaczką formy na muffiny. A skoro tak się stało, to rzecz jasna trzeba było formę od razu wypróbować. Zatem tym razem prezentuję muffiny w odsłonie malinowej.

Zależało mi na najprostszym przepisie, bez żadnych dodatków w postaci migdałów czy czekolady. Od taki czysty muffin i maliny. Pierwsze w tym roku. Trochę kwaśne, ale i tak pyszne. Nawet koty się nimi zainteresowały.

Muffiny malinowe z kruszonką
(14 szt - no niestety, 2 zrobiłam poza formą ;))

250g mąki
2 łyżeczki proszku do pieczenia
1/2 łyżeczki sody
szczypta soli
150g cukru
1 jajko
60ml oleju
150ml kefiru
100ml mleka
ew. 1 czy 2 "chlupy" nalewki owocowej (malinowej, wiśniowej etc)
200g malin

Kruszonka

50g mąki
30g zimnego masła, drobno posiekanego
2 łyżki cukru brązowego

Najpierw robimy kruszonkę: składniki wymieszać aż będą przypominały okruchy chleba, przykryć i wstawić do lodówki. Mąkę, sól, proszek do pieczenia i sodę wymieszać w misce. W drugiej zmiksować jajko z olejem. Następnie dodać kefir, mleko oraz ew. nalewkę i dokładnie wymieszać. Następnie dodać składniki mokre do suchych i mieszać łyżką od niechcenia aż składniki się połączą. Dodać maliny i jeszcze parę razy zamieszać. Przełożyć do papilotek i/lub formy i piec 20-25 min w 200 st C. Smacznego!