Wracając wczoraj do domu na pobliskim straganie kupiłam siatę malutkich morelek. Nie jestem wielką miłośniczką tych owoców, ale były takie śliczne, że nie mogłam się oprzeć. Nie chciałam jednak piec kolejnego ciasta, a dzięki ostatniej paczce-niespodziance od Malmy mam spore zapasy makaronu, zatem wybór był prosty. Tym razem nie zaglądałam do sieci w poszukiwaniu inspiracji, tylko zdałam się na własną intuicję. Słoność i intensywny smak boczku doskonale współgra ze słodyczą moreli, podkręconą rozmarynem i chili. Spróbujcie sami!

Tagliatelle z karmelizowanymi morelami i boczkiem

(na 2 osoby)

Boczek i cebulę pokroić w kostkę. Morele umyć, osuszyć, wypestkować i pokroić w ćwiartki. Makaron ugotować według przepisu na opakowaniu.

Rozgrzać dużą patelnię i obsmażyć boczek aż się zrumieni, następnie dodać cebulę i smażyć aż się zeszkli. Na mniejszej patelni lub w rondlu roztopić masło, dodać rozmaryn i morele. Posypać cukrem, wymieszać i dusić aż owoce zmiękną (ale nie zaczną się rozpadać!) i nieco skarmelizują. Doprawić pieprzem i chili. Wyjąć gałązki rozmarynu.

Morele (z całą zawartością naczynia) dodać do boczku i delikatnie wymieszać. Dodać ugotowany, odcedzony makaron i ponownie wymieszać. Nałożyć na talerze i, ewentualnie, posypać ulubionym serem (u mnie grecka Graviera). Smacznego! 

Tuż przed długim weekendem zawitał do mnie kurier z bardzo miłą paczką od Malmy, więc nie musiałam się już zastanawiać co począć z najbliższym obiadem. Na makarony nie trzeba mnie dwa razy namawiać - szczególnie, że wystarczy oliwa, czosnek, trochę ziół, trochę sera - i pyszne danie gotowe. Ale tym razem postanowiłam wypróbować nowy smak, który chodził mi po głowie (a wcale nie jest tak prosto, jeśli mowa o makaronach). Do zwyczajnego niby tuńczyka w pomidorach dodałam cynamon i odrobinę płatków chili, dzięki nim banalne danie zmienia się w prawdziwą ucztę.

Penne z tuńczykiem w sosie pomidorowym 

ze szczyptą cynamonu i chili

(na 2 osoby)

W garnku zagotować wodę, posolić i ugotować makaron zgodnie z instrukcją na opakowaniu. 

Na dużej patelni rozgrzać oliwę i zeszklić cebulę. Następnie dodać tuńczyka, wymieszać, smażyć minutę, po czym dodać pomidory z puszki i znów zamieszać. Doprawić solą, pieprzem, cynamonem, ziołami i octem balsamicznym. Na koniec dodać płatki chili. Podusić całość na małym ogniu około 5 minut, żeby smaki się przegryzły, a nadmiar soku odparował. Jeśli jest miejscem - na patelnię dodać makaron i wszystko wymieszać; jeśli nie - wymieszać makaron z sosem już na talerzach. Posypać podartymi listkami bazylii. Smacznego! 

Wreszcie mam chwilę, żeby napisać parę słów o warsztatach, w których uczestniczyłam jakiś czas temu. A były to warsztaty dość nietypowe, bo tym razem zamiast własnoręcznego pichcenia, byliśmy po królewsku obsługiwani i raczeni ciekawymi, a często wręcz zaskakującymi informacjami na winne tematy. Przewodnikiem po świecie (głównie sycylijskich, ale nie tylko) win był Krzysztof Celmer - współwłaściciel Winiarni Superiore, w której to właśnie owe warsztaty się odbywały.

Tematem naszego spotkania było oczywiście łączenie makaronów i wina. I choć Malma to polska firma, jej produkty doskonale odnajdują się w klimatach włoskich, czyli pozostają al dente i świetnie komponują się z wszelkimi sosami. W czasie warsztatów degustowaliśmy trzy pasty - bolognese, z gorgonzolą, szpinakiem i orzechami oraz z krewetkami i pomidorkami na winnym sosie. Do każdego rzecz jasna piliśmy inne wino. 

I tak: krewetki (oraz inne owoce morza) doskonale komponują się z winami musującymi. Na spotkaniu raczyliśmy się przepysznym Murgo Brut, o fantastycznym wyrazistym smaku, za który odpowiada charakterystyczny dla Sycylii szczep Nerello Mascalese. Produkuje się to wino tradycyjną metodą szampańską, co wyróżnia je na tle innych win musujących. Swoją drogą, czy wiecie, że są pasjonaci-naukowcy, którzy policzyli ilość bąbelków w szampanie? Jest ich aż 15 milionów! A w takim proseco jest ich mniej, za to są większe...

Do spaghetti z gorgonzolą, szpinakiem i orzechami włoskimi Pan Celmer zaproponował białe wino, pochodzące z okolic Etny (dla ciekawych tu więcej informacji o winach z tego regionu). Jego mineralna nuta i lekkość przywodziła mi na myśl moje ukochane rieslingi. Przy okazji taka ciekawostka: część win białych powstaje ze szczepów czerwonych winogron (po zmiażdżeniu owoców szybko usuwa się skórki, bo to one właśnie nadają kolor czerwonemu winu). 

Jako ostatniego próbowaliśmy wina Fina Nero d'Avola, którego głęboki smak podkreślał aromat sosu bolognese (podanego zgodnie z włoską tradycją z tagliatelle, a nie spaghetti ;)). Może się to wydawać nieistotne, ale kształt makaronu należy dobierać do potrawy tak samo uważnie, jak wino. Na przykład do kokardek, czyli makaronu farfalle powinno się stosować jasne sosy na bazie śmietany, najlepiej z rybami i owocami morza, a spaghetti najbardziej lubi proste sosy, np aglio e olio. Choć oczywiście ostatecznie liczy się tylko nasz smak i preferencje (patrz: moje spaghetti bolognese ;)).

Podsumowując: było to fantastyczne spotkanie. Opowieści i anegdot Krzysztofa Celmera mogłabym słuchać jeszcze długo (czuję, że świat wina skrywa przede mną jeszcze niejedną niespodziankę). A makarony od Malmy już zaczęłam testować, z resztą nie tylko w wydaniu włoskim, bo jeden z nich grał pierwsze skrzypce w ostatnio przygotowywany Mac&Cheese.

Do Superiore też już zdążyłam wrócić i zajadałam się pyszną ośmiornicą, popijaną oczywiście Murgo Brut. Jeśli lubicie ciekawe wina i pyszne owoce morza, to miejsce jest dla Was... A dla makaroniarzy zawsze znajdzie się jakaś pyszna pasta :).

Winiarnia Superiore

Piękna 28/34, 

00-547 Warszawa

http://www.superiorewinebar.pl/