Z drobiem mi ostatnio jakoś nie po drodze, ale jak zobaczyłam ten przepis na Kwestii Smaku, to stwierdziłam, że muszę zrobić. Tym bardziej, że w lodówce czekała mozzarella z kończącym się terminem, a w szafce został ostatni słoik domowego sosu pomidorowego. Musiałam go opróżnić, żeby zrobić miejsce na nowy. Oczywiście nie trzeba używać domowego sosu, wystarczą pomidory z puszki, jak w oryginalnym przepisie.

Filety z kurczaka w sosie pomidorowym z mozzarellą

Filety z kurczaka umyć, osuszyć, oczyścić z błonek i tłuszczu. Następnie podzielić na 3 części (grubszą część piersi podzielić w poprzek na dwie). Każdy kawałek kurczaka doprawić solą, pieprzem, ziołami i papryką a następnie owinąć plastrami szynki

Na dużej patelni (najlepiej z pokrywką) rozgrzać oliwę, a gdy będzie gorąca włożyć filety i smażyć 5-7 minut, przewracając kawałki parę razy, żeby usmażyły się z każdej strony. Włożyć sos pomidorowy, rozprowadzić i zagotować. Następnie dusić kurczaka w sosie ok 6 min, przewracając go z raz w międzyczasie. Na koniec dodać mozzarellę podzieloną na plastry i gotować pod przykryciem jeszcze chwilę, aż ser się roztopi. Posypać tymiankiem i podawać, najlepiej ze śwież bagietką (idealna do wyjadania sosu). Smacznego!

No dobra, ten przepis czekał na publikację dłuższą chwilę, ale upały kiedyś się skończą i wtedy taka sycąca soczewica będzie jak znalazł. Poniższy przepis powstał trochę na zasadzie "nie mam pomysłu na obiad, zobaczmy co jest w szafkach". Moja wersja zawiera, czego nie widać na pierwszy rzut oka, trochę kabanosa i koziego sera, ale zachęcam do własnych zmian i kombinowania. 

Soczewica duszona w pomidorach z jajkiem sadzonym 

(4 porcje)

Na dużej patelni rozgrzać oliwę. Posiekać cebulę i czosnek, a następnie smażyć aż się zeszklą. Dodać pokrojonego kabanosa (jeśli używacie), soczewicę i przyprawy, wymieszać i chwilę posmażyć. Dodać wodę, zagotować, następnie zmniejszyć ogień i gotować pod przykryciem ok 15 minut, aż soczewica zmięknie.

Następnie dodać pomidory z puszki, przyprawić do smaku i gotować kolejne 10 minut.

Dodać ajwar oraz pokrojony na kawałki ser. Łyżka zrobić niewielkie wgłębienia i wbić w nie jajka. Gotować pod przykryciem 5-7 minut, aż jajka się zetną. Podawać z pieczywem i posypane szczypiorkiem!

Dorada to ryba, która kojarzy mi się nieodmiennie z Grecją, więc zawsze chętnie ją jem i kupuję. Tym razem postanowiłam podać ją z uproszczonym ratatujem, czyli prowansalską potrawką z warzyw. W pełnoprawnym ratatouille'u powinna być papryka i słodkie, letnie pomidory, no ale do pysznych pomidorów jeszcze daleko, więc puszkowe musiały wystarczyć. Papryki zaś nie jadam, ale niech was to nie powstrzymuje przed wrzuceniem jej do gara...

Na koniec dodam, że całość robi się dość szybko, w sam raz na obiad w środku tygodnia.

Pieczona dorada z ratatouille

(dla 2 osób)

Piekarnik rozgrzać do 180 st C. Doradę oczyścić z łusek (jeśli tego wymaga), umyć i osuszyć. Następnie natrzeć oliwą, solą i pieprzem, umieścić w naczyniu żaroodpornym również natartym oliwą, obłożyć ziołami, czosnkiem (w skórce) i kawałkami cytryny - część z tych rzecz włożyć do wnętrza ryb, wcześniej również natartego oliwą, solą i pieprzem.

Włożyć naczynie do piekarnika i piec ok 35-40 minut (mięso ma być białe i łatwo się oddzielać).

Ratatouille

Bakłażana pokroić w kostkę, wrzucić na durszlak i posypać solą - zostawić na 15 minut żeby puścił sok. Następnie opłukać. Cukinię i cebulę również pokroić w kostkę. Czosnek posiekać. 

W dużym rondlu rozgrzać oliwę i zeszklić czosnek wraz z cebulą. Następnie dodać odcedzonego bakłażana i chwilę smażyć aż zmięknie. Dodać cukinię, wymieszać i znów smażyć koło 5 minut. Dodać pomidory, wymieszać, doprawić solą, pieprzem i ziołami. Chwilę dusić by warzywa były miękkie, ale żeby się nie rozpadały. Podawać z doradą lub zjeść z chlebem. Smacznego!

W poszukiwaniu pomysłów na ciepłe weekendowe śniadania (nie mogę wiecznie jeść placków, choć bardzo bym chciała) zawędrowałam do Kwestii Smaku i urzekł mnie tam niedawno dodany przepis na szakszukę. Do tej pory unikałam tego dania, bo w większości przepisów znajduje się papryka, której nie jadam, a tu niespodzianka: w składzie pomidory, jarmuż i ciecierzyca - składniki, które bardzo lubię. Efekt był wielce zadowalający, więc szakszuka z jarmużem na stałe wchodzi do naszego menu :)

Szakszuka z jarmużem i ciecierzycą

(2 solidne porcje)

Czosnek posiekać na plasterki. Jarmuż umyć, pozbawić zdrewniałych części i porwać liście. Na dużej patelni rozgrzać oliwę i chwilę podsmażać czosnek. Dodać pomidory oraz przypraw, wymieszać i gotować ok 5 minut, aż się płyn nieco zredukuje. Dodać jarmuż, wymieszać i gotować kolejne 3-4 minuty. Wsypać ciecierzycę, wymieszać i za pomocą łyżki utworzyć 4 wgłębienia w masie warzywnej. Następnie do każdego wbić po jednym jajku, oprószając solą i pieprzem. Gotować 5 minut pod przykryciem (uwaga: jeśli nie macie przykrywki - jak ja - możecie patelnię zakryć szczelnie folią aluminiową lub wsadzić do piekarnika nagrzanego do 200 st C), aż białka się zetną. Po wyjęciu można dodać pokrojone pomidorki koktajlowe i szczypiorek. Podawać z grzankami. Smacznego!

Dzisiejszy przepis na danie główne pochodzi z Jadłonomii, od siebie dodałam tylko tzw dodatek, czyli podpłomyk albo pseudo_chlebek_naan ;) Zarówno dal, jak i chlebek robi się bardzo szybko - takie gotowanie zimą lubię. Dodatkowy plus, że zazwyczaj wszystkie składniki mam w szafkach, więc zapewne nie raz zagości na naszym stole. Tym bardziej, że jest pyszny, rozgrzewający i sycący. I starczy na parę pracowych lunchów. Uwielbiam ten dal od pierwszego spróbowania.

Kokosowy dal z soczewicy

z podpłomykiem z czarnuszką

(na 6 porcji)

Cebulę pokroić w kostkę. Na dnie dużego garnka dodać olej. Gdy się rozgrzeje dodać cebulę i przyprawy, chwilę podsmażać, aż zacznie intensywnie pachnieć. Dodać pomidory i wymieszać. Dodać soczewicę i znowu wymieszać. Wlać wodę i gotować 15-25 minut, aż soczewica wchłonie większość wody i będzie miękka. Doprawić solą i pieprzem. Dodać mleko kokosowe, zamieszać i gotować jeszcze 5-10 minut. Podawać z ryżem lub chlebkiem naan lub poniższymi podpłomykami. Smacznego!

Podpłomyki z czarnuszką

W małym garnku umieścić mleko i masło, po czym podgrzewać aż masło się rozpuści. Zdjąć z ognia i na chwilę odstawić. W misce wymieszać mąkę z solą, następnie dodawać mleko, cały czas mieszając. Wyjąc ciasto na blat oprószony mąką i chwilę zagniatać do osiągnięcia gładkiego ciasta (jeśli jest zbyt klejące, podsypać mąką; zagniatanie nie powinno trwać długo). Gotowe ciasto zawinąć w folię i odłożyć (w temp. pokojowej), żeby odpoczęło przez 20-30 minut.

Rozgrzać odrobinę oleju na nieprzywierającej dużej patelni. Ciasto pokroić na 4 części*. Z każdej utworzyć kulkę a następnie rozwałkować na okrąg o wielkości dna patelni (pozostałe ciasto w tym czasie najlepiej przykryć szmatką lub zawinąć w folię, by nie wysychało). Wierzch placka posmarować pędzelkiem oliwą i posypać czarnuszką. Posmarowaną stroną położyć na rozgrzanej patelni, posmarować wierzch oliwą, posypać czarnuszką i smażyć tak 1.5-2 minuty (na średnim ogniu; UWAGA: im wyższa temperatura i cieńsze ciasto, tym bardziej chrupiący wyjdzie chlebek), po czym przerzucić placek na drugą stronę i znów smażyć ok 1.5 minuty. Powtórzyć z pozostałymi częściami ciasta. Smacznego!

* można też ciasto podzielić na 8 części i usmażyć nieco mniejsze chlebki
** do partii, która jest na zdjęciach dodałam nieco mąki żytniej, z czystej mąki pszennej wychodzą mniej żółte ;), ale obie wersje są pyszne.

Rzutem na taśmę mam dla Was przepis na szybką jesienną zupę, bo bez zup o tej porze roku się nie da. A że jest to pełnia sezonu na cukinię - moją ulubioną odmianę dyni - to proszę bardzo, nieco bardziej rozbudowana wersja klasycznego cukiniowego kremu. Pomidory dodają słodko-kwaskowego aromatu lata, a chili rozgrzewa - idealne danie na zimne i deszczowe dni.

Krem cukiniowo-pomidorowy

Cukinię umyć i pokroić w kostkę. Czosnek i szalotkę posiekać. W szerokim rondlu rozgrzać oliwę, zeszklić czosnek i szalotkę. Następnie dodać cukinię, doprawić solą, pieprzem, ziołami i smażyć aż lekko zmięknie. Dodać pomidory oraz przyprawy, wymieszać. Dodać gorący bulion i gotować ok 10 min. Następnie garnek zdjąć z ognia, zawartość zmiksować blenderem, ewentualnie doprawić do smaku. Podawać z grzankami lub krakersami.

Owoce w tym roku słabiutko obrodziły, czereśnie prawie mnie ominęły, wiśnie były przez sekundę, papierówki ponoć wymarzły... jakoś tak smutno. Na szczęście są jeszcze pomidory, które kocham i mogłabym jeść jak jabłka. I choć słońca w tym roku nie miały bardzo dużo, to kuszą swoją soczystością i słodyczą. Specjalnie dla nich jeżdżę na falenicki targ, bo u Pana Ziółko wybór pomidorów jest zawsze fantastyczny. W ostatnią sobotę kupiłam ich wielką siatę w szerokim wyborze kolorów, kształtów i smaków. Taka obfitość najlepiej prezentuje się w sałatce, więc dziś przepis na takie o to proste danie, idealne na nadchodzące (yay!) upały.

Letnia sałatka pomidorowa z grzankami

(na 2 osoby)

Pomidory umyć, osuszyć, pokroić w plasterki, małe owoce wystarczy przekroić na pół. Szalotkę i zioła posiekać. Chleb pokroić w kostkę. Na patelni rozgrzać kilka łyżek oliwy i smażyć chleb, aż się zrumieni, posolić. 

Plastry pomidorów rozłożyć na dużym talerzu, wierzch posypać posiekanymi ziołami, szalotką i grzankami. W słoiczku wymieszać składniki sosu i polać nim pomidory. Doprawić solą i pieprzem. Podawać! Smacznego :)

Rozgrzewająca propozycja na ostatnie (mam nadzieję) dni zimy... Ciecierzyca w pikantnym sosie pomidorowym wzbogaconym ostrą kiełbaską. Ja użyłam kiełbaski bolońskiej, ale doskonale wypadnie w tej roli chorizo albo jakaś węgierska produkcja (nie może być zbyt miękka, żeby nie rozpadła się całkowicie w sosie). Przepis pochodzi z Kwestii Smaku.

Ciecierzyca z kiełbaską w pikantnym sosie

W garnku rozgrzać 2-3 łyżki oleju i zeszklić cebulę. Następnie dodać pokrojoną w kostkę kiełbaskę i drobno posiekany albo przetarty przez praskę czosnek, kminek, majeranek oraz kolendrę. Wymieszać i smażyć kilka minut.

Wlać całą zawartość puszki ciecierzycy (tak, płyn też) i zagotować. Gotować 2 minuty, po czym dodać passatę i resztę przypraw. Zagotować, zmniejszyć ogień i gotować kolejne 10 minut. Podawać z chlebem. Smacznego!

Karnawał w pełni i mam nadzieję, że spędzacie go na radosnych szaleństwach (przynajmniej weekendowych). Ja niestety ostatnio jestem bardzo zapracowana i na jakieś hulanki i swawole czasu za bardzo nie mam. A jeśli chodzi o szaleństwa, to pozwalam sobie głównie na te kulinarne. Do nich należy, między innymi, zwiększona konsumpcja chipsów (wyłącznie solone!) i nachosów, które najlepiej smakują z salsą. I o domowej salsie jest dzisiejszy wpis, bo łatwa w przygotowaniu, znacznie smaczniejsza od kupnych i pewnie też zdrowsza. Polecam serdecznie :)

Salsa picante

 Do garnka włożyć pomidory wraz z całą zawartością puszki, dodać odcedzone pokrojone jalapeño, pokrojony czosnek, cukier, sól, pieprz i ocet. Zagotować i gotować ok 10 minut, co jakiś czas mieszając.

Szalotki drobno posiekać i dodać do sosu, gotować jeszcze 2-3 minuty. Na koniec, jeśli sos jest zbyt rzadki, dodać przez sitko mąkę ziemniaczano i dokładnie wymieszać. Ostudzić i wymieszać z pokrojonymi liśćmi kolendry lub tylko nimi przyozdobić sos przed podaniem. Smacznego!

Sezon pomidorowy jeszcze przed nami, ale już można trafić piękne, soczyste pomidory. Albo pomidorki. Uwielbiam te małe koktajlowe, okrągłe lub podłużne małe cudeńka. Z reguły u nas dość drogie, ale właśnie teraz można kupić je na bazarach w całkiem przyzwoitej cenie i dużym wyborze. Ostatnio z rozpędu (były różnokolorowe, nie mogłam się powstrzymać) kupiłam większą ilość i postanowiłam część ususzyć, żeby zachować ich słodycz na dłużej. Suszone pomidory możecie zrobić w suszarce do grzybów albo w piekarniku - tak jak ja. Poniżej prosty przepis bazujący na tym wpisie - gorąco go polecam.

Domowe suszone pomidorki

Piekarnik rozgrzać do 110 st. C. Na dużej blaszce rozłożyć papier do pieczenia. Pomidorki umyć i osuszyć, a następnie przekrawać na pół i układać na blasze skórką do dołu. Skropić pomidory oliwą, lekko oprószyć solą i pieprzem. Między owocami rozłożyć ząbki czosnku (w łupinach) i zioła. Piec między 3 a 5 godzin, w zależności od tego jaki stopień wysuszenia chcemy uzyskać (nie można też przesadzić, żeby pomidory nie wyschły na wiór). Po trzech godzinach moje pomidorki były jeszcze miękkie, a chciałam je dłużej przechowywać. Ususzone pomidorki można zalać aromatyzowaną oliwą. A nadają się do mnóstwa rzeczy - do kanapek, makaronów i sałatek. Smacznego!

Letnia sałatka, nie tylko do kanapek z pastą bobową. Doskonale nada się do grilla (niezależnie czy położyć na nim wołowinę czy ser halloumi ;)), czy do tarty albo fritatty. Potrzeba do niej zaledwie kilku składników, co jest kolejnym plusem. No i jest naprawdę rewelacyjna.

Letnia sałatka z pomidorów koktajlowych, 

czarnych oliwek i fety

Pomidorki umyć, osuszyć i przekroić na połówki. Wrzucić do miski. Fetę pokroić w kostkę i w raz z odcedzonymi oliwkami dorzucić do miski. Dodać umyte, osuszone listki bazylii. Doprawić. Skropić oliwą z octem lub winegretem. Smacznego!

Tuż przed długim weekendem zawitał do mnie kurier z bardzo miłą paczką od Malmy, więc nie musiałam się już zastanawiać co począć z najbliższym obiadem. Na makarony nie trzeba mnie dwa razy namawiać - szczególnie, że wystarczy oliwa, czosnek, trochę ziół, trochę sera - i pyszne danie gotowe. Ale tym razem postanowiłam wypróbować nowy smak, który chodził mi po głowie (a wcale nie jest tak prosto, jeśli mowa o makaronach). Do zwyczajnego niby tuńczyka w pomidorach dodałam cynamon i odrobinę płatków chili, dzięki nim banalne danie zmienia się w prawdziwą ucztę.

Penne z tuńczykiem w sosie pomidorowym 

ze szczyptą cynamonu i chili

(na 2 osoby)

W garnku zagotować wodę, posolić i ugotować makaron zgodnie z instrukcją na opakowaniu. 

Na dużej patelni rozgrzać oliwę i zeszklić cebulę. Następnie dodać tuńczyka, wymieszać, smażyć minutę, po czym dodać pomidory z puszki i znów zamieszać. Doprawić solą, pieprzem, cynamonem, ziołami i octem balsamicznym. Na koniec dodać płatki chili. Podusić całość na małym ogniu około 5 minut, żeby smaki się przegryzły, a nadmiar soku odparował. Jeśli jest miejscem - na patelnię dodać makaron i wszystko wymieszać; jeśli nie - wymieszać makaron z sosem już na talerzach. Posypać podartymi listkami bazylii. Smacznego! 

Uciekam od zimna, szarugi i polskiego awanturnictwa przedwyborczego. Udaję się w ciepłe rejony, by wygrzać kości, naładować się pozytywną energią i przekąsić świeże owoce morza. Może będą z tego jakieś notki, ale to już pewnie po powrocie, a tymczasem zaglądajcie na Instagrama (@rozkoszestolu) :). Żeby jednak nie było Wam smutno, zostawiam przepis na pyszne i sycące curry z pieczonym kalafiorem, cieciorką i szpinakiem. Porcja wychodzi z tego jak dla pułku wojska, ale w sumie nieźle się przechowuje i jako lunch pracowy znakomicie sprawdza.

Curry z pieczonym kalafiorem, cieciorką i szpinakiem

(4-5 porcji)

Piekarnik nagrzać do 190 st. C. Kalafiora umyć, osuszyć, podzielić na różyczki. Dużą blachę wyłożyć papierem do pieczenia, następnie rozłożyć na nim różyczki w jednej warstwie. Skropić oliwą, posypać solą i pieprzem. Piec ok 25-30 minut aż kalafior zacznie się rumienić.

Cieciorkę odsączyć. Rozgrzać odrobinę oliwy na małej patelni, dodać cieciorkę i prażyć aż się lekko zrumieni. Doprawić solą, pieprzem i płatkami chili.

Na dużej patelni rozgrzać dwie łyżki oliwy i zeszklić cebulę. następnie dodać czosnek, imbir i łyżkę curry. Wymieszać całość dokładnie i smażyć około minuty. Dodać pomidory i wodę. Zagotować, następnie zmniejszyć ogień i gotować ok 10 minut.

Dodać cieciorkę i kalafiora, wymieszać i gotować 7-8 minut. Następnie dodać szpinak i jeszcze chwilę gotować (aż lekko ściemnieje). Doprawić solą, pieprzem, chili. Podawać z ryżem. Smacznego!

Jedzcie pomidory, póki są, bo już zaraz, za chwileczkę sezon się skończy i znów będziemy za nimi tęsknić. Na szczęście teraz nie jest tak źle, jak kilkanaście lat temu, bo zawsze są pomidorki koktajlowe, które najczęsciej mają sporo smaku i jakąś cząstkę tej słonecznej słodyczy. Z reguły zjadałam je na surowo, w sałatkach, ale ostatnio wpadłam na bardzo smakowicie wyglądający przepis i musiałam go wypróbować. Do mojego dania użyłam filetu z kurczaka, a chcąc zabezpieczyć go przed wyschnięciem, obłożyłam go dość szczelnie pomidorkami. Dzięki temu kurczak pozostał soczysty, ale też nie zrumienił się za bardzo. Sos z pomidorów i czosnku wyszedł aromatyczny, choć bardzo delikatny. Miłośnicy ostrych, wyrazistych smaków mogą być nieco zawiedzeni, ale mi bardzo podpasował. Kurczaka podałam z tagliatelle (od Malmy, rzeczy jasna :)).

Filet z kurczaka pieczony w pomidorkach cherry

rozmarynie i czosnku

(na 2 osoby)

Nagrzać piekarnik do 190 st. C. Kurczaka umyć i osuszyć, następnie natrzeć solą, pieprzem, papryką i ziołami. Naczynie żaroodporne wysmarować oliwą. Pomidorki umyć, osuszyć i pokroić na połówki.

Kurczaka przełożyć do naczynia, spryskać oliwą wymieszaną z octem balsamicznym, obłożyć pomidorami, czosnkiem i rozmarynem. Piec ok 30 minut, aż kurczak zacznie się lekko rumienić (można sprawdzić nożem czy jego gotowy w środku). Można zlać sos do rondla i chwilę gotować na dużym ogniu, żeby się nieco zagęścił, a można polewać ryż lub makaron sosem prosto z naczynia. Smacznego!

Tak to czasem jest, że z resztek wychodzi całkiem fajne danie. Po jakimś gotowaniu zostało mi sporo kaszy jaglanej, a w oko wpadły mi wegańskie pulpety Kwestii Smaku. Z tym że postanowiłam pójść na łatwiznę i nie dodawać już soczewicy. Nie wiem jak oryginał (choć zakładam, że znakomity), ale moja wersja wyszła nadspodziewanie dobra. Podałam je również w sosie pomidorowym z cukinią i jest to bardzo udane połączenie. Polecam!

Pulpeciki z kaszy jaglanej 

w sosie pomidorowym z cukinią

Cebulę zeszklić na oliwie, dodać do kaszy jaglanej. Dodać przyprawy i wszystko dokładnie wymieszać. Z powstałej masy formować małe pulpeciki i obtaczać w oliwie. Smażyć na rozgrzanej patelni aż się zrumienią. Uwaga: pulpeciki są dość delikatne, choć mnie się nie rozpadały.

Przygotować sos: Cebulę i czosnek zeszklić na oliwie. Dodać cukinię pokrojoną w kawałki i smażyć kilka minut aż zmięknie. Dodać pomidory i doprawić. Dusić ok 5 minut. Podawać z pulpetami. Smacznego!

Muszę Wam wyznać, że zakochałam się. I to od pierwszego wejrzenia. Obiekt moich gorących uczuć to ku-ka.pl - firma stworzona przez dwie młode kobiety, pasjonatki szycia. Założycielki wsiąkły w temat, szukając coraz to nowych wyzwań w urządzaniu domu oraz tworząc ubrania dla siebie i reszty rodziny, ale stwierdziły, że na rynku brakuje ciekawych, fajnych tkanin, o zamawianiu w ilościach takich jak pół metra nie wspominając. Postanowiły więc tę lukę zapełnić i tak powstała KUKA. Do współpracy zaprosiły różnych młodych grafików i właśnie w tych niebanalnych, pięknych tkaninach przepadłam bez pamięci.

Jest tylko taki mały szkopuł - nie umiem szyć. Ale przeglądając kolejne projekty, zaczęłam myśleć o tym, jakie dania by się prezentowały na tym czy innym wzorze najlepiej... I tak powstał pomysł na współpracę z KUKĄ. Zatem w najbliższym czasie przygotujcie się na cykl potraw inspirowanych pięknymi tkaninami :). Na pierwszy rzut idzie wspaniałe letnie gazpacho pomidorowo-arbuzowe na Retro Flowers. Mimo, że tkanina ma kwiatową nazwę, mnie się ten wzór od razu skojarzył z małymi miseczkami pełnymi aromatycznej zupy lub orientalnych dań. A ostatnie upały zmobilizowały mnie do zrobienia orzeźwiającego chłodnika z dodatkiem sera owczego i pistacji, podkręconego pieprzem cayenne. Koniecznie spróbujcie zanim lato się skończy!

Gazpacho pomidorowo-arbuzowe

z pistacjami i serem owczym

4 porcje

Miąższ arbuza pokroić w kostkę, pozbywając się pestek i wrzucić do miski. Pomidory sparzyć, obrać ze skórki i również pokroić w kostkę, następnie dodać do miski. Szalotkę i czosnek posiekać i wraz z pistacjami dorzucić do owoców. Dodać ocet, oliwę, sól, pieprz i pieprz cayenne i wszystko zmiksować. Przecedzić chłodnik przez sito do szklanego naczynia i chłodzić w lodówce przynajmniej jedną godzinę. Podawać z pokruszonym serem owczym i obranymi pistacjami. Smacznego! 

Niby nic prostszego niż sos pomidorowy z mięsem mielonym, ale wspaniały smak dobrze przygotowanego sosu bolońskiego kryje się w szczegółach. To nie jest potrawa, którą robi się w piętnaście minut (ach, to szatkowanie warzyw na mikroskopijne kawałki, nie wspominając o czasie gotowania), ale mówię wam - w jakąś niedzielę warto poświęcić czas i przygotować sobie prawdziwe bolognese. Co zabawne, sos najlepiej smakuje z szerokimi makaronami, jak tagliatelle albo pappardelle, ale ja od dziecka konsumowałam go wraz ze spaghetti i tak mi już zostało. Tak czy siak sos jest wyborny, bardzo aromatyczny, po prostu cudowny...

Sos bolognese

(4 porcje)

Marchewkę obrać i zetrzeć na tarce lub drobno posiekać. Seler pokroić w drobną kosteczkę, tak samo drobno posiekać cebulę, czosnek. Również boczek pokroić w możliwe małą kostkę. Pomidory można zmiksować, choć moim zdaniem same rozpadną się w gotowaniu.

Na dużej patelni lub w szerokim rondlu rozgrzać 2-3 łyżki oliwy i podsmażyć boczek, aż się zacznie złocić. Dodać cebulę i czosnek. Chwilę smażyć aż się zeszklą. Następnie dodać marchew i seler, wymieszać i chwilę smażyć aż zmiękną. Dodać mielone mięso i mieszać wszystkie składniki, smażąc.

Gdy mięso będzie dokładnie obsmażone, dodać wino i gotować, aż nieco odparuje. Następnie dodać pomidory (albo passatę), doprawić solą,  pieprzem i oregano, wymieszać. Gdy całość się zagotuje, zmniejszyć ogień do minimum, przykryć patelnię lub rondel pokrywką i dusić sos ok 2 godziny, co jakiś czas mieszając, aby nie przywarł do dna. Sos doprawić do smaku i podawać posypany serem z ulubionym makaronem. Smacznego!

Pora na kolejną zimową zupę. Znów z wkładką mięsną, ale to dlatego, że dostaliśmy domowej roboty wędzone żeberka. Coś niesamowitego - smak i aromat nieporównywalny z niczym, a wszystkie sklepowe wędliny mogą się schować (a nawet rączo oddalić). Część oczywiście skonsumowaliśmy od ręki, ale część postanowiłam przeznaczyć na zupę, bo marzyła mi się potrawa, która przejdzie tym wspaniałym, dymnym zapachem. Poniższe danie jest gęste i sycące, starczy zatem za cały obiad. Polecam!

Zupa z soczewicy na wędzonych żeberkach

(4 porcje)

Cebulę i czosnek obrać, posiekać, a następnie - wraz z pokrojonm porem - zeszklić na oliwie w garnku. Dodać umyte i pokrojone w kostkę ziemniaki oraz pokrojoną na kawałki włoszczyznę, ziele angielskie, liście laurowe, pieprz i żeberka. Całość zalać wodą (1-1.5l w zależności jak gęstą zupę chcemy otrzymać). Gotować ok 5 minut. Dodać przepłukaną soczewicę. Gotować całość ok 15 minut pod przykryciem. Wyłowić włoszczyznę (w całości) i sprawdzić czy ziemniaki i soczewica są miękkie. Dodać passatę pomidorową oraz przyprawy - wymieszać i spróbować - ewentualnie doprawić do smaku. Podawać z ciemnym pieczywem. Smacznego!

Po ostatniej podkręconej zupie ziemniaczanej z jalapeño i cheddarem zostałam naprowadzona na trop innego wyśmienitego zestawu, czyli selera w połączeniu z jabłkiem. W sieci roi się od pomysłów na zupy z wykorzystaniem tych dwóch składników, ale mnie najbardziej ujął przepis, który znalazłam w książce Elizy Mórawskiej "O jabłkach". Zrezygnowałam tylko z grzanek i gałązki pomidorków koktajlowych, na rzecz czipsów bekonowych. Poza tym nic nie zmieniałam, bo zupa jest idealna, a smaki pomidorów, selera i jabłka przenikają się w niej doskonale.

Zupa krem pomidorowo-selerowa z jabłkiem i czipsami bekonowymi

(3-4 porcje)

W garnku roztopić masło. Selera, jabłko i ziemniaka pokroić w drobną kostkę i wrzucić do garnka. Wymieszać. Dodać czosnek i dusić 3-4 minuty. Dodać pomidory i bulion. Gotować do miękkości, następnie zmiksować i doprawić do smaku. 

Na suchej patelni smażyć boczek, aż będzie mocno zrumieniony i chrupiący. Zupę podawać z bekonowymi czipsami. Oczywiście, można zrezygnować z nich i zrobić wersję wegetariańską z grzanką, tak jak w przepisie oryginalnym. Smacznego!

To niewiarygodne jak szybko minęło lato. Ledwo się człowiek obejrzy, a tu już jesień czai się na progu. Trzeba łapać te ostatnie letnie smaki, jak tylko się da. Pyszne pomidory zamknięte w słoikach już zapełniają moje półki, ale jeszcze mi nie dość, więc jak tylko zobaczyłam ten przepis, wiedziałam że muszę go wypróbować. Jest tu cała kwintesencja smaków późnego lata: soczyste pomidory, słodka kukurydza i orzeźwiający cydr (oczywiście polski, jakżeby inaczej ;)). Sałatka doskonale pasuje do grillowanych mięs, ale też do grillowanych kanapek z niebieskim serem, chutneyem z czerwonej cebuli i rukolą. Poniżej przepis z moimi modyfikacjami.

Sałatka z grillowaną kukurydzą, pomidorami i cydrowym dressingiem

(na 2-4 osoby)

Przygotować sos: w garnuszku podgrzać cydr z miodem, aż oba się połączą. Zdjąć z ognia i następnie dodać pozostałe składniki. Dokładnie wymieszać, doprawić do smaku.

Nie miałam pod ręką grilla z prawdziwego zdarzenia, więc kukurydzę najpierw podgotowałam, a następnie zgrillowałam w opiekaczu. Możecie oczywiście upiec kukurydzę na grillu. Po zgrillowaniu należy kolby okroić nad miską lub głębokim talerzem z ziaren.

W misce wymieszać pomidory pokrojone w kostkę, cebulę posiekaną w piórka i ziarna kukurydzy. Całość polać sosem i posypać porwaną bazylią. Wymieszać. Smacznego!