Po sekcji popularne posty oraz słowach, po których trafiacie na bloga, widzę, że rozpoczął się już szał na szparagi. Ja sezon też już rozpoczęłam, więc mam dla Was nowy przepis. Aż dziw, że do tej pory nie było takiego połączenia na blogu, bo szparagi, śmietana i boczek to samograj. Uwielbiam to połączenie!

Szparagi umyć, pozbawić twardych końców i pokroić. Cebulę i boczek również pokroić. Rozgrzać dużą patelnię i wrzucić nań boczek. Smażyć aż wytopi się większość tłuszczu i zacznie się rumienić. Dodać cebulę i jeszcze chwilę smażyć, aż się zeszkli. Na koniec dodać szparagi i podsmażać 3-4 minuty, mieszając. Następnie zmniejszyć ogień, dodać śmietanę, całość wymieszać. Doprawić solą (minimalnie, boczek jest słony!), pieprzem i ew. ziołami. Gotować, aż szparagi lekko zmiękną (nadal powinny być sprężyste). Podawać z makaronem posypanym tartym serem. Smacznego!

Dzisiejsza propozycja to idealny zamiennik dla tradycyjnego bigosu. Tylko nieco bardziej wyszukany. Czerwona kapusta duszona w bulionie z kaczki i czerwonym winie, z dodatkiem podsuszonej kiełbasy z dzika i wędzonego boczku. Palce lizać! Doskonała na karnawałowe szaleństwa. Inspiracją dla tego dania była obłędnie pyszna kapusta w wykonaniu mojego Teścia. Luby mówi, że wersja poniżej jej nie ustępuje...

Czerwona kapusta na dziko

Kapustę obrać z wierzchnich liści, pozbawić głąba i poszatkować tak jak lubicie (u mnie umiarkowanie drobno ;)). Wrzucić kapustę do garnka zalać bulionem oraz winem i dusić do miękkości.

W międzyczasie obrać cebulę i poszatkować. Boczek pokroić w kostkę, a kiełbasę w półplasterki. Rozgrzać patelnię i podsmażyć boczek, aż wytopi się tłuszcz. Dodać cebulę i kiełbasę, wymieszać i smażyć aż cebula się zeszkli, a kiełbasa przysmaży. 

Dodać zawartość patelni do kapusty, doprawić przyprawą korzenną i sosem sojowym. Wymieszać i dusić jeszcze ok 10 minut. Dodać pokrojone suszone śliwki i sok z cytryny. Wymieszać i jeszcze chwilę podusić. Z każdym dniem kapusta smakuje coraz lepiej. Smacznego!

Wracając wczoraj do domu na pobliskim straganie kupiłam siatę malutkich morelek. Nie jestem wielką miłośniczką tych owoców, ale były takie śliczne, że nie mogłam się oprzeć. Nie chciałam jednak piec kolejnego ciasta, a dzięki ostatniej paczce-niespodziance od Malmy mam spore zapasy makaronu, zatem wybór był prosty. Tym razem nie zaglądałam do sieci w poszukiwaniu inspiracji, tylko zdałam się na własną intuicję. Słoność i intensywny smak boczku doskonale współgra ze słodyczą moreli, podkręconą rozmarynem i chili. Spróbujcie sami!

Tagliatelle z karmelizowanymi morelami i boczkiem

(na 2 osoby)

Boczek i cebulę pokroić w kostkę. Morele umyć, osuszyć, wypestkować i pokroić w ćwiartki. Makaron ugotować według przepisu na opakowaniu.

Rozgrzać dużą patelnię i obsmażyć boczek aż się zrumieni, następnie dodać cebulę i smażyć aż się zeszkli. Na mniejszej patelni lub w rondlu roztopić masło, dodać rozmaryn i morele. Posypać cukrem, wymieszać i dusić aż owoce zmiękną (ale nie zaczną się rozpadać!) i nieco skarmelizują. Doprawić pieprzem i chili. Wyjąć gałązki rozmarynu.

Morele (z całą zawartością naczynia) dodać do boczku i delikatnie wymieszać. Dodać ugotowany, odcedzony makaron i ponownie wymieszać. Nałożyć na talerze i, ewentualnie, posypać ulubionym serem (u mnie grecka Graviera). Smacznego! 

Pamiętacie te suszone pomidorki z zeszłego posta? Zużyłam je, między innymi, do wspaniałego letniego dania, składającego się ze smażonej mini cukinii, boczku, sera feta i, oczywiście, suszonych pomidorów. Do tego świeży tymianek... istna poezja! Kocham takie proste i pełne smaku potrawy.

Makaron z cukinią, fetą i suszonymi pomidorami

(na 2 osoby)

Ugotować makaron zgodnie z instrukcją na opakowaniu.

Cukinię (najlepiej w dwóch kolorach) umyć, osuszyć, odkroić końce, resztę pokroić w plasterki. Szalotkę i boczek (jeśli go używamy) pokroić w kostkę. 

Na patelni rozgrzać niewielką ilość oliwy (większą jeśli smażymy same warzywa). Dodać boczek i chwilę smażyć, aż zacznie się rumienić. Dodać szalotkę, wymieszać, smażyć, aż się zeszkli. Dodać cukinię i znów chwilę smażyć aż zmięknie i się lekko przysmaży. Doprawić świeżymi listkami tymianku, solą i pieprzem. Na koniec wrzucić garść pomidorów i wymieszać. Zawartość patelni wymieszać z makaronem, pokruszoną fetą i świeżym tymiankiem.  Podawać od razu, ewentualnie z dobrą oliwą do skropienia. Smacznego!

Pojechanie na Kretę (czy inną grecką wyspę) w kwietniu to genialny pomysł. W Polsce jest wciąż zimno i często paskudnie, czasem sypnie śniegiem, czasem wyjrzy zimne słońcem, a tam - ciepło (bywało i 27 st. C. :)), wszystko kwitnie, ludzie uśmiechnięci, jedzenie pyszne i do tego te wszystkie produkty, za którymi tęsknię cały rok, jak szparagi, bób czy truskawki. 

A ponieważ za progiem czai się maj i pewnie niedługo u nas pojawią się te pyszności, to mam dla Was sałatkę z nimi w roli głównej (z wyłączeniem truskawek ;)). Poza tym sałatka zawiera kozi twarożek oraz smażony boczek (można pominąć), więc może robić za porządny lunch i jest naprawdę pyszna.

Sałatka ze szparagami, bobem i kozim serem

(duża micha)

Bób krótko gotować w osolonej wodzie (musi być jędrny, nie rozpadający się), odcedzić i przelać zimną wodą. Gdy nieco ostygnie obrać ze skórki. Szparagi umyć, pozbyć się zdrewniałych końców, pokroić na kawałki ok 5 cm. 

Na patelni rozgrzać odrobinę oliwy i dodać boczek. Smażyć aż nieco zbrązowieje. Dodać szparagi i smażyć aż nieco zmiękną (powinny być al dente, ale jeśli nie lubicie chrupiących szparagów, możecie je wcześniej zblanszować). Odstawić żeby nieco przestygły

W dużej misce wymieszać rukolę z bobem oraz szparagami i boczkiem. W szklance/słoiku wymieszać dokładnie składniki dressingu i polać całość. Na wierzch u łyżką wykładać kleksy z koziego twarożku. Smacznego!

A na zachętę trochę kreteńskich widoków...

Jakiś czas temu udało mi się kupić pyszne kozie sery z rodzinnej firmy Groser Grodziskie Sery Kozie. Ich gouda to czysta poezja i bardzo mnie smuci, że nie wiem kiedy znów będzie okazja jej posmakować. Drugi hit jakiego miałam okazję próbować, to wędzony ser z orzechami włoskimi. Sam w sobie jest doskonały, ale zapiekany jest objawieniem. Postanowiłam zrobić z obydwoma pizzę biancę - czyli taką "na czysto" żeby sos pomidorowy nie konkurował z kozimi wspaniałościami.  Dodałam jeszcze nieco wędzonego boczku (też z domowej wędzarni), pomidorki koktajlowe i nieco rukoli. Wyszła genialnie! Przepis na spód ściągnęłam ze strony White Plate - ciasto szybko się przygotowuje i jest raczej z tych co dość wyrastają (ale brzegi ładnie chrupią). Polecam!

Pizza bianca z kozim serem

(na 2 dość duże pizze lub kilka mniejszych)

Do miski wsypać mąkę, sól i cukier, dodać rozkruszone drożdże i oliwę. Następnie dodawać stopniowo wodę i mieszać ciasto (ręcznie lub robotem) do uzyskania porządanej konsystencji. Ciasto powinno być jednolite, gładkie i lśniące, nie powinno się kleić i nie może być zbyt twarde. Uformować kulę, posmarować oliwą, przełożyć do miski, przykryć i odstawić na godzinę w ciepłe miejsce, by wyrosło

Piekarnik rozgrzać do 250-280 st. C (u mnie wyżej niż 250 się nie da, ale nie stanowiło to problemu), podgrzać blachę lub kamień, na którym będzie się piekła pizza. Wyrośnięte ciasto podzielić na dwie (lub więcej) części i rozwałkować na grubość ok 1 cm. Placki posmarować oliwą, posypać solą i ziołami (jeśli ich używamy). Rozłożyć na wierzchu plastry koziego sera, boczku, posiekanej szalotki i pomidorków. Można całość zostawić na 30 minut do wyrośnięcia albo piec od razu - w obu przypadkach pizza wychodzi znakomicie.

Ułożyć pizze na podgrzanej blasze (gorącym kamieniu) i piec ok 10-12 minut (trzymałam chwilę dłużej, bo piekłam w niższej temperaturze niż autorka przepisu). Po wyjęciu posypać rukolą i natychmiast podawać. Idealnie smakuje z kieliszkiem białego wina. Smacznego!

Wiosna nas na razie specjalnie nie rozpieszcza, więc u mnie na tapecie jeszcze sycące dania kuchni zimowo-jesiennej. Moje frittaty zazwyczaj zawierają ziemniaki (przez co bardziej przypominają hiszpańskie tortille de patatas), ale możecie je ominąć, jeżeli zależy wam na czymś lżejszym. Boczek oczywiście też można odpuścić, jeśli ktoś wolałby wersję wegetariańską...

Frittata z pieczarkami i boczkiem 

(na 2 osoby)

Ziemniaki i pieczarki pokroić w plastry (można je wcześniej obrać), cebulę w piórka, boczek w paski. Na rozgrzaną patelnię wrzucić boczek i smażyć, aż tłuszcz się wytopi a mięso zrumieni. Usunąć boczek z patelni. Następnie dodać odrobinę oliwy (jeśli po wytopieniu boczku jest za mało tłuszczu) i smażyć plastry ziemniaków aż się zezłocą. Zdjąć ziemniaki z patelni. Następnie zeszklić cebulę. Na koniec dodać pieczarki i smażyć, by osiągnąć ulubiony stopień zesmażenia pieczarek (ja lubię mocno zrumienione). Doprawić solą i pieprzem. 

Dodać pozostałe składniki na patelnię - równo rozkładające je łyżką. W osobnej miseczce rozbełtać jajka, ewentualnie dodając do nich tarty ser. Zalać zawartość patelni masą jajeczną. Smażyć 5 min na średnim ogniu, a następnie przykryć patelnię dużą pokrywką i smażyć kolejne 5 min aż wierzch się zetnie (ewentualnie można spróbować przełożyć frittatę na talerz, a następnie z powrotem na patelnię odwracając frittatę do góry nogami - ale dla mnie metoda z przykryciem jest wystarczająca). Podawać z rukolą i pomidorkami koktajlowymi. Smacznego!

Po ostatniej podkręconej zupie ziemniaczanej z jalapeño i cheddarem zostałam naprowadzona na trop innego wyśmienitego zestawu, czyli selera w połączeniu z jabłkiem. W sieci roi się od pomysłów na zupy z wykorzystaniem tych dwóch składników, ale mnie najbardziej ujął przepis, który znalazłam w książce Elizy Mórawskiej "O jabłkach". Zrezygnowałam tylko z grzanek i gałązki pomidorków koktajlowych, na rzecz czipsów bekonowych. Poza tym nic nie zmieniałam, bo zupa jest idealna, a smaki pomidorów, selera i jabłka przenikają się w niej doskonale.

Zupa krem pomidorowo-selerowa z jabłkiem i czipsami bekonowymi

(3-4 porcje)

W garnku roztopić masło. Selera, jabłko i ziemniaka pokroić w drobną kostkę i wrzucić do garnka. Wymieszać. Dodać czosnek i dusić 3-4 minuty. Dodać pomidory i bulion. Gotować do miękkości, następnie zmiksować i doprawić do smaku. 

Na suchej patelni smażyć boczek, aż będzie mocno zrumieniony i chrupiący. Zupę podawać z bekonowymi czipsami. Oczywiście, można zrezygnować z nich i zrobić wersję wegetariańską z grzanką, tak jak w przepisie oryginalnym. Smacznego!

Pozostając w klimatach zimowych i niedietetycznych serwuję Wam dzisiaj zwykłą-niezwykłą zupę ziemniaczaną. O jej niezwykłości decydują dodatki - rozpływający się cheddar, pikantne papryczki jalapeño oraz chrupiący bekon - które codziennej kartoflance przydają charakteru i wyjątkowego smaku. Pomysł na to danie pochodzi ze strony the wicked noodle i naprawdę wart jest wypróbowania. Przepis podaję z moimi niewielkimi modyfikacjami.

Zupa ziemniaczana z jalapeño, cheddarem i bekonowymi chipsami

(na 2 osoby)

Boczek pokroić na cieniutkie plasterki i smażyć na patelni lub bezpośrednio w garnku, w którym będzie się gotować zupa, aż będzie mocno zrumieniony i chrupiący. Boczek odłożyć na papierowy ręcznik, a na powstałym tłuszczu zeszklić cebulę. Dodać ciepły bulion i ziemniaki. Gotować ok 30 minut, aż ziemniaki będą miękkie. Zmiksować za pomocą blendera całość na gładki krem (można zostawić pojedyńcze kawałki ziemniaków, jak ktoś lubi) i doprawić solą, pieprzem, gałką muszkatołową oraz papryką do smaku. Jeżeli zupa jest za gęsta dodać mleko i dokładnie wymieszać, podgrzewając. Gotową zupę rozlać do talerzy lub misek, do każdej porcji dodając 2 łyżki startego cheddara, 1 łyżkę jalapeño oraz bekonowe chipsy. Można podawać z grzankami lub serowymi krakersami. Smacznego!

Z kurkami to jest zawsze tak, że gdy widzę je na stoisku, to się rzucam (jeśli mnie cena nie zabije), kupuję, a potem jęczę nad moim kręgosłupem, jak próbuję je oczyścić. Ostatnio co prawda znalazłam sposób czyszczenia ich przy pomocy soli i wrzątku, ale mam pewne obawy, czy takie traktowanie nie zaszkodzi delikatnym grzybkom... Może ktoś z Was próbował albo ma jakiś inny sprawdzony sposób?

Póki co radzę sobie nożem i bieżącą wodą, a kręgosłup żyć nie daje. Ale potem ta jajecznica z kurkami, te polędwiczki, te sosy... poezja.

Ostatnio wpadłam na przepis (znów genialna Kwestia Smaku), który łączy cukinię i kurki. Pomysł doskonały, tym bardziej, że oba składniki miałam na stanie. Bałam się jednak, że potrawa będzie nieco mdła, więc dodałam boczku. Dodatkowo odrobina szafranu w sosie podkręca smak kremowego sosu. Całość wyszła znakomicie!

Makaron z cukinią, boczkiem i kurkami

(dla 2 osób)

Najpierw przygotować sos, czyli wszystkie składniki wymieszać w miseczce.

Ugotować makaron, odcedzić. Posiekać cebulę oraz pokroić boczek w kostkę.

Na patelni rozgrzać masło i oliwę, następnie zeszklić cebulę. Dodać boczek i smażyć aż się lekko zrumieni.Dodać osuszone kurki i cukinię i smażyć na dość dużym ogniu, cały czas mieszając, aż składniki zmiękną a płyn wyparuje. Do cukinie dodać makaron i wymieszać. Odstawić patelnię z ognia i stopniowo wlewać sos, cały czas mieszając. Sos powinien zgęstnieć od ciepła pozostałych składników.Jeśli się tak nie stało, należy ustawić patelnię na minimalnym ogniu i podgrzewać mieszając do czasu aż sos zgęstnieje. Podawać od razu. Smacznego!

Buszując po angielskojęzycznej sieci w poszukiwaniu fajnych przepisów na jarmuż (w polskiej powtarzają się cztery na krzyż), wpadłam na trop bardzo ciekawej potrawy.

Colcannon to irlandzka potrawa składająca się z purée ziemniaczanego, siekanego jarmużu i cebuli, plus ewentualnie innych dodatków. W menu irlandzkim niegdyś powszechny i jedzony na co dzień, ale kojarzony bardzo mocno z Halloween (czasami też z dniem Św. Patryka). W ten dzień do colcannonu wkładano pierścionki lub drobne monety, a osoby, które chciały dowiedzieć się, jak będzie wyglądać ich przyszły mąż/żona udawały się na grządkę, gdzie rósł jarmuż i z zawiązanymi oczami musiały wyrwać kapustę. Kształt i kondycję liści przekładano na fizjonomię przyszłego partnera, smak - na to czy związek będzie "słodki czy "gorzki", a stopień zabrudzenia korzenia ziemią mówił o finansowym dobrobycie pary (im więcej ziemi, tym lepiej). Dobrze, że mam ten problem z głowy, bo gdzie tu teraz znaleźć pole jarmużu? ;)

Już lepiej kupić sobie wiązkę liści i przygotować pyszny colcannon. Moją wersję zrobiłam z porem oraz boczkiem. Wypadła genialnie i na pewno nie raz będzie gościła na naszym stole. 

Colcannon

Cál ceannann

(na 2 osoby)

Ziemniaki obrać, pokroić na dogodne kawałki i gotować ok 20 minut, aż będą miękkie w osolonej wodzie. W międzyczasie zagotować wodę i wrzucić do wrzątku umyte liście jarmużu na 1-2 minuty. Jarmuż odcedzić, schłodzić a następnie wyciąć twardy nerw, a resztę liści drobno posiekać. Pora posiekać również drobno.

Rozgrzać patelnię i wrzucić na nią boczek. Smażyć, aż się zrumieni. Dodać posiekany jarmuż i pora - chwilę smażyć na mniejszym ogniu. Doprawić pieprzem.

Odlać wodę z ugotowanych ziemniaków, nieco je rozgnieść. Następnie dodać śmietankę (można też łyżkę masła) i dokładnie rozgnieść ziemniaki na purée. Wymieszać dokładnie purée z boczkiem i jarmużem. Smacznego!

Za oknem śnieg, a na patelni szybkie, sycące danie, czyli frittata. Do tej pory gościła u mnie w wydaniu wiosennym: ze szparagami i z bobem, dziś natomiast w wersji sycącej i rozgrzewającej: z cukinią, ziemniakami i ostrą papryczką. Można też z przepisu wyrzucić boczek, a peperoncino zastąpić łagodną, czerwoną papryką...

Frittata z cukinią, ziemniakami i peperoncino

(dla 2 osób)

Cukinię pokroić w plastry, posolić i pozostawić 10-15 min. na durszlaku. Ziemniaki pokroić w półplasterki. Papryczkę umyć, osuszyć, przekroić na pół, a następnie pozbyć się ziaren i posiekać.

Jajka dokładnie rozmieszać w misce, doprawić. Cukinię opłukać i osuszyć.

Rozgrzać odrobinę oliwy na patelni i usmażyć boczek. Zdjąć boczek, wrzucić na patelnię ziemniaki i cukinię. Smażyć aż cukinia będzie miękka a ziemniaki zrumienione. Dodać boczek i papryczkę, wymieszać dokładnie, a następnie zalać jajkami. Smażyć 5 min na średnim ogniu, a następnie przykryć patelnię dużą pokrywką i smażyć kolejne 5 min aż wierzch się zetnie. Podawać z sałatą.