Miałam zamieścić ten przepis w ostatnią środę, jako że jest idealny na Popielec (zwany inaczej Śledzikiem), ale się nie wyrobiłam. Pomysł na danie pochodzi ze strony Roberta Makłowicza, ale nieco go zmodyfikowałam. Polecam użyć do niego sledzie wymoczone chociaż przez kilka godzin w wodzie.

Tatara ze śledzia

(na 2 osoby, jako głownie danie lub 4 - jako przekąska)

Śledzia (i ew. anchovies) posiekać w drobną kostkę. Składniki sosu dokładnie wymieszać (aż cukier się rozpuści), spróbować i ewentualnie doprawić, a na koniec dodać posiekany koperek.

Połączyć śledzia z sosem - dokładnie wymieszać.

Na talerzu uformować zgrabny "placek" z masy śledziowej (przydatna do tego jest forma - metalowa obręcz, jak tutaj). Wierzch posypać posiekanym szczypiorkiem, po środku zrobić wgłębienie, a w nim położyć żółtko. Zdjąć formę, na talerzu ułożyć pozostałe, posiekane dodatki i podawać z razowym chlebem.

To, że jestem wielbicielką Roberta Makłowicza, wiedzą wszyscy, bliżej ze mną zaprzyjaźnieni. Lubię go nie tylko za to co i jak gotuje, ale przede wszystkim dlatego, że jedzenie nie jest dla niego jedynie kwestią fizjologiczną, a częścią kultury i historii. W wywiadzie, który niedawno ukazał się w Dużym Formacie mówi "kuchnia to nie jest zabawa dla nacjonalistów" i jak tu się nie zgodzić? I jeszcze "Jak ktoś nie jest ciekawy świata, to nigdy nie będzie dobrze gotował". Właściwie pod prawie każdym słowem, bym się podpisała :)

A żeby w czyn moje uwielbienie przekuć, dziś zaprezentuję Wam zupę s'ngao muan z książki Fuzja smaków autorstwa, rzecz jasna, Roberta Makłowicza. Zupą autor zajadał się w Tajlandii, choć pochodzi ona z Kambodży (tyle w temacie granic).

Do garnka wlać wodę, dodać kurczaka, pokrojoną w duże kawałki trawę cytrynową, drobno posiekany czosnek, całe chili oraz cukier. Całość zagotować, częściowo przykryć i gotować na małym ogniu 5 min., odkryć. Zszumować łyżką cedzakową, całkiem przykryć i gotować na małym ogniu ok 30 min. Odstawić do ostygnięcia, wyjąć mięso i trawę cytrynową. Trawę wyrzucić, mięso oddzielić od kości i podzielić na mniejsze kawałki, a następnie włożyć z powrotem do zupy. Podgrzać, dodać sos rybny i sok z limonki, dosolić do smaku. Podawać w dużych miseczkach, każdą porcję posypując podartymi listkami bazylii (u nas jeszcze z makaronem ryżowym i kolendrą).
(Fuzja smaków Robert Makłowicz, Znak, Kraków 2007, str 65)

A jeśli lubicie Roberta Makłowicza to gorąco polecam jego najnowszą książkę (bynajmniej nie kulinarną!) Cafe Museum. Właściwie to trochę przewodnik po Europie Środkowej okiem pasjonata i znawcy. Przepisów tu co prawda nie znajdziecie, ale kuchnia, rzecz jasna, to ważny bohater tych opowieści - nie mogło być inaczej :)