Wybaczcie tę przedłużającą się ciszę, ale dopadła mnie niemoc przednówkowa. W takim stanie nic mi się nie podoba, żaden przepis nie inspiruje, wszystko wydaje się nieciekawe, a poza tym zawsze można zamówić pizzę. Marazm i zniechęcenie. Na szczęście w ostatnią sobotę miałam więcej czasu oraz piękny kawał wspaniałej kaszanki. W ten sposób powstała dzisiejsza propozycja, czyli grzanki z kaszanką. Pozostałe dodatki: duszony por, pieczarki usmażone na złoto, rukola, jajko w koszulce - są wymienne i można je stosować dowolnie. Ba, z grzanki od biedy też można zrezygnować, wszak kaszanka jest najważniejsza ;)

Grzanki z kaszanką, duszonym porem i pieczarkami

(opcjonalnie z jajkiem w koszulce)

(dla 2 osób)

Pieczarki oczyścić i pokroić na cienkie plastry. Na małej patelni roztopić masło i smażyć pieczarki aż się ładnie zrumienią i zezłocą. Doprawić solą i pieprzem. Pora umyć, przekroić na cztery części wzdłuż i drobno posiekać. W małym rondelku udusić pora na maśle, doprawić solą i pieprzem.

Piekarnik rozgrzać do 160 st. C. Chleb (czy inne pieczywo) pokroić w plastry ok 2 cm., posmarować masłem i wstawić do piekarnika na ok 10 minut.

Kaszankę pokroić w plastry i zdjąć osłonkę. Na dużej patelni rozgrzać oliwę i smażyć plastry kaszanki z dwóch stron, aż się przysmaży i ściemnieje (trwa to dość krótko). Jeśli kaszanka jest z tych rozpadających się - nic nie szkodzi. Można ją wymieszać z porem i w takiej postaci nakładać na grzanki.

Na gotową grzankę nakładać pora (można zastąpić rukolą), następnie plaster kaszanki i pieczarki. Całość posypać świeżymi listkami tymianku i świeżo mielonym pieprzem.

Z jajkiem w koszulce: w czasie jak grzanki dochodzą, zagotować wodę w garnku, dodać 2 łyżki octu. Jajko wbić do miseczki uważając żeby się żółtko nie rozbiło. Ogień nieco zmniejszyć (ale dalej woda powinna być na granicy wrzenia) i mieszając łyżką utworzyć wir. Wlać jajko pośrodku i po 3 minutach wyłowić. Osuszyć papierowym ręcznikiem i umieścić na grzance. Posypać odrobiną soli i pieprzu. Smacznego!

Znów szparagi, tym razem w wydaniu nieco bardziej czasochłonnym, ale za to wymagające niewielkiego nakładu pracy. Zamiast ziemniaków można użyć innych warzyw, ale ja lubię pieczone ziemniaki, szczególnie te młode :) Jeśli chodzi o jajko w koszulce, to nie jest takie trudne w wykonaniu, a ćwiczenie czyni mistrza. Ja jeszcze do mistrzostwa nie doszłam, ale przy szparagach namiętnie ćwiczę, bo to idealna para...

Pieczone szparagi z ziemniakami

(na 2 porcje)

Piekarnik nagrzać do 210 st. C. Ziemniaki umyć szczotką pod bieżącą wodą (jeśli są młode nie trzeba ich obierać), następnie pokroić na niezbyt duże kawałki. Wymieszać ziemniaki z przyprawami i 3 łyżkami oliwy. Szalotkę obrać i pokroić na ćwiartki. Czosnku (poza jednym) nie obierać, a jedynie lekko zmiażdżyć nożem. Pozostały ząbek obrać i posiekać. Szparagi umyć i odłamać zdrewniałe końcówki.

Dużą blachę wyłożyć papierem do pieczenia. Rozłożyć na nim równomiernie ziemniaki i piec je ok 20 minut, aż zaczną się rumienić. Następnie zgarnąć je na jedną stronę, a z boku rozłożyć szparagi, skropić je sokiem z cytryny i oliwą, posypać posiekanym czosnkiem, przyprawić i piec dalsze 15 minut. Po wyjęciu na talerz, można całość posypać tartym parmezanem. Smacznego!

Jajko w koszulce

Metoda, którą przyjęłam i która się - w moim przypadku - sprawdza to: świeże jajko (w temp. pokojowej) wbić do szklanki, uważając by nie naruszyć żółtka. W garnku zagotować wodę z octem, następnie zmniejszyć ogień o tyle by woda lekko "pyrkała". Łyżką mieszać energicznie by wytworzył się wir i wtedy z niewielkiej odległości od powierzchni ześlizgnąć jajko do wody. Gotować ok 2.5 minuty. Wyjąć łyżką cedzakową na talerz wyłożony papierowym ręcznikiem. Po osuszeniu natychmiast podawać. Idealnie pasuje do szparagów :)