Ostatnio miewam napady wilczego głodu i wtedy byle delikatne danko mnie nie zadowoli. Na taki głód najlepsze jest mięsko, a z braku kawałka kurczaka czy innej świnki, musiał mi wystarczyć boczek. Do tego kawałek sera-pleśniaka, żeby było sycące i szpinaku świeżego, żeby robił zdrową atmosferę ;) I tak wyszedł bardzo smaczny sos do makaronu.

Cebulę, czosnek posiekać i podsmażyć na oliwie razem z boczkiem. Szpinak przepłukać, odcedzić i porwać co większe listki. Do boczku dodać pokruszony ser, zmniejszyć ogień i mieszać, aż ser się jako tako roztopi. Dodać śmietanę i przyprawić do smaku. Na koniec wrzucić szpinak i jeszcze chwilę pogotować, aż liście zmniejszą się i nieco ściemnieją. Na talerzu posypać suto tartym parmezanem i świeżo mielonym pieprzem.

Kolejną rzeczą, do której inspirację znalazłam w książce After Work Fast, to deser jogurtowo-owocowy. W oryginale jagodowo-kokosowe parfait. W moim wykonaniu jednak bardziej przypominał jogurtowy deser pewnej znanej firmy ;) W domu jednak można go sobie zrobić więcej, lepiej i taniej ;)

Malinowa fantazja
(ilość składników zależy od tego na ile osób robimy, ja podam na 2 osoby - jak zwykle proporcje na oko)

• 500ml jogurtu waniliowego
• 1 op mrożonych malin (własnych lub ze sklepu)
• 1 łyżeczka cukru
• 2-3 łyżki likieru migdałowego (nie był wyczuwalny, na przyszłość, trzeba może dać więcej)
• 1/2 szklanki soku jeżynowego (lub innego "jagodowego")
• 1 łyżka kakao do posypania (choć mnie się marzyły wiórki białej czekolady, ale nie miałam)

Zmiksować lekko rozmrożone maliny z cukrem, likierem i sokiem. Wlać 3/4 jogurtu do szklanek/ kieliszków/ salaterek przykryć malinową masą (też w ilości 3/4). Ponownie rozłożyć jogurt i masę malinową. Posypać kakao lub czekoladą.

W moim gotowaniu zawsze nadchodzi taki moment, kiedy zaczynam mieć wrażenie, że w kółko gotuję to samo, że jest monotonnie i nudno i ile w końcu można jeść tego makaronu! Makaron uwielbiam, a ponadto szybko się go robi, ale czasem potrzebna jest odmiana...

Sięgnęłam więc do książki After work fast, którą przysłała mi koleżanka J. swego czasu. I znalazłam ciekawy przepis na kotleciki z kurczaka, suszonych pomidorów i fety podawane na szpinaku. Nie byłabym jednak sobą, gdybym nie pokombinowała trochę... i trochę bardziej... i wyszły z tego kotleciki wołowe z fetą i sałatką czyli:

Wymieszać mięso, cebulę, czosnek, jajko, przyprawy, połowę pokruszonej fety i bułkę tartą w misce. Formować kotleciki (powinno ich wyjść ok 12). Wrzucić na rozgrzaną patelnię i obsmażyć. Podawać można z sałatką ze świeżych warzyw (koniecznie użyć w niej resztę szpianku) lub ze szpinakiem i fetą.

Cóż oryginał na pewno też jest smaczny i kiedyś go wypróbuję. Myślę, że opcja dodania szpianku do mięsa, też byłaby ciekawa...

Ostatnio Luby dotarł wcześniej do domu, w rezultacie czego na talerzu znalazł się krab na ostro. No dobra, krab to za dużo powiedziane, bo były to paluszki krabowe, które jak wiadomo nie mają z krabem wiele wspólnego, ale nie narzekajmy. Sos był wariacją na temat antyprzeziębieniowego spaghetti z dużą ilością czosnku i pili-pili. Przyznam, że nie byłam przekonana do tego połączenia, ale okazało się, że danie wyszło znakomite. A kolorystykę ma po prostu boską:

Spaghetti ugotować al dente. Posiekać czosnek, cebulę i papryczki. Podsmażyć na oliwie (uważając, by czosnek się nie przypalił). Pokroić paluszki na plasterki, wrzucić na patelnię. Podsmażyć chwilę i doprawić. Odcedzić makaron i wrzucić na chwilę na patelnię. Wyjąć na talerze i pospać serem oraz listkami bazylii. Uwaga: ostre!

Zostało mi trochę ugotowanych ziemniaków z wczorajszego obiadu, a w lodówce pokutowało pół paczki szpinaku, więc postanowiłam wreszcie spróbować zrobić coś, co chodziło za mną już długi czas. Mianowicie włoskie kopytka na zielono, czyli szpinakowe gnocchi. Kiedyś widziałam coś takiego u Makłowicza, ale prawdę powiedziawszy nie znalazłam żadnego satysfakcjonującego mnie przepisu, po (bardzo krótkim, przyznaję!) śledztwie w sieci. W związku z tym zrobiłam swoje własne autorskie gnocchi trochę bazując na różnych przepisach, a głównie eksperymentując. Wyszło rewelacyjnie, więc podaję (uwaga: składniki podane są na oko).

Ziemniaki (odcedzone) rozdrobnić i przetrzeć przez sito, zmieszać ze szpinakiem, jajkiem, odrobiną soli i mąką. Zagniatać ciasto, aż będzie gładkie i jednolite (jeśli się zbytnio klei dosypywać mąki, aż przestanie). Nastawić duży gar z wodą. Z kuli ciasta odrywać kawałki, toczyć wałeczki i odcinać nożem kopytka (dowolnej wielkości i kształtu właściwie, byle nie za wielkie i w miarę jednakowe). Gdy woda zawrze, osolić ją lekko i wrzucać kopytka. Poczekać ze dwie minuty, jak wypłyną i wyławiać łyżką cedzakową. Podawać polane roztopionym masełkiem, posypanie pieprzem i świeżo startym parmezanem. Naprawdę coś pysznego :)

Lubemu stuknął kolejny roczek, więc postanowiłam uszczęśliwić go tortem. Cóż, to moja druga próba tortowa, więc nie było idealnie, ale najważniejsze, że wyszedł całkiem smakowity. Największy błąd jaki popełniłam, to fakt, że (przyzwyczajona do przygotowania ciast kruchych) machnęłam wszystkie składniki razem i dopiero zaczęłam je miksować. I niestety biszkopt mi opadł. Dopiero po fakcie zostałam poinformowana, że najpierw trzeba dobrze zmiksować jajka z cukrem, a potem szybko wymieszać z mąką.

Skutkiem mego niedopatrzenia biszkopt dał się przeciąć tylko na pół, zatem wysmarowałam go naraz dżemem z czarnej porzeczki i kremem czekoladowo-kawowym. I też było smacznie :)

Jajka z cukrem i wodą dokładnie zmiksować (tak z 5 min). Dosypać obie mąki (najlepiej przez sitko) oraz proszek do pieczenia. Dokładnie i szybko wymieszać i wlać do natłuszczonej tortownicy. Piec w temp. 180 st. C ok 30 min. Po wyłączeniu piekarnika można zostawić biszkopt jeszcze w stygnącym piekarniku.

Ugotować budyń wg wskazań na opakowaniu. Zdjąć z ognia kiedy zacznie gęstnieć. Zalać kawę niewielką ilością gorącej wody. Zmiksować masło i powoli do niego dodawać przestudzony budyń (cały czas miksując). Następnie dodać kawę i spirytus - wymieszać.

Biszkopt przekroić (za pomocą dużego noża, nitki lub specjalnej piłki - co kto ma) na 3 części (skroić też górne wybrzuszenie jeśli się zanadto spiekło). Pierwszy krążek posmarować cienką warstwą kremu i dość grubą warstwą dżemu porzeczkowego (lub innego kwaskowego), przykryć drugim krążkiem; tenże posmarować grubą warstwą kremu, przykryć trzecim krążkiem; resztą kremu posmarować wierzch i boki. Przyozdobić wg gustu i umiejętności ;).