Ogórki kiszone na sucho to tegoroczna (a może i wcześniejsza moda), przewijały mi się w polu widzenia raz po raz. A ponieważ reklamowane były jako rzecz łatwa, szybka i przyjemna, to postanowiłam zrobić mały eksperyment. Zakisiłam więc ogórki metodą nową, w worku plastikowym oraz tradycyjnie w słoiku. Po trzech dniach porównałam efekty, prosząc o opinię panel niezależnych ekspertek, które ogórków próbowały, rzecz jasna, w ciemno. Wyniki podam poniżej, a na razie podaję przepis za Strawberries from Poland.

Ogórki kiszone na sucho

Ogórki umyć, osuszyć dokładnie, odciąć końcówki. Czosnek obrać, przekroić na pół (tego nie zrobiłam i był to ewidentny błąd w sztuce). W dużym woreczku strunowym umieścić wszystkie składniki, na koniec obsypać solą tak, żeby pokryła wszystkie ogórki. Zamknąć worek wyciskając z niego jak najwięcej powietrza. Wstawić o lodówki na 4 godziny, a następnie wyjąć i zostawić w ciepłym miejscu (ale nie bezpośrednio nasłonecznionym), miętoląc co jakiś czas. Po mnie więcej 1.5 dobie ogórki są małosolne, po 2-3 kiszone. Po otwarciu przechowywać w lodówce w zamkniętym pojemniku i dość szybko zjeść.

Eksperyment przeprowadziłam na kilogramie ogórków, czyli pół zrobiłam na sucho, pół na mokro. Niestety zapomniałam przekroić czosnek do tych na sucho, więc miały znacząco mniej czosnkowy smak. Wnioski (grupowe): ogórki z woreczka faktycznie szybko się kiszą, pozostają jędrne (duże zaskoczenie, myślałam, że zmiękną) i w smaku są w porządku. Jednak moim zdaniem nie przebiją tradycyjnych.

Zalety:

- szybko się robią (po tym samym czasie kiszenia ogórki tradycyjne są nadal małosolne)

- zajmują mniej miejsca i łatwo można je transportować

- nic z nich nie wycieka

- smak jest w porządku

Wady:

- mniej intensywne w smaku, aromaty przypraw jednak lepiej roznoszą się w wodzie

- mają brzydszy wygląd po ukiszeniu

- trzeba je szybko zjeść

- intensywnie pachną (może być zaleta jak kto lubi)

Chwilowe ochłodzenie do nas przyszło, więc można nawet odpalić piekarnik. Przyznam się, że mam słabość ogromną do placków wszelakich, ale ostatnio muszę ograniczyć nieco smażenie (starość nie radość), więc kombinuję jakby tu ugryź temat placków od innej strony. Na pierwszy rzut poszły cukiniowe, bo cukinię kocham w każdej postaci. Sekretem nierozpadających się placków z cukinii jest ich mocne odciśnięcie z wody. Czy takie z piekarnika są dobre? Tak. Czy tak dobre jak te z patelni? No nie, niestety. Ale na diecie trzeba się poświęcić... A podane z dobrymi tzatzikami prawie dorównują smażeniakom ;)

z tzatzikami

Piekarnik rozgrzać do 200 st C. Blachę do pieczenia wyłożyć papierem.

Cukinie zetrzeć na tarce o dużych oczkach, wyłożyć na sito i posolić. Po ok 10 minut odsączyć z wody - najlepiej zawijając w czystą szmatkę i wykręcając. 

W misce połączyć cukinie, startą cebulę, przyprawy i rozkłócone jajko. Następnie dodać mąkę i dokładnie wymieszać. Ciasto wykładać po łyżce na blachę, rozpłaszczając trochę. Mi wyszło dziewięć dość dużych placków. Piec ok 20 minut aż do lekkiego przypieczenia, następnie łopatką podważyć placki i przełożyć na drugą stronę. Piec kolejne 15 minut, aż brzegi się zezłocą.

W międzyczasie obrać ogórki, usunąć środek i pokroić w drobną kostkę. Połączyć z jogurtem, posiekanym czosnkiem i przyprawami. Ciepłe placki podawać z tzatzikami. Smacznego!

Wreszcie mamy prawdziwe lato. Wiem, że większość Polaków nie kocha upałów, ale ja jestem szczęśliwa, nareszcie nie marznę (chyba że ktoś rozkręci klimę ;)). Skutek uboczny jest taki, że nie chce się stać przy garach, a i jeść chce się jakby mniej. Na takie okazje idealne nadają się chłodniki. Prezentowałam na łamach tego bloga już kilka przepisów chłodnikowych, ale ten jest najwspanialszy w swej prostocie. W zasadzie składa się z jogurtu, ogórków, czosnku i ziół. Ktoś może pomyśleć, że to przecież takie nieco rozrzedzone tzatziki, ale dwa elementy czynią tą zupę wybitną. Po pierwsze woda gazowana - tutaj za radą Teściowej wypróbowałam litewską wodę Vytautas, o charakterystycznym słonawy smaku. Dzięki niej zupa nabiera lekkości i musującego smaku (ostrożnie tylko z soleniem!). Drugi super skłądniki, to dodawane na końcu siekane orzechy włoskie - ich chrupkość i orzechowy smak zaskakująco świetnie komponuje się z chłodnikiem. Gorąco polecam!

Tarator na Vytautasie 

z siekanymi orzechami włoskimi

(2-3 porcje)

Ogórki umyć, obrać, pozbawić łyżeczką części nasiennej. Następnie pokroić w drobną kostkę i wrzucić do miski. Czosnek obrać i drobno posiekać lub przecisnąć przez praskę do ogórków. Dodać jogurt oraz posiekane zioła i całość wymieszać, następnie dodawać wodę gazowaną i mieszać, do uzyskania pożądanej konsystencji. Doprawić solą i świeżo zmielonym pieprzem. Wstawić do lodówki żeby tarator porządnie się schłodził. Podawać posypany siekanymi orzechami włoskimi i ewentualnie kostkami lodu. Smacznego!

Wreszcie przyszło porządne lato! To jest ten moment, na który z utęsknieniem czekam cały rok. A skoro są upały, to przyszedł też czas na chłodniki. Kiedyś nie byłam wielką fanką tego rodzaju zup, ale na szczęście odmieniło mi się. Dzisiejsza propozycja to właśnie taka lekka, bardzo chrupiąca zupa z mnóstwem ziół. Kwintesencja lata :)

Chłodnik ogórkowy

(na 2 osoby)

Ogórka umyć, osuszyć, obrać ze skóry (albo i nie, jeśli nam nie przeszkadza), następnie przekroić na pół i łyżeczką wybrać nasiona (można je użyć do ogórkowej lemoniady). Ogórki pokroić w drobną kosteczkę i przełożyć do szklanej miski. Rzodkiewki, umyć, osuszyć, pozbawić korzonków i również drobno posiekać. Czosnek przecisnąć przez praskę. Posiekać zioła i dodać do warzyw (zostawiając po łyżeczce na przyozdobienie zupy). Dodać jogurt i maślankę, dokładnie wymieszać. Doprawić solą i pieprzem. Wstawić na co najmniej godzinę do lodówki, żeby smaki się przegryzły.Można podawać z gotowanym jajkiem lub bez. Smacznego!

Mówiłam już, że uwielbiam upały? Na pewno, ale powtórzę to jeszcze raz. Uwielbiam! W Polsce to jakieś dwa tygodnie w ciągu roku i właśnie teraz trwa. A jutro wybywam nad jezioro - czy może być lepiej? Ale nawet w raju nagrzanym niczym piekło nie można zapominać o rozsądku, czyli schładzaniu organizmu i uzupełnianiu płynów. Mam tu coś specjalnie na te dni: lemoniadę ogórkową. Wiem, że część z Was uzna, że miejsce ogórka jest w sałatce a nie w napoju, ale uwierzcie mi na słowo, a ogórek to wszak krewny melona i świetnie orzeźwia.

Orzeźwiająca lemoniada ogórkowa

Ogórek umyć, pokroić w cienkie plasterki. Cytrynę sparzyć i również pokroić w plasterki. Ogórka i cytrynę wrzucić do dużego dzbanka, polać syropem z agawy i ugnieść drewnianą łyżką. Dodać miętę. Zalać zimną wodą i wstawić do lodówki. Podawać z kotkami lodu. Smacznego!

Gwoli ścisłości powinnam napisać placki cukiniowo-kabaczkowe, gdyż i kawałek tego drugiego warzywa do nich trafił, ale ponoć to pokrewne rośliny (część internetów twierdzi wręcz, że jedno i to samo), niech już będzie i tak. Przy okazji kabaczkowego riserczu dowiedziałam się, że cukinia to odmiana dyni. Ha, więc jednak lubię dynię i to nawet bardzo! Cukinia to jedno z moich ulubionych warzyw, co chyba na tym blogu widać. Ale do rzeczy!

Placki cukiniowe z tzatzikami

(na 2 osoby)

Cukinię umyć, osuszyć zetrzeć na tarce (jeśli używamy kabaczka należy go wcześniej obrać; ja miałam dość wyrośnięte warzywa, więc pozbyłam się również miąższu z pestkami), a następnie posolić i odstawić na jakieś 10 minut. Cebulę również zetrzeć na tarce.

W międzyczasie przygotować tzatziki: ogórka obrać i zetrzeć na tarce o dużych oczkach. Wymieszać w misce z jogurtem, przeciśniętym przez praskę czosnkiem oraz solą i pieprzem. Wstawić do lodówki.

Odcedzić cukinię przez sito (mocno wycisnąć, tak by pozbyć się większości soku) i umieścić w misce. Dodać startą cebulę, listki ziół, jajka i przyprawy - wszystko wymieszać. Następnie dodać mąkę - na początek ok 1/2 szklanki - i wymieszać dokładnie. Jeżeli masa jest zbyt luźna, dodać kolejną porcję mąki.

Na dużej patelni rozgrzać olej i smażyć placki z obu stron, aż będą złotobrązowe. Podawać od razu z tzatzikami. Smacznego!