Dzisiejsza potrawa znów do bardziej zimowej kuchni pasuje, ale co ja poradzę, że akurat teraz wpadła mi w ręce pyszna, domowa kapusta kiszona w ilościach większych. Podjadałam sobie ją jakiś czas "na surowo", ale zainspirowana pyszną kapustą podawaną do kiełbasy w berlińskiej Sauerkraut, postanowiłam poeksperymentować. I muszę powiedzieć, że eksperyment wypadł bardzo zacnie. Nadaje się i na danie jednogarnkowe (można dać jeszcze np boczku do środka, jak kto lubi) i na dodatek do jakiegoś mięsa, np kiełbasy smażonej.

 

Duszona kapusta z soczewicą i cieciorką

(na 4 osoby)

Soczewicę przepłukać i zostawić by ociekła. Cebulę i czosnek obrać i posiekać. W dużym rondlu rozgrzać oliwę, a następnie zeszklić czosnek i cebulę. Dodać kapustę i soczewicę. Wymieszać, następnie dodać przecier pomidorowy, kminek oraz wody, tyle by kapusta miała się w czym dusić, a soczewica mogła napęcznieć - ale mniej niż do powierzchni masy, jeśli nie chcecie otrzymać brei (w razie potrzeby wodę uzupełniać). Całość gotować na niewielkim ogniu ok 20 minut, aż soczewica zmięknie. Następnie doprawić, dodać odsączoną cieciorkę i dokładnie wymieszać. Gotować jeszcze ok 5 minut. Podawać posypane pietruszką. Smacznego!

Tegoroczną majówkę spędziliśmy bardzo intensywnie, starając się w trzy dni posmakować Berlina. Był to mój pierwszy raz w tym mieście i przyznam - miałam trochę obaw. W mojej głowie Berlin to wojna, mur, dzieci z dworca Zoo i modernizm. Niezbyt może zachęcająco, ale trzeba było się przełamać, bo trochę wstyd nie być u sąsiada w stolycy, tym bardziej, że można się tam dostać łatwo i (relatywnie) przyjemnie PKP.

 I cóż - Berlin okazał się naprawdę świetnym miastem: dużym (tak, lubię duże miasta), ale nie obezwładniającym, z urokliwymi zakątkami i szerokimi ulicami, naprawdę nieźle zaprojektowanym. Trochę zabytków, trochę nowoczesności, dużo zieleni, świetna komunikacja zbiorowa. Do tego knajpy na każdym kroku... Czego chcieć więcej?

W trzy dni nie da się Berlina dogłębnie zbadać, raczej liznąć nieco, ale naprawdę warto. Można zacząć od tych kluczowych miejsc: Bramy Brandenburskiej, Reichstagu, Alei Lip, katedry, Wyspy Muzeów, albo też powłóczyć się tu i tam, żeby odkryć prawdziwą duszę miasta. Albo, tak jak my zrobić i to i to. Długi weekend był stanowczą za krótki, ale jedno jest pewne - jeszcze tam wrócimy.

Pomnik Pomordowanych Żydów Europy

Humboldt i jego następcy ;)

Niedźwiedź na każdym kroku...

Curry wurst smakuje jak parówka zalana keczupem i posypana curry - nic specjalnego, ale trzeba było spróbować.

Berlin to miasto w budowie - gdzie się nie obejrzysz to wykopki i dźwigi.

Katedra i wieża telewizyjna za jednym zamachem. Wejście na kopułę katedry jest w cenie wstępu - warto się wdrapać i spojrzeć na miasto z góry.

  

Berliński Muranów ;)

W Muzeum Pergamonu.

 

Po drugiej stronie Muru.

Zakątek Hipstera ;)

...i szparagi serwowane w owym Zakątku.

Zupełnym przypadkiem natknęłam się na sklep z produktami lokalnych wytwórców.

 

Pomnik żydowskich mieszkańców Berlina.

Synagoga

Berlin można zwiedzać na różne sposoby...

Kiełbasa w restauracji Sauerkraut.

Brama Brandenburska nocą.

Szparagowych delicji ciąg dalszy. Dzisiaj w wersji najprostszej, czyli w sałatce. Właściwie jest to rodzaj saganaki, greckiej przekąski z grillowanym serem - u mnie w wydaniu wzbogaconym o sałatę i właśnie clue programu, grillowane szparagi.

Sałatka z grillowanymi szparagami i serem

(na 2 osoby)

Ser wyjąć z opakowania, osuszyć papierowym ręcznikiem i przekroić na 4 plastry. Szparagi umyć, odłamać zdrewniałe końcówki (obrać lub nie, jak kto woli) i przez minutę gotować we wrzątku. Odcedzić.

Sałatę umyć, osuszyć, porwać na kawałki (jeśli to konieczne). Pomidorki umyć, osuszyć i przekroić na połówki. Ogórka umyć, obrać i pokroić w kostkę.

Składniki sałatki wymieszać w misce. Składniki sosu wymieszać dokładnie w słoiczku. Rozgrzać patelnię grillową, następnie smażyć ser, aż się zrumieni i zacznie ciągnąć. Na osobnej patelni lub w opiekaczu zgrillować szparagi. Na sałacie ułożyć ser i szparagi, całość polać sosem. Podawać natychmiast. Smacznego!

Wreszcie maj i szparagi! Inauguracja sezonu miała co prawdę miejsce w Berlinie, gdzie spędziłam długi weekend majowy (być może pojawi się notka na ten temat w najbliższym czasie), ale prawdziwe rozpoczęcie szparagomanii ogłosiłam wczoraj, zajadając się przepysznym zapiekanym omletem z tymże warzywem. Przepis pochodzi z Kwestii Smaku - jest prosty w przygotowaniu i rewelacyjny w smaku (wiadomo: szparagi kochają jajka i na odwrót). Zamiast szynki użyłam greckiej mizithry (twarogu z owczego i/lub koziego mleka - można zastąpić fetą lub serem szopskim). Poniżej podaję przepis z moimi modyfikacjami.

Zapiekany omlet ze szparagami i serem mizithra

(na 2 osoby)

Szparagi umyć, odłamać zdrewniałe końce i (opcjonalnie!) obrać szparagi (resztki szparagowe można zużyć to tej genialnej zupy). Następnie pokroić szparagi na 3-4 cm kawałki i zblanszować (gotować ok 1 minuty) we wrzątku.

Piekarnik nagrzać do ok 170 st. C. Płaskie naczynie żaroodporne wysmarować masłem. Dno wysypać odcedzonymi szparagami oraz pokruszonym twarogiem. W misce zmiksować (lub dokładnie rozmieszać rózgą) jajka, śmietanę, starty ser, posiekane zioła. Doprawić pieprzem i (ostrożnie!) solą. Wylać masę jajeczną na szparagi. Na wierzchu dać kilka kawałeczków masła (ok 1 łyżka w całości). Piec ok 20 minut lub do ścięcia się masy. Smacznego!