Kolejna propozycja na zbliżający się Tłusty Czwartek. Hiszpańskie churros najlepiej jeść od razu po usmażeniu - wtedy zachowują idealny balans między chrupiącą skórką i delikatnym wnętrzem, potem dość szybko miękną. Najprościej podawać je z gorącą czekoladą, ale można zrobić bardziej wyszukany sos czekoladowy (z resztą wariacji jest sporo, a w Urugwaju można trafić nawet na wersję wytrawną z rozpuszczonym serem, mhmmmm). Przepis pochodzi z Kwestii Smaku. Mała uwaga: do przygotowania potrzebny worek cukierniczy lub szpryca (u mnie ciasto było dość gęste i worek mi się nie sprawdził) z tylką w kształcie gwiazdki o średnicy 1 cm.

Churros

Mleko zagotować z masłem, cukrem waniliowym i solą. Dodać mąkę, zmniejszyć ogień i ucierać masę drewnianą łyżką przez ok 2 minuty, do uzyskania gładkiej, sprężystej masy odchodzącej od ścianek garnka (będzie gęsta). Przełożyć do miski i ostudzić.

Następnie wbijać po jednym jajko i miksować do całkowitego połączenia składników. Przełożyć do szprycy (albo rękawa cukierniczego). W garnku rozgrzać olej do 180 st. C (nie mam termometru cukierniczego, więc stosuję tradycyjną metodę z wrzucaniem kawałków surowego ciasta i sprawdzaniu kiedy się ładnie smażą). Wyciskać ok 8-10 cm kawałki ciasta bezpośrednio do tłuszczu, końce odcinać nożyczkami.

Smażyć z obu stron na złoty kolor, wyjmować łyżką cedzakową i odkładać na talerz wyłożony papierowym ręcznikiem. Po przestudzeniu posypać cukrem pudrem i podawać z sosem czekoladowym.

Sos czekoladowy: Śmietankę zagotować z cynamonem, rumem i płatkami chili, odstawić z ognia. Dodać masło i połamaną czekoladę, mieszać do rozpuszczenia i otrzymania gładkiej polewy. Smacznego!

Jestem wzrokowcem i nic nie poradzę na to, że gdy podsunąć mi pod nos apetyczne zdjęcie jakiejś potrawy, to natychmiast mam na nią chęć. Tak też się stało z eklerkami, które to jadałam w zamierzchłej młodości, a które wczoraj mignęły mi gdzieś na fejsbuniu. Zamarzyły mi się początkowo nadziane kremem truskawkowym, ale niestety masa serowa z mrożonymi truskawkami wyszła za rzadka, więc trafiła do naleśników, a eklerki powstały w wersji klasycznej, czyli z bitą śmietaną. 

Ciasto parzone, z którego powstają eklerki (lub gniazdka czy ptysie) robi się banalnie łatwo, więc jeśli ktoś - tak jak ja - nie pali się do robienia za tydzień pączków, może śmiało po nie sięgnąć :).

Eklerki klasyczne

(na ok 20 małych ciastek)

Piekarnik rozgrzać do 200 st. C.W garnku zagotować wodę z masłem. Gdy masło się rozpuści, wsypać mąkę i energicznie mieszać, aż masa będzie jednolita i odchodząca od ścianek garnka. Odstawić do ostudzenia. Gdy masa całkowicie ostygnie wbijać po kolei jajka i miksować do całkowitego połączenia.

masę nakładać do szprycy / rękawa cukierniczego / plastikowego woreczka z odciętym rogiem i wyciskać podłużne ciastka, pożądanej wielkości. Warto robić odstępy między ciastkami, bo mocno rosną. Piec ok 25 min, aż się zezłocą. Studzić najlepiej w piekarniku (najmniejsza szansa, że opadną). Po całkowitym ostudzeniu przekroić na pół.

Czekoladę połamać i roztopić w kąpieli wodnej, dodać łyżkę masła i wymieszać aż się połączy z czekoladą. Polać roztopioną czekoladą górne połówki ciastek (najlepiej to zrobić przed nałożeniem bitej śmietany).

W czystej misce ubić śmietanę z cukrem pudrem, aż będzie sztywna. Przekładać ciastka bitą śmietaną i zjadać (jeżeli chcecie serwować eklerki dnia następnego, to nie przekładajcie ich śmietaną, bo rozmiękną - zróbcie to tuż przed podaniem). Smacznego!