Najprostsze ciasteczka na poprawę humoru. Zjedz jedno albo dwa, a świat od razu będzie wyglądał milej ;) Słodkie, kruche i bardzo maślane....

Chłodne masło posiekać. W misce połączyć mąkę, cukier, sól, ew aromat i masło. Zagniatać aż do uzyskania jednolitego ciasta. Na blaszce rozłożyć papier, od ciasta odrywać kawałki wielkości małego orzecha włoskiego, ugniatać w dłoni w kulkę i kłaść na papierze. Kulki rozgnieść widelcem robiąc na nich wzorek. Piec w 180 st 10-15 min aż się zrumienią. U mnie wyszły bladziutkie, na specjalne życzenie Lubego, ja tam wolę bardziej spieczone ;)

Pomysł na tartę z kozim serem i figami zachwycał mnie od zawsze, ale niestety nie mogłam go wykonać z braku świeżych fig. I oto, kilka dni temu pojawiły się w sklepie niedaleko mnie. Może niezbyt dorodne i piękne, drogie za to jak diabli, no ale czego się nie robi dla tarty ;)

Ciasto francuskie (świeże lub rozmrożone) wyłożyć do formy, ponakłuwać widelcem, a następnie podpiec w 200 st. C aż urośnie i się zrumieni. Pokroić ser w plastry. Umyć i osuszyć figi, a następnie pokroić je w ósemki. Wyjąć ciasto z piekarnika, widelcem rozgnieść wierzch (zostawiając wyrośnięty rant). Na wierzchu rozsmarować chutney. Następnie ułożyć ser i figi, doprawić pieprzem i skropić oliwą. Zapiekać jeszcze ok 10 min aż ser się rozpuści. Podawać z rukolą lub inną sałatą. W spokoju rozkoszować się smakiem :)

Inspirację dla tej zupy znalazłam w pewnym kulinarnym dodatku. Moją uwagę przykuło nietypowe połączenie krewetek i... fasoli. Wyszukany skorupiak i plebejska fasola. Fascynujące. Postanowiłam więc przetestować to połączenie i muszę powiedzieć, że wyszło całkiem ciekawie. Po zimowemu - sycąco, ale ze szczyptą wakacyjnej tęsknoty.

Szalotki i czosnek posiekać. Rozgrzać oliwę w garnku. Zeszklić cebulę i czosnek. Dodać krewetki i chwilę je podsmażyć. Dodać fasolę wraz z zalewą i bulion. Zagotować. Doprawić do smaku i podawać :) .

Chodziła za mną przez weekend ochota na coś słodkiego i niezbyt pracochłonnego. Z różnych karteluszek i zapisków "do-zrobienia-kiedyś" wyciągnęłam przepis na tartę bez pieczenia z ciasteczkowym spodem i kawowo-czekoladową masą. W sam raz na niedzielne śniadanie czy podwieczorek...

Ciasteczka pokruszyć drobno (ja tłukę moździerzem) i dokładnie wymieszać z roztopionym masłem. Powstałą masą wyłożyć formę i włożyć do lodówki, by się schłodziła.
Czekoladę roztopić w kąpieli wodnej, na koniec wymieszać z kilkoma łyżkami bardzo mocnej kawy i likieru. Osobno ubić śmietanę, aż będzie sztywna. Następnie powoli dodawać przestudzoną czekoladę do ubitej śmietany, delikatnie mieszając. Gdy masa będzie jednolita, wyłożyć ją na schłodzony spód, wyrównać i wstawić do lodówki - najlepiej na cała noc. Przed podaniem ozdobić bitą śmietaną.

Cały obiad w jednym garnku? Cóż za diabelski pomysł ;) Największym jego plusem jest to, że nie trzeba później zbyt wiele zmywać. A ponieważ wpadł mi w oko smakowity przepis na casserole (niezawodna Kwestia Smaku), postanowiłam czy prędzej ów pomysł wykorzystać (i wreszcie użyć mojej brytfanki zgodnie z jej przeznaczeniem).

Składniki marynaty połączyć i wysmarować kurczaka, odstawić na pół godziny. Piekarnik nagrzać do 200 stopni C. W żaroodpornym garnku z pokrywą rozgrzać 1 łyżkę oliwy, dodać obrane i pokrojone na plastry ziemniaki oraz cebulę pokrojoną w "ósemki". Podsmażyć na dużym ogniu ciągle mieszając przez około 3 minuty. Warzywa wyjąć z garnka, a włożyć kurczaka razem z całą marynatą. Obsmażyć z każdej strony po około 3 minuty.

Muszę powiedzieć, że było to coś naprawdę genialnego w smaku i czuję, że nie raz zagości na naszym stole. W mojej wersji czerwona fasola częściowo się rozpadła świetnie zagęszczając sos (choć był to skutek uboczny, ale sos wyszedł tak fantastycznie aromatyczny, że Luby wyjadł go z gara do końca). Zapomniałam też o cukrzeniu cytryny, więc nie wiem jaki daje to efekt...

Tym razem, dla odmiany, będzie wegetariańsko. Potrawa z kategorii "jesz ze mną albo trzymaj się z daleka", czyli z dużą zawartością czosnku. Nie polecam przed ważnymi spotkaniami, ale poza tym jest świetna, szczególnie w taką pogodę, gdyż jak wiadomo: czosnek to samo zdrowie ;)

Cebulę i 1 ząbek czosnku obrać i posiekać. Włoszczyznę umyć i pokroić (jeśli wolicie by zupa była bardziej "włoszczyznowa" to na drobne kawałki, ja tam kroję na duże i ugotowane wyławiam), a pora z włoszczyzny posiekać na cienkie plasterki. W garnku rozgrzać oliwę i wrzucić nań warzywa. Dusić na niewielkim ogniu do czasu, aż cebula się zeszkli. Dodać pomidory i ok 4 szklanek wody. Wymieszać, dodać przyprawy. Gotować na wolnym ogniu aż warzywa zmiękną (ja następnie wyławiam marchewkę, selera i pietruszkę). Wcisnąć do zupy pozostałe ząbki czosnku, chwilę jeszcze pogotować, przyprawiając do smaku, jeśli konieczne.

By zupa była bardziej sycąca, można do niej (już na talerzach) dodać kawałki sera koziego lub zwykłego camemberta. I oczywiście obowiązkowo grzankę (najlepiej z serem).

Nie wiem, czy to tylko ja tak mam, ale... zimą robię się bardziej mięsożerna. Na dodatek pogoda sprawia, że nie chce mi się wysilać. Ale nawet z lenistwa może wyjść coś dobrego. Dziś wyszły roladki z indyka:

Kotlety umyć, osuszyć i rozbić cienko. Posolić lekko z obu stron. Następnie posypać jedną stronę kotletów ziołami i przyprawami i nałożyć ser. Zwinąć roladki ściśle. Następnie obtaczać w bułce tartej, roztrzepanym jajku i znów w bułce. Smażyć na kilku łyżkach mocno rozgrzanego oleju do lekkiego zbrązowienia wszystkich stron. Podawać z sałatą (tak dla równowagi ;)). Smacznego!