Rzutem na taśmę mam dla Was przepis na szybką jesienną zupę, bo bez zup o tej porze roku się nie da. A że jest to pełnia sezonu na cukinię - moją ulubioną odmianę dyni - to proszę bardzo, nieco bardziej rozbudowana wersja klasycznego cukiniowego kremu. Pomidory dodają słodko-kwaskowego aromatu lata, a chili rozgrzewa - idealne danie na zimne i deszczowe dni.

Krem cukiniowo-pomidorowy

Cukinię umyć i pokroić w kostkę. Czosnek i szalotkę posiekać. W szerokim rondlu rozgrzać oliwę, zeszklić czosnek i szalotkę. Następnie dodać cukinię, doprawić solą, pieprzem, ziołami i smażyć aż lekko zmięknie. Dodać pomidory oraz przyprawy, wymieszać. Dodać gorący bulion i gotować ok 10 min. Następnie garnek zdjąć z ognia, zawartość zmiksować blenderem, ewentualnie doprawić do smaku. Podawać z grzankami lub krakersami.

Jesień i natłok innych obowiązków nadal trzyma mnie z daleka od kuchni, ale miałam bakłażana, który już błagał o zużycie oraz nieco czasu w ostatnią sobotę, więc zrobiłam najprostszą rzecz na świecie - przerobiłam go na pastę o wdzięcznej nazwie baba ghanoush. Najdłużej trwa pieczenie bakłażana, ale potem wystarczy zmiksować parę składników i już mamy pyszna pastę gotową. I nieco cieplej w chałupie od piekarnika. Profit! Porcja widoczna na zdjęciach została przygotowana z połowy podanych składników.

Baba ghanoush

Piekarnik rozgrzać do 190 st. C. Blachę wyłożyć folią aluminiową i ułożyć na niej umyte i pokłute widelcem bakłażany. Piec ok 40 minut aż się lekko skurczą, skórka się wypiecze, a wnętrze powinno być bardzo miękkie. Ostudzić.

Ostudzone bakłażany przekroić na pół, łyżką wybrać miąższ i przełożyć do miski. Dodać posiekany czosnek, pastę tahini, sok z cytryny, oliwę i przyprawy. Wszystko zmiksować dokładnie na pastę. Przyłożyć do słoika i przechowywać w lodówce. Kanapki posmarowane pastą warto posypać świeżymi ziołami i pestkami granata. Smacznego! 

Trochę się tu cicho zrobiło, ale wyłącznie dlatego, że doba ma tylko 24 godziny. Duże niedopatrzenie, bo ostatnio czasowo się nie wyrabiam. I nie mogę obiecać, że będzie lepiej. Jesień przyszła na całego, co oznacza, że zasób dobrego światła do zdjęć będzie się dramatycznie kurczył. Na dodatek mam ochotę zawinąć się w kocyk i zapaść w długi sen jesienno-zimowy. No i na fali lekko depresyjnych myśli powstały dzisiejsze placki. Bardzo delikatne i puszyste, z kwaśnym jabłkiem środku i słodkim sosem karmelowym na zewnątrz. Istna jesienna poezja, od razu mi lepiej.

Placki z jabłkami i sosem karmelowym

(2-3 porcje)

Jabłka obrać i zetrzeć na tarce o grubych oczkach. Oddzielić białka od żółtek. W jednej misce ubić białka ze szczyptą soli do uzyskania sztywnej piany. W drugiej misce zmiksować żółtka z cukrem waniliowym, następnie dodać przesianą mąkę, proszek do pieczenia, olej i mleko. Zmiksować do uzyskania jednolitej masy. Następnie wmieszać do niej jabłka. Na koniec dodać pianę z białek i delikatnie wymieszać. Rozgrzać niewielką ilość oleju na patelni i smażyć placki partiami do zrumienienia z obu stron. 

Przygotowanie sosu karmelowego: wsypać cukier do garnka o grubym dnie i podgrzewać na dużym ogniu, aż się roztopi, lekko zbrązowi (uwaga żeby nie przypalić). Zmniejszyć temperaturę i dodać masło, wymieszać aż się rozpuści. Dodać śmietankę, wymieszać i zdjąć z ognia. Mieszać aż do uzyskania jednolitej konsystencji. Po lekkim przestudzeniu podawać z plackami. Im chłodniejszy będzie sos, tym gęstsza będzie jego konsystencja. Smacznego!

Wreszcie mamy prawdziwe lato. Wiem, że większość Polaków nie kocha upałów, ale ja jestem szczęśliwa, nareszcie nie marznę (chyba że ktoś rozkręci klimę ;)). Skutek uboczny jest taki, że nie chce się stać przy garach, a i jeść chce się jakby mniej. Na takie okazje idealne nadają się chłodniki. Prezentowałam na łamach tego bloga już kilka przepisów chłodnikowych, ale ten jest najwspanialszy w swej prostocie. W zasadzie składa się z jogurtu, ogórków, czosnku i ziół. Ktoś może pomyśleć, że to przecież takie nieco rozrzedzone tzatziki, ale dwa elementy czynią tą zupę wybitną. Po pierwsze woda gazowana - tutaj za radą Teściowej wypróbowałam litewską wodę Vytautas, o charakterystycznym słonawy smaku. Dzięki niej zupa nabiera lekkości i musującego smaku (ostrożnie tylko z soleniem!). Drugi super skłądniki, to dodawane na końcu siekane orzechy włoskie - ich chrupkość i orzechowy smak zaskakująco świetnie komponuje się z chłodnikiem. Gorąco polecam!

Tarator na Vytautasie 

z siekanymi orzechami włoskimi

(2-3 porcje)

Ogórki umyć, obrać, pozbawić łyżeczką części nasiennej. Następnie pokroić w drobną kostkę i wrzucić do miski. Czosnek obrać i drobno posiekać lub przecisnąć przez praskę do ogórków. Dodać jogurt oraz posiekane zioła i całość wymieszać, następnie dodawać wodę gazowaną i mieszać, do uzyskania pożądanej konsystencji. Doprawić solą i świeżo zmielonym pieprzem. Wstawić do lodówki żeby tarator porządnie się schłodził. Podawać posypany siekanymi orzechami włoskimi i ewentualnie kostkami lodu. Smacznego!

Dzisiaj przepis na leniwe śniadanie albo podwieczorek. I co z tego, że jest środek tygodnia... należy nam się ;) Te placki robi się jedną ręką, serio wysiłek żaden, a smakują bosko. No i z jagodami smakują najlepiej, więc zróbcie je póki sezon trwa. 

Placki z jagodami

(duża porcja dla 2 wygłodniałych osób)

Jagody umyć, przebrać i osuszyć. W misce wymieszać jajka z jogurtem i cukrem rózgą lub mikserem na niskich obrotach. Dodać mąkę z proszkiem do pieczenia i krótko zmiksować do uzyskania jednolitej masy. Na koniec dodać jagody i delikatnie wymieszać.

Na patelni rozgrzać odrobinę oleju, łyżką nakładać porcje ciasta i smażyć placki aż nieco urosną i się zrumienią. Przewrócić na drugą stronę i znów chwilę obsmażać do zrumienienia. Podawać ze świeżymi jagodami i miodem (lub syropem klonowym). Smacznego!

Owoce w tym roku słabiutko obrodziły, czereśnie prawie mnie ominęły, wiśnie były przez sekundę, papierówki ponoć wymarzły... jakoś tak smutno. Na szczęście są jeszcze pomidory, które kocham i mogłabym jeść jak jabłka. I choć słońca w tym roku nie miały bardzo dużo, to kuszą swoją soczystością i słodyczą. Specjalnie dla nich jeżdżę na falenicki targ, bo u Pana Ziółko wybór pomidorów jest zawsze fantastyczny. W ostatnią sobotę kupiłam ich wielką siatę w szerokim wyborze kolorów, kształtów i smaków. Taka obfitość najlepiej prezentuje się w sałatce, więc dziś przepis na takie o to proste danie, idealne na nadchodzące (yay!) upały.

Letnia sałatka pomidorowa z grzankami

(na 2 osoby)

Pomidory umyć, osuszyć, pokroić w plasterki, małe owoce wystarczy przekroić na pół. Szalotkę i zioła posiekać. Chleb pokroić w kostkę. Na patelni rozgrzać kilka łyżek oliwy i smażyć chleb, aż się zrumieni, posolić. 

Plastry pomidorów rozłożyć na dużym talerzu, wierzch posypać posiekanymi ziołami, szalotką i grzankami. W słoiczku wymieszać składniki sosu i polać nim pomidory. Doprawić solą i pieprzem. Podawać! Smacznego :)

Koniec tygodnia się zbliża, więc znowu przepis na coś słodkiego. Tym razem ciasto czekoladowe idealne dla osób unikających glutenu. Przepis pochodzi z Kwestii Smaku, ale podaję go z moimi modyfikacjami. Nie mam młynka, więc nie mieliłam wiórków kokosowych, ale to ciastu - moim zdaniem - nie zaszkodziło, co najwyżej nadało bardziej chropowatej struktury. Migdały też miałam zmielone raczej grubiej - jeśli jednak wolicie ciasta bardziej gładkie, to trzeba oba składniki zmielić. Ciasto jest łatwe, szybkie do przygotowania, no i łączy czekoladę z malinami - jak tu go nie lubić?

Czekoladowe ciasto migdałowe z malinami

(na tortownicę 23-4 cm)

100g czekolady rozpuścić w kąpieli wodnej. Piekarnik rozgrzać do 150 st. C. Jaja ubijać z cukrem ok 5-7 minut do uzyskania puszystej masy. Dodać mielone migdały, wiórki kokosowe, sól, oraz roztopioną czekoladę. Całość wymieszać do uzyskania jednolitej masy. Tortownicę albo prostokątną foremkę wyłożyć papierem do pieczenia. Wyłożyć masę i wyrównać, na wierzchu ułożyć połowę malin i pokrojone na kawałeczki kostki czekolady. Wstawić do piekarnika i piec ok 35-45 minut. Wyjąć, ostudzić, udekorować pozostałymi malinami (przechowywać w lodówce).