Maj mi ucieka jak szalony, a to moja ukochana pora w kuchni - czas szparagów, rabarbaru, botwinki i wszystkich nowalijek. Udało mi się ostatnio dopaść kilka gałązek rabarbaru i postanowiłam zrobić coś nowego. W oko wpadła mi szarlotka z rabarbarem i budyniem z Kwestii Smaku - co prawda miałam nieco za mało rabarbaru, ale uzupełniłam ten brak jabłkami. Ciasto upiekłam w nieco mniejszej niż zalecana formie, więc resztę zużyłam na tarteletki (już bez budyniu, bo tego starczyło tylko na główne ciasto). W obu wydaniach wyszło pyszne... Poniżej przepis z moimi niewielkimi modyfikacjami:

(na formę 24x38cm/ u mnie 21x28 plus 5 tarteletek)

Ugotować budyń. Blaszkę wysmarować masłem i wyłożyć papierem do pieczenia. Rabarbar umyć, odciąć końcówki i pokroić na ok 1 cm kawałki (jeśli używacie też jabłek, to należy je obrać, usunąć gniazda nasienne i pokroić w kostkę). Następnie rabarbar wymieszać w misce z mąką ziemniaczaną, cukrem zwykłym i wanilinowym, cynamonem oraz imbirem.

Piekarnik rozgrzać do 180 st C. Jedną część ciasta rozwałkować między dwoma arkuszami papieru do pieczenia i wyłożyć nią formę. Spód podziurkować widelcem. Jeśli piekarnik jeszcze się nie nagrzał formę można wstawić na ten czas do lodówki. Na schłodzone ciasto wyłożyć rabarbar, na wierzch łyżką wyłożyć budyń, a następnie rozwałkować drugi kawałek ciasta i przykryć nim całość. Wierzch znowu podziurkować widelcem.

Piec ok 50 min na złoty kolor - jeśli zacznie się szybciej przypiekać, można przykryć je arkuszem folii aluminiowej, ale ja nie miałam tego problemu. Po przestudzeniu posypać cukrem pudrem i kroić na kawałki. Krojenie nie do końca przestudzonego kończy się koślawcami jak na zdjęciu ;) Smacznego!

Pozostając w klimatach jesienno-drożdżowych, mam dziś dla Was przepis na racuchy drożdżowe z jabłkami. Rzuciły się one na mnie ze strony Kwestii Smaku, no i po prostu musiałam je zrobić (oraz zostało mi pół kostki drożdży z ostatniego placka). Placki te może wymagają nieco więcej nakładu pracy, ale za to wychodzą przepyszne. Z zewnątrz chrupiące, w środku mięciutkie, oprószone cukrem pudrem to istna błogość. Gorąco polecam!

Racuchy drożdżowe z jabłkami

(ok 30 sztuk)

Rozczyn

Ciasto

Drożdże i jajko wyjąć z lodówki żeby osiągnęły temperaturę pokojową. 

Przygotować zaczyn: do miski rozkruszyć drożdże, wlać ciepłe (nie gorące!) mleko, dodać mąkę i cukier. Dokładnie wymieszać i odstawić na ok 10 min aż rozczyn wyraźnie urośnie.

Mąkę przesiać  do dużej miski, dodać sól i wymieszać. Dodać rozczyn z drożdży, szklankę ciepłego mleka, jajko oraz cukier. Stopniowo zagarniając mąkę do środka, powoli zacząć mieszać składniki łyżką. Gdy będzie mniej więcej wymieszane, zacząć wyrabiać ciasto - mikserem lub łyżką (będzie dość luźne) przez ok 10 minut. Następnie przykryć, odstawić w ciepłe miejsce na ok 45 min do wyrośnięcia.

Po tym czasie dodać do ciasta obrane i pokrojone w kostkę jabłka (uwaga: ciasto się dość ciągnie, tak powinno być) i odstawić na kolejne 10-15 minut.

Na dużej patelni rozgrzać olej. Moczyć łyżkę w zimnej wodzie, a następnie nakładać porcję ciasta tą łyżka na patelnię. Smażyć przez około 2,5 minuty na umiarkowanym ogniu (podczas smażenia racuchy urosną). Przewrócić na drugą stronę i powtórzyć smażenie. Nie smażyć na zbyt mocnym ogniu, bo placki się z wierzchu przypalą, a w środku będą surowe. Usmażone racuchy odkładać na talerz wyłożony ręcznikiem papierowym. Przed podaniem placki oprószyć cukrem pudrem. Smacznego!

Trochę się tu cicho zrobiło, ale wyłącznie dlatego, że doba ma tylko 24 godziny. Duże niedopatrzenie, bo ostatnio czasowo się nie wyrabiam. I nie mogę obiecać, że będzie lepiej. Jesień przyszła na całego, co oznacza, że zasób dobrego światła do zdjęć będzie się dramatycznie kurczył. Na dodatek mam ochotę zawinąć się w kocyk i zapaść w długi sen jesienno-zimowy. No i na fali lekko depresyjnych myśli powstały dzisiejsze placki. Bardzo delikatne i puszyste, z kwaśnym jabłkiem środku i słodkim sosem karmelowym na zewnątrz. Istna jesienna poezja, od razu mi lepiej.

Placki z jabłkami i sosem karmelowym

(2-3 porcje)

Jabłka obrać i zetrzeć na tarce o grubych oczkach. Oddzielić białka od żółtek. W jednej misce ubić białka ze szczyptą soli do uzyskania sztywnej piany. W drugiej misce zmiksować żółtka z cukrem waniliowym, następnie dodać przesianą mąkę, proszek do pieczenia, olej i mleko. Zmiksować do uzyskania jednolitej masy. Następnie wmieszać do niej jabłka. Na koniec dodać pianę z białek i delikatnie wymieszać. Rozgrzać niewielką ilość oleju na patelni i smażyć placki partiami do zrumienienia z obu stron. 

Przygotowanie sosu karmelowego: wsypać cukier do garnka o grubym dnie i podgrzewać na dużym ogniu, aż się roztopi, lekko zbrązowi (uwaga żeby nie przypalić). Zmniejszyć temperaturę i dodać masło, wymieszać aż się rozpuści. Dodać śmietankę, wymieszać i zdjąć z ognia. Mieszać aż do uzyskania jednolitej konsystencji. Po lekkim przestudzeniu podawać z plackami. Im chłodniejszy będzie sos, tym gęstsza będzie jego konsystencja. Smacznego!

Zdradzę Wam sekret: ze wszystkich świątecznych potraw najbardziej zawsze nie lubiłam kompotu z suszu. Tego cudownego panaceum na wigilijne przejedzenie. Jego brunatny kolor mnie zniechęcał, a intensywny, dominujący zapach i smak (brrrr!) wędzonych śliwek, które występowały we wszystkich znanych mi kompotach, przyprawiał o dreszcze. Ale w zeszłym roku doznałam objawienia i... zrobiłam kompot bez tych wędzonych paskudztw ;) Nie wiem czy pomaga na niestrawność, ale jest pyszny. Polecam!

Wigilijny kompot z suszu

Suszone owoce zalać ciepłą wodą i zostawić na kilka godzin (lub całą noc). Następnie owoce wraz z wodą, w której się moczyły przyłożyć/przelać do garnka. Dodać przyprawy, skórkę i sok z cytryny i uzupełnić wodę. Gdy się zagotuje dodać cukier. Gotować na niewielkim ogniu ok 30 minut. Spróbować i ewentualnie doprawić cukrem lub sokiem z cytryny, ale moim zdaniem kompot pełen bukiet smaku uwalnia, gdy jest schłodzony. Smacznego!

Tak naprawdę tę gęś upiekłam parę miesięcy temu, ale uznałam, że przepis najlepiej podać w listopadzie, kiedy to sezon na tego wspaniałego ptaka się rozpoczyna. Szukajcie młodej Gęsi Owsianej lub Białej Kołudzkiej - te są nasze i najsmaczniejsze :). Umówmy się też, że gęś to wielkie ptaszysko, więc najlepiej zaprosić na nią rodzinę lub znajomych (szczególnie jak się zobowiążą do zrobienia dodatków - u nas było na bogato, goście przynieśli pieczone ziemniaki i bataty, topinambury i fenkuły...). Nadzianie gęsi jabłkami to niby klasyk, ale tutaj z twistem, bo jabłka i żurawina moczyły się w cydrze. Inspirowałam się kilkoma przepisami, ale chyba najbardziej tym ze strony Skumbrie w tomacie. Poniżej moja wersja....

Gęś faszerowana jabłkami z żurawiną i cydrem

(na 5-6 osób)

Gęś umyć i osuszyć (jeśli używamy mrożonej, trzeba ją rozmrozić najlepiej w lodówce, co może zająć do 2 dni). Podroby - jeśli są - należy odłożyć i zużyć do innej potrawy. Jeśli wewnątrz gęsi znajduje się duża warstwa tłuszczu, najlepiej ją usunąć (i przetopić na smalec). 

Wszystkie składniki do natarcia gęsi zmiażdżyć w moździerzu i dokładnie wymieszać, następnie natrzeć nimi ptaka z wierzchu i w środku. Odstawić na co najmniej godzinę (można zawinąć w folię i dostawić na noc, tylko pamiętać żeby wyjąć ją ze 2 godziny przed pieczeniem).

Jabłka umyć, osuszyć, pokroić w dużą kostkę (usuwając gniazda nasienne). Następnie w misce wymieszać z żurawiną, cydrem i tymiankiem i odstawić na pół godziny.

Gęś nadziać jabłkami z żurawiną, a otwór zaszyć bawełnianą nicią lub zabezpieczyć wykałaczkami. 

Ponieważ moja gęś mieściła się ledwo ledwo w brytfance, postanowiłam skorzystać z metody pieczenia podpatrzonej na Kwestii Smaku: Piekarnik rozgrzać do 190 st. C. Gęś ułożyć na jednym boku, skrzydłem go góry i piec bez przykrycia przez 40 minut. Następnie przewrócić gęś na drugi bok (również skrzydłem do góry) i piec następne 40 minut, również bez przykrycia.

Ostrożnie odlać część tłuszczu zgromadzonego w naczyniu (z niego też da się uzyskać smalec), a gęś położyć w naczyniu piersiami do góry. Zmniejszyć temperaturę do 170 st. C i piec ok godzinę pod przykryciem, a następnie gęś odkryć (można też polać tłuszczem z cydrem i piec ok godzinę bez przykrycia. Upieczoną gęś wyjąć z piekarnika i dać jej odpocząć przez 10 minut. Podawać z dowolnymi dodatkami. Smacznego!

Zimno, szaro deszczowo. Jesień pełną gębą. Trzeba szukać pocieszenia w kuchni, nie za oknem. I ja mam dla Was dzisiaj idealne jesienne ciasto na pocieszenie.Nie zawiera wymyślnych składników, prezentuje się najzwyczajniej na świecie i najlepiej smakuje z kubkiem gorącej herbaty. Oryginalny przepis pochodzi z Kwestii Smaku. Poniżej podaję przepis z moimi modyfikacjami.

Jesienne ciasto z jabłkami, czekoladą i bakaliami

(forma 22x28 cm)

Piekarnik rozgrzać do 180 st. C. Jajka ocieplić do temperatury pokojowej. Mąkę przesiać do miski, wymieszać z proszkiem do pieczenia, sodą oraz szczyptą soli. Rodzynki i żurawinę zalać wrzątkiem i po 10 minutach odsączyć. Czekoladę posiekać na kawałki (orzech też - jeśli ich używacie). Jabłka obrać, zetrzeć na tarce i wymieszać z cynamonem i kardamonem.

Jajka ubić z cukrem na bardzo puszystą, jasną masę (org 10 minut, ja ubijałam 5 na średnich obrotach miksera). Cały czas ubijając, dodawać stopniowo rozpuszczone i przestudzone masło. Mąkę przesiać do miski z jajkami i zmiksować na niskich obrotach do połączenia składników. Dodać jabłka, migdały, żurawinę i rodzynki oraz czekoladę - delikatnie wymieszać z ciastem.

Formę wyłożyć papierem do pieczenia, wyłożyć ciasto, wyrównać i włożyć do piekarnika. Piec ok 40 min (sprawdzić patyczkiem - jeśli suchy, można wyjmować). Podawać posypane cukrem pudrem albo obłożone masą krówkową (tej wersji muszę spróbować, ale na pewno jest pyszna!). Smacznego!

Jeśli potrzebujecie czegoś słodkiego na początek tygodnia, to gorąco polecam muffinki. Tego ciasta nie sposób zepsuć. Jest proste i szybko się robią, choć do tych tutaj warto się nieco bardziej wysilić i zrobić kruszonkę.Z kruszonką wszystko jest dwa razy lepsze ;) Przepis podejrzałam na stronie Kukbuka. Nie miałam co prawda masy kajmakowej (można kupić gotowca), ale w lodówce stała resztka sosu karmelowego, więc go użyłam. Może w samym mieście był mniej wyczuwalny, ale za to można było gotową babeczkę jeszcze nim polać. Ekstaza!

Muffinki z jabłkiem i kajmakiem

(12 sztuk)

Piekarnik rozgrzać do 190 st. C. W misce zagnieść składniki na kruszonkę - mąkę, masło i cukier - do uzyskania zbitych okruszków. Wstawić do lodówki.

Do dużej miski przesiać mąkę, proszek do pieczenia i przyprawy. W drugiej misce wymieszać dokładnie jajka z cukrem, jogurtem i masłem. Na koniec dodać jabłka i zamieszać łyżką. Mokre składniki dodać do suchych i wymieszać do momentu połączenia się składników (nie przesadzać z mieszaniem). Formę do muffinów wyłożyć papilotkami i wypełnić ciastem do połowy wysokości. Następnie nałożyć 2 łyżeczki masy kajmakowej i pokryć warstwą pozostałego ciasta.  Posypać kruszonką i piec przez 25-30 minut. Smacznego!

Nie powiem, że takie racuchy robiła moja babcia, bo nie robiła. Ale kojarzą mi się właśnie tak babcinie, retro - drożdżowe, z mąką gryczaną i dużymi kawałkami jabłek. Idealne weekendowe śniadanie, kiedy człowiek nigdzie się nie spieszy, może spokojnie nastawić ciasto i jeszcze wrócić na godzinkę do ciepłego łóżka. Coś wspaniałego... Idealne z cukrem pudrem, ale jak komuś się marzy wersja bardziej nowoczesna, to gorąco polecam syrop klonowy - pasuje tu doskonale.

Retro racuchy z jabłkami

(dla 2-3 osób)

W miseczce wymieszać 100 ml ciepłego mleka, 1 łyżkę cukru i 10 g świeżych drożdży. Odstawić w ciepłe miejsce pod przykryciem na 15 minut.

Do miski przesiać obie mąki, dodać cukier oraz wyrośnięty zaczyn. Następnie dodać mleko i zmiksować. Ciasto powinno mieć konsystencję gęstego ciasta naleśnikowego (jeśli jest zbyt gęste, można dodać jeszcze trochę mleka). Miskę przykryć i odstawić w ciepłe miejsce na godzinę.

W tym czasie obrać jabłka, pozbawić gniazd nasiennych i pokroić w dość dużą kostkę. Pokrojone jabłka dodać do wyrośniętego ciasta i zamieszać. 

Na dużej patelni rozgrzać olej i łyżką nakładać porcje wielkości dużych placków. Smażyć na złoto z obu stron. Podawać z cukrem pudrem lub polane syropem klonowym. Smacznego!

Z tą sałatką zetknęłam się po raz pierwszy przy wigilijnym stole w rodzinie Lubego. Nie jest bardzo skomplikowana, a jedynie dość czasochłonna i warto jej przygotowanie zaplanować w czasie. Za to efekt jest doskonały - świetnie pasuje do smażonej ryby lub mięs, ale sama też stanowi fajne, zimowe danie. 

Sałatka z czerwonej kapusty i fasoli

(duża miska)

Czerwoną kapustę poszatkować i ugotować na pół miękko w lekko osolonej wodzie (opcjonalnie z dodatkiem czarnuszki). Ugotowaną kapustę odcedzić i wymieszać z sokiem z cytryny. Zostawić do ostygnięcia. 

Namoczoną fasolę ugotować do miękkości, odcedzić. Jabłko zetrzeć na tarce o grubych oczkach. Cebulę posiekać w drobną kostkę. Gotową kapustę, fasolę, cebulę i jabłko wymieszać w dużej misce. Przyprawić solą, pieprzem. Smacznego!

Wiem, że w poniedziałek proponowałam Wam placki kokosowe na śniadanie, ale jeśli potrzebowalibyście nieco zdrowszej alternatywy, to jaglanka na mleku kokosowym będzie idealnym wyjściem. Co prawda karmelizowane jabłka nie są takie bardzo zdrowe (cukier! masło!), ale jakie pyszne. A jesienią trzeba sobie dogadzać... Przepis na jaglankę pochodzi z Kwestii Smaku, karmelizowane jabłka to mój własny dodatek.

Jaglanka na mleku kokosowym z karmelizowanymi jabłkami

(na 2 osoby)

Kaszę jaglaną opłukać kilkakrotnie (można też przepłukać wrzątkiem), by pozbawić jej goryczki. Wsypać do garnka, dodać połowę mleka kokosowego, całe pozostałe mleko (krowie lub roślinne), cukier, sól i zagotować. Przykryć pokrywką, zmniejszyć ogień do minimum i gotować do miękkości pod przykryciem przez 18-20 minut. Po tym czasie zdjąć pokrywkę, dolać resztę mleka kokosowego, wymieszać i odstawić z ognia. 

W czasie gdy gotuje się kasza, rozpuścić masło na patelni dodać jabłka i posypać cukrem. Dusić jabłka do czasu aż zmiękną, a na patelni utworzy się gęsty syrop. Dodać rodzynki i cynamon. Wymieszać. Jaglankę podawać z duszonymi jabłkami i sosem z patelni oraz (opcjonalnie) pokruszonymi orzechami włoskimi. Smacznego!

Karmelizowane jabłka świetnie sprawdzają się w deserach - to oczywista oczywistość. Ale doskonale wypadają również w daniach wytrawnych. Na przykład w towarzystwie polędwiczek wieprzowych suto podlanych cydrem. Przepis znalazłam na niezawodnej Kwestii Smaku i muszę powiedzieć, że jest genialny (moje zdjęcia niestety nie oddają boskości tej potrawy, ale zajrzyjcie do oryginału). Poniżej przytaczam go właściwie bez zmian, a jeśli ktoś nie lubi połączenia mięsa i owoców niech żałuje ;).

Polędwiczki wieprzowe z cydrem i karmelizowanymi jabłkami

(4 porcje)

Polędwiczkę umyć, osuszyć, oczyścić z błon i pokroić na plastry o grubości 1.5 cm. Oprószyć solą i pieprzem, odłożyć. Szalotki obrać i posiekać w drobną kostkę.

Jabłka obrać, pozbawić gniazd nasiennych i pokroić na ósemki (albo jeszcze cieniej). Na patelni rozpuścić 1 łyżkę masła i gdy zacznie skwierczeć włożyć oprószone cukrem jabłka, smażyć do zrumienienia, przewrócić na drugą stronę i zrumienić z drugiej strony (u mnie za bardzo się nie zrumieniły, a bałam się, ze się rozpadną - niemniej jednak były pyszne). Odstawić.

Na większej patelni roztopić masło z olejem, układać polędwiczki od strony przecięcia (na płasko) i smażyć przez około 1.5 minuty, przewrócić mięso na drugą stronę, obłożyć cebulką i znów smażyć przez około 1.5 minuty. Wlać calvados jeśli używamy (lub ocet jabłkowy) i gotować przez około pół minuty. Następnie dodać cydr, śmietankę oraz tymianek i zagotować. Gotować przez około 2 - 3 minuty aż sos zgęstnieje a mięso będzie całe ugotowane ale jeszcze miękkie (zbyt długie gotowanie wysusza polędwicę). W trakcie gotowania doprawić w razie potrzeby solą. Na koniec dodać jabłka do mięsa i zanurzyć je w sosie. Część jabłek się rozpadnie zagęszczając sos. Posypać świeżo zmielonym pieprzem i podawać z dzikim ryżem lub pęczakiem. Smacznego!

Po ostatniej podkręconej zupie ziemniaczanej z jalapeño i cheddarem zostałam naprowadzona na trop innego wyśmienitego zestawu, czyli selera w połączeniu z jabłkiem. W sieci roi się od pomysłów na zupy z wykorzystaniem tych dwóch składników, ale mnie najbardziej ujął przepis, który znalazłam w książce Elizy Mórawskiej "O jabłkach". Zrezygnowałam tylko z grzanek i gałązki pomidorków koktajlowych, na rzecz czipsów bekonowych. Poza tym nic nie zmieniałam, bo zupa jest idealna, a smaki pomidorów, selera i jabłka przenikają się w niej doskonale.

Zupa krem pomidorowo-selerowa z jabłkiem i czipsami bekonowymi

(3-4 porcje)

W garnku roztopić masło. Selera, jabłko i ziemniaka pokroić w drobną kostkę i wrzucić do garnka. Wymieszać. Dodać czosnek i dusić 3-4 minuty. Dodać pomidory i bulion. Gotować do miękkości, następnie zmiksować i doprawić do smaku. 

Na suchej patelni smażyć boczek, aż będzie mocno zrumieniony i chrupiący. Zupę podawać z bekonowymi czipsami. Oczywiście, można zrezygnować z nich i zrobić wersję wegetariańską z grzanką, tak jak w przepisie oryginalnym. Smacznego!