No cześć! 11 maja stuknęło Rozkoszom Stołu dziesięć latek (a tak naprawdę więcej, ale o tym później). Taka okoliczność aż prosi się o tort, ale jako że z tortami nigdy mi nie było po drodze (nie to co z tartami ;)) zamówiłam sobie okolicznościowe cudo w niezawodnej pracowni Przed szóstą rano i tenże tort (przepyszny! cytrynowo-porzeczkowy w smaku i z moimi ukochanymi konwaliami z wierzchu) będzie ilustrował dzisiejszy wpis wspominkowy.

Nie wiem gdzie to dziesięć lat się podziało. A prawdę powiedziawszy to trzynaście... Tak, czas powiedzieć to głośno: jestem blogowym dinozaurem! Pierwsze Rozkosze Stołu hulały sobie na platformie eblog.pl od 2005 roku (o czym wspominam w notce założycielskiej), ale ich serwery miały tendencję do awarii, więc w końcu przerzuciłam się na blogspota i do dziś jestem mu wierna. W tym czasie popełniłam 697 wpisów, czyli prawie 70 rocznie, choć oczywiście bywały lepsze i gorsze lata (najlepszy był 2013 z aż 108 notkami). 

Gdy zaczynałam prowadzić swój wirtualny notatnik była to modna nowinka i prawie każdy jakiegoś bloga krócej lub dłużej miał. Jako studentka pozostawiona sama na gospodarce, stawiałam pierwsze kroki w samodzielnym gotowaniu, a że to lubiłam i szło mi nieźle, blog kulinarny jakoś tak wyszedł naturalnie. Jeśli zerkniecie do archiwum Rozkoszy zobaczycie wiele prostych, studenckich przepisów okraszonych nieostrymi i/lub oświetlonymi lampą błyskową zdjęciami. Do niektórych wracam i dziś, np do makaronu ze szparagami i szynką, czasem nawet uda mi się uaktualnić fotkę ;)

Lata mijały, ja się wprawiałam w blogowaniu. Zrezygnowałam z recenzji knajp, a za to lubię pisać o podróżniczych przygodach (ostatnia notka o kreteńskich tawernach łączy oba tematy). Napisałam trochę recenzji różnych ciekawych książek, ale najważniejszą okazała się dla mnie książka o głodzie. Parę raz zdarzyło mi się być na jakichś warsztatach czy kulinarnych eventach, choć pewnie mniej niż mogłabym, gdybym się bardziej przyłożyła. Zdecydowanie poprawiłam swój warsztat fotograficzny, fotografia właściwie stała się moją drugą pasją (a czasem mam wrażenie, że staje się pierwszą, moje zupełnie nie kulinarne zdjęcia można oglądać np tu). Nie zarobiłam na blogu ani złotówki, ale parę razy dostałam gratisy i było to miłe (wśród gratisów rządziły makarony i czekolada). Raz zrobiłam konkurs z wydawnictwem Helion i był to chyba wpis z największą ilością komentarzy ;)

Żeby Was nie zamęczać opowieściami na koniec jeszcze trochę nikomu niepotrzebnych danych w krótkich punktach:

Co dalej? W 2018 roku blogi stają się powoli przeżytkiem - mam wrażenie, że wszyscy mówią: profesjonalizuj się albo giń. Jeśli nie prowadzisz kanału na youtubie, nie masz kont na wszystkich social mediach i nie podjęłaś współpracy z jedną z licznych platformą łączących blogerów i firmy, to w zasadzie nie istniejesz. Ale do tej pory blog daje mi dużo radości, inspiracji do gotowania, mobilizuje do robienia nowych rzeczy i rozwijania się, więc pewnie będzie sobie dalej działał, dla rodziny i znajomych królika oraz dla tych z Was, którzy czasem z przypadku a czasem z zaufaniem wpadają tu po nowe przepisy.

Do prozy Doroty Masłowskiej miałam dwa nieudane podejścia. Wiem, że Wojna polsko-ruska wywoływała achy i ochy, ale – parafrazując klasyka – jak ma zachwycać, skoro nie zachwyca. Po tych próbach uznałam, że nie po drodze mi z Masłowską. Aż tu nagle wpadła mi w ręce książeczka Więcej niż możesz zjeść (Noir sur Blanc 2015). Podchodziłam do niej jak pies do jeża, ale w końcu zerknęłam do środka. I mogłam tylko pluć sobie w brodę, że nie wcześniej.

Poprzednia sobota minęła mi pod znakiem kolejnej edycji Food Blogger Fest. Brałam w niej udział po raz trzeci (poprzednie edycje opisywałam tu i tu), ale niestety tym razem nie było już tak różowo jak poprzednio. 

Przede wszystkim mam wrażenie, że w programie zapanował chaos, jakby organizatorzy się pogubili w określeniu najważniejszego celu: do kogo mają być te prelekcje skierowane. Konferencja rozpoczęła się od fatalnie przygotowanego wystąpienia Beaty Łukasiewicz z Brand24, która zdaje się miała przedstawić co to jest ten Brand24 i z czym to się je, ale na koniec kompletnie nie miałam (i nie tylko ja) pojęcia jakie to może mieć zastosowanie dla nas, blogerów. Kolejne wystąpienie Katarzyny Karus-Wysockiej z Cook it Lean o fotografii kulinarnej było już znacznie ciekawsze, szczególnie dla osób, które dopiero zdobywają pierwsze szlify w tej działce. Ale dalsza część programu zupełnie mnie nie pociągała (np.wykłady o serach zagrodowych czy chlebie, bardziej pasujące na festiwal tych produktów lub wstęp do warsztatów), więc resztę konferencji spędziłam w  części wspólnej, zdobywając nowe znajomości i prowadząc dużo ciekawsze rozmowy (np z twórcami magazynu Gryz).

Na szczęście partnerzy Festiwalu stanęli (jak zawsze) na wysokości zdania i znów mogliśmy degustować wedlowskie słodycze oraz własnoręcznie komponowane sałatki z Olejem Kujawskim i bakaliami Bakallandu, a także - po raz pierwszy - próbować różnych smakowitości z cydrem Green Mill (grzaniec pomarańczowy, coś pysznego!). Muszę powiedzieć, że oleje smakowe bardzo przypadły mi do gustu, więc naprędce sama sobie zmajstrowałam sałatkę z takim olejem. Jeśli lubicie orzechowe smaki, kaszę gryczaną i sery z błękitną pleśnią, na pewno i Wam zasmakuje.

Rukolę oraz pomidorki umyć i osuszyć. Pomidorki pokroić na połówki, a ser na kawałki. Wszystkie składniki wymieszać w miseczce. Dodać oleju do smaku, doprawić solą i pieprzem. Smacznego!

Uff, czas leci jak szalony i już minął tydzień od ostatniej soboty, którą to spędziłam na kolejnej edycji Food Blogger Fest. Na szczęście znalazłam trochę czasu, żeby podzielić się wrażeniami z tego wydarzenia, zanim zblakną w mojej (czułej lecz dziurawej, niczym durszlak) pamięci.

To druga edycja Food Blogger Fest, na której była obecna, i kolejna w mojej ocenie bardzo udana. Większość wystąpień, nawet jeśli kwestia mnie osobiście nie dotyczyła (zakładanie lokalu gastronomicznego czy walka z blogowymi hejterami), była ciekawa i inspirująca. Najwyżej oceniam wystąpienie Małgorzaty Adamskiej i Adama Czapskiego ze Stowarzyszenia Opolska Blogosfera Kulinarna - to niesamowite, że na bazie dość indywidualnego hobby jakim jest gotowanie, można stworzyć tak fantastyczną grupę. Jestem pełna podziwu dla tych ludzi, że im się chce, że potrafią współdziałać, że są skuteczni. Naprawdę coś imponującego. Przez chwilę czułam ukucie żalu, że nie mieszkam w Opolu ;).

Na szczęście pewnym pocieszeniem były wystąpienia lokalnych, warszawskich restauratorów: Aleksander Baron mówił o swoich inspiracjach (stare książki kucharskie!), Marta Gessler (uwielbiam za Kuchnię Marty. Kolory smaków i za Targi Książki Kulinarnej) o swojej podróży po krętych ścieżkach biznesu gastronomicznego, a Kamil Prandota-Prandecki i Agnieszka Wiewiórska z Meat Love o tym, jak zamiłowanie do dobrej jakości mięsa przekuli w  kanapkowy sukces. Prawdę powiedziawszy ich opowieści i zdjęcia bardzo działały na moją wyobraźnię (i ślinianki), także na pewno niedługo zawitam do ich lokalu.

Najmniej może ciekawym wystąpieniem - z mojego punktu widzenia - była prezentacja Natalii Sitarskiej i Łukasza Smolińskiego z bloga Tasteaway.pl o kulinarnym podróżowaniu, bo raczej skierowana do początkujących w tej materii. No ale wiadomo, że taka konferencja ma różnych odbiorców i nie każdemu wszystko będzie idealnie pasowało. Z resztą w czasie mniej wciągających prelekcji można było wyskoczyć na słodką przekąskę od Wedla, sałatkę z dodatkiem oleju smakowego Kujawskiego czy filiżankę aromatycznej kawy od Nespresso (mieli nawet bezkofeinową, co mnie niezwykle ucieszyło) i pogaduchy ze znajomymi z kulinarnej blogosfery.

Niestety konferencja nieco się czasowo (jak to bywa) rozeszła, a mnie czas gonił i musiałam wyjść w połowie wystąpienia Marty Wajdy o miejskich ogródkach (ale zdążyłam usłyszeć jeszcze, że ona - podobnie jak ja - sadzi na balkonie wszystko jak leci, nie przejmując się tym czy się rośliny "lubią" czy nie ;)). Bardzo żałuję, że nie załapałam się na warsztaty i nie byłam na wystąpieniu Marty Dymek, autorki bloga Jadłonomia, którego bardzo cenię... Może przy innej okazji, na przykład następnym Food Blogger Fest, na który już mam ochotę.

Poprzednie dwie edycje konferencji dla blogerów kulinarnych, Food Blogger Fest, bezczelnie mi umknęły i zawsze orientowałam się po fakcie, że coś takiego miało miejsce. Tym razem jednak się udało! I tak ostatnią sobotę spędziłam w siedzibie Agory na Czerskiej, słuchając ciekawych ludzi, degustując różne smakowitości i dowiadując się, co jeszcze fajnego mogę dla swojego bloga zrobić.

Ciekawie było zobaczyć na żywca Grzegorza Łapanowskiego i spróbować różnych jego pomysłów na modne w tym sezonie połączenia smaków (duże brawa za dystans do siebie i sponsora, przy okazji). Nie mam telewizora, więc nazwisko było mi znane z różnych newsów i medialnych opowieści oraz z książki, którą teraz pewnie odgrzebię (po zakupie przejrzałam, ale z jakichś przyczyn nie sięgnęłam po przepisy... czas naprawić ten błąd).

Lunch zaserwowany przez ekipę Grzegorza Łapanowskiego, do spółki z blogerami, którzy załapali się na warsztaty kulinarne prezentował się iście po królewsku. Ja spróbowałam pęczotta z grzybami (rewelacja! poluję od dziś na pęczak) oraz kaszanki z kozim serem i buraczkiem (też niezłe!), ale było tego znacznie więcej...

Jednak zamiast degustować inne cuda, wolałam podglądać praktyczną końcówkę warsztatów foto (na które miejscówki rozeszły się najszybciej i tu, jedyny chyba, minus dla organizatorów - po zapotrzebowaniu widać, że powinni byli zorganizować więcej grup), na której to blogerzy mogli testować robienie zdjęć przy oświetleniu studyjnym. Trochę podsłuchałam, trochę potrenowałam nawet, a potem jeszcze przemiły pan z Canona wyjaśnił mi kilka istotnych kwestii odnośnie lamp, pewnych ustawień, a nawet podpowiedział w kwestii doboru obiektywu (noszę się z myślą o zakupie kolejnego... co zrobić, foto wciąga).

Z wystąpień prelegentów, bardzo podobało mi się spotkanie z Maciejem Nowakiem, które miało być o pracy krytyka kulinarnego, a skończyło się na apelu o etyczną gastronomię (bardzo popieram i też uważam, że taki ruch, obok fair trade'u, slow food'u itd - powinien powstać). Bardzo fajne były też wizualne prezentacje: Food design Katarzyny Gliszczyńskiej oraz Prezentacja wizualna jedzenia w Japonii na podstawie słodyczy Magdaleny Tomaszewskiej-Bolałek. Natomiast warsztaty o zarabianiu na blogu były...hmm... inspirujące. Może, skoro to już taki wyrośnięty blog (piąty roczek mu stuknął w maju tego roku), czas najwyższy posłać go do kopalni? Taka idea do rozważenia...

 

Podsumowując: Food Bloger Fest III był naprawdę dobrze zorganizowaną i przeprowadzoną imprezą, za co należą się oklaski organizatorom, prelegentom i sponsorom (których udział nie ograniczył się do postawienia roll-up'ów). Było interesująco, smakowicie i momentami całkiem odkrywczo. Z niecierpliwością czekam na kolejną edycję - mam nadzieję, że i tym razem jej nie przegapię.