Na blogach rabarbarowe szaleństwo, to i ja nie będę gorsza. W ramach odstresowywania się przed ciężkim tygodniem pracy, popełniłam sernik na zimno z rabarbarem i to był dobry pomysł. Słodka, ale lekka masa serowa i kwaśny wierzch rabarbarowy - bardzo orzeźwiająca rzecz.

Oryginalny przepis na sernik podpatrzyłam na stronie Joanny, nie dałam spodu z ciastek, bo... miałam lenia i mi się nie chciało. Trochę zmieniłam też proporcje, ale reszta pozostaje bez zmian.

Należy zatem ubić śmietanę na sztywno, potem dodawać cukier puder, cały czas ubijając. Na koniec łyżkami dodawać serek i cały czas miksować.

Namoczoną uprzednio (w kilku łyżkach zimnej wody) żelatynę rozpuścić w 1/4 szklanki gorącej wody, intensywnie mieszając. Jeszcze ciepłą zmiksować z masą serową.

Rabarbar pokroić na kawałki, wrzucić do garnka, zalać wodą i poddusić aż zmięknie (uważając by się nie rozpadł całkowicie) - dodać cukru i imbiru do smaku. Na koniec dodać galaretkę i dokładnie wymieszać.

Uwaga! Zostawić rabarbar by ostygł, a nie zrobić jak durna ja, czyli jeszcze ciepły nakładać na ser, bo w tej sytuacji masa serowa - lekko stężała - z wierzchu się roztopi i wypłyną białe kleksy na powierzchnię. Smaku to nie psuje, ale stronę wizualną owszem.
No więc, jak już mamy pięknie tężejący rabarbar na serze, wsadzamy wszystko do lodówki i niech się chłodzi przynajmniej kilka godzin.

Maj mija i wypadałoby choć raz pojechać na majówkę. My wybraliśmy się w zeszłą niedzielę. W rolach głównych wystąpili: podwarszawskie lasy, jazda wozami, doborowe towarzystwo, no i pyszne jedzenie...

Ciasto rozmrozić wg wskazówek na opakowaniu. Szpinak umyć, porwać na mniejsze kawałki i wrzucić do wrzącej, lekko osolonej wody. Blanszować chwilę i odcedzić. W misce rozgnieść ser i wymieszać razem z rozgniecionym ząbkiem czosnku. Dokładnie odsączony szpinak wymieszać z serem i doprawić.

Z cienko rozwałkowanego ciasta wycinać kwadraty, łyżeczką nakładać farsz, sklejać boki razem a gotowe rożki posmarować białkiem. Piec w 200 st. C aż będą złote.

Z mąki, jaja, soli i posiekanego masła zagnieść gładkie ciasto. Wstawić do lodówki, by się schłodziło. Obrać szparagi i pokroić na kawałki. Jajka, śmietanę, ser i przyprawy dokładnie wymieszać.

Rozłożyć ciasto w formie do tarty, wysypać fasolą lub ponakłuwać widelcem i podpiec w 200st. C, aż się zarumieni. Wyjąć z piekarnika, rozłożyć na cieście szparagi i zalać śmietaną z jajami. Wstawić do piekarnika i zapiekać w 200st. C przez ok 25 min.

Pomidorki umyć, odciąć czubki, usunąć "wnętrzności" lekko osolić i postawić otworem do dołu ,by mogły obciec.

W misce wymieszać serek, jogurt, zmiażdżony czosnek i pociętego w niewielkie kawałki łososia. Delikatnie osolić i mocno popieprzyć. Faszerować pomidorki, na koniec można przystroić szczypiorkiem. Niestety bez foto, bo pomidorki faszerowałam tuż przed wyjściem

W mojej okolicy niestety mało jest straganów z zieleniną. Maj mija, a ja nie kupuję wszystkich wiosennych pyszności, bo nie mam gdzie. Wreszcie dziś namierzyłam budo-stragan całkiem nieźle zaopatrzony i choć muszę do niego specjalnie pójść, to chyba od teraz często tam będę zaglądać w drodze z pracy.

Dzisiaj obkupiłam się tam w różne dobroci i wyniknął z tego kolejny pyszny wiosenny obiad: botwinka z jajem i makaron ze szparagami i boczkiem.

Botwinkę i marchewki umyć i drobno posiekać. Ja wkrawam też obrane buraczki. Zalać bulionem i gotować chwilkę aż wszystko zmięknie. Doprawić solą, cukrem i octem. Najlepiej robić to pomału, cały czas próbując. Wymieszać dokładnie mąkę ze śmietaną, następnie dolać do niej trochę zupy wymieszać dokładnie i wlać do garnka energicznie mieszając.

Osobno ugotować jajka, pokroić na ćwiartki i włożyć w talerze. Zalać zupą i posypać zieleniną. Bardzo lubię właśnie taką słodkawo-kwaskową wersję botwinki. Farfalle z boczkiem i szparagami (na 2 osoby)

• ok 75g boczku w plastrach
• 1/2 pęczku szparagów
• 1 cebulka
• oliwa
• pieprz, rozmaryn
• parmezan

To taka trochę tańsza wersja farfalli de lux - zamiast szynki szwarcwaldzkiej dajemy boczek krojony w cienkie plastry. Reszta jak poprzednio: szparagi obrać, pokroić, zblanszować we wrzątku. Boczek pokroić w paski, obsmażyć razem z cebulką. Dodać szparagi i wymieszać. Doprawić pieprzem i rozmarynem. Dodać ugotowany al dente makaron i wmieszać. Przełożyć do talerzy i posypać świeżo startym parmezanem.

Najbardziej lubię, gdy znienacka do głowy wpadnie mi jakiś pomysł, gdy smak nieprzetestowany urodzi się w mojej głowie i okaże się być po prostu czymś wspaniałym. Dziś postanowiłam połączyć cukinię, kozi ser i czarne oliwki i... po prostu się zachwyciłam! Pomruków rozkoszy końca nie było (Luby zaświadczy!).

Wstawić wodę na makaron. Pokroić cukinię w kostkę, wysypać na sito i lekko osolić. Zostawić na 15 min. Do wrzątku wrzucić makaron. Posiekać cebulę i czosnek, a następnie wrzucić na rozgrzaną oliwę. Cukinię przepłukać a następnie osuszyć papierowym ręcznikiem i dorzucić do zeszklonej cebuli. Podusić aż cukinia zmięknie i doprawić przyprawami i ziołami.

Makaron odcedzić i dodać do warzyw. Dodać kozi ser i dokładnie wymieszać. Na koniec dodać oliwki, zamieszać i rozłożyć do talerzy. Mam nadzieję, że Wam będzie smakowało tak, jak mnie :)

zdjęcie z 2009 roku

Zdjęcie z 2018 roku

Od tygodnia chodziłam i narzekałam na brak zielonych szparagów. Białe wystawały wszędzie, ale ja akurat gustuję w zielonych, co zrobić. I dzisiaj, wreszcie je dopadłam (stało może z 8 pęczków zielonych w morzu białych).

Z tej okazji postanowiłam zrobić prawdziwie wiosenny obiad: zupę jarzynową na młodej włoszczyźnie jako pierwsze danie i jajka sadzone podane z młodymi ziemniaczkami i szparagami na drugie. Uwielbiam takie obiady!

Warzywa umyć, obrać i pokroić w kostkę. W garnku rozpuścić masło i wrzucić na nie warzywa, chwilę niech się podduszą na maśle, następnie zalać wodą, tak by zakryła warzywa. Po 10 min. zalać bulionem i dorzucić groszek. Zagotować, zmniejszyć ogień i gotować aż warzywa zmiękną. Doprawić i podawać :)


Można oczywiście wrzucić do niej dowolne warzywa: kalarepkę, kalafiora, cukinię, fasolkę szparagową. Moja zupa jest (została nam jeszcze porcja na jutro) dość ostra, ale można ją zabielić śmietaną i wtedy wyjdzie delikatna.


Co de reszty obiadu, to wiadomo, obieranie szparagów trwa najdłużej. Ale potem ile przyjemności... Smakowite szparagi polane masełkiem i posypane startym parmezanem, maczane w rozpływającym się żółtku. Czysta rozkosz!

Kwiecień jakoś nie sprzyjał kulinarnym szaleństwom. Najpierw wszystko kręciło się wokół świąt, przećwiczonych mazurków i innych ciast, sałatek, pasztetów pieczonych nie przeze mnie itd. Potem Lubego dopadł jaki wirus i poszedł na chorobowe, co dało efekt uboczny w postaci paru naprawdę rewelacyjnych obiadów. Dużo też żywiliśmy się na mieście, stąd też brak notek kwietniowych.

Kwiecień był też miesiącem czekoladowych odkryć. Na początku przerobiłam pyszne czekoladowe ciasto angielskie (to od świnek), a na koniec miesiąca - znów przez lekturę bloga Liski - pokusiłam się na bardzo czekoladowe brownies. Przepisu tradycyjnie nie podaję, tylko odsyłam do źródeł.

Co do mojego wykonania, to zrobiłam je dokładnie wg przepisu* i wyszły doskonale. Nie miałam zalecanej formy, więc piekłam w dwóch żaroodpornych. Brownies wyszły grubsze, przez co może bardziej wilgotne i baaaardzo czekoladowe. Zapach był po prostu upajający. Mniejszą foremkę już zjedliśmy a większa pewnie dziś pójdzie ;). Każdemu czekoladomaniakowi gorąco polecam!

Nie wiem czy w maju będzie jakaś poprawa, bo maj jest ciężkim miesiącem dla mnie. Ale od czerwca, obiecuję, wracam do w miarę regularnego pisania.

* Poza drobnym faktem, że moja waga kuchenna z powodu słabych baterii odmówiła współpracy, więc wszystko mierzę na oko.

Wraz z wiosną poczułam przypływ kreatywności, a że przez przypadek natknęłam się na forum gazety na radosną twórczość świnkową, to i postanowiłam spróbować swych sił.

W sklepie tortownia.pl (co za genialny pomysł na interes! oczywiście już się zakochałam, i wrzucam do linków obok) zakupiłam sobie zestaw odpowiednich lukrów plastycznych i wreszcie w ostatni weekend popełniłam świńskie ciasto czekoladowe, kierując się z podanym przez Peeky_weeky przepisem.

Ciasto, co tu dużo mówić, smakuje genialne! Jest spełnieniem moich marzeń o bardzo, bardzo czekoladowym cieście. A lepienie świnek jest super. Co prawda Lubemu jakby szło lepiej, ale nie zdradzę, która świnka czyja (zresztą zdjęcie nie najlepsze, bo ze zbuntowanym aparatem w nocy nie chciało mi się walczyć).

Wczoraj twórczego szaleństwa był ciąg dalszy. Upiekłam mój ukochany mazurek porzeczkowo-kajmakowy i ulepiłam kurczaczki do niego.

Niektóre złe języki twierdzą, że bardziej przypominają skrzyżowanie foki z pingwinem, ale trudno... Bozia nie obdarowała mnie talentem manualnym, a jedynie wielką chęcią do manualnego wyżywania się ;).

Na koniec trochę o technice: lukry są bardzo fajne, mają żywe kolory, łatwo się łączą, więc można sobie z podstawowych kolorów tęczę wyprodukować (albo pomarańczowe jajko). Ale żeby nie było tak kolorowo (ha!), mają też wadę: jak na mój gust są zbyt miękkie, nawet wyciągnięte prosto z lodówki łatwo się odkształcają, co powoduje, że wykańczając zwierzątka, bardzo łatwo je zniekształcić. Ale pewnie dzięki temu łatwiej nimi powlekać torty, do czego chyba przede wszystkim służą...