Dopadła mnie zimowa niemoc. Obecnie królują u nas kasze, ziemniaki, mięsa przeróżne i kluski. W wersji najprostszej, sto razy przetrenowanej (co nie znaczy, że niesmacznej). Najchętniej zawinęłabym się w koc i przespała cały ten zimowy okres - nie mam siły wymyślać potraw, robić sesji zdjęciowych i pisać. Ale mam dla Was coś - jeszcze w klimatach greckich - sprzed wielkich mrozów. Potrawa sycąca i jak najbardziej nadająca się na zimniejsze dni. 

Kotleciki z cieciorki z sosem tahini

(na 6 osób jako przystawka lub 2 osoby jako obiad; u mnie wyszło 14 sztuk)

W blenderze zmiksować cieciorkę, posiekaną cebulę, starty ser, oregano, czosnek i oliwę do uzyskania gładkiej masy.  Przenieść masę do miski i wymieszać z tartą bułką. Doprawić do smaku, odstawić na 10 minut.

Przygotować sos: wszystkie składniki dokładnie wymieszać w misce, doprawić do smaku.

Zwilżonymi dłońmi formować kotleciki (brać na oko ok. 1 czubatą łyżkę stołową). Rozgrzać oliwę na patelni i smażyć kotleciki partiami aż do zbrązowienia z obu stron (3-4 minuty). Odsączyć z nadmiaru tłuszczu na papierowych ręcznikach. Podawać ciepłe z sosem tahini (ewentualnie można zastąpić sosem czosnkowym). Smacznego!

Ze statystyk bloga wychodzi, że przepisy na królika są bardzo poszukiwane, zatem dzisiejsza potrawa powinna przypaść Wam do gustu. Pomysł na to sztandarowe francuskie danie zaczerpnęłam z Simply Recipes. Kiedyś sama idea sosu musztardowego wydawała mi się, delikatnie mówiąc, zniechęcająca, ale jak tylko go spróbowałam, wiedziałam, że moje uprzedzenia były zupełnie nie trafione. Do poniższej wersji użyłam niemieckiej musztardy miodowej z ziarnami gorczycy i muszę powiedzieć, że sprawdziła się znakomicie. 

Królik w sosie musztardowym

(na 4 osoby)

Królika umyć, osuszyć papierowym ręcznikiem i lekko posolić. Odstawić na 30 minut w temperaturze pokojowej. Szalotki posiekać.

W szerokim rondlu roztopić masło na średnim ogniu i obsmażyć kawałki królika (partiami) z każdej strony, aż się zrumienią.Wyjąć królika, a na jego miejsce wrzucić szalotki i smażyć na maśle, aż się zezłocą. Wlać do rondla wino, zwiększyć temperaturę i drewnianą łyżką zeskrobać przysmażone kawałeczki, które nadadzą aromatu sosowi. Dodać musztardę, zioła, wodę i wszystko wymieszać. Spróbować - doprawić solą i pieprzem, jeśli to konieczne.

Następnie do sosu włożyć kawałki królika, zmniejszyć ogień i gotować całość pod przykryciem ok 45-60 minut, aż mięso będzie odchodziło od kości. 

Kiedy mięso będzie gotowe, należy wyjąć je na ciepły talerz (można wstawić na chwilę do ciepłego piekarnika). Zwiększyć ogień pod sosem i zredukować jego objętość o połowę. Na koniec dodać śmietanę i wymieszać. Królika można włożyć z powrotem do rondla lub serwować od razu na talerze, polewając hojnie sosem. Smacznego!

Kolejna propozycja z greckiej kuchni - mam nadzieję, że jeszcze nie macie dość... Sałatkę można zrobić z duszonym szpinakiem i wtedy spokojnie starczy na lunch lub lekką kolację. Ja nieco odstąpiłam od oryginalnego przepisu i zrobiłam z rukolą. Niezwykle zasmakował mi jogurtowo-cytrynowy sos, który dopełnia całość i na pewno wykorzystam go nie tylko przy tej sałatce.

Sałatka z tuńczykiem, fasolą i grillowanym haloumi

(na 2 osoby)

W misce wymieszać odsączoną fasolę, odsączonego tuńczyka, pomidorki poprzekrawane na połówki oraz rukolę. Rozłożyć do misek lub na talerze. W miseczce wymieszać dokładnie składniki sosu - doprawić do smaku. Ser pokroić na plastry grubości 1 cm.

Na mocno rozgrzanej patelni smażyć kawałki sera z obu stron, aż lekko zbrązowieją.Ułożyć ser na sałacie i ułożyć nań łyżkę sosu (jeśli jogurt był naprawdę gęsty, tak jak grecki być powinien - nie ma mowy o polewaniu). Podawać natychmiast ze świeżym pieczywem. Smacznego!

Idealna zupa na zimowe popołudnie, kiedy niewiele się chce (a najbardziej to nie chce się wychodzić po zakupy), a w lodówce wieje pustką. Jest sycąca, nieskomplikowana i bardzo smakowita.

Grecka zupa z soczewicy

(3-4 porcje)

Rozgrzać oliwę w garnku, zeszklić posiekaną cebulę i posiekany czosnek. Dodać soczewicę, pomidory, liść laurowy orz bulion. Zagotować, a następnie zmniejszyć ogień i gotować pod przykryciem ok 30 minut. Doprawić do smaku. Podawać z posiekaną pietruszką lub koperkiem oraz grzanką. Smacznego!

Powrót do greckich klimatów. Ta sałatka od początku wpadła mi w oko, tym bardziej, że z Krety przywiozłam sobie pakiecik najprawdziwszej fety (genialny smak, którego podróbki "w typie" kompletnie nie oddają). Nie miałam cierpliwości żeby czekać na wiosnę i młode ziemniaki - na szczęście w moim ulubionym sklepie są małe ziemniaczki, więc nic nie stało na przeszkodzie... Do sałatki dodaje się czarne oliwki, kapary, a sos jest z dodatkiem anchovy, więc postanowiłam podać ją do grillowanego łososia. Połączenie idealne, a sałatka jest po prostu pyszna (szczególnie, jak się przegryzie).

Ziemniaczana sałatka z fetą

(3-4 osoby)

Ziemniaki oczyścić, umyć, włożyć do garnka, zalać wodą i gotować w osolonej wodzie ok 15-20 minut (aż będą miękkie, ale nie rozpadające się). Gdy się ugotują odcedzić, przestudzić i ewentualnie obrać (ja nie obierałam). 

Jeżeli ziemniaki są duże - należy je pokroić, jeśli nie - w całości wrzucić do miski. Dodać oliwki, kapary, posiekane drobno szalotki oraz fetę i pietruszkę. Wszystko delikatnie wymieszać.

Przygotować sos: wymieszać oliwę z rozdrobnioną sardelą (anchovies), dodać musztardę, sok z cytryny, jogurt i dokładnie wymieszać w słoiczku, aż wszystkie składniki się połączą. Polać sałatkę sosem i serwować, gdy ziemniaki są jeszcze letnie. Sałatka dobrze się przechowuje w lodówce, ale trzeba pamiętać, by wyjąć ją z godzinkę przed podaniem, żeby zdążyła się ocieplić do temperatury pokojowej. W ten sposób odzyska pełnię smaku. Smacznego!

Jakiś czas temu koleżanka I. przywiozła nam dwa solidne kawałki holenderskiego sera reypenaer (1-roczny i 2-letni). Reypenaer to rzadka, długo dojrzewająca odmiana goudy, charakteryzująca się intensywnym smakiem i kremową konsystencją. Sam w sobie jest po prostu doskonały, ale postanowiłam użyć go do pęczotta, wzorując się na risotcie z cheddarem z przepisu Nigelli Lawson, i to był genialny pomysł.

Pęczotto z porem i reypenaerem

(na 2 osoby)

Pora umyć, oczyścić z uszkodzonych liście i posiekać. Rozgrzać oliwę na patelni i dusić pory aż zmiękną.Dodać pęczak i chwilę podsmażać. Dodać wino (jeśli używamy) lub trochę bulionu i musztardę. Wymieszać, zmniejszyć ogień i poczekać aż kasza chłonie płyn, następnie dodać kolejna porcję bulionu, do momentu aż pęczak zmięknie (ale pozostanie dość jędrny). Dodać ser, dokładnie wymieszać i nakładać na talerze. Posypać pietruszką i świeżo zmielonym pieprzem. Smacznego!

Czas na obiecaną niespodziankę z okazji setnego fana na facebookowym profilu rozkoszy. Jak może pamiętacie w czasie lipcowych Targów Książki Kulinarnej kupiłam sobie książkę Madhur Jaffrey Curry Nation. Britain's 100 Favourite Curries. Przeglądałam ją sobie od czas do czasu, aż nadeszła (mocno spóźniona) zima, mrozy, a z nią chęć na coś ostrego, aromatycznego, krzepiącego... Jednym słowem indyjskiego. Bo hinduskie curry to dla mnie idealny zimowy comfort food. Harmonijna kompozycja wielu rozgrzewających przypraw, mięso i/lub warzywa, jako sycący wypełniacz, gęsty sos - to jest to czego potrzebuję, gdy za oknem szybko zapada mrok, wiatr wyje w kominie, a o szyby zacina deszcz.

A Madhur Jaffrey ma rękę nie tylko do gotowania, ale też do pisania. Jej wydana w Polsce w zeszłym roku autobiograficzna książka Wśród mangowych drzew. Wspomnienia z dzieciństwa w Indiach przenika zapach kardamonu, imbiru i curry. Jaffrey opisuje spotkania swojej ogromnej rodziny, dom dziadka, najważniejszej postaci rodu, historie małe i duże dziejące się w czasie, gdy dorastała... tak lekko i barwnie, że z łatwością można się przenieść w ten pachnący, egzotyczny świat i na chwilę zapomnieć o polskiej zimie.

Do rzeczy! Dzięki uprzejmości Wydawnictwa Czarne mam do rozdania egzemplarz książki Wśród mangowych drzew Madhur Jaffrey. Co trzeba zrobić, żeby go dostać?

I tyle! Konkurs trwa od dzisiaj do piątku (17.01). W sobotę odbędzie się losowanie i ogłoszenie wyników.

Poniżej przepis dla tych, którzy by chcieli spróbować mojego comfort foodu (ze wspomnianej wyżej książki, z moimi modyfikacjami):

Kurczak z kozieradką

(na 4 osoby)

Cebulę obrać i posiekać, czosnek oraz imbir obrać i zetrzeć lub bardzo drobno posiekać. Rozgrzać dużą patelnię i chwilę podsmażać na niej ziarna kozieradki, aż zaczną pachnieć. Następnie dodać olej i cebulę. Smażyć cebulę, aż lekko zbrązowieje. Dodać czosnek i imbir, smażyć kolejne dwie minuty.

Dodać pokrojonego w kostkę kurczaka i smażyć z każdej strony aż się przyrumieni. Dodać przyprawy i pomidory. Dokładnie wymieszać i gotować ok 20-25 minut (jeśli jest potrzeba, dodać nieco wody by kurczak był w miarę przykryty) na niewielkim ogniu. Podawać z ryżem lub indyjskimi chlebkami. Smacznego!