Świętowanie świętowaniem, a jeść trzeba. Co prawda, jak to w maju u mnie, głównie królują szparagi, ale czasem trafi się coś innego. Na przykład ostatnio próbowałam odtworzyć ukochane bakłażanowe roladki z ulubionej kreteńskiej tawerny. Luby stwierdził, że wyszły lepsze nawet niż oryginał, więc nawet biorąc poprawkę na nieobiektywność Lubego, wydają się być godne zapisania. Danie jest dość proste do wykonania, ale warto mieć mandolinę lub umiejętnosć sprawnego posługiwania się nożem, bo kluczowe jest pocięcie bakłażana na cienkie plastry. Reszta jest bezproblemowa. 

Roladki z bakłażana z fetą i orzechami

Bakłażana umyć, osuszyć i pokroić na cienkie plastry (oczywiście zostanie sporo jakichś resztek i okrawek - warto je zużyć do warzywnego gulaszu). Oprószyć solą i pieprzem. Na patelni rozgrzać olej i smażyć partiami plastry bakłażana z obu stron aż zmiękną. Usmażone plastry odkładać na talerz wyłożony papierowym ręcznikiem. Alternatywnie, bakłażana można upiec. Musi być miękki, ale nie rozpadający się.

Piekarnik rozgrzać do 180 st C. W misce rozgnieść fetę, wymieszać z ziołami i orzechami. Następnie dodać tyle kremówki, żeby farsz osiągnął konsystencję pasty. 1/3 farszu odłożyć na bok. Plastry bakłażana smarować serową pastą, zwijać w roladkę i układać w naczyniu żaroodpornym (można je też podać w tym momencie, jako zimną przekąskę - też będą pyszne). Pozostałą część farszu rozcieńczyć pozostałą śmietaną i dodać na dno naczynia po bokach roladek. Całość zapiekać ok 30 minut. Smacznego!

Pierwszy leniwy weekend od bardzo dawna, dzięki czemu mogłam zaplanować jakiś poważniejszy obiad. Z czeluści lodówki wydobyłam zamrożone żeberka (a właściwie żebra solidne) jagnięce, zamarynowałam w sobotę i już w niedzielę mogliśmy cieszyć się ich boskim smakiem. Jagnięcina sama w sobie jest pyszna, więc nie potrzebuje wielu dodatków - dobre portugalskie wino i dużo świeżej szałwii i tymianku wystarczyły. Do jagnięciny podałam kopytka z fioletowych ziemniaków. Liczyłam na fajny wizualny efekt, niestety kluski po dodaniu mąki i ugotowaniu straciły swój piękny kolor... Za to masło szałwiowe do kopytek wynagrodziło wszystkie mankamenty wizualne kopytek :) Polecam!

Żeberka jagnięce marynowane w winie i ziołach

z kopytkami i masłem szałwiowym

(na 2 głodne osoby)

Żeberka umyć, osuszyć, pozbawić nadmiarowego tłuszczu. Natrzeć solą i pieprzem, ułożyć w brytfance. Pomiędzy żebra powciskać obrane szalotki w całości, posiekany czosnek i zioła, całość zalać winem i oliwą. Przykryć i wsadzić do lodówki, najlepiej na noc. Wieczorem i rano mięso poprzekładać, tak żeby marynowało się równomiernie. 

Następnego dnia: wyjąć brytfankę z lodówki, żeby się ogrzała do temperatury pokojowej, rozgrzać piekarnik do 200 st. C. Wstawić naczynie do nagrzanego piekarnika i piec ok 20 minut, następnie zmniejszyć temperaturę do 170 st. C i piec ok 1 godziny (sprawdzić widelcem czy mięso jest miękkie). W połowie pieczenia przełożyć żeberka na drugą stronę, żeby się piekły jednolicie. W międzyczasie przygotować kopytka i masło szałwiowe. Po upieczeniu wyjąć naczynie i odstawić na 5-10 minut. Żeberka podawać z kopytkami masłem szałwiowym. Smacznego!

Owoce w tym roku słabiutko obrodziły, czereśnie prawie mnie ominęły, wiśnie były przez sekundę, papierówki ponoć wymarzły... jakoś tak smutno. Na szczęście są jeszcze pomidory, które kocham i mogłabym jeść jak jabłka. I choć słońca w tym roku nie miały bardzo dużo, to kuszą swoją soczystością i słodyczą. Specjalnie dla nich jeżdżę na falenicki targ, bo u Pana Ziółko wybór pomidorów jest zawsze fantastyczny. W ostatnią sobotę kupiłam ich wielką siatę w szerokim wyborze kolorów, kształtów i smaków. Taka obfitość najlepiej prezentuje się w sałatce, więc dziś przepis na takie o to proste danie, idealne na nadchodzące (yay!) upały.

Letnia sałatka pomidorowa z grzankami

(na 2 osoby)

Pomidory umyć, osuszyć, pokroić w plasterki, małe owoce wystarczy przekroić na pół. Szalotkę i zioła posiekać. Chleb pokroić w kostkę. Na patelni rozgrzać kilka łyżek oliwy i smażyć chleb, aż się zrumieni, posolić. 

Plastry pomidorów rozłożyć na dużym talerzu, wierzch posypać posiekanymi ziołami, szalotką i grzankami. W słoiczku wymieszać składniki sosu i polać nim pomidory. Doprawić solą i pieprzem. Podawać! Smacznego :)

Szybko, póki jest jeszcze bób, zróbcie sobie pyszną i prostą pastę, doskonałą do letnich kanapek - na piknik lub pracowy lunch. Jedyne ostrzeżenie - jeśli chcecie mieć naprawdę idealnie zmiksowaną masę, musicie mieć dobry blender. Ja już na jednej takiej paście swój sprzęt częściowo popsułam. Prawda jest taka, że bób jest dość mączysty i łatwo zapycha na amen ostrze. Czujcie się ostrzeżeni. Moja pasta nie jest idealnie gładka, ale zupełnie mi to nie przeszkadza...

Pasta z bobu i ziół

Do dzbanka blendera lub miski wsypać ugotowany, obrany bób, obrane i pokrojone na kawałki ząbki czosnku, podarte listki mięty i listki tymianku (bez gałązek). Całość podlewać obficie oliwą i miksować do uzyskania pożądanej konsystencji. Doprawić solą i pieprzem. Podawać ze świeżym pieczywem i letnią sałatką z pomidorków koktajlowych (przepis następnym razem). Smacznego!

Kotlety jajeczne nigdy nie gościły w mojej rodzinnej kuchni, ale poznałam je i pokochałam dzięki różnym przybytkom żywienia zbiorowego typu stołówka ;) Nic w tym dziwnego, gdyż uwielbiam jajka w każdej postaci. A do tego kotlety są proste w przygotowaniu i nie wymagają zbyt wielu produktów. W moich znajdziecie, poza jajkami oczywiście, dużą ilość świeżych ziół i tartą bułkę.

Kotlety jajeczne 

(dla 2 osób)

Ugotowane jajka obrać ze skorupek, wrzucić do miski i rozgnieść widelcem. Ja zrobiłam to mało dokładnie, stąd w kotletach widać duże kawałki białka. Możecie się bardziej postarać, ale nie musicie. Dodać sól, pieprz i posiekane zioła. Spróbować masy i ewentualnie jeszcze doprawić. Dodać surowe jajko i dokładnie wymieszać. Dodać bułkę tartą, zaczynając od jednej łyżki. Jeśli masa jest zbyt klejąca, można dodać trochę więcej. Formować 4-6 kotlecików (w zależności jakiej wielkości lepimy). Gotowe kotlety obtoczyć w bułce tartej i odłożyć na duży talerz. Można schłodzić przez godzinę, wtedy będą bardziej zwarte, ale ja z reguły smażę od razu.

Rozgrzać oliwę i smażyć kotlety aż się zrumienią z każdej strony. Obracać należy je ostrożnie żeby się nie rozpadły. Podawać z ziemniakami i sałatą. Smacznego!

Podziwiam ludzi, którzy przerabiają na raz 10 kg pomidorów. Ja zmierzyłam się z dwoma kilogramami wczoraj i w połowie miałam serdecznie dość. Babranie się w soku, skórkach i pestkach to nie dla mnie. Ale gdy spróbowałam w końcu aromatycznego, słodko-pikantnego, własnoręcznie przygotowanego i doprawionego tak-jak-lubię sosu, byłam w siódmym niebie. Nie zarzekam się zatem, że nigdy więcej... a jeżeli ktoś ma dostęp do dobrych pomidorów, nieco cierpliwości i chęci, to gorąco polecam. Żaden sklepowy nie może się równać.

Domowy sos pomidorowy

(wyszło mi nieco ponad 1,5l)

Pomidory naciąć na krzyż na czubku i sparzyć w dużej misce. Następnie obrać ze skóry, przekroić na ćwiartki, wypestkować i pokroić w kostkę. Cebulę obrać i posiekać, czosnek obrać, rozgnieść i przepuścić przez praskę lub posiekać.

W dużym, płaskim garnku rozgrzać oliwę. Zeszklić cebulę i czosnek. Następnie dodać pomidory, zioła i przyprawy. Dusić, aż pomidory zmiękną, a część soku odparuje. Zdjąć garnek z ognia, zmiksować zawartość blenderem. Doprawić do smaku. Jeżeli sos jest za rzadki, jeszcze chwilę gotować, aż się odpowiednio zagęści. Przełożyć do wyparzonych słoików i zawekować (w garze z wrzątkiem lub w piekarniku). 

Ponieważ nieco sosu nie zmieściło mi się do słoików, zrobiłam sobie dzisiaj szybki obiad, czyli zieloną fasolkę z camembertem i właśnie sosem pomidorowym. Niby banalna rzecz, ale z dodatkiem tego sosu smakowała przepysznie. Gorąco polecam!

 

Przyznam, że z dzisiejszym obiadem nie było tak łatwo. Rozmroziłam łopatkę jagnięcą i rzuciłam się do szukania fajnego przepisu na nią, ale prawie cały polski internet stoi jagnięciną dłuuuuugo pieczoną (przy czym mowa tu np o 6 godzinach), albo całkiem już podobną do tej, którą prezentowałam w zeszłym roku. Bardzo to dobra wersja, ale chciałam czegoś nowego...

Wreszcie znalazłam na stronie BBC Good Food przepis, który mnie zaintrygował.  Łopatka wg niego pieczona jest z dużą ilością rozmarynu, czosnkiem, cytrynami oraz kilkoma sardelami z oleju. Akurat miałam opakowanie anchois pod ręką, więc stwierdziłam, że spróbuję. Efekt okazał się zachwycający - miękkie soczyste mięso, przesiąknięte aromatem ziół, czosnku i cytryny. Przepis podaję z moimi modyfikacjami.

  

Łopatka jagnięca z ziołami i anchois

(na 2 osoby)

Łopatkę umyć i osuszyć. Piekarnik nagrzać do 250 st. C (metoda od Jamiego Oliviera). 

Cztery ząbki czosnku obrać i drobno posiekać. Zioła opłukać, osuszyć i drobno posiekać. Anchois odsączyć i posiekać. Czosnek, zioła, anchois, dwie łyżeczki świeżo mielonego pieprzu wymieszać w miseczce - dodać 2 łyżki oliwy oraz sok z połowy cytryny i ponownie zamieszać. Marchewkę wyszorować, pokroić w spore kawałki, cebulę obrać i pokroić w ósemki. Pozostałe ząbki czosnku lekko zgnieść. Pozostałą cytrynę pokroić również w ósemki

Mięso naciąć 3-4 razy (przecinając skórę i tłuszcz), a następnie dokładnie wysmarować ziołową masą ze wszystkich stron. Łopatkę umieścić w naczyniu żaroodpornym (można je lekko wysmarować oliwą). Wokół ułożyć marchewkę, ósemki cebuli, czosnek i kawałki cytryny.

Włożyć do piekarnika i od razu zmniejszyć temperaturę do 160 st. C. Piec przez godzinę. Dolać wino i piec przez kolejne 2-3 godziny (w zależności od wielkości łopatki), aż mięso będzie miękkie i z łatwością odchodzi od kości (ja w połowie przewróciłam na drugą stronę, żeby obie były ładnie rumiane). Podawać z upieczonymi warzywami i sałatą. Smacznego!

Zamarzyła mi się ryba, a dostałam niedawno cynk gdzie można dostać świeżego pstrąga. Zanabyłam i zrobiłam, jak bóg kuchenny przykazał, z dużą ilością pietruszki, kopru, tymianku i masła. Ryba była niezwykle delikatna, mocno ziołowym aromatem przesiąknięta i rozpływała się w ustach.

Pstrąg w ziołach

(na 2 osoby)

Piekarnik nagrzać do 210 st. C. Ryby umyć i osuszyć papierowym ręcznikiem. W blenderze zmiksować masło z posiekanym czosnkiem, ziołami i solą.  Natrzeć rybę w środku i na zewnątrz solą z pieprzem. Do środka włożyć łyżkę albo dwie (w zależności od wielkości ryby) masła ziołowego, kilka gałązek koperku i 2 ósemki cytryny. Z zewnątrz ryby posmarować masłem ziołowym i zawinąć w folię (można od góry zostawić otwartą, żeby para miała którędy uciekać.

Piec ok 15 minut. Podawać z gotowanymi ziemniakami posypanymi koperkiem z odrobiną ziołowego masła. Pycha!