Oto kolejny przepis na drożdżowe wypieki. Tym razem na tapecie szwedzkie bułeczki cynamonowe, czyli kanelbullar (przepis znalazłam na blogu Mirabelkowy.pl). Przyznaję, wpis ten czekał nieco na publikację, ale winne temu były okoliczności, a nie że bułeczki nie wyszły czy coś. Wyszły znakomicie - na co mam słowo osób, które na niejednej fice kanelbullar jadły. Fika to taka szwedzka przerwa na kawę, tylko BARDZIEJ. To dobro narodowe i aż szkoda, że potop szwedzki trwał za krótko, żeby się przyjęło w Polsce. W każdym razie bułeczki polecam niezależnie czy uprawiacie fikę, hygge czy swojską wewnętrzną emigrację...

Szwedzkie cynamonowe bułeczki

Kanelbullar

Drożdże rozkruszyć do miski, zalać ciepłym (ale nie gorącym) mlekiem i wymieszać do rozpuszczenia. Dodać roztopione masło, cukier, kardamon, sól i prawie całą mąkę. Wyrabiać ciasto aż będzie jednolite i elastyczne, jeśli się klei, dosypać więcej mąki. Wyrabianie powinna trwać dobrą chwilę żeby  ciasto się dobrze połączyło. Po wyrobieniu przełożyć do miski i przykryć czystą ścierką. Postawić w ciepłe miejsce na ok godzinę (powinno podwoić objętość).

Po wyrośnięciu wyłożyć ciasto na stolnicę i parę razy zagnieść. W misce połączyć składniki nadzienia - miękkie masło z cukrem i cynamonem. Ciasto rozwałkować na duży prostokąt (25x60 cm). Rozsmarować nadzienie na cieście, zostawiając pasek wzdłuż dłuższego boku wolny, by bułeczki lepiej się skleiły. Margines ten posmarować roztrzepanym jajkiem.

Zwinąć ciasto w roladę wzdłuż dłuższego boku, kończąc na marginesie. Rulon pokroić na 2-3 cm plastry (u mnie wyszło ok 25 bułeczek). Bułeczki układać na papierze do pieczenia w kilkucentymetrowych odstępach. Odstawić na 30 minut do wyrośnięcia.

Nagrzać piekarnik do 250 st. C. Bułeczki posmarować jajkiem i posypać cukrem. Przełożyć ostrożnie na blachę i piec ok 7-10 minut, aż się zarumienią. Podawać po wystygnięciu. Można odgrzewać w mikrofalówce lub piekarniku. Smacznego!

Zdradzę Wam sekret: ze wszystkich świątecznych potraw najbardziej zawsze nie lubiłam kompotu z suszu. Tego cudownego panaceum na wigilijne przejedzenie. Jego brunatny kolor mnie zniechęcał, a intensywny, dominujący zapach i smak (brrrr!) wędzonych śliwek, które występowały we wszystkich znanych mi kompotach, przyprawiał o dreszcze. Ale w zeszłym roku doznałam objawienia i... zrobiłam kompot bez tych wędzonych paskudztw ;) Nie wiem czy pomaga na niestrawność, ale jest pyszny. Polecam!

Wigilijny kompot z suszu

Suszone owoce zalać ciepłą wodą i zostawić na kilka godzin (lub całą noc). Następnie owoce wraz z wodą, w której się moczyły przyłożyć/przelać do garnka. Dodać przyprawy, skórkę i sok z cytryny i uzupełnić wodę. Gdy się zagotuje dodać cukier. Gotować na niewielkim ogniu ok 30 minut. Spróbować i ewentualnie doprawić cukrem lub sokiem z cytryny, ale moim zdaniem kompot pełen bukiet smaku uwalnia, gdy jest schłodzony. Smacznego!

Ten sernik króluje na moim świątecznym stole od kilku lat. Piernikowy spód, intensywnie cynamonowa masa serowa i idealnie komponujący się z całością mus śliwkowy. Czyta poezja! Przepis pochodzi z niezawodnej Kwestii Smaku i robiłam go już w różnych kombinacjach, poniżej podaję wersję, która nam smakuje najbardziej.

Sernik cynamonowy z musem śliwkowym

na piernikowym spodzie

(tortownica o średnicy 24 cm)

Dno tortownicy wyłożyć papierem do pieczenia, wypuszczając pozostały papier poza obręb tortownicy. Piekarnik nagrzać do 180 st. C.

W misce rozgnieść rękoma pierniczki (można się wesprzeć widelcem, moździerzem lub blenderem) i do uzyskania jednolitej masy. Rozłożyć ją równomiernie na dnie tortownicy, wyrównując i uklepując dłonią.

W drugiej misce zmiksować na małych obrotach twaróg, mascarpone, cukier, ekstrakt waniliowy, mąkę i cynamon do uzyskania gładkiej masy. Następnie wbijać kolejno jajka, miksując ok 15 sekund po każdym. Masę wylać na spód. Na wierzch kłaść łyżeczką kleksy z musu śliwkowego - można rozprowadzić je nieco wykałaczką.

W czajniku zagotować wodę i wlać ją do niewielkiej blach, którą następnie należy ustawić na dnie piekarnika. Tortownicę wstawić na środkową półkę piekarnika i piec przez 15 minut. Po tym czasie zmniejszyć temperaturę do 120 st. C i piec kolejne 90 minut. Po upieczeniu studzić ochładzając stopniowo (15 minut w zamkniętym piekarniku, potem w otwartym, następnie można wyjąć i studzić już na blacie). Ostudzone ciasto wstawić do lodówki bez przykrycia, najlepiej na noc. Im dłużej się chłodzi, tym lepiej. Smacznego!

Tuż przed długim weekendem zawitał do mnie kurier z bardzo miłą paczką od Malmy, więc nie musiałam się już zastanawiać co począć z najbliższym obiadem. Na makarony nie trzeba mnie dwa razy namawiać - szczególnie, że wystarczy oliwa, czosnek, trochę ziół, trochę sera - i pyszne danie gotowe. Ale tym razem postanowiłam wypróbować nowy smak, który chodził mi po głowie (a wcale nie jest tak prosto, jeśli mowa o makaronach). Do zwyczajnego niby tuńczyka w pomidorach dodałam cynamon i odrobinę płatków chili, dzięki nim banalne danie zmienia się w prawdziwą ucztę.

Penne z tuńczykiem w sosie pomidorowym 

ze szczyptą cynamonu i chili

(na 2 osoby)

W garnku zagotować wodę, posolić i ugotować makaron zgodnie z instrukcją na opakowaniu. 

Na dużej patelni rozgrzać oliwę i zeszklić cebulę. Następnie dodać tuńczyka, wymieszać, smażyć minutę, po czym dodać pomidory z puszki i znów zamieszać. Doprawić solą, pieprzem, cynamonem, ziołami i octem balsamicznym. Na koniec dodać płatki chili. Podusić całość na małym ogniu około 5 minut, żeby smaki się przegryzły, a nadmiar soku odparował. Jeśli jest miejscem - na patelnię dodać makaron i wszystko wymieszać; jeśli nie - wymieszać makaron z sosem już na talerzach. Posypać podartymi listkami bazylii. Smacznego! 

Jeśli w środku tygodnia potrzebujecie czegoś na wzmocnienie sił oraz chęci, to mam coś akurat dla Was. Szybkie, proste, pyszne a przy tym nie zabójczo kaloryczne, ciastka cynamonowo-orzechowe. Można je jeść bez wielkich wyrzutów sumienia ;) Przepis pochodzi ze strony Kukbuka. Piekłam je nieco dłużej niż w oryginalnym przepisie - najlepiej ciastka obserwować czy się zrumieniły na krawędziach czy nie. A jeśli dawka cukru w nich zawarta jest dla Was za niska, proponuję ciasto (jeszcze w formie wałka) obtoczyć w kryształkach cukru. Mhmmmm....

Ciastka orzechowo-cynamonowe

(ok 30 sztuk)

W misce wymieszać mąkę, cukier puder, cynamon (wg upodobań) i szczyptę soli. Dodać posiekane masło i roztrzepane jajko. Zagnieść jednolite ciasto. Na koniec dodać orzechy i ponownie szybko zagnieść. Na oprószonej odrobiną mąki stolnicy uformować z ciasta wałek i zawinąć w folię spożywczą. Wstawić do lodówki na 1-2 godziny.

Piekarnik nagrzać do 180 st. C. Schłodzone ciasto kroić na 0,5-1 cm plasterki i układać na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Piec 15-20 minut, do lekkiego zrumienienia brzegów. Wystudzić. Jeść. Smacznego!

Święta, święta i po świętach... i po Nowym Roku... i jakoś tak ciężko się zebrać do pisania po długiej przerwie. Ale dość marudzenia! Spadł właśnie pierwszy śnieg tej zimy i koniecznie trzeba się rozgrzewać czymś pysznym i wystrzałowym. Przepis na te sconesy zalegał długo w moich zakładkach, ale wreszcie przyszedł jego czas. Nie ma nic lepszego niż pełne aromatu ciastka polane rumowym lukrem, gdy na zewnątrz śnieg, mróz i szybko zapadający zmierzch. Musicie ich spróbować!

Piernikowe sconesy z rumowym lukrem

(16 małych lub 8 dużych ciastek)

Piekarnik rozgrzać do 200 st C. Blachę wyłożyć papierem do pieczenia. 

W misce wymieszać dokładnie mokre składniki - kremówkę, melasę, ekstrakt z wanilii i jajko. Do drugiej, większej miski przesiać mąkę, a następnie dodać proszek do pieczenia, przyprawy, cukier i sól. Wymieszać. Masło pokroić na małe kawałki, dodać do mąki i rozetrzeć je ręcznie lub za pomocą robota kuchennego. Konsystencja powinna przypominać mokry piasek. 

Dodać mokre składniki do suchych i wymieszać przy pomocy widelca. Gdy składniki z grubsza się połączą, wyjąć zawartość z miski i parę razy zagnieść, by uzyskać w miarę jednolite ciasto. Podzielić ciasto na dwie części i z każdej uformować dysk (lub prostokąt; można zrobić to ręcznie, można za pomocą wałka). Jeśli ciasto jest zbyt miękkie można je wsadzić na chwilę do zamrażalki. 

Każdy dysk pokroić na 4 lub 8 kawałków (w zależności jak duże mają być ciastka) i przenieść na blachę. Nie należy rozkładać sconesów zbyt ciasno, bo nieco urosną. Piec ciastka ok 12-13 minut jeśli są mniejsze i 15-16 jeśli są większe.

W międzyczasie przygotować lukier: do miski wsypać cukier i przyprawy, dodać rum (można zastąpić syropem klonowym, jeśli wersja ma być bezalkoholowa) i stopniowo dodawać mleko w niewielkich ilościach, by uzyskać właściwą konsystencję. Intensywnie mieszać łyżką do uzyskania gładkiego lukru.

Po wyjęciu ciastek z piekarnika zostawić je na chwilę żeby ostygły, a następnie polać lukrem. Doskonale smakują z gorzką, czarną herbatą. Smacznego!

W tym roku wyjątkowo dużo piekę ciast z jabłkami (choć po blogu może tego nie widać, hm), ale na te sconesy zbierałam się długo. Aż w końcu przyszedł weekend, w którym miałam ciszę, spokój, za oknem pochmurny listopad i jakoś same tak wyszły. Musiałam bardzo się powstrzymywać, żeby nie wyjadać karmelizowanych jabłek z patelni... Sconesy są obłędnie pyszne - wilgotne i mięciutkie w środku, bardzo cynamonowe. Postanowiłam nieco odchudzić oryginalny przepis: zamiast śmietany kremówki użyłam maślanki, a lukier przygotowałam bez użycia masła i na śmietanie 18%. Moim zdaniem ciastka nic na tym nie straciły. 

Mocno cynamonowe scones'y z karmelizowanymi jabłkami

(8 sztuk)

Nadzienie

 Ciasto

Lukier

Najpierw należy przygotować jabłka: w garnuszku roztopić masło, jabłka obrać i pokroić w kostkę. Dodać owoce do masła, posypać cukrem i cynamonem. Smażyć na średnim ogniu aż cukier się z karmelizuje a płyn wyparuje. Jabłka powinny zachować swój kształt. Odstawić do wystygnięcia.

W dużej misce wymieszać mąkę, proszek do pieczenia, sól, cukier i cynamon. Posiekać masło i wymieszać z pozostałymi składnikami (ręką lub mikserem), aż do osiągnięcia efektu mokrego piasku. Dodać jabłka i wymieszać, następnie dodać maślankę i zagnieść ciasto. Jeśli jest zbyt luźne dosypać nieco mąki. Uformować dysk, zawinąć w folię i włożyć na 30 minut do zamrażalnika.

Rozgrzać piekarnik do 210 st. C. Płaską blachę wyłożyć papierem do pieczenia. Na oprószonej mąką stolnicy rozwałkować ciasto (ale niezbyt cienko) starając się zachować kształt okręgu. Podzielić ciasto na osiem części i przełożyć łopatką do ciasta na blachę. Wierzch można posmarować śmietaną i/ lub posypać cukrem. Piec ok 15-18 minut aż ciastka się zezłocą.

W misce przygotować lukier - intensywnie ucierać śmietanę z cukrem pudrem i cynamonem do uzyskania gładkiej, niezbyt lejącej się konsystencji. Po upieczeniu wyjąć sconesy na talerz lub kratkę, po lekkim ostudzeniu polukrować. Smacznego!

Mieloniec jak mieloniec - każdy go zna, u każdej mamy najlepszy, ale jednak taki codzienny. A tu wystarczy zamieszać w przyprawach i wychodzi coś zupełnie niezwykłego. W sam raz na przełamanie rutyny. Prezentowałam tutaj już kotleciki w wersji orientalnej, a dziś w odsłonie nieco bliższej - greckiej. Przepis wyciągnięty od mojej własnej Rodzicielki (zatem, oczywiście, najlepszy). Swoją drogą, takie kotleciki są bardzo praktyczne - można nasmażyć ich na zapas, a potem zamrozić. A jak znudzi się wariant podstawowy, można je zapiec z domowym sosem pomidorowym i fetą. Ćwiczyłam to ostatnio na większym gronie i chyba wyszło niezłe, bo nawet jeden kotlecik się nie ostał...

Greckie kotleciki

W dużej misce wymieszać dokładnie mięso, cebulę, czosnek, posiekane zioła, przyprawy i jajko. Dodać bułki tartej tyle, by masa była dość ścisła. Miskę przykryć folią spożywczą i wstawić do lodówki na 30 minut. W rękach formować kulki wielkości piłki pingpongowej, lekko spłaszczyć (lub nie, jak kto woli) i obtaczać w bułce tartej. Smażyć na rozgrzanym oleju, aż będą zrumienione z każdej strony. Jeść od razu, zapiekać w ulubionym sosie lub, po ostygnięciu, zamrozić. Smacznego!

Wypiek na leniwą niedzielę, najlepiej późne śniadanie lub podwieczorek w większym gronie: pachnące cynamonem, pełne rodzynek i orzechów drożdżowe bułeczki. Przepis pochodzi z Kwestii Smaku i jak zwykle, jest doskonały (choć trochę trzeba się wokół niego nachodzić). Nie robiłam do bułeczek kremu z serka tylko lukier na bazie cukru pudru i śmietany. Pasował idealnie... Poniżej podaję przepis z moimi uwagami (achtung! Przygotowanie ciasta rozpoczyna się dzień wcześniej):

Wieczorem dnia poprzedzającego przygotować ciasto: wymieszać w misce mąkę, sól, cukier. Do mleka (wody) dodać drożdże i mieszać aż się rozpuszczą. Płyn wlać do mąki wraz z olejem (masłem). Wymieszać dokładnie łyżką, następnie wyrabiać ręką lub hakiem do ciasta drożdżowego ok 8-10 minut, aż będzie gładkie, elastyczne i nie będzie się kleiło. Uformować ciasto w kulę, włożyć do dużej miski wysmarowanej olejem, przykryć folią i wstawić do lodówki na noc (max 4 dni).

W dniu pieczenia wyjąć ciasto z lodówki, wyłożyć na stolnicę i uformować kolę. Zawinąć w folię i odłożyć na 20 minut. Ciasto rozwałkować na prostokąt o wymiarach około 30 x 35 cm, na grubość około 6 - 7 mm, podsypując w razie konieczności mąką. Wierzch posmarować roztopionym masłem, posypać najpierw mieszanką cynamonu i brązowego cukru, a następnie rodzynkami lub żurawiną oraz orzechami włoskimi. Zwinąć ciasto w roladę, rozpoczynając od dłuższego boku.

Następnie roladę pokroić na plastry o grubości 2,5 cm, ułożyć rozcięciem do góry w tortownicy lub bezpośrednio na blaszce (w moim przypadku w użyciu były dwie blaszki) wyłożonej papierem do pieczenia, zachowując około 3 cm odstępy pomiędzy bułeczkami. Wierzch posmarować oliwą i przykryć luźno folią spożywczą. Odstawić w ciepłe miejsce do wyrośnięcia na około 2 godziny, aż bułeczki zwiększą objętość i połączą się ze sobą. Przed pieczeniem bułeczki można posmarować roztrzepanym jajkiem. Piekarnik nagrzać do 175 stopni C.

Bułeczki piec przez około 20-25 minut, aż będą ładnie zrumienione. Bułeczki najlepsze są na ciepło. Po ostudzeniu warto trzymać je pod przykryciem (ale i tak na drugi dzień są już nieco czerstwe - można je wtedy odświeżyć w piekarniku).  

W miseczce wymieszać dokładnie śmietanę z cukrem pudrem, aż utworzą zwarty, błyszczący, lekko lejący się lukier. Smarować lukrem lekko wystudzone bułeczki. Smacznego!

Luby zażyczył sobie na obiad placków z jabłkami. Jesienią zatęskniło mu się do domowych, tradycyjnych smaków, a mnie z kolei korciło, żeby coś tu zmajstrować, wypróbować coś nowego. Na Kwestii Smaku zaś trafiłam na przepis, który mnie kompletnie oczarował - tym mocniej, że w lodówce pokutowała resztka jabłek duszonych na jakąś szarlotkę.

Ten przepis jest rewelacyjny: dość szybki (jeśli mamy jabłka duszone lub kupimy gotowy mus), niezbyt skomplikowany, a placki wychodzą nie za słodkie, w sumie bardzo tradycyjne w smaku. Takie babcine trochę. Idealny comfort food.

Poniżej podaję przepis z moimi modyfikacjami.

Placki twarogowo-jabłkowe

(na 2 osoby jeśli podajemy je jako obiad, na 4 - jeśli jako deser)

W dużej misce wymieszać twaróg, cukier i cukier cynamonowy, skórkę pomarańczową i żółtka. Dodać jabłka, rodzynki i mąkę, dokładnie wymieszać. Białka ubić w czystej miseczce na sztywno i delikatnie wymieszać z masą serową. Jeśli jest konieczne dosypać nieco więcej mąki - masa nie może być zbyt rzadka (jeśli się placki rozpadają przy przewracaniu, należy zagęścić mąką).

Placki smażyć na rozgrzanym oleju, aby się zrumieniły z obu stron. Podawać z cukrem pudrem lub syropem klonowym.

Zdjęć mało i słabej jakości, ale tylko tyle udało mi się strzelić, zanim Luby dopadł placki ;).

Jak się można domyśleć po tytule i ja dopadłam książkę Elizy Mórawskiej White Plate - słodkie. Bloga Liski śledzę odkąd zaczęłam szperać po stronach kulinarnych. Nieodmiennie ujmuje mnie pięknymi, nastrojowymi zdjęciami, opowieściami i przepisami, które zawsze wychodzą.

Zatem, jak tylko pojawiły się wieści o książce, zaczęłam sobie ostrzyć na nią zęby i nabyłam przy pierwszej nadarzającej się okazji.

A po pierwszym czytaniu muszę powiedzieć, że książka spełnia wszystkie moje oczekiwania. Jest pięknie wydana, ale nie traci nic ze swojej praktyczności. Bardzo doceniam czytelny układ, początkowe rozdziały (których nazwy, np. "Niezbędnik domowego cukiernika"  czy "Praktyczne porady dotyczące ciast", mówią same za siebie) i zdjęcia skupione na przedstawieniu danego wypieku. Mam wrażenie, że część czytelniczek (i czytelników?) jest zawiedziona nieco, że książka nie jest taka sama jak blog. Moi zdaniem to dobrze, książka papierowa nigdy nie będzie takim medium, jak strona internetowa, choćby przez brak interaktywnego kontaktu, stwarzającego poczucie bliskości między czytelnikami a autorem. A przecież nawet najpiękniejsze dzieło kulinarne musi spełniać funkcję służebną - sugerować, inspirować i doradzać, jak przyrządzić konkretną potrawę. I White Plate - słodkie radzi sobie z tym zadaniem bardzo dobrze.

Jeśli miałabym się przyczepić do czegoś, to jedynie mam malutki zarzut do składu - napisy na dole, a czasem i na górze stron (szczególnie te na zdjęciach), są zbyt małe i niewyraźne. Pal sześć, jeśli to nazwa ciasta, które mamy przedstawione z boku, gorzej jeśli to dłuższy opis... Ale za to piątkę z plusem daję za miejsce na własne notatki. Nie wiem czy będę bazgrolić po takiej fajnej książce, ale podoba mi się ten pomysł.

Oczywiście testowanie przepisów dopiero rozpoczęłam, ale mam silne przekonanie, że się nie zawiodę. Na początek zrobiłam korzenne muffinki z jabłkami i wyszły doskonałe. Dość zbite i niezbyt wysokie, ale bardzo wilgotne i aromatyczne. W sam raz na jesienne wieczory. Poniżej przepis w oryginale (u mnie bez winogron):

(na 18 muffinków lub 40 minimuffinków)

Rozgrzać piekarnik do 190 st. C.

Mąkę, proszek do pieczenia i cukier wymieszać w misce. W drugiej misce połączyć jabłka, przyprawy i miód. Jajka roztrzepać z jogurtem i przestudzonym masłem, dodać do jabłek, a następnie wmieszać suche składniki. Połączyć za pomocą łyżki - nie miksować.

Formy do muffinów wypełnić papilotkami. Każdą napełnić ciastem, na wierzchu ułożyć 2-3 winogrona (opcjonalnie). Wstawić do nagrzanego piekarnika, piec ok. 30-40 minut (minimuffiny krócej, ok 20 minut). Ostudzić na kratce.

Gorąco polecam zarówno muffiny jak i książkę.

White Plate - słodkie

Eliza Mórawska

Wydawnictwo Dwie Siostry, 2012