Po sekcji popularne posty oraz słowach, po których trafiacie na bloga, widzę, że rozpoczął się już szał na szparagi. Ja sezon też już rozpoczęłam, więc mam dla Was nowy przepis. Aż dziw, że do tej pory nie było takiego połączenia na blogu, bo szparagi, śmietana i boczek to samograj. Uwielbiam to połączenie!

Szparagi umyć, pozbawić twardych końców i pokroić. Cebulę i boczek również pokroić. Rozgrzać dużą patelnię i wrzucić nań boczek. Smażyć aż wytopi się większość tłuszczu i zacznie się rumienić. Dodać cebulę i jeszcze chwilę smażyć, aż się zeszkli. Na koniec dodać szparagi i podsmażać 3-4 minuty, mieszając. Następnie zmniejszyć ogień, dodać śmietanę, całość wymieszać. Doprawić solą (minimalnie, boczek jest słony!), pieprzem i ew. ziołami. Gotować, aż szparagi lekko zmiękną (nadal powinny być sprężyste). Podawać z makaronem posypanym tartym serem. Smacznego!

Bazylia na moim balkonie rośnie jak szalona, więc stwierdziłam, że to dobry moment na zrobienie pesto. Ale tym razem postanowiłam dodać do niego dużą garść moich ulubionych pistacji, zamiast parmezanu zaś dodałam twardego koziego sera z Krety. Muszę powiedzieć, że taka wersja przypadła nam bardzo do gustu...

Spaghetti z pistacjowym pesto i pomidorkami koktajlowymi

Pistacje rozgnieść w moździerzu. W kielichu blendera lub misce zmiksować bazylię, orzeszki, czosnek, ser i sok z cytryny na gładką pastę, na koniec dodać oliwy do uzyskania właściwej konsystencji oraz doprawić. 

Spaghetti ugotować al dente zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Odcedzony makaron wymieszać z 3 łyżkami pesto. Podawać z pokrojonymi pomidorkami koktajlowymi, pokruszonymi pistacjami i startym serem. Smacznego!

Makaron z sosem orzechowym to idealne danie zimowe. Ma milion kalorii, ale przecież orzechy są zdrowe, do tego nie wymaga wiele pracy. Pomysł podsunął mi wpis z magazynu Kuchnia dotyczący kuchni gruzińskiej, ale taki miks spokojnie mógłby powstać w kuchni bałkańskiej czy greckiej. Prawdę powiedziawszy o greckich granatach i orzechach myślałam, jak go robiłam... Moją wersję wzbogaciłam dodatkowo pieczonym bakłażanem, ale można poprzestać na samym sosie (a właściwie bardziej paście). Granat - moim zdaniem - jest obowiązkowy!

Makaron z sosem orzechowym, pieczonym bakłażanem

i pestkami granata

(4 porcje)

Jeżeli używacie bakłażana, należy pokroić go w kostkę, obtoczyć w oliwie i ulubionych przyprawach i upiec (ok 20-25 min w 200 st C).

Makaron ugotować zgodnie z przepisem na opakowaniu - odcedzając zachować nieco wody z gotowania.

Składniki pasty: liście pietruszki, czosnek, przyprawy i orzechy wraz z melasą/ sokiem z granatów i mlekiem zmiksować na pastę. Jeżeli jest zbyt gęsta, rozrzedzić mlekiem. Może mieć konsystencję pesto, moja bardziej przypominała pastę - i doskonale sprawdza się jako smarowidło np do krakersów, tak na marginesie! Wymieszać makaron z odrobiną wody z gotowania i pastą (oraz pieczonym bakłażanem jeśli dodajemy). Rozłożyć na talerze, posypać obficie pestkami granata i porwanymi listkami pietruszki/ mięty. Smacznego!

Kolejny szybki, sezonowy obiad. Tym razem makaron z bobem, suszonymi pomidorami i ziołami. Bardzo odświeżający i pyszny. A przy okazji świetny sposób na utylizację ugotowanego wcześniej bobu. Nie ma się co rozpisywać, więc poniżej krótki przepis:

Makaron z bobem i suszonymi pomidorami

(na 2 osoby)

Makaron ugotować zgodnie z przepisem na opakowaniu, następnie odcedzić.

W międzyczasie rozgrzać kilka łyżek oliwy na patelni. Posiekać czosnek i wrzucić na patelnię, chwilę podsmażać, aż się zeszkli (uważać, żeby nie przypalić). Pokroić suszone pomidory na paseczki i dodać na patelnię. Wymieszać i chwilę podsmażać. Następnie dodać bób i porwane zioła. Wymieszać i znów podsmażać 2-3 minuty na niezbyt mocnym ogniu. Doprawić odrobiną soli i świeżo zmielonym pieprzem. Dodać makaron, wymieszać, ew. dolać odrobinę więcej oliwy. Rozłożyć na talerze i posypać tartym serem. Smacznego!

U mnie cisza, bo zarobiona jestem oraz testuję nowy sprzęt fotograficzny oraz walczę z komputerem, który po ostatniej aktualizacji się znarowił. Czasu na gotowanie i produkowanie wpisów na bloga zostaje niewiele. No ale czasem coś się udaje zmajstrować. Na przykład taki szybki i pyszny makaron z kurczakiem, szpinakiem i suszonymi pomidorami... i jeszcze sekretnym składnikiem. Przepis podpatrzyłam na Kwestii Smaku, ale zabrakło mi curry w proszku - postanowiłam więc zaszaleć po swojemu - dodałam kurkumy i odrobinę mielonej gorczycy. Muszę powiedzieć, że efekt był znakomity. 

Makaron ze szpinakiem, kurczakiem i suszonymi pomidorami

w orientalnym sosie

(na 2 osoby)

Makaron ugotować wg wskazówek na opakowaniu. Szpinak umyć i osuszyć, pomidory posiekać. Kurczaka pokroić w kostkę, a następnie oprószyć solą, pieprzem i słodką papryką. Wymieszać z jednym przeciśniętym przez praskę czosnkiem.

Na patelni rozgrzać oliwę i obsmażyć kurczaka ze wszystkich stron. Na koniec dodać posiekane suszone pomidory. Drugi czosnek posiekać w plasterki i dodać na patelnię razem ze szpinakiem. Dodać kurkumę i gorczycę. Smażyć do czasu aż szpinak lekko ściemnieje i zmniejszy objętość. Dodać śmietanę, wymieszać i zagotować. W razie potrzeby doprawić. Na koniec dodać makaron i wymieszać dokładnie. Następnie przełożyć do talerzy i podawać. Smacznego!

Wracając wczoraj do domu na pobliskim straganie kupiłam siatę malutkich morelek. Nie jestem wielką miłośniczką tych owoców, ale były takie śliczne, że nie mogłam się oprzeć. Nie chciałam jednak piec kolejnego ciasta, a dzięki ostatniej paczce-niespodziance od Malmy mam spore zapasy makaronu, zatem wybór był prosty. Tym razem nie zaglądałam do sieci w poszukiwaniu inspiracji, tylko zdałam się na własną intuicję. Słoność i intensywny smak boczku doskonale współgra ze słodyczą moreli, podkręconą rozmarynem i chili. Spróbujcie sami!

Tagliatelle z karmelizowanymi morelami i boczkiem

(na 2 osoby)

Boczek i cebulę pokroić w kostkę. Morele umyć, osuszyć, wypestkować i pokroić w ćwiartki. Makaron ugotować według przepisu na opakowaniu.

Rozgrzać dużą patelnię i obsmażyć boczek aż się zrumieni, następnie dodać cebulę i smażyć aż się zeszkli. Na mniejszej patelni lub w rondlu roztopić masło, dodać rozmaryn i morele. Posypać cukrem, wymieszać i dusić aż owoce zmiękną (ale nie zaczną się rozpadać!) i nieco skarmelizują. Doprawić pieprzem i chili. Wyjąć gałązki rozmarynu.

Morele (z całą zawartością naczynia) dodać do boczku i delikatnie wymieszać. Dodać ugotowany, odcedzony makaron i ponownie wymieszać. Nałożyć na talerze i, ewentualnie, posypać ulubionym serem (u mnie grecka Graviera). Smacznego! 

Pamiętacie te suszone pomidorki z zeszłego posta? Zużyłam je, między innymi, do wspaniałego letniego dania, składającego się ze smażonej mini cukinii, boczku, sera feta i, oczywiście, suszonych pomidorów. Do tego świeży tymianek... istna poezja! Kocham takie proste i pełne smaku potrawy.

Makaron z cukinią, fetą i suszonymi pomidorami

(na 2 osoby)

Ugotować makaron zgodnie z instrukcją na opakowaniu.

Cukinię (najlepiej w dwóch kolorach) umyć, osuszyć, odkroić końce, resztę pokroić w plasterki. Szalotkę i boczek (jeśli go używamy) pokroić w kostkę. 

Na patelni rozgrzać niewielką ilość oliwy (większą jeśli smażymy same warzywa). Dodać boczek i chwilę smażyć, aż zacznie się rumienić. Dodać szalotkę, wymieszać, smażyć, aż się zeszkli. Dodać cukinię i znów chwilę smażyć aż zmięknie i się lekko przysmaży. Doprawić świeżymi listkami tymianku, solą i pieprzem. Na koniec wrzucić garść pomidorów i wymieszać. Zawartość patelni wymieszać z makaronem, pokruszoną fetą i świeżym tymiankiem.  Podawać od razu, ewentualnie z dobrą oliwą do skropienia. Smacznego!

Tuż przed długim weekendem zawitał do mnie kurier z bardzo miłą paczką od Malmy, więc nie musiałam się już zastanawiać co począć z najbliższym obiadem. Na makarony nie trzeba mnie dwa razy namawiać - szczególnie, że wystarczy oliwa, czosnek, trochę ziół, trochę sera - i pyszne danie gotowe. Ale tym razem postanowiłam wypróbować nowy smak, który chodził mi po głowie (a wcale nie jest tak prosto, jeśli mowa o makaronach). Do zwyczajnego niby tuńczyka w pomidorach dodałam cynamon i odrobinę płatków chili, dzięki nim banalne danie zmienia się w prawdziwą ucztę.

Penne z tuńczykiem w sosie pomidorowym 

ze szczyptą cynamonu i chili

(na 2 osoby)

W garnku zagotować wodę, posolić i ugotować makaron zgodnie z instrukcją na opakowaniu. 

Na dużej patelni rozgrzać oliwę i zeszklić cebulę. Następnie dodać tuńczyka, wymieszać, smażyć minutę, po czym dodać pomidory z puszki i znów zamieszać. Doprawić solą, pieprzem, cynamonem, ziołami i octem balsamicznym. Na koniec dodać płatki chili. Podusić całość na małym ogniu około 5 minut, żeby smaki się przegryzły, a nadmiar soku odparował. Jeśli jest miejscem - na patelnię dodać makaron i wszystko wymieszać; jeśli nie - wymieszać makaron z sosem już na talerzach. Posypać podartymi listkami bazylii. Smacznego! 

To miał być jeden z tych szybkich obiadów, robionych naprędce po pracy z tego co jest w lodówce. Nic specjalnego. Ale jakoś tak wyszło, że na końcu jedliśmy i zachwycaliśmy się każdym kęsem. Na wszelki wypadek zrobiłam dwie szybkie fotki na parapecie, łapiąc resztę światła, także jakość jest jaka jest, ale nie mogłam sobie odpuścić, bo ten smak był naprawdę genialny...

Makaron z wędzonym łososiem, ricottą i rukolą

z nutą cytrynową i prażonymi pestkami dyni

(na 2 osoby)

Makaron ugotować zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Z gotowania zostawić kilka łyżek wody. Szalotkę i czosnek drobno posiekać. Łososia pokroić na kawałki.

Na patelni rozgrzać oliwę i dodać czosnek. Smażyć, aż zacznie lekko brązowieć - wtedy należy usunąć go z patelni (w miarę możliwości nie pozbywając się oliwy). Zeszklić szalotkę. Dodać łososia i chwilę smażyć. Na patelnię dodać makaron. Wyłączyć ogień, dodać odrobinę wody z gotowania oraz ricottę i wszystko dokładnie wymieszać (jeśli ser jest zbyt zwarty, dodać nieco więcej wody). Doprawić solą, pieprzem, sokiem z cytryny i skórką cytrynową. Nałożyć na talerze, na koniec posypać rukolą i prażonymi pestkami dyni. Smacznego! 

Jedzcie pomidory, póki są, bo już zaraz, za chwileczkę sezon się skończy i znów będziemy za nimi tęsknić. Na szczęście teraz nie jest tak źle, jak kilkanaście lat temu, bo zawsze są pomidorki koktajlowe, które najczęsciej mają sporo smaku i jakąś cząstkę tej słonecznej słodyczy. Z reguły zjadałam je na surowo, w sałatkach, ale ostatnio wpadłam na bardzo smakowicie wyglądający przepis i musiałam go wypróbować. Do mojego dania użyłam filetu z kurczaka, a chcąc zabezpieczyć go przed wyschnięciem, obłożyłam go dość szczelnie pomidorkami. Dzięki temu kurczak pozostał soczysty, ale też nie zrumienił się za bardzo. Sos z pomidorów i czosnku wyszedł aromatyczny, choć bardzo delikatny. Miłośnicy ostrych, wyrazistych smaków mogą być nieco zawiedzeni, ale mi bardzo podpasował. Kurczaka podałam z tagliatelle (od Malmy, rzeczy jasna :)).

Filet z kurczaka pieczony w pomidorkach cherry

rozmarynie i czosnku

(na 2 osoby)

Nagrzać piekarnik do 190 st. C. Kurczaka umyć i osuszyć, następnie natrzeć solą, pieprzem, papryką i ziołami. Naczynie żaroodporne wysmarować oliwą. Pomidorki umyć, osuszyć i pokroić na połówki.

Kurczaka przełożyć do naczynia, spryskać oliwą wymieszaną z octem balsamicznym, obłożyć pomidorami, czosnkiem i rozmarynem. Piec ok 30 minut, aż kurczak zacznie się lekko rumienić (można sprawdzić nożem czy jego gotowy w środku). Można zlać sos do rondla i chwilę gotować na dużym ogniu, żeby się nieco zagęścił, a można polewać ryż lub makaron sosem prosto z naczynia. Smacznego!

Wreszcie mam chwilę, żeby napisać parę słów o warsztatach, w których uczestniczyłam jakiś czas temu. A były to warsztaty dość nietypowe, bo tym razem zamiast własnoręcznego pichcenia, byliśmy po królewsku obsługiwani i raczeni ciekawymi, a często wręcz zaskakującymi informacjami na winne tematy. Przewodnikiem po świecie (głównie sycylijskich, ale nie tylko) win był Krzysztof Celmer - współwłaściciel Winiarni Superiore, w której to właśnie owe warsztaty się odbywały.

Tematem naszego spotkania było oczywiście łączenie makaronów i wina. I choć Malma to polska firma, jej produkty doskonale odnajdują się w klimatach włoskich, czyli pozostają al dente i świetnie komponują się z wszelkimi sosami. W czasie warsztatów degustowaliśmy trzy pasty - bolognese, z gorgonzolą, szpinakiem i orzechami oraz z krewetkami i pomidorkami na winnym sosie. Do każdego rzecz jasna piliśmy inne wino. 

I tak: krewetki (oraz inne owoce morza) doskonale komponują się z winami musującymi. Na spotkaniu raczyliśmy się przepysznym Murgo Brut, o fantastycznym wyrazistym smaku, za który odpowiada charakterystyczny dla Sycylii szczep Nerello Mascalese. Produkuje się to wino tradycyjną metodą szampańską, co wyróżnia je na tle innych win musujących. Swoją drogą, czy wiecie, że są pasjonaci-naukowcy, którzy policzyli ilość bąbelków w szampanie? Jest ich aż 15 milionów! A w takim proseco jest ich mniej, za to są większe...

Do spaghetti z gorgonzolą, szpinakiem i orzechami włoskimi Pan Celmer zaproponował białe wino, pochodzące z okolic Etny (dla ciekawych tu więcej informacji o winach z tego regionu). Jego mineralna nuta i lekkość przywodziła mi na myśl moje ukochane rieslingi. Przy okazji taka ciekawostka: część win białych powstaje ze szczepów czerwonych winogron (po zmiażdżeniu owoców szybko usuwa się skórki, bo to one właśnie nadają kolor czerwonemu winu). 

Jako ostatniego próbowaliśmy wina Fina Nero d'Avola, którego głęboki smak podkreślał aromat sosu bolognese (podanego zgodnie z włoską tradycją z tagliatelle, a nie spaghetti ;)). Może się to wydawać nieistotne, ale kształt makaronu należy dobierać do potrawy tak samo uważnie, jak wino. Na przykład do kokardek, czyli makaronu farfalle powinno się stosować jasne sosy na bazie śmietany, najlepiej z rybami i owocami morza, a spaghetti najbardziej lubi proste sosy, np aglio e olio. Choć oczywiście ostatecznie liczy się tylko nasz smak i preferencje (patrz: moje spaghetti bolognese ;)).

Podsumowując: było to fantastyczne spotkanie. Opowieści i anegdot Krzysztofa Celmera mogłabym słuchać jeszcze długo (czuję, że świat wina skrywa przede mną jeszcze niejedną niespodziankę). A makarony od Malmy już zaczęłam testować, z resztą nie tylko w wydaniu włoskim, bo jeden z nich grał pierwsze skrzypce w ostatnio przygotowywany Mac&Cheese.

Do Superiore też już zdążyłam wrócić i zajadałam się pyszną ośmiornicą, popijaną oczywiście Murgo Brut. Jeśli lubicie ciekawe wina i pyszne owoce morza, to miejsce jest dla Was... A dla makaroniarzy zawsze znajdzie się jakaś pyszna pasta :).

Winiarnia Superiore

Piękna 28/34, 

00-547 Warszawa

http://www.superiorewinebar.pl/ 

No i jesień przyszła na całego. Przed nami kilka miesięcy zimna, ciemności i wszystkiego co najgorsze w klimacie umiarkowanym. Może trochę dramatyzuję, ale tylko trochę ;). Jest to dobra wymówka by nie liczyć kalorii i jeść straszliwie niezdrowe, ale też genialnie rozgrzewające, sycące i poprawiające nastrój potrawy z kategorii comfort food. Idealnym przykładem takiego dania jest mac&cheese, bardzo amerykańska potrawa (choć popularna też w innych anglosaskich krajach), istna bomba kaloryczna, składająca się w wersji podstawowej z makaronu, tony sera i sosu beszamelowego. Czyli wszystko co najlepsze dla takiego sero- i makaronożercy jak ja:)

Mac'n'cheese

(3-4 porcje) 

Makaron ugotować zgodnie z instrukcją na opakowaniu. 

Mleko podgrzać w garnku.

Masło rozpuścić w dużym rondlu. Do rozpuszczonego masła dodać mąkę i mieszać energicznie. Gotować ok 2-3 minuty, mieszając. Dodawać powoli ciepłe mleko, cały czas mieszając i następnie gotować aż całość zgęstnieje. Zmniejszyć ogień, dodać tarty ser i wymieszać. Gotować do rozpuszczenia sera, doprawić solą, pieprzem i gałką muszkatołową. Dodać makaron i wymieszać. Podawać od razu. Smacznego!

PS. Taka potrawa jest dość delikatna w smaku, żeby ją nieco urozmaicić, można dodać boczek, pomidory, czy jalapeno.