Skoro już jako tako opanowałam ciasto drożdżowe, naszła mnie ogromna ochota na pieczenie drożdżówek. Wypróbowałam dwa przepisy, jak na razie. Na pierwszy rzut poszły maślane drożdżówki z truskawkami z tej strony. Nie powiem, zdjęcia bardzo podziałały na moją wyobraźnię...

Przygotowanie obu ciast jest dość proste i nie sprawia problemu, przy czym maślane bułeczki nr 1 robi się znacznie szybciej. Drugie ciasto musi swoje odleżeć w lodówce, by masło stężało i ciasto dało się formować.

Jeśli chodzi o smak, na razie wygrywają jagodzianki. Są puszyste, dosłownie rozpływają się w ustach... po prostu poezja! Do nich na pewno wrócę, choć zamierzam jeszcze wypróbować inne przepisy... w poszukiwaniu doskonałej drożdżówki :)

Truskawki, Panie, w tym roku niestety brzydkie i drogie. Przynajmniej w mojej okolicy. Czy to majowe deszcze czy jeszcze inna zaraza je tak załatwiła, nie wiem. Ale chodzę z uporem maniaka i szukam ładnych truskawek. Wczoraj mi się poszczęściło, więc część od razu w woreczek i do zamrażarki, część spożyliśmy od razu w postaci surowej i koktajlowej, a z reszty niewielkiej powstały bardzo smakowite....

Do jednej miski przesiać mąkę, dodać sól, proszek do pieczenia i cukier waniliowy. W drugiej misce zmiksować masło z cukrem. Gdy już się ładnie połączy, kolejno dodawać jajka - dalej miksując na wolnych obrotach. Dodać mleko, wymieszać dokładnie. Następnie do mokrych składników dodać suche i wymieszać (łyżką). Na koniec dodać truskawki i też wymieszać, tak by pokryły się ciastem.

Ciasto nakładać do natłuszczonych foremek lub papilotek. Piec w piekarniku nagrzanym do 180 st. C. ok 20-25 min.

Babeczki są po prostu pyszne. Ku mojemu zaskoczeniu truskawki wypadły bardzo wyraziście, myślałam, że mogą nieco niknąć w ogólnej słodyczy. Ale nie, są po prostu idealne :)

Udało mi się dopaść pierwsze kurki, a że wczorajszy dzień był dość paskudny, zamarzyła mi się potrawka mięsno-grzybowa. Bardziej jesienna niż letnia, ale co zrobić skoro pogoda nas w tym roku nie rozpieszcza.

Polędwicę umyć, oczyścić i pokroić. Ja pokroiłam dość drobno, ale można na większe kawałki (będą się wtedy lepiej prezentować). Mięso oprószyć pieprzem, papryką i solą, następnie obsmażyć na niewielkiej ilości oleju aż się lekko zbrązowi. Następnie przełożyć na talerz.

Kurki oczyścić (jeśli są większe - pokroić), cebulę i czosnek posiekać. Na niewielkiej ilości oleju lub oliwy podsmażyć, aż cebula się zeszkli a kurki lekko zmiękną. Dodać mięso i zalać wodą (można do niej dodać pół kostki bulionu grzybowego). Dusić na małym ogniu aż mięso zupełnie zmięknie. Doprawić o smaku. Na koniec dokładnie wymieszać śmietanę z kozim twarożkiem i dokładnie wymieszać z sosem. Podawać można z pieczywem czosnkowym albo kaszą gryczaną (oba warianty wypróbowałam). Smacznego!

Jestem z tych, co mięsa na słodko lubią i jadają. Więc taka kurza noga w glazurze z miodu i sosu sojowego to dla mnie strzał w dziesiątkę.

Kurze pałki umyć i osuszyć. W misce wymieszać składniki glazury. Włożyć doń kurczaka i dokładnie wymieszać, by glazura pokryła mięso. Wstawić pod przykryciem do lodówki na co najmniej 2 godziny. Co jakiś czas mieszać.
Rozgrzać piekarnik do 200st C. Przełożyć kurczaka do żaroodpornego naczynia i piec ok 1 1/2 godziny, od czasu do czasu obracając. Resztę glazury zagotować w małym garnuszku. Jeśli trzeba zagęścić - dodać trochę mąki ziemniaczanej.
Świetnie smakuje z dzikim ryżem podlanym glazurą i sałatą :)

No i już. Przepraszam za przerwę w nadawaniu, ale maj był dość pracowity i bogaty w wydarzenia. Potem trzeba było nieco odetchnąć. A teraz mogę wrócić do dawnego trybu życia i do gotowania :)

Na pierwszy rzut poszły placki gryczane z sosem pieczarkowym. Inspirowałam się przepisem z Kwestii Smaku (tak, znowu! co ja poradzę, że tam są takie fajne przepisy).

Kaszę gotować przez 15 min, odcedzić i wsypać do miski. Posiekać drobno cebulę i dodać do kaszy. Dodać parmezan, jajka, przyprawy i wszystko dokładnie wymieszać. Na patelni rozgrzać olej, łyżką nakładać masę plackową i formować niezbyt duże placki. Jeśli po usmażeniu się rozpadają, trzeba dodać więcej jajka lub sera (w czasie smażenia skleją kaszę).

Sos: pieczarki obrać, pokroić na niezbyt dużą kostkę. W garnuszku rozgrzać masło, smażyć pieczarki aż zbrązowieją, pod koniec doprawić solą i pieprzem. Przełożyć do miseczki. Do garnuszka dodać masło i zeszklić posiekany czosnek i cebulę. Dolać wody i wrzucić 1/2 kostki bulionowej. Wrzucić z powrotem pieczarki, podusić je chwilę. Zmniejszyć ogień, dodać śmietanę, dokładnie wymieszać i przyprawić.

Pierwsza sałatka wyszła jeszcze taka dość zimowa, bo ta prawdziwa wiosna długo przyjść nie chciała. Druga za to jak najbardziej sezonowa, ale podpatrzona. Obie bardzo smaczne.

Rozdzielić liście kapusty, pozbawić głąba, opłukać, osuszyć i poszatkować jak najdrobniej. Marchewkę umyć, obrać i pociąć w jak najchudsze zapałki. Jabłko obrać (ja zostawiłam nieobrane), pokroić w kostkę, skropić sokiem z cytryny by nie zbrązowiało. Cebulę poszatkować w kostkę. Wymieszać składniki sosu, doprawić wg smaku i wymieszać z sałatą. Przybrać posiekanym szczypiorkiem. Dobrze się komponuje z kurczakiem z patelni grillowej.

Buraczki umyć, osuszyć, zawinąć każdy oddzielnie w folię aluminiową, ułożyć na blasze i piec ponad godzinę w piekarniku nagrzanym do 190 stopni. Rozwinąć jednego buraczka i nożem sprawdzić czy jest już upieczony al dente. Wystudzić i obrać ze skórki. Pokroić na ćwiartki. Buraczki można upiec wcześniej, nawet poprzedniego dnia.
Szparagi umyć, odciąć twarde końce i obrać twardą skórkę. Pokroić na kawałki i ugotować na parze (około 2 minuty). Szparagi tak jak buraczki powinny być ugotowane al dente.
Sałatę umyć, osuszyć, pokroić większe liście i ułożyć w salaterkach. Przygotować sos winegret i zmieszać go z posiekanym ząbkiem czosnku.
Do salaterek włożyć szparagi, buraczki, posypać szczypiorkiem i ułożyć pokrojony ser kozi. Posypać skórką cytrynową i rozłożyć bazylię. Polać sosem winegret. Wymieszać przed podaniem.

Nie wiem czy istnieje coś takiego jak szparagowa dieta, ale mogłabym na nią przejść. Wreszcie w mojej (szeroko rozumianej) okolicy pojawiły się zielone szparagi. Kosztują jeszcze dużo, ale nie mogłam się oprzeć. Na razie szkoda mi ich na jakieś czysto szparagowe szaleństwa, ale nawet kilka nieźle podkręca zwyczajne potrawy. Dziś polecam lodówkowy miszmasz:

Cebulę i czosnek obrać i pokroić w kostkę. Szparagi przeciąć na pół. Zagotować w garnku wodę, lekko osolić, następnie wrzucić doń szparagi na 4-5min. Na teflonowej patelni rozgrzać oliwę. Zeszklić cebulę i czosnek. W międzyczasie pokroić boczniaki w kostkę (można zastąpić pieczarkami). Wrzucić na patelnię i smażyć aż się lekko zbrązowią, posolić i popieprzyć. Odcedzone szparagi pokroić w plastry zachowując całe główki. Wrzucić na patelnię dolewając odrobinę wody. Pomidorki pokroić w ćwiartki i dodać na patelnię, przyprawić ziołami. Kuskus zalać gorącą wodą (niewiele ponad powierzchnię kaszy), po 5min powinien ją wchłonąć - wtedy jest gotowy. Do miseczek rozłożyć kuskus, na to wyłożyć boczniaki ze szparagami i pomidorkami, całość posypać startym parmezanem. Palce lizać :)

Zdjęcie z 2017 roku, wersja z pieczarkami i bez parmezanu :)

Zdjęcie z 2010 roku, wersja z boczniakami :)