Z drobiem mi ostatnio jakoś nie po drodze, ale jak zobaczyłam ten przepis na Kwestii Smaku, to stwierdziłam, że muszę zrobić. Tym bardziej, że w lodówce czekała mozzarella z kończącym się terminem, a w szafce został ostatni słoik domowego sosu pomidorowego. Musiałam go opróżnić, żeby zrobić miejsce na nowy. Oczywiście nie trzeba używać domowego sosu, wystarczą pomidory z puszki, jak w oryginalnym przepisie.

Filety z kurczaka w sosie pomidorowym z mozzarellą

Filety z kurczaka umyć, osuszyć, oczyścić z błonek i tłuszczu. Następnie podzielić na 3 części (grubszą część piersi podzielić w poprzek na dwie). Każdy kawałek kurczaka doprawić solą, pieprzem, ziołami i papryką a następnie owinąć plastrami szynki

Na dużej patelni (najlepiej z pokrywką) rozgrzać oliwę, a gdy będzie gorąca włożyć filety i smażyć 5-7 minut, przewracając kawałki parę razy, żeby usmażyły się z każdej strony. Włożyć sos pomidorowy, rozprowadzić i zagotować. Następnie dusić kurczaka w sosie ok 6 min, przewracając go z raz w międzyczasie. Na koniec dodać mozzarellę podzieloną na plastry i gotować pod przykryciem jeszcze chwilę, aż ser się roztopi. Posypać tymiankiem i podawać, najlepiej ze śwież bagietką (idealna do wyjadania sosu). Smacznego!

Coś banalnie prostego i przepysznego na początek tygodnia i koniec sezonu szparagowego zarazem. Tu nie trzeba wielkich kombinacji, wystarczy kilka produktów i pyszna tarta szparagowa gotowa. Wspaniała na ciepło, ale na zimno, jako danie piknikowe też się doskonale sprawdzi. 

Tarta z kozim serem i szparagami

(4 tarty)

Piekarnik nagrzać do 200 st. C. 

Szparagi umyć, odłamać lub odciąć zdrewniałe końcówki. Jeśli szparagi są grube, trzeba je przeciąć na pół wzdłuż. Następnie szparagi przekroić na pół. W garnku zagotować wodę, lekko osolić i wrzucić do niej szparagi na 2-3 minuty. Odcedzić.

Ciasto francuskie podzielić na cztery części i ułożyć na dużej blasze wyłożonej papierem do pieczenia.Kozi ser pociąć na plastry i rozłożyć na cieście, między kozi ser posypać tartą mozzarellę. Na wierzch ułożyć szparagi i znów posypać mozzarellą i ew. listkami tymianku. Wstawić do piekarnika i piec ok 25 minut, aż brzegi i wierzch się zarumienią. Gotowe tarty posypać listkami tymianku. Smacznego!

Kolejna propozycja z najnowszego numeru Kukbuka - tym razem śniadaniowa i mocno przeze mnie zmodyfikowana. Okazało się, że podpłomyki robi się raz-dwa, a najdłużej zajmuje ich pieczenie na patelni. Ale warto odstać swoje, żeby spróbować tego niecodziennego wypieku. Nam najbardziej posmakowała wersja wzbogacona czarnuszką. A w czasie, gdy się pieką placki, możecie zmiksować pyszne pesto na bazie dymki - coś rewelacyjnego i na pewno nie raz u nas zagości. Jego pikantność tonowałam mozzarellą (choć kozi twarożek na pewno też by się sprawdził). Polecam!

Podpłomyki z ostrym pesto i mozzarellą

(ilość podpłomyków zależy od wielkości patelni - mi wyszło 6 sztuk)

Mąki i sól wymieszać, następnie powoli dodawać oliwę i wodę i zagniatać, aż powstanie elastyczne ciasto. W razie potrzeby podsypywać mąką. Podzielić na 4-6 porcji i każdą rozwałkować na cienkie placuszki (ilość placków dyktowana wielkością patelni).  

Rozgrzać niezbyt dużą patelnię bez tłuszczu (!) i opiekać każdy placek z obu stron, aż powstaną pęcherze a wierzch się zarumieni. 

W międzyczasie przygotować pesto: wszystkie składniki wrzucić do pojemnika blendera i zmiksować dokładnie. Doprawić solą i pieprzem. 

Gotowe podpłomyki smarować pesto, obkładać pokrojoną rzodkiewką i mozzarellą. Można posypać świeżo zmielonym pieprzem. Smacznego!

No i jesień przyszła na całego. Przed nami kilka miesięcy zimna, ciemności i wszystkiego co najgorsze w klimacie umiarkowanym. Może trochę dramatyzuję, ale tylko trochę ;). Jest to dobra wymówka by nie liczyć kalorii i jeść straszliwie niezdrowe, ale też genialnie rozgrzewające, sycące i poprawiające nastrój potrawy z kategorii comfort food. Idealnym przykładem takiego dania jest mac&cheese, bardzo amerykańska potrawa (choć popularna też w innych anglosaskich krajach), istna bomba kaloryczna, składająca się w wersji podstawowej z makaronu, tony sera i sosu beszamelowego. Czyli wszystko co najlepsze dla takiego sero- i makaronożercy jak ja:)

Mac'n'cheese

(3-4 porcje) 

Makaron ugotować zgodnie z instrukcją na opakowaniu. 

Mleko podgrzać w garnku.

Masło rozpuścić w dużym rondlu. Do rozpuszczonego masła dodać mąkę i mieszać energicznie. Gotować ok 2-3 minuty, mieszając. Dodawać powoli ciepłe mleko, cały czas mieszając i następnie gotować aż całość zgęstnieje. Zmniejszyć ogień, dodać tarty ser i wymieszać. Gotować do rozpuszczenia sera, doprawić solą, pieprzem i gałką muszkatołową. Dodać makaron i wymieszać. Podawać od razu. Smacznego!

PS. Taka potrawa jest dość delikatna w smaku, żeby ją nieco urozmaicić, można dodać boczek, pomidory, czy jalapeno.

To trochę zaległy post, bo mini pizze były gwiazdą letniego pikniku, ale co zrobić... Przyszły upały i nie miałam serca publikować przepisu, który wymaga piekarnika rozgrzanego do 250 st. C ;) Teraz aura bardziej sprzyja, a przepis się nie zdezaktualizował. Recepturę na mini pizze znalazłam na Kwestii Smaku i właściwie cytuję bez większych zmian:

Mini pizze

(6 sztuk)

Do miski przesiać mąkę, dodać drożdże, sól i wymieszać. Wlać ciepłą wodę oraz 2 łyżki oliwy - wymieszać łyżką. Następnie zagnieść ciasto, wyrabiając je starannie przez około 15 minut aż będzie elastyczne i nie będzie się kleiło (przyznam, że wykorzystałam do tego Lubego). Zostawić w ciepłym miejscu w misce pod przykryciem do wyrośnięcia na około 45-60 minut. W międzyczasie przygotować dodatki oraz mocno nagrzać blachę lub kamień do pizzy w piekarniku, w maksymalnej temperaturze (250 st. C).

Wyrośnięte ciasto wyłożyć na stolnicę, zagnieść w kulę i podzielić na 6 kawałków. Każdy kawałek rozpłaszczyć w dłoniach rozciągając ciasto (a nie wałkując), na okrąg o średnicy około 12-15 cm. Placki układać na desce lub łopatce podsypanej mąką, z której łatwo będzie zsunąć pizze na blachę/kamień. Na wierzchy placków rozsmarować sos pomidorowy i rozłożyć dodatki wg uznania (poza listkami rukoli). Zsunąć pizze na blachę/kamień i piec ok 8 minut do lekkiego zrumienienia brzegów. Po upieczeniu posypać listkami rukoli. Smacznego!

W oczekiwaniu na wybuch wiosennych nowalijek i wysyp moich ukochanych szparagów, wyjadam z szafek i lodówki zapasy. Znalazłam, między innymi, ostatni słoik domowego sosu pomidorowego - jak go robiłam to klęłam straszliwie, ale teraz coś czuję, że w tym roku czeka mnie powtórka, bo nie ma nic lepszego niż taki pachnący słoiczek w mrokach zimy albo na przednówku. Poza tym taki sos uszlachetni i doda smaku każdej potrawie, nawet banalnemu zapiekance makaronowej z serem...

Makaronowa zapiekanka z szynką parmeńską, mozzarellą i domowym sosem pomidorowym

(na 2 osoby)

Makaron ugotować wg przepisu na opakowaniu, tak by był twardawy. Piekarnik nagrzać do 200 st. C. Mozzarellę pociąć w plastry, szynkę w paski. 

Na dnie naczynia żaroodpornego rozprowadzić sos pomidorowy, następnie wyłożyć odcedzony makaron wymieszany z szynką. Na wierzch rozłożyć mozzarellę. W miseczce wymieszać dokładnie tarty parmezan i bułkę tartą i posypać wierzch. Zapiekać makaron ok 15-20 minut, aż wierzch zacznie się rumienić. Smacznego!

Jakiś czas temu mignęło mi piękne zdjęcie z Kwestii Smaku kurczaka zapiekanego z serem i oliwkami w sosie pomidorowym. Wyglądał tak smakowicie, że jak tylko zrobiłam domowy sos pomidorowy, po prostu musiałam go przygotować. Ponieważ zamierzałam użyć mozzarelli, nie łączyłam już sosu z mascarpone. Przepis jest bardzo prosty i idealny na jesienny wieczór.

Kurczak zapiekany w sosie pomidorowym z mozzarellą

(na 2 osoby)

Kurczaka umyć, osuszyć, oczyścić z błonek i kostek, można pokroić na mniejsze kawałki. Następnie oprószyć solą, pieprzem i papryką. Rozgrzać oliwę na patelni i smażyć kurczaka po kilka minut z każdej strony, aż się zrumieni. Przełożyć do naczynia żaroodpornego i zalać sosem pomidorowym.

Jeżeli nie mamy sosu, to jednocześnie ze smażeniem kurczaka należy w rondlu rozgrzać łyżkę oliwy, zeszklić posiekaną cebulę i czosnek. Następnie dodać pomidory, przyprawić do smaku i dusić ok 10-15 minut, aż sos zgęstniej.

Na wierzch ułożyć pokrojoną/porwaną mozzarellę oraz oliwki. Piec ok 25-30 minut w piekarniku nagrzanym do 190 st. C. Podawać z razowym makaronem. Smacznego!

Przepis na dzisiejsze danie wyszperałam w czerwcowym numerze Kuchni. Szukałam pomysłu, na nakarmienie większej grupy ludzi i klopsiki wydały mi się idealne. Dodatek mozzarelli i orzechów włoskich sprawia, że nie są to jakieś banalne kotleciki, a jednocześnie małe jest ryzyko, że komuś nie zasmakują. I to był strzał w dziesiątkę. Klopsiki zniknęły co do jednego, a i sam sos - głęboki i aromatyczny, został skrupulatnie wybrany kawałkami bagietki. Przepis podaję według proporcji, z których sama przygotowywałam oraz z moimi modyfikacjami.

Klopsiki z mozzarellą

(na 8 osób)

Do miski przełożyć mielone mięso. Dodać drobno pokrojoną mozzarellę oraz bardzo drobno pokruszone orzechy (użyłam moździerza. Doprawić solą, pieprzem, ziołami,słodką papryką oraz połową posiekanej natki pietruszki. Bardzo dokładnie wymieszać. Wilgotnymi dłońmi lepić klopsiki o średnicy ok. 2.5 cm. 

Rozgrzać olej na patelni i smażyć klopsiki partiami ze wszystkich stron, aż lekko zbrązowieją. Usmażone klopsiki przekładać do dużego płaskiego garnka. W międzyczasie posiekać czosnek i pokroić cebulę w kostkę. Po usmażeniu klopsików, jeśli jest potrzeba, dodać odrobinę oleju na patelnię i zeszklić cebulę oraz czosnek. Dodać pomidory z puszki wraz z zalewą i dokładnie wymieszać, odskrobując z dna patelni smakowite resztki od smażenia klopsików. Przełożyć całość do garnka z kotlecikami i bardzo delikatnie zamieszać. Doprawić sosem Worcestershire i cukrem do smaku. Posypać pozostała pietruszką. Podawać z bagietką i sałatą. Smacznego!

Jak wspomniałam w poprzednim wpisie, korzystam z dobrodziejstwa lata, a jednym z nich są kwiaty cukinii. Szukałam w sieci jakichś ciekawych pomysłów (mniej typowych, niż smażenie w cieście czy nadziewanie ricottą) i w oko wpadł mi przepis Bei na tartę z faszerowanymi serem kwiatami cukinii. Pomysł był świetny, ale postanowiłam go przerobić na własną modłę, zgodnie z zawartością lodówki. W moim wydaniu kwiaty nadziane są mozzarellą z domowym pesto, a do nadzienia samej tarty użyłam koziej fety i startego żółtego sera. Rozdzielenie koziej fety od mozzarelli płatkami kwiatów daje niesamowity efekt, a dodatek pesto wprowadza bardzo fajny, wyraźny ziołowo-orzechowy akcent. Co tu dużo pisać, wyszedł obłędnie pyszny, bardzo sycący obiad.

Tarta z kwiatami cukinii i trzema serami

(na formę o śred. 26cm / 4 osoby)

Ciasto:

Farsz:

Mąkę przesiać do miski, dodać sól i jajko. Masło drobno posiekać, wymieszać z mąką i zagnieść gładkie ciasto. Zawinąć w folię i włożyć na 30 min. do lodówki.

Piekarnik rozgrzać do 200 st. C. Ciasto rozwałkować między dwoma kawałkami papieru do pieczenia na pożądaną grubość. Przełożyć ciasto do formy, ponakłuwać dno, a następnie wyłożyć papierem i obciążyć fasolą lub ceramicznymi kulkami. Piec z obciążeniem 15 minut, a następnie 5 minut bez - aż ciasto się lekko zrumieni.

W międzyczasie delikatnie opłukać, a następnie osuszyć kwiaty cukinii. Usunąć również delikatnie słupek lub pręcik (w zależności czy mamy żeńskie czy męskie kwiaty). Odrywać niewielkie kawałki mozzarelli i delikatnie nadziewać kwiaty, w połowie dodając pół łyżeczki pesto. Na koniec płatki kwiatów lekko skręcić, by tworzyły naturalne zamknięcie. Tak przygotowane kwiaty ułożyć na podpieczony spód. Ser kozi pokroić w kostkę i wysypać na podpieczony spód, między kwiaty. W misce wymieszać pozostałe składniki farszu, aż stworzą jednolite nadzienie i doprawić do smaku. Wylać farsz na spód, starając się nie przykryć za bardzo kwiatów. Piec ok 25-30 minut w 200 st. C. Smacznego!

Za zielonymi szparagami szaleję od kilku lat, ale w tym roku postanowiłam dać szansę białym. Do tego celu wybrałam danie jak najbardziej klasyczne, czyli szparagi zapiekane z szynką. W ramach eksperymentu postanowiłam połączyć białe z zielonymi i w ten sposób powstała bardzo fajna wizualnie i niezwykle smaczna kompozycja. Tak przygotowane szparagi doskonale się sprawdzą jako elegancka przekąska na przyjęciu. Ale jako obiad dla dwójki szparagożerców też wystarczą.

Szparagi zapiekane z szynką szwarcwaldzką i mozzarellą

(przystawka na 7 osób lub obiad dla 2)

Piekarnik nagrzać do 200 st. C. Szparagi obrać, pozbawić zdrewniałych końcówek i blanszować przez ok 2.5 minuty w lekko osolonym wrzątku (moje białe były nieco grubsze, więc wrzuciłam je do wody 1.5 minuty przed zielonymi). Mozzarellę pokroić na plasterki.Naczynie żaroodporne wysmarować lekko oliwą.

Na plasterku szynki układać trzy szparagi, na nich kłaść plasterek mozzarelli, a na niej następne trzy szparagi. Całość ściśle zawinąć w szynkę i układać w naczyniu. Procedurę powtórzyć, aż do skończenia się plasterków szynki, szparagów lub miejsca.

Zapiekać ok 10-12 minut. Po wyjęciu z piekarnika całość posypać świeżo zmielonym pieprzem i startym parmezanem. Smacznego!

* Trochę szparagów zostało niewykorzystanych i dołożyłam je do kolejnej resztkowej zupy.

Domowe pesto jest tak dobre, tak szybkie do zrobienia i tak proste, że każdy kto je raz zrobi, zakocha się w nim. Jasne, w polskich warunkach nie jest to rzecz najtańsza, choć ja tam ortodoksem nie jestem i uważam, że należy z pesto eksperymentować - zamiast orzeszków pinii dać włoskie albo ziemne niesolone, zamiast parmezanu - jakiś inny dobry twardy ser, np litewski dziugas. Do tego aromatyczna bazylia i dobra oliwa i już. Pyszne pesto gotowe - można je dodać do makaronu, posmarować nim grzanki lub uatrakcyjnić nim caprese, włoską sałatkę z mozzarelli i pomidorów.

 Składniki zmiksować w blenderze do uzyskania gładkiej konsystencji.

Pomidory i ser pociąć w niezbyt grube plastry. Ułożyć na talerzu na przemiennie. Polać pesto, posypać listkami bazylii i na koniec świeżo mielonym pieprzem. Smacznego!

Zdjęcia przedstawiają sałatkę z podwójnej porcji :).

Nie wiem, czy to tylko ja tak mam, ale... zimą robię się bardziej mięsożerna. Na dodatek pogoda sprawia, że nie chce mi się wysilać. Ale nawet z lenistwa może wyjść coś dobrego. Dziś wyszły roladki z indyka:

Kotlety umyć, osuszyć i rozbić cienko. Posolić lekko z obu stron. Następnie posypać jedną stronę kotletów ziołami i przyprawami i nałożyć ser. Zwinąć roladki ściśle. Następnie obtaczać w bułce tartej, roztrzepanym jajku i znów w bułce. Smażyć na kilku łyżkach mocno rozgrzanego oleju do lekkiego zbrązowienia wszystkich stron. Podawać z sałatą (tak dla równowagi ;)). Smacznego!