Najpierw pojawił się w mojej głowie pomysł na ciasto rabarbarowe z pekanami, a potem zaczęłam szukać czy ktoś w ogóle coś takiego już popełnił. Trochę przepisów znalazłam, ale żaden taki idealnie w punkt, więc sobie posklejałam, pomiksowałam i wyszło coś obłędnie pysznego. Wilgotny środek z mocnym orzechowym akcentem oraz chrupiąca skorupka na wierzchu. Gorąco polecam!

(foremka 24x26 cm lub podobna)

Ten przepis miał się pojawić już dawno, ale ciągle brakowało czasu i tak zamiast na początek sezonu szparagowego, ląduje na koniec. Cóż lepiej późno niż wcale. Najwyżej będzie na przyszły rok :) Z tą sałatką łączy się moje największe odkrycie tego roku - mianowicie, że szparagi można jeść na surowo (oczywiście najlepiej jak najmłodsze i najświeższe). Do tego chrupiące rzodkiewki, młode ziemniaki i listki zielone przeróżne - no po prostu wiosenny ideał...

Maj mi ucieka jak szalony, a to moja ukochana pora w kuchni - czas szparagów, rabarbaru, botwinki i wszystkich nowalijek. Udało mi się ostatnio dopaść kilka gałązek rabarbaru i postanowiłam zrobić coś nowego. W oko wpadła mi szarlotka z rabarbarem i budyniem z Kwestii Smaku - co prawda miałam nieco za mało rabarbaru, ale uzupełniłam ten brak jabłkami. Ciasto upiekłam w nieco mniejszej niż zalecana formie, więc resztę zużyłam na tarteletki (już bez budyniu, bo tego starczyło tylko na główne ciasto). W obu wydaniach wyszło pyszne... Poniżej przepis z moimi niewielkimi modyfikacjami:

(na formę 24x38cm/ u mnie 21x28 plus 5 tarteletek)

Ugotować budyń. Blaszkę wysmarować masłem i wyłożyć papierem do pieczenia. Rabarbar umyć, odciąć końcówki i pokroić na ok 1 cm kawałki (jeśli używacie też jabłek, to należy je obrać, usunąć gniazda nasienne i pokroić w kostkę). Następnie rabarbar wymieszać w misce z mąką ziemniaczaną, cukrem zwykłym i wanilinowym, cynamonem oraz imbirem.

Piekarnik rozgrzać do 180 st C. Jedną część ciasta rozwałkować między dwoma arkuszami papieru do pieczenia i wyłożyć nią formę. Spód podziurkować widelcem. Jeśli piekarnik jeszcze się nie nagrzał formę można wstawić na ten czas do lodówki. Na schłodzone ciasto wyłożyć rabarbar, na wierzch łyżką wyłożyć budyń, a następnie rozwałkować drugi kawałek ciasta i przykryć nim całość. Wierzch znowu podziurkować widelcem.

Piec ok 50 min na złoty kolor - jeśli zacznie się szybciej przypiekać, można przykryć je arkuszem folii aluminiowej, ale ja nie miałam tego problemu. Po przestudzeniu posypać cukrem pudrem i kroić na kawałki. Krojenie nie do końca przestudzonego kończy się koślawcami jak na zdjęciu ;) Smacznego!

Przyznam, że nie planowałam robić focacci, ale Jadłonomia zaatakowała mnie przepisem, który miał zawsze i każdemu wychodzić. No i nie będę Was dłużej trzymać w niepewności - wyszła! Mimo, że nieco namieszałam w przepisie, jak to ja. Wyszła cudownie miękka w środku i chrupiąca na zewnątrz. Nic nie zmyślam. Na dodatek to przepis bez zagniatania i z powolnym wyrastaniem w lodówce. Majstrujecie ciasto wieczorem i pieczecie następnego dnia, jak Wam przyjdzie ochota albo macie czas. Bajka!

Focaccia bez zagniatania

Świeże drożdże trzeba aktywować, więc jeśli ich używacie, musicie zrobić zaczyn: 10g drożdży rozrobić z szczyptą cukru i 1/2 szklanki ciepłej wody (tę wodę odliczamy od ilości podanej powyżej, choć ja akurat nie odliczyłam i nic złego się nie stało - ale też mam b sucho w mieszkaniu). Odstawić na 15 min, aż zaczyn się spieni.

Składniki odmierzyć i włożyć do miski - wymieszać aż znikną ślady mąki. Ciasto zanurzyć z każdej strony w 2 łyżkach oliwy. Miskę szczelnie przykryć i wstawić do lodówki na co najmniej 8 h (wg Jadłonomii może tam stać aż 24).

Po tym czasie, jak jesteście już gotowi na pieczenie, wyjmijcie ciasto z lodówki. Blaszkę do pieczenia (30x25) wysmarujcie oliwą i przełóżcie do niej ciasto. Następnie należy je niedbale rozciągnąć palcami - moje było bardzo pulchne, więc nie musiałam się wysilać ;) Przykryć i zostawić do wyrośnięcia na 1.5 godziny.

Rozgrzać piekarnik do 250 st. C. Ciasto odkryć i delikatnie porobić wgłębienia palcem, choć ja to zastąpiłam wetknięciem weń pokrojonych oliwek. Skropić oliwą ciasto i posypać gruboziarnistą solą. Piec 16-20 minut do momentu aż będzie rumiana. Zjeść od razu lub część zamrozić. Dobrze się też sprawdza jako baza na tosty. Smacznego!

Dziś propozycja na lunch z rodzaju "łatwe, (relatywnie) szybkie i przyjemne", czyli pieczony kalafior. Jeśli chcemy, żeby miał niego bliskowschodniego aromatu - dodajemy kumin, jak nie - pomijamy. Zasadniczo jeśli tylko jadasz kalafiory, to przepis dla ciebie ;)

Pieczony kalafior

(na 2 osoby)

Piekarnik nagrzać do 190 st C. Kalafior obrać, umyć i wykroić głąb (na tyle żeby kalafior się nie rozpadł). Czosnek przecisnąć przez praskę i dodać do miseczki. Następnie dodać przyprawy, olej  i dokładnie wymieszać.  Mieszaniną posmarować kalafior.

Następnie kalafior przełożyć do naczynia żaroodpornego, skropić sokiem z cytryny, a na dno wlać 1/4 szklankę wody. Można przykryć lekko folią i piec - w zależności od wielkości i wieku kalafiora - ok 40-80 min . Przed końcem pieczenia wyłożyć nań masło (jeśli używacie) i zapiekać aż się zrumieni. Podawać z ulubionymi dodatkami. Smacznego!

Jeśli odwiedzacie mojego insta (@rozkoszestolu), to już wiecie, że w święta zabrałam się za poważne testowanie nowego piekarnika. Mój poprzedni piekarnik przysporzył mi niemałego bólu głowy i zwątpienia we własne umiejętności, gdyż bardzo długo walczyłam z każdym ciastem i wszystko piekło się nie tak, a potem odkryłam (m.in. dzięki termometrowi zawieszanemu w piekarniku), że miał fabrycznie błędnie podpięte funkcje. Tak, to się zdarza też świetnym producentom! Niestety testowanie zabrało mi tak dużo czasu, że było już po gwarancji... 

Tym razem więc od razu przystąpiłam do ataku i po szybkim cieście bananowym oraz klasycznych mazurkach, przyszła pora na drożdżowe. Od dawna chodziła za mną chałka, tym bardziej, ze to typowe wielkanocne pieczywo, więc znalazłam łatwy przepis na blogu White Plate i przystąpiłam do dzieła. Przepis jest na prawdę prosty, a chałeczka wychodzi z niego miękka i maślana, jak trzeba. A nawet dwie - jedną od razu zamroziłam :)

Łatwa chałka

(2 szt)

Do miski dodać drożdże i cukier, następnie zalać ciepłym mlekiem, lekko wymieszać i odstawić na 15 minut. Następnie połączyć z masłem, solą i stopniowo dodawaną mąką, mieszając. Wyrobić ciasto za pomocą miksera lub ręcznie (10-15 min - wyrabiam ręcznie, bo mnie to relaksuje), aż będzie gładkie i sprężyste. Uwaga: na początku wyrabiania może być klejące, ale nie należy podsypywać mąką, tylko ugniatać!

Ciasto przełożyć do miski i natrzeć niewielką ilością oleju. Przykryć i odstawić na 1-2 godziny (u mnie już po 1 podwoiło objętość).

Ciasto podzielić na 2 części, a następnie każdą z nich na 3 równe kawałki. Każdy kawałek rozwałkować dłońmi na długość ok 35-40 cm. Z trzech pasm zapleść warkocz, końce podkładając pod spód. 

Obie chałki przełożyć na blachę wyłożoną papierem do pieczenia, przykryć ściereczką i odstawić na 30-40 min do wyrośnięcia.

Piekarnik nagrzać do 180 st C. Wyrośnięte chałki posmarować jajkiem rozkłóconym z wodą i posypać cukrem lub kruszonką. Piec ok 20-30 min do zrumienienia. Podawać z masłem i/lub miodem/ konfiturą/dowolnym dodatkiem naprawdę ;) Smacznego!

Dla jednych koszmar z dzieciństwa, dla innych najlepszy comfort food: zupa mleczna. Ja tam lubię, choć rzadko sama robię. Ale gdy wpadły nam dary losu pod postacią świeżego mleka, które trzeba było szybko zużyć, zupa mleczna była na szczycie naszej listy "to do". W mojej rodzinie istnieje jedyna prawilna wersja - z lanymi kluseczkami i jeszcze nie doszłam do mistrzostwa mojej Rodzicielki (cały cymes polega na tym, żeby ciasto była nie za rzadkie i nie za gęste - kluski mają być wyraziste, ale leciutkie), ale Luby był szalenie zadowolony ;)

Mleko zagotować, dodać masło i sól. W miseczce rozkłócić jajko, następnie dodawać mąkę do uzyskania właściwej konsystencji ciasta (nie za gęste, nie za rzadkie ;)). Gotowe ciasto wlewać z pomocą łyżki do gotującej się zupy. Smacznego!

Uff, to była długa przerwa, ale przymusowy pobyt w domu oraz nowa kuchnia, to kombo, które może wpłynąć ożywczo na bloga. Jeszcze nie zdążyłam ogarnąć dobrze sesji kulinarnych, także wybaczcie niedomagania stylu... Na pierwszy rzut będą zapowiadane kotlety z fasoli, gdyż przy przeprowadzce odkryłam, że mam jakieś niezliczone ilości puszek (w sam raz na apokalipsę). Kotlety z fasoli przygotowuje się szybko, a są niemniej pyszne i sycące, jak te mięsne. 

Kotlety z czerwonej fasoli

Fasolę odcedzić, przelać ciepłą wodą i ponownie odcedzić, następnie dodać do miski. Cebulę i czosnek drobno posiekać (można też dodać garść szczypiorku), dodać do fasoli. Zmiksować blenderem. Dodać przyprawy i jajko, ponownie zmiksować. Następnie dodawać bułkę tartą - zaczynając od 5 łyżek, mieszać do uzyskania konsystencji, z której da się uformować kotlety. U mnie wyszło ich osiem. 

Na patelni rozgrzać olej i smażyć kotleciki z obu stron aż się ładnie zbrązowią. Podawać z ulubionymi dodatkami (u mnie kiszona czerwona kapusta). Smacznego!

W Gruzji mnie jeszcze (niestety!) nie było, ale te roladki to moja ukochana gruzińska przystawka. To że mam słabość to roladek z bakłażana już wiadomo - numer jeden są te z pewnej kreteńskiej tawerny, które już gościły na blogu. Ale gruzińskie są na bliskim drugim miejscu :) Gorąco polecam!

Gruzińskie roladki z bakłażana

Bakłażana umyć, osuszyć i pokroić w cienkie, długie plastry (najlepiej do tego nadaje się mandolina). Plastry posmarować z obu stron oliwą i oprószyć nieco solą i pieprzem, następnie grillować na patelni grillowej (można też podsmażyć na zwyklej patelni w niewielkiej ilości tłuszczu) z obu stron.

W międzyczasie zmiksować orzechy, posiekany czosnek, kolendrę i przyprawy na małych obrotach stopniowo dodając wodę, aż do uzyskania pasty.

Na każdy plaster bakłażana nakładać łyżeczkę pasty, rozsmarować i zwinąć w roladkę. Jeśli zostanie trochę pasty, można też roladki posmarować nieco z wierzchu. Na koniec posypać kolendrą i pestkami granata. Smacznego!

Pozostając w klimatach jesienno-drożdżowych, mam dziś dla Was przepis na racuchy drożdżowe z jabłkami. Rzuciły się one na mnie ze strony Kwestii Smaku, no i po prostu musiałam je zrobić (oraz zostało mi pół kostki drożdży z ostatniego placka). Placki te może wymagają nieco więcej nakładu pracy, ale za to wychodzą przepyszne. Z zewnątrz chrupiące, w środku mięciutkie, oprószone cukrem pudrem to istna błogość. Gorąco polecam!

Racuchy drożdżowe z jabłkami

(ok 30 sztuk)

Rozczyn

Ciasto

Drożdże i jajko wyjąć z lodówki żeby osiągnęły temperaturę pokojową. 

Przygotować zaczyn: do miski rozkruszyć drożdże, wlać ciepłe (nie gorące!) mleko, dodać mąkę i cukier. Dokładnie wymieszać i odstawić na ok 10 min aż rozczyn wyraźnie urośnie.

Mąkę przesiać  do dużej miski, dodać sól i wymieszać. Dodać rozczyn z drożdży, szklankę ciepłego mleka, jajko oraz cukier. Stopniowo zagarniając mąkę do środka, powoli zacząć mieszać składniki łyżką. Gdy będzie mniej więcej wymieszane, zacząć wyrabiać ciasto - mikserem lub łyżką (będzie dość luźne) przez ok 10 minut. Następnie przykryć, odstawić w ciepłe miejsce na ok 45 min do wyrośnięcia.

Po tym czasie dodać do ciasta obrane i pokrojone w kostkę jabłka (uwaga: ciasto się dość ciągnie, tak powinno być) i odstawić na kolejne 10-15 minut.

Na dużej patelni rozgrzać olej. Moczyć łyżkę w zimnej wodzie, a następnie nakładać porcję ciasta tą łyżka na patelnię. Smażyć przez około 2,5 minuty na umiarkowanym ogniu (podczas smażenia racuchy urosną). Przewrócić na drugą stronę i powtórzyć smażenie. Nie smażyć na zbyt mocnym ogniu, bo placki się z wierzchu przypalą, a w środku będą surowe. Usmażone racuchy odkładać na talerz wyłożony ręcznikiem papierowym. Przed podaniem placki oprószyć cukrem pudrem. Smacznego!

Chodzenie na skróty w kuchni kończy się niejednokrotnie opłakanymi skutkami. Ale jak się ma leniwca w tarczy oraz małe zasoby czasowe i wielką ochotę na drożdżowe ciasto, to trzeba zaryzykować. Tym razem się opłaciło ;) Poniżej przepis na ciasto drożdżowe bez zagniatania. Czy jest równie pyszne jak wypieczone, własną ręką zagniatane przez 20 minut? Pewnie nie, ale moją potrzebę drożdżowego placka ze śliwkami zaspokoiło w stu procentach. Najlepsze - jak każde drożdżowe - świeżo upieczone (lub po odgrzaniu w piekarniku). 

Szybkie ciasto drożdżowe ze śliwkami i kruszonką

Drożdże pokruszyć do dużej miski, dodać cukier, jajka, mleko, olej i mąkę. Nie mieszać, tylko przykryć i odstawić na ok 2h w ciepłe miejsce. 

Następnie ciasto wymieszać przy pomocy drewnianej łyżki, aż się składniki połączą i przełożyć do foremki (u mnie okrągła o średnicy 26 cm). Na wierzchu ułożyć przekrojone na pół i wypestkowane śliwki. Odstawić na 20 minut lub na tyle ile się Wam piekarnik nagrzewa do 170 st C.

W tym czasie zrobić kruszonkę: roztopić w garnku masło, dodać cukier - dokładnie wymieszać. Następnie dodać mąkę, zdjąć z ognia i wymieszać aż utworzą się grudki. Posypać nimi ciasto dokładnie. Jeśli zostanie Wam trochę ciasta na kruszonkę, można upiec tarteletki - będą pyszne :)

Wstawić ciasto do piekarnika i pic ok 40-50 min. aż kruszonka będzie zrumieniona. Smacznego!

Lipiec co prawda przeleciał, ale może jeszcze gdzieś znajdziecie jagody. A jak nie, zapiszcie na przyszły rok lub zróbcie z borówkami amerykańskimi.

Jagodowe muffiny

(12 sztuk)

Piekarnik rozgrzać do 170 st. C. Do formy na muffinki włożyć papilotki

W jednej misce wymieszać suche składniki: mąkę, proszek do pieczenia i sodę oczyszczoną. 

W drugiej rózgą roztrzepać jajko z kefirem lub maślanką, olejem i wanilią. Dodać cukier i ponownie energicznie wymieszać rózgą.

Suche składniki dodać do mokrych - wymieszać tylko do połączenia składników. Dodać jagody, wymieszać. Ponakładać porcje ciasta do papilotek zostawiając nieco odstępu od góry. Piec ok 25 minut, do suchego patyczka. Po upieczeniu ostudzić na kratce. Smacznego!

Dziś będzie przepis na leniwca, gdyż poniższe placki robi się z 3 składników: bananów, płatków owsianych i jajek. Tak jest, nie zawierają mąki - jeśli to dla kogoś istotne. Moim zdaniem są bardziej zwarte i sycące od innych placków (np. tych), ale niekoniecznie jest to coś złego. 

Placki bananowo-owsiane

Rozgnieść banany w misce, następnie zmiksować dokładnie z jajkami i płatkami do uzyskania jednolitej masy. Odstawić na 10 min ( w tym czasie masa zgęstnieje).

Rozgrzać odrobinę oleju na patelni, smażyć placki z obu stron. Podawać z syropem klonowym/ miodem i owocami. Smacznego!

Po sekcji popularne posty oraz słowach, po których trafiacie na bloga, widzę, że rozpoczął się już szał na szparagi. Ja sezon też już rozpoczęłam, więc mam dla Was nowy przepis. Aż dziw, że do tej pory nie było takiego połączenia na blogu, bo szparagi, śmietana i boczek to samograj. Uwielbiam to połączenie!

Szparagi umyć, pozbawić twardych końców i pokroić. Cebulę i boczek również pokroić. Rozgrzać dużą patelnię i wrzucić nań boczek. Smażyć aż wytopi się większość tłuszczu i zacznie się rumienić. Dodać cebulę i jeszcze chwilę smażyć, aż się zeszkli. Na koniec dodać szparagi i podsmażać 3-4 minuty, mieszając. Następnie zmniejszyć ogień, dodać śmietanę, całość wymieszać. Doprawić solą (minimalnie, boczek jest słony!), pieprzem i ew. ziołami. Gotować, aż szparagi lekko zmiękną (nadal powinny być sprężyste). Podawać z makaronem posypanym tartym serem. Smacznego!

Ja wiem jak to wygląda - odtrąbiłam w zeszłym roku dziesięciolatkę bloga i koniec. Prawda jest taka, że przełom 2018/2019 wprowadził sporo zamętu w moje życie - zmieniłam pracę, zmieniam mieszkanie, pochłaniają mnie różne fotograficzne tematy i jeszcze do Azji zdążyłam pojechać, więc siłą rzeczy na gotowanie, fotografowanie i pisanie bloga czasu mi nie starcza. Czy ktoś mógłby wydłużyć dobę?

Ale to nie znaczy, że stawiam ostatnią kropkę. Wszak jeść trzeba, a czasem się uda nawet jakąś fotkę w biegu strzelić. Także nie traćcie nadziei na nowe wpisy, a na pocieszenie zostawiam Wam przepis na pyszne polędwiczki w sosie musztardowym z pieczarkami (inspiracja od Kwestii Smaku):

Polędwiczki w sosie musztardowym z pieczarkami

Polędwiczkę pokroić na 1,5 cm plastry, posypać ziołami i świeżo zmielonym pieprzem. Pieczarki oczyścić i pokroić w ćwiartki. Na patelni rozgrzać łyżkę oliwy i przez 8-10 minut podsmażać na niej pieczarki, co chwilę mieszając. Gdy będą już zrumienione i odparowane, dodać masło i smażyć jeszcze 2 minut na złoty kolor. Następnie zdjąć pieczarki z patelni.

Na tę samą patelnię wlać dodatkową łyżkę oliwy, rozprowadzić po całej powierzchni i włożyć nań polędwiczki. Smażyć ok 3-4 minuty z każdej strony, w międzyczasie doprawiając solą.

Następnie wlać whisky i odparować. Dodać musztardę, śmietanę kremówkę wymieszaną z sosem sojowym, posiekaną natkę pietruszki i pieczarki - wymieszać i zagotować. Gotować chwilę aż sos się nieco zagęści. Podawać z pieczonymi ziemniakami. Smacznego!

Dawno nie było czegoś słodkiego, więc spieszę naprawić ten stan rzeczy. Poniżej znajdziecie przepis na najprostszy chleb bananowy, bez żadnych dodatków. Jest tak prosty, że nie trzeba wyciągać żadnego miksera, wystarczy widelec i łyżka. Proporcję podaję na małą keksówkę - wychodzi ilość w sam raz na weekendowe co nieco do herbaty. Pamiętajcie, żeby zawsze używać jak najbardziej dojrzałych bananów - mają najlepszy smak i konsystencję do tego wypieku.

Chlebek bananowy

Piekarnik nagrzać do 180 st. C. Keksówkę wysmarować masłem i wyłożyć papierem.

W misce dokładnie rozgnieść banany widelcem. Dodać cukier (zwykły i waniliowy), jajko, masło i dokładnie wymieszać. Mąkę wymieszać z sodą i solą, następnie dodać do bananów i wymieszać łyżką. Na koniec dodać połamaną czekoladę, jeśli używamy, wymieszać. Przełożyć ciasto do formy, wyrównać i piec ok godzinę. Smacznego!

Kolejne danie imprezowe. Łatwe do przygotowania i to zarówno w wersji mięsnej, jak i bez mięsnej. Quesadilla - wiadomo, tortilla z roztopionym serem. Ale o co chodzi z tym rozkwitaniem? No cóż tak, to sobie nazwali na portalu Tasty, z którego przepis zgapiłam i tak to prostacko przetłumaczyłam ;) Poniżej przepis z proporcjami imprezowymi. Zdjęcie przedstawia danie przed upieczeniem, bo po upieczeniu zniknęło w mgnieniu oka...

Rozkwitająca quesadilla

Składniki poszczególne można przygotować wcześniej - zatem  kurczaka najlepiej zamarynować na parę godzin/ na noc w ulubionych przyprawach i upiec. Pieczarki również wymieszać z oliwą i przyprawami i takoż upiec. 

Przygotować sos: na oliwie zeszklić posiekaną cebulę i czosnek, następnie dodać pasatę i pozostałe składniki. Zagotować, doprawić do smaku.

W dniu podania - tortille przekrawać na pół, na każdą połówkę nakładać trochę sosu i pozostałe składniki (kurczaka i/ albo pieczarki, sery), następnie zwijać tortille w ruloniki, za podstawę mając kawałek z prostą krawędzią (można popatrzyć na filmik na stronie Tasty). Ruloniki układać "spojeniem" do dołu w sposób zwarty koło siebie w pierścień (żeby udało się zachować kształt w środek można włożyć miseczkę, w której będzie później sos do maczania quesadilli). Z tej ilości powinno się udać zrobić dwa poziomy ruloników. Całość można dodatkowo obsypać tartym serem. Piec w piekarniku nagrzanym do 190 st. C ok 15-20 minut (nie za długo, bo tortilla się spiecze). Podawać z pozostałym sosem pomidorowym. Smacznego!

Były dipy, teraz coś do nich - czyli chleb. To znaczy jasne, guacamole czy sos czosnkowy najlepiej wchodzą z nachosami, ale już do takiej tapenady albo hummusu świeżo upieczony chleb to magia. W ogóle własny chleb to magia, ale tego pewnie nikomu nie trzeba mówić. Kiedyś podawałam tu przepis na prosty chleb - te przepisy są w w sumie podobne (oba pochodzą z Kwestii Smaku), tylko tamten sobie rośnie w lodówce przez noc, a ten się robi za jednym zamachem. Co komu bardziej pasuje...

Chleb z oliwkami

Drożdże rozpuścić w 3 łyżkach wody z dodatkiem cukru, Mąkę przesiać do dużej miski. Dodać sól, oliwki i drożdże, wszystko wymieszać łyżką. Następnie wlać wodę mineralną i znowu wymieszać (ciasto będzie dość rzadkie). Przykryć i odstawić na dwie godziny do wyrośnięcia w ciepłe miejsce.

Wyrośnięte ciasto zamieszać, żeby opadło. Do środka piekarnika wstawić naczynie żaroodporne albo żeliwny garnek (bez przykrycia) o średnicy 20-24 cm. Nastawić piekarnik na maksymalną temperaturę (u mnie 250 st C) i nagrzewać go razem z garnkiem. 

Gdy piekarnik się nagrzeje, ostrożnie przełożyć ciasto do garnka wyskrobując je łyżką. Wsunąć garnek z powrotem do piekarnika i piec 5 minut bez przykrycia. Następnie przykryć i piec 25 minut.

Po tym czasie zdjąć pokrywkę i piec chleb przez kolejne 20 minut (w połowie warto przykryć chleb kawałkiem folii aluminiowej żeby się nie przypalił z wierzchu).

Wyjąć z piekarnika i po 10 minutach wyłożyć na kratkę do ostudzenia. 

Dziś mam dla Was aż cztery przepisy. Co prawda niewielkie, ale za to ratujące każdą imprezę czy mniejsze towarzyskie spotkanie. A i na dodatek do lunchu pracowego świetnie się nadają (poza sosem czosnkowym, rzecz jasna), takie są wszechstronne. Pewnie je wszyscy znakomicie znacie, ale jeśli nie to zapraszam. Proporcje poniżej są w wydaniu na imprezę na 10-15 osób (przy 15 raczej nie ma szansy żeby coś z nich zostało na drugi dzień ;)) i wielokrotnie przetestowane.

Guacamole

Awokado - im bardziej dojrzałe tym lepsze - należy pozbawić skóry i pestki (pestki na razie nie wyrzucajcie). Miąższ włożyć do miski i rozgnieść widelcem, dodać sok z limonki (zapobiegnie ciemnieniu, plus doda smaku), oliwę, przeciśnięty przez praskę czosnek oraz kumin.Wszystko razem dokładnie ugnieść i wymieszać. Guacamole ma w zasadzie konsystencję papki, choć mogą być w nim wyczuwalne kawałki awokado. Dodać posiekaną cebulkę, kolendrę (jeśli używacie), posiekanego pomidora (jeśli używacie). Doprawić solą, pieprzem i ewentualnie tabasco. Guacamole należy zjeść w miarę szybko, nie nadaje się do długiego przechowywania, jednak jeśli chcecie je zrobić wieczór przed imprezą włóżcie do miseczki czy słoika z sosem pestkę awokado - uchroni sos przed niepożądaną zmianą koloru.

Tapenada

Wszystkie skłądniki wrzucić do blendera i zmiksować do uzyskania pasty, jeśli jest za gęsta - dolać oliwy. Po zmiksowaniu włożyć do słoika, wierzch pokryć cienką warstwą oliwy. Schować na kilka godzin do lodówki, żeby się przegryzła - można ją przechowywać nawet kilka tygodniu, ale nigdy tak długo nie stoi. Świetnie smakuje też jako dodatek do makaronu. Smacznego!

Hummus (wersja uproszczona)

Odsączoną ciecierzycę umieścić w pojemniku blendera, dodać ze dwie łyżki wody i zmiksować (jeszcze nie musi być bardzo gładka). Dodać resztę składników: sok z cytryny, kumin, pastę tahini, oliwę oraz sól, pieprz i paprykę. Zmiksować całość na gładką pastę. Jeśli jest za gęsta dodać trochę wody/ zalewy spod ciecierzycy. Przechowywać w słoiku z cienką warstwą oliwy rozprowadzoną po wierzchu. Smacznego!

Sos czosnkowy najprostszy

Jogurt przełożyć do miski, dodać przeciśnięty przez praskę czosnek. Dodać sól i pieprz do smaku, wymieszać. Zostawić na kilka godzin w lodówce żeby się przegryzły smaki. Przechowywać w szczelnym pojemniku. Smacznego!